De pompoenenroof

Zaterdag wilde ik, zoals elke week, een paar uur in de samentuin gaan werken; er moet nog heel wat worden voorbereid voor de winter. Mijn 25m² met pompoenen is het eerste veldje dat je tegenkomt als je onze samentuin nadert en ik zag meteen dat er iets mis was: normaal zie je de pompoenen al van op het pad liggen. Ik dacht: het onkruid is gegroeid, ze liggen wat verstopt.

Ik voelde: er klopt iets niet.

Ik spurtte er naartoe. De paniek greep me bij de keel terwijl ik rondstapte tussen de planten, zelfs niet meer lette op waar ik mijn voeten zette.

Ze waren weg. Verdwenen. Opgelost. Onvindbaar.

Ik belde het lief, zo overstuur dat ik niet meer weet wat ik hem heb gezegd, maar hij kwam meteen naar het park rennen. Ik spurtte intussen naar het tuinhuisje, misschien had iemand van de samentuinders ze geoogst, ge weet maar nooit, maar niets, nee, uiteraard; wij oogsten mekanders groenten niet.

Als in een waas liep ik naar het huis waar een ander groepje tuinders groentjes kweekt, en daar zag ik door het raam een aantal spaghettipompoenen en butternuts liggen.

Ja, dat zijn ze!

Het lief arriveerde, we gingen aanbellen, de zeer vriendelijke mevrouw met wie ik al eerder had gesproken als ze in haar tuin bezig was kwam opendoen, toonde medeleven maar nee, het waren haar pompoenen, zij had in eerdere jaren ook gemerkt dat er pompoenen verdwenen, of fruit, sommige mensen!

Ergens had ik dat wel geweten (want mijn mutaties zaten er niet bij en die zou ik uit duizenden herkennen), maar ik had zo hard gehoopt, de paniek vlamde weer door mijn lijf, uit medelijden bood ze me de grootste spaghettipompoen uit haar collectie aan, de mijne waren lang niet zo groot geweest maar op dat moment had ik alle pompoenen ter wereld willen inruinen voor de mijne.

Mijn baby’s…

Ik strompelde tot bij het huis van de zusters, die eigenaar van het park zijn. Ook zij konden me niet verderhelpen en kloegen over de vele passanten die appels meenemen, of noten, en er was niets dat ze daartegen konden doen.

We keerden terug naar mijn tuintje, ik raakte alle besef van tijd kwijt terwijl ik daar liep, zat, in elkaar kromp, riep, huilde, weende, smeekte, brulde.

Ze zijn weg, ze zijn weg! Wie doet nu zoiets! Ze zijn weg…

Het lief wist zich geen raad met me, maar ik was al blij dat hij bij me zat en af en toe zei: “Als ik erachter kom wie het heeft gedaan, sla ik ze in elkaar!” (for the record: het lief heeft nog nooit gevochten en is allesbehalve geweldadig)

Uiteindelijk kon ik de aanblik van het leeggeroofde veldje niet meer aanzien. Met uiterste wilskracht sneed ik de twee enige overgebleven butternuts, nog groen en daarom waarschijnlijk achtergelaten, af – wie weet kunnen ze binnen, op de vensterbank, toch nog wat rijpen?

Wat een prachtig moment, de climax en afsluiter van mijn eerste tuinseizoen, de kroon op mijn harde werken, de trots van mijn hof, had moeten worden, de oogst van vijftien pompoenen, heeft door de schandelijke diefstal een stuk uit mijn lijf gescheurd – zo voelde het alleszins, alsof mijn hart in duizend stukken brak.

Intussen schieten verschillende scenario’s door mijn hoofd. In mijn hoofd zie ik één, twee misschien drie mensen hun rugzak en boodschappentassen vullen met mijn pompoenen, naar elkaar lachen en roepen: “Zie deze, wat een mooie!” en “O dit gaat een lekker soepje worden!” of “Die gaan verschieten als ze terugkomen!”

Ik hoop dat één van hen mijn smart, mijn verdriet, mijn wanhoop en mijn woede heeft gezien of gehoord. Dat die spijt krijgt, en mijn pompoenen of alleszins zijn aandeel in de buit terugbrengt. Dat ze morgen op het veldje liggen, ongeschonden.

Dat ik ze alsnog kan meenemen naar huis, naar waar ze thuis horen.

19 thoughts on “De pompoenenroof

  1. Zelfs uit een afgesloten tuin in een boerengat verdwijnen volledig gevulde bloembakken… Die zijn natuurlijk niet zo lekker als pompoenen. Ik voel met je mee (maar daarmee heb je geen soep natuurlijk).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s