Vriendenweekend Valkenburg

Dus vorig weekend zaten we in Valkenburg met de vrienden. Intussen heeft iedereen een vriendin dus waren we met vijf koppels. Daarvoor moeten wij al een ‘villa’ reserveren, of zo werd ons huisje toch getypeerd in het vakantiepark waar er werd geboekt. Loki en Sigyn hadden alles geregeld: de boeking, de activiteiten, de maaltijden… Het zat allemaal geweldig goed in elkaar.

Op vrijdagavond aten we soep van kokos, limoengras, dorade, noedels, paksoi en boontjes. Dat ga ik thuis toch eens proberen na te maken (maar dan zonder de noedels en met nog meer groenten). Daarna moest iedereen twee goocheltrucjes, uitgezocht door Sigyn, opvoeren, maar ik ontsnapte daaraan door rond half 11 mijn bed op te zoeken. Na vier glazen wijn/cava, dat heb ik mogen voelen; het duurde lang voor ik in slaap viel. Rond 3u kwam het lief slapen, met véél gesnurk, eer ik daaraan gewend was, waren we weer een uur verder.

Mooie wandeling in een mooie omgeving 🍁

Na die zeer woelige nacht stond er een lange dag op het programma, die begon met een uitgebreid ontbijt: broodjes met spek & eieren voor de groep, maar ik had mijn fruit en granola meegebracht. Daarna vertrokken we op het gemak, de berg af – we logeerden namelijk in het vakantiepark bovenop de Cauberg. Tijdens de wandeling zagen we meer van dit schijnbaar supergezellige stadje, en de bossen errond, inclusief een stevige klim aldaar. (Mijn vader moest ’t zien: met een sjakosh in het bos!) Lunchen deden we in een kasteel onderweg. ’t Was er niet al te geweldig: ik had tomatensoep besteld, wat ik kreeg was meer tomatenpuree nog extra gezoet met suiker, schijnbaar. De mensen na ons kregen erwtensoep met worst als dagsoep… Niet eerlijk hé. Ik vertrok dus met honger.

Één van de bizar realistische, ondergrondse kunstwerken, gekerfd in de mergelwanden en met houtskool gekleurd. #spesjaal #latergram

Na de wandeling volgde een bezoek aan één van de vele mergelgroeves die Valkenburg en omgeving rijk is. We kozen voor de Fluweelengrot, die zou het mooiste zijn, omwille van de kunstwerken die begin vorige eeuw werden aangebracht om meer toeristen te lokken. En wat een kunstwerken! Gemaakt met niks anders dan houtskool en groeven gekerfd in de mergelwanden, krijg je soms heel speciale effecten. Er was een kapel ingericht onder de grond, compleet met altaar, preekstoel, biechtstoel en doopvont. Ik was onder de indruk!
We zagen een piepklein vleermuisje dat al aan z’n winterslaap begonnen was, zo schattig. Op het einde van de rondleiding liet de gids de groep even alleen in de gang achter, zonder licht, om aan te tonen hoe donker échte duisternis is. Het was angstaanjagend om zo letterlijk geen hand voor de ogen te zien. Ik hield me goed vast aan het lief want ge wist maar nooit dat die gids niet meer terugkwam…
Boven de grond bezochten we nog de kasteelruïne boven de groeve, dat was niet zo heel wauw, maar kan ook aan de vermoeidheid liggen na een dag van rondlopen.

In het huisje werd er door Sigyn en Loki (en een paar helpende handen) aan het avondeten begonnen: coq au vin of toch een versie daarvan, met krielaardappeltjes. Alweer zwaar smullen! Na het eten had Sigyn een quiz voorzien, die mijn team glansrijk hoewel niet zonder hindernissen won. Normaal zouden we daarna naar het casino gaan maar inmiddels was het alweer bijna middernacht en voor ondergetekende hoog tijd om te gaan slapen.

Quizzen met m&m's, gotta love it 💙

Zondagochtend mijn looprondje geschrapt – hoewel het me onder dat stralende zonnetje in de koude deugd zou hebben gedaan – wegens stijve knieën van de dag voordien. Opnieuw uitgebreid ontbijten en de berg af naar een andere grot waar je allerlei activiteiten kan doen: met een liftje de berg op, rodelen, tafelvoetbal, enfin allemaal van die teambuildingdinges, de meeste in de grot. Wij gingen voor het lasergamen. Ik had dat nog nooit gedaan en keek er keihard tegenop, maar het was eigenlijk geweldig leuk. De donkere gangen van de groeve waren met discolampen versierd, er was luide muziek, rookgordijnen, en ik amuseerde me rot. De twintig minuten vlogen voorbij! Ik eindigde op de negende plaats (van de tien deelnemers), niet slecht voor een eerste keer, haha!

Om de één of andere reden heeft Valkenburg, naast een heleboel gezellig ogende restaurantjes, meer pannenkoekenhuisjes dan je in heel Vlaanderen tesamen vindt. We strandden bij het Pannenkoekenparadijs, waar zo’n 250 zoete en hartige soorten worden geserveerd. Dat was dus héél moeilijk kiezen. Mijn voornemen was om me nog één keer te laten gaan en dan vanaf maandag de broeksriem aanspannen, dus koos ik een zoete pannenkoek met appel en rozijnen en pudding. My god! Ik had meteen genoeg suiker binnen voor de rest van het jaar. Maar lekker! Ook die van het lief, met kip en kaas en tomaat en paprika – iets Mexicaans, kortom – was om duimen en vingers af te likken.

Euhm... Lunch? #latergram

Dat extra gewicht moesten we nog terug onze berg opsleuren. In het huisje begon het inpakgedoe, ge kent dat wel: de helft hangt in de zetel en de andere helft rent rond, tot eindelijk alles is ingeladen, opgeruimd en geborsteld.
Rond 17u waren we thuis, uitpakken, een was opzetten, opruimen en dan ein-de-lijk in mijne zetel ploffen.

Batterijtjes: leeg.

En u? Ging u al eens lasershooten?

15 thoughts on “Vriendenweekend Valkenburg

    1. Ik heb het ook totaal niet voor donkere, ondergrondse ruimtes, een speleoloog zal ik nooit worden🙂 maar het was zo leuk dat ik vergat dat we 25 meter onder de grond zaten rond te rennen!
      En inderdaad. Ik ben een introvert dus om een volle batterij te hebben moet ik rustig iets kunnen doen zoals lezen, wandelen en hoe graag ik ook met vrienden of familie wegga, dat vraagt telkens heel veel energie van mij.

  1. Klinkt wel als een lekker en behoorlijk gezellig inspannend weekend! In San Francisco zijn we ooit eens gaan lasershooten, mijn zoon en ik. Superleuk! In elk geval veel leuker en minder pijnlijk dan paintball. Geen idee meer op welke plaats ik eindigde, maar het was ook redelijk achteraan!😉

  2. Waow, wat geweldig gearrangeerd allemaal. Maar wel druk volgeboekt! Valkenburg is dus echt el de moeite! . Lasershooten nog nooit gedaan! Paintballen wel daarentegen. Man man man, ik ging altij din de vuurlinie staan, je had mijn billen moeten zien. Paarse bollen met nog paarsere kringen van tien centimeter rond. Maar k heb me geweldig geamuseerd. Dat staat toch maar lekker aangevinkt op mijn bucketlist, want nu zou ik het niet meer kunnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s