1 jaar start to run

Ik scrollde onlangs eens door mijn account van Endomondo, de tool waarmee ik al mijn sportieve(re) inspanningen bijhoud, omdat ik me afvroeg hoe lang ik feitelijk al bezig was met lopen. Ik bedoel: ik loop al járen, maar vroeger stopte ik telkens uit verveling of tijdsgebrek of een ander excuus, om dan enkele maanden later als al het stilzitten (en vreten, dat ook) me het gevoel gaven dat mijn aders aan het dichtslibben waren, opnieuw te beginnen.

Bron: Endomondo
Bron: Endomondo

Het duurde even voor de maandkalender stopte met regelmatig rennende mannetjes weer te geven: september 2015 verscheen het eerste icoontje na een zomer van stilte. Dat is dus een jaar geleden. Een jaar geleden (her)begon ik met les 1 van start to run. Omdat ik vast van plan was om het dit keer te doen slagen, maakte ik mijn eigen schema’s, waarbij ik elke les één minuut langer liep dan de vorige. Op die manier zou het, volgens mijn berekeningen, een half jaar duren voor ik de laatste les bereikte.

Dat half jaar is nogal uitgelopen, want ik moest naar mijn lichaam luisteren. Ik wist dat dat de enige manier was om mijn doel te bereiken. Dus elke keer ik voelde: godverdomme die stomme knieën dreigen het te begeven, laste ik knarsetandend een week rust in. Soms zelfs twee, als ik toch een keer te ver had doorgeduwd. En na die gedwongen rust schakelde ik enkele lessen terug.

Omdat het moest, van mijn knieën, van mijn lijf en van mezelf.

In 2014 beleefde ik een topjaar: ik speelde zomaar 10 kilo kwijt, ik trainde keihard met wandelen voor Zwitserland en als ik niet ging wandelen, ging ik lopen, toch zeker twee keer per week. Als ik eens een avond niet sportte, werden de gewichtjes bovengehaald. En o ja ook nog elke dag met de fiets naar ’t werk.
Aan het einde van die zomer zat ik met een blessure en moest ik op doktersadvies zo weinig mogelijk bewegen, zelfs fietsen deed zeer.

Ja, dan zijt ge niet goed bezig natuurlijk.

High speed 💨 #eveningrun #starttorun #nevergiveup #speedup

Een herhaling van 2014 wou ik dus per se vermijden. Er moeten minstens drie dagen tussen twee loopsessies zitten. Als er wordt gewandeld, wordt er maar één keer gelopen die week, zo simpel is het. En niet fietsen op mijn loopdag, ook ne moeilijke want ik heb een hekel aan de propvolle bussen in het spitsuur.

Ik beet door.

Een jaar later ben ik er bijna. Het einde is keihard in zicht. Al durf ik dat niet hardop zeggen – het kostte me al moeite om dit te typen – want misschien jinx ik het zo wel. Ik blijf mijn knieën voelen na een looprondje en het heeft zich doorgetrokken naar mijn linkerheup – mijn huisarts heeft ‘gevoeld’ en bevestigde dat er één of ander gewricht vlak onder mijn bil niet goed zit.

Nog drie loopsessies en ik zit ein-de-lijk aan de magische 30 minuten. 5km kan ik dan nog niet lopen, zoals het start to run schema belooft, met mijn gemiddelde van 7:45 minuten per kilometer, maar dat is dan de volgende stap. Stap voor stap, en soms een stap terug, of meerdere stappen, zo doe ik het al een jaar… En het lijkt te werken.

Volgende week maak ik een afspraak bij de kinesist. En dan… Wie weet wat er daarna zal gebeuren? De wereld ligt voor me open… De 10 Miles, halve marathons, hele marathons, ultratrails nee haha we gaan niet overdrijven.

Stap voor stap.

En u? Hoeveel kilometer loopt u zo op een gemiddelde maandag om 6u ’s morgens?

 

12 thoughts on “1 jaar start to run

  1. Je bent echt goed bezig!!
    Op een maandagochtend om 6 uur loop ik 0,0 kilometer. Ik sta wel vroeg op (6u15) maar heb dan de moed niet om direct naar buiten te gaan terwijl ik me wel kan voorstellen dat dat deugd doet, de frisse ochtendlucht.

    1. Dat doet keiveel deugd. Ik probeer mijn dag altijd met wat beweging te beginnen, bijvoorbeeld ook door met de fiets naar ’t werk te gaan, en als dat niet lukt een bushalte eerder af te stappen en wat verder te wandelen.

  2. ik probeer om telkens tussen de 8 en de 10 te lopen maar het beperkt zich tot maximum twee keer per week. Toch goed dat je alweer een jaar bezig bent!!!!

  3. Super dat je een jaar bezig bent! Ik mag niet lopen, wegens een discushernia (+operatie) een paar jaar terug. We hebben wel een crosstrainer en daar probeer ik nu een paar keer per week op te gaan staan. Voorlopig nog maar een paar minuutjes, maar hopelijk snel een half uurtje.

    1. Opbouwen is inderdaad the key! Heb vrijdag mijn eerste afspraak bij de kine en ik heb nu keiveel schrik dat die gaat zeggen dat lopen niet meer mag!

  4. Euh, om 6u ’s ochtends lig ik nog diep te slapen zenne!
    Maar keigoed dat je blijft volhouden en tegelijk ook goed naar je lichaam luistert! Die 5km in een half uur, ik vraag mij trouwens af welke startende loper dat meteen haalt. Ik heb ondertussen twee halve marathons gedaan en durf na pakweg 2,5 jaar regelmatig lopen eindelijk zeggen dat ik “een loper” ben. En toch, 5km in een half uur, dat blijft een zware training zenne. Traag, maar gestaag, dat is meer mijn manier van doen🙂

    1. Ik denk dat ik, eens ik aan 30min zit, me eerder ga focussen op bergop lopen zodat ik eens andere routes kan doen in de buurt. Liever extra bergopspieren dan sneller lopen, denk ik dan :p

  5. Ik vind het zo jammer dat lopen mijn ding niet is… ik heb het een aantal keren geprobeerd zonder resultaat… ofwel moet ik het nog eens een kans geven… ik weet het niet goed.

Reacties zijn gesloten.