30 voor 30 – update #5 – het einde

Het is gebeurd: we zijn dertig. Dat wil zeggen – onder andere, want die nieuwe voordeur wil wel heel veel zeggen – dat er een einde komt aan mijn ’30 before 30′ lijst. Die niet eens 30 puntjes bevatte want zo slordig zijn we dan wel weer.
Tussendoor schreef ik een paar updates: de laatste een half jaar geleden, vorig jaar rond deze tijd was er deze, deze is zelfs al twee jaar oud en dan was er nog deze een half jaar na het opstellen van de lijst zijnde 2,5 jaar geleden.

Volgt ge nog?

To business, now. Hoe heb ik het er vanaf gebracht?

1. Mijn rijbewijs halen
Dit puntje prijkte bovenaan de lijst omdat het gewoon móest: voor mijn vrienden en familie, voor mijn zelfzekerheid, voor mijn onafhankelijkheid en voor het lief, die ook eens géén bob wilde kunnen zijn. Iedereen dacht dat dit het moeilijkste puntje zou worden en dat viel nogal mee, allé ik wil zeggen, ik zou het nooit opnieuw willen doen dat examen (al moest ik het wel twee keer afleggen): juni vorig jaar – nog maar net een jaar geleden dus, ongelooflijk – kon ik mijn roze kaartje gaan ophalen. Nog nooit zoveel stress gehad in mijn leven.
Intussen is het laatste woord over dat autorijden nog niet gevallen want ik heb er nog steeds een hekel aan, tenzij het mag zijn over een Noorse hoogvlakte met sneeuwplekken en meertjes en schapen langs de weg.

2. Trouwen
Het heeft lang geduurd maar intussen heb ik me erbij neergelegd dat dat niet voor direct zal zijn. Het lief wil misschien ooit kinderen, en ik weet dat allemaal nog zo niet, en het hangt zo’n beetje daar vanaf of wij wel voor elkaar bestemd zijn, dus misschien moet ik wel wachten tot hij negentig is en écht geen kinderen meer kan maken, en dan is hij alweer te oud om één knie te gaan zitten. Het knaagt wel aan me dat hij zo onzeker is over onze relatie, maar ik snap wel dat de kinderkwestie iets is waarover geen compromissen kunnen worden gesloten (zoals dat wel het geval is over andere aspecten in ons leven), als het ooit zover komt.

14497119222_c5a5e02d4f_o

3. Loopbaanbegeleiding volgen
Deed ik twee jaar geleden, en hoewel het me een aantal inzichten verschafte, was het niet de openbaring waarop ik had gehoopt. Ik weet dus nog altijd niet wat ik wil doen, al droom ik stiekem van bergwandelingen organiseren of een eigen theehuisje inrichten, maar beide dromen zijn niet meer dan romantisch gedoe, ik heb noch het lef noch het geld noch de kennis om in mijn eentje een zaak te beginnen – excuses, ik weet het, maar ik heb structuur en zekerheid nodig in mijn leven en dat geeft mijn kantoorjob mij wel.

4. Een toffe job vinden, dicht bij huis
Die had ik er als 27-jarige opgezet omdat ik toen mijn kas aan het opfretten was (voor de nietverstaanders: mijn hersens tot pulp voelde verworden) bij TheCompany en daar dolgraag wegwilde, wat me een jaar later, in januari 2014 ook lukte. Op de meeste dagen vind ik de job nog steeds tof :-) en ze is dicht bij huis, wat zeker meetelt want mijn avonden en nachten zijn daardoor gevoelig langer.

14803016423_142d828a51_o

5. Tenminste één keer de weegschaal op 70kg krijgen
In 2013 woog ik namelijk nog 5kg méér. In 2014 ging ik drastisch op dieet en vermagerde tot 64kg waardoor al mijn oude broeken weer pasten. Intussen passeerden we opnieuw de 72kg, en zitten we nu terug aan 68kg, dus ik klaag niet, hoewel ik graag wat minder zou jojo’en!

6. Een sexy lingeriesetje aanschaffen
Ahum. Ik heb ze effectief bekéken, en zelfs aangeraakt, maar passen? Nee. Zoals gezegd worstel ik al enkele jaren met mijn zelfbeeld en misschien als ik ooit van bepaalde vetophopingen af raak, dat ik het er dan op waag. Maar tot dan blijf ik vertrouwen op mijn saaie zwarte setjes…

7. Alle Disneyfilms kijken
Dit bleek een grotere opgave dan ik had gedacht! Het waren dan ook iets méér films dan ik dacht… Ik heb er nog geeneens tien gezien, maar ik geef mezelf hierbij de toestemming om ook ná mijn dertigste kinderfilms te kijken. Een volwassen vrouw heeft geen kinderen nodig om dat stiekem heel erg leuk te vinden!

1798804_10202048828715165_681355196_n

8.Een rokje leren naaien
In 2014 ging ik op les bij ons mama, met wie ik samen een rokje naaide (dat intussen veel te groot is, want dat was vlak vóór het Drastische Dieet). Een leuke ervaring, dus ik kocht op het daaropvolgende Stoffenspektakel nog wat gerief, en dat ligt nu al bijna drie jaar in de naaikamer van ons mama wel euhm te verstoffen. Zo gaat dat.

2016-02-21 15.43.22

9. Eén van mijn manuscripten afwerken en opsturen naar uitgeverijen
Na lang twijfelen, wikken, wegen, herschrijven, wissen, piekeren, wakker liggen (want daar zijn we goed in hé) koos ik voor Kokosdagen, het verhaal dat in mijn ogen het meest afgewerkt was, en stuurde dat op naar zes uitgeverijen in maart 2016. Van alle uitgeverijen kreeg ik in de daaropvolgende maanden – de laatste begin september nog – een njet, “komt niet aanmerking voor publicatie”. Ik heb sindsdien trouwens geen letter meer op papier gezet, dus ik vermoed dat we van de schrijfmicrobe vanaf zijn.

10. Een cake bakken
Blijkbaar had ik daar drie jaar geleden heel veel problemen mee maar intussen lukt het (redelijk) vlot om appelcakes, frambozencakes, chocoladecakes, rabarbercakes en nog véél méér baksels uit de oven te toveren.

11. Wafels bakken
Heb ik nog niet gedaan, schandalig eigenlijk – dat is dertig en dat heeft nog nooit wafels gebakken! Ik heb geen wafelijzer, en de siliconen vormpjes voor in de oven waren zo duur en ontdekte ik nét toen ik met paleo begon en dus geen gewone wafels meer mocht maken. Intussen ben ik al wel wat receptjes tegengekomen voor lactose-, gluten- en suikervrije wafels, maar ik zou nog zoveel gerief willen kopen voor in de keuken dat die wafelvormen intussen ergens onderaan de lijst bengelen. Ooit. Ooit!

12. Gaan eten in een sterrenrestaurant of bij Jeroen Meus
Intussen stopte Jeroen Meus met zijn restaurant L’Uzine, en begon hij een hotdogbar. Daar ben ik wél al gaan eten, maar dat telt niet mee zeker? Het lief en ik hebben ons de laatste jaren de gewoonte eigen gemaakt om minstens één keer om de twee maanden deftig uit eten te gaan in een Goei Restaurant. Helaas is voor een ster ons budget nog nét te beperkt. Maar het zal ervan komen!

13. Mijn dagboeken overtypen
Dat is een werkje zonder einde want er blijven er natuurlijk bijkomen. Ik heb er wel een aantal overgetypt, maar er liggen er nog genoeg die, als ons huis bijvoorbeeld ooit afbrandt, onschatbare herinneringen verloren kunnen doen gaan. De horror.

14. Mijn fotoalbums afwerken
Ik ben daar in 2007 mee gestopt en nu, negen jaar later, niet meer van plan om dat opnieuw op te pikken. Wel ben ik bezig met al mijn digitale foto’s fatsoenlijk te backuppen (want tot nu toe stonden ze op cd’s! cd’s!) en rijpt er een plan om jaarlijks de leukste foto’s te laten printen en ergens in ons reeds propvolle huis op te hangen. Dat past veel beter in mijn minimalistische denkwijze, om het sjiek te zeggen.

2016-08-02 16.34.15

15. Alle Blufboeken gelezen hebben
Soms overschat ik mijzelf toch serieus. Ik las er maar twaalf op drie jaar tijd, en de teller staat nu op 49/101. Het zijn stuk voor stuk zware boeken; één per twee maanden lezen lijkt mij dan nog optimistisch. Ik vind het evenwel heerlijk om af en toe mijn hersens eens aan het werk te zetten tijdens het lezen!

16. 150 boeken lezen tussen 18/09/2013 en 18/09/2016
Een half jaar geleden zat ik al aan 174 boeken en intussen kwamen er nog 24 bij, dus deze mag worden afgevinkt!

Secret cabin with a scenic view ️💙 -- 2016 Norway trip -- #hiking #naturelover #naturelovers #outdoors #nature #getoutside #mountains #mountainlove #mountain #thegreatoutdoors #lake #oldedalen #landscape #norway #norge #wearenordic #thisisnorwa

17. Minstens vijf plekken van mijn to travel lijst schrappen
Ik heb eigenlijk niet zo’n lijst, ja eentje in mijn hoofd, maar we zagen de afgelopen jaren verschillende plekken waar we nog niet waren geweest: Porto, Amsterdam, Luik, Noorwegen, Krakau, Normandië, de Opaalkust… en we gaan er nog veel meer mooie zien!

18. Bovenop de Jungfraujoch staan
Dat is ook de laatste keer dat ik meedoe met zo’n massatoeristisch gedoe. Mijn berg is veel mooier van beneden uit gezien, voilà!

19. Naar de oorarts gaan om mijn gehoor te laten testen
Ik ging naar een hoorcentrum, want daar was zo’n test gratis, maar ik hoor nog nét goed genoeg om er niets aan te moeten doen.

20. Aan een jointje trekken
Toen ik dit op de lijst zette, leek het nog keihard een mogelijkheid, omdat vrienden van ons toen in Amsterdam woonden en altijd beweerden dat we dat wel eens gingen doen. Intussen zijn ze naar een kleinere stad verhuisd en zijn we allemaal ouder, wijzer en vooral braver geworden, dus dit zie ik niet meer gebeuren. Maar ge weet nooit.

21. Lezen over HSP
Qua vaagheid wint dit puntje het wel van de rest van de lijst. Maar bon, we kunnen het hoedanook schrappen: ik weet intussen genoeg over hoogsensitiviteit om de valkuilen in het dagdagelijkse leven te herkennen. Ze vermijden lukt ook beter en beter.

Eerste en vermoedelijk ook laatste keer. #opera #bucketlist #dongiovanni

22. Naar de opera gaan
In november 2014 gingen we er speciaal voor naar Antwerpen (want de stadsschouwburg van Leuven is te klein voor al dat luid gezang, vermoed ik) en vraag me al niet meer welke opera we juist keken. Een Italiaanse, ja, waarin elke zin drie kéér werd gezonden, ja, en er veel in bed werd gedoken, ah ja wacht, zou dat niet Don Juan of zo geweest zijn? Geen al te grote indruk nagelaten, dus, en al zeker niet voor herhaling vatbaar. Geef mij dan maar een Rammstein-concert, als ik echt moet kiezen.

23. Parapente springen
Het was de bedoeling om dit twee jaar geleden te doen toen we in Wengen waren, maar ik kreeg schrik en verzon excuses als duur, wat als het bewolkt is, het regent, nee we doen het toch maar niet, volgende keer! Jaja.

24. Een sneeuwman maken
Dat ben ik hélemaal vergeten, moet ik bekennen, want dankzij een paar skivakanties was er wél gelegenheid toe.

25. Op de Wei van Werchter gaan staan
Het scheelde niet veel of we waren naar ‘den Broes’ gaan kijken op Werchter Classic dit jaar, maar. Nee. Niet dus. Failure!

De eerste! 😍 #pompoen #homegrown . #oogstvandedag #samentuinen #projectindenhof #mijnmoestuin #samentuin #eetbaarherent #moestuin #seizoensgroenten #ecologischtuinieren

26. Mijn eigen groentetuintje aanleggen
Dit vinkte ik al af in de zomer van 2014 toen ik ons balkon volpropte met een vierkantemetermoestuin en potten en hangbakken, maar eigenlijk kan ik het nu pas écht afvinken, nu ik mijn eigen 50m² aan echte aarde heb. Grote liefde, nog steeds.

27. Mijn nagels allemaal in een andere kleur lakken
Dit vond ik uiteindelijk té kinderachtig. Bovendien vond ik geen tien verschillende kleuren in mijn nochtans uitgebreide collectie die een beetje bij elkaar pasten.

28. De Koninklijke serres bezoeken
De serres zijn maar één keer per jaar voor enkele weken geopend, en dit jaar was het er bíjna van gekomen, echt waar – maar koos ik voor een zoveelste wandeling in de plaats. Ja. Prioriteiten hé?

Dus dat was het. Ik heb al een lijst klaar voor mijn veertigste – ik heb zelfs moeite moeten doen om het in te korten tot 40. Genoeg bloginspiratie voor de komende tien jaar. U weze gewaarschuwd!

En u? Wat voor spectaculairs deed u al uit deze lijst?

17 thoughts on “30 voor 30 – update #5 – het einde

  1. Ik heb eigenlijk enkel een lijst met reisbestemmingen die ik zou willen bezoeken, maar aangezien die enkel langer wordt in plaats van korter, lijkt mij het aanleggen van bijkomende lijsten niet zo’n goed idee.

  2. Leuk om te lezen! Ik zou graag 70 kilo wegen weer, maar de laatste keer was zo’n 6 jaar geleden en inmiddels is het veel meer… Misschien omdat ik het puntje cake bakken best wel vaak doe….

    1. Woeps, ja, het is niet gemakkelijk hé. Ik eet ook enorm graag zoetigheid, ben nu al voor de 586e keer aan het afkicken van suiker. Het gaat misschien onnozel klinken maar Pascale Naessens werkt voor mij dus wel. Nu niet dat ge van die ‘gezonde(re)’ cakes er vijf op een week moet gaan bakken… maar ge krijgt tenminste minder rommel binnen en het idee dat ge gezond bezig zijt🙂

    1. Een lijst met boeken die enkele jaren geleden werd opgesteld door een Vlaamse krant. Het bevat ‘moeilijkere’ literatuur die je ‘moet’ hebben gelezen. En elk boek dat ik al las heeft me iets bijgeleerd, heeft me leren genieten van het worstelen met een moeilijker, niet-hapklaar boek. Maar ik heb er dus nog wel wat van te gaan🙂 Ik heb de lijst hier staan: https://leeshutje.wordpress.com/to-read/blufboeken/

    1. Wat een blik van een outsider al eens kan doen. Ik zit al 15 jaar zo vastgepind op dat overtypen🙂🙂 en wilde me al lang een scanner aanschaffen voor de oude fotoalbums. Toch maar eens werk van maken dan!

  3. veel plezier met je nieuwe voordeur! Ik zit al in die fase dat ik soms mis als men mijn leeftijd vraagt. Of ik moet erover nadenken. Het is 34 btw🙂

  4. Toch veel kunnen doen, want het is nu niet bepaald een gemakkelijke lijst he! Die lijst van blufboeken bijvoorbeeld, ik denk dat ik daar een gans leven mee zou bezig zijn🙂 Want ook al lees ik graag “Literatuur met de grote L”, zo’n boeken zijn soms toch wat zwoegen, dus als ik enkel zo’n boeken zou lezen, ik zou binnen de kortste keren een leesdip hebben (al zou hetzelfde ook wel gebeuren als ik vanaf nu enkel maar chicklits of fantasy of… zou lezen).

    Jammer dat die kinderkwestie toch wel speelt bij jullie. Wil je lief zó graag kinderen dan? Wij zijn er ook nog niet uit (t.t.z. vooral ik dan), maar wat het ook wordt, bij elkaar blijven is belangrijker dan al dan niet kinderen krijgen.

    En dan twee die ik al deed en die ik je zéker kan aanraden: die parapente (echt, ik snap wel dat je schrik kreeg, maar je ziet die afgrond pas als het al “te laat” is😉 En het is gewoon zooooo zalig om daar te hangen zweven tussen die bergen!). En een sterrenrestaurant is toch ook wel eens echt de moeite. Misschien eens een half jaar niet om de twee maand deftig uit eten gaan en het opgespaarde geld dan gebruiken voor een sterrenrestaurant?🙂

    1. We hebben dat geprobeerd hé om een paar maanden niet uit eten te gaan, maar dat werkt dus echt niet voor ons :p
      Ik vind dat gevaarlijk, bij elkaar blijven als de één kinderen wilt maar de ander niet. Gaat de één dat dan niet altijd blijven verwijten aan de ander? Het lief weet zeker dat hij NU geen kinderen wil (zegt hij al bijna 9 jaar), maar hij weet niet zeker of hij er binnen 5 of 10 of … jaar geen wil. Ik noem dat een flauw excuus want er is een tijd geweest dat hij wél wou trouwen met mij. Ma bon, bij neergelegd dus, want ik kan moeilijk anders.

      1. Oh, maar als het op blijvende verwijten zou neerkomen, dan lijkt het mij absoluut geen goed idee. Maar dat is bij ons niet het geval: Johan zou er wel willen, maar ik wil er niet aan beginnen als ik nog zó hard twijfel als nu het geval is. Maar toen we daar over gepraat hebben, was hij heel duidelijk: hij heeft liever mij en geen kinderen, dan wel kinderen met een andere vrouw. Geen verwijten dus, maar een keuze🙂 Al weten we natuurlijk allebei wel dat we daar nog in kunnen veranderen, maar op dit moment is het goed zoals het is…
        Nu ja, ’t is ook niet simpel he: ’t zou stom zijn om uit elkaar te gaan, want evengoed blijft je lief bij zijn standpunt en is er geen probleem. Maar ja, als hij toch van gedacht verandert, wat dan…? Zolang jullie elkaar nu graag zien en elkaar nu daarin vinden, is dat niet het belangrijkste? En elkaar dan niet verwijten “tijd verspild” te hebben aan iemand die iets anders wil, als het toch ooit anders zou uitdraaien natuurlijk… Moeilijk, moeilijk…

        1. Het probleem is ook dat hij als man nog 50 jaar van gedacht kan veranderen, bij wijze van spreken🙂 terwijl mijn klok op mijn 40e wel stopt met tikken (als ze ooit begint). ’t Is inderdaad niet simpel allemaal, zeker omdat wél kinderen krijgen nog steeds de norm is en ik nogal een wat-als-twijfelmens ben, hoewel ik heel zeker weet dat ik perfect gelukkig zal zijn zonder kinderen, daar niet van, want ik voel absoluut geen drang om mij voort te planten!

Reacties zijn gesloten.