Bday n°30 #1

De storm is een beetje geluwd, ik ben blij dat ik al mijn twijfels van me af heb kunnen schrijven en ik ga mezelf een pak minder druk opleggen naar de toekomst toe: geen deadlines meer, maar bloggen wanneer ik daar zin in heb, en waarover ik wil. Voilà.
En nu wil ik jullie graag wat vertellen over mijn drie verjaardagsfeestjes, want september is mijn verjaardagsmaand, en dit jaar een beetje specialer want ik kreeg een nieuwe voordeur en daar had/heb ik het wel moeilijk mee en was misschien indirect de aanzet tot mijn uitbarsting. Waarvoor mijn excuses…

DeBomma (aan wie ik nooit durf vragen hoe oud ze is; ergens in de 70 momenteel vermoed ik), Klein (die intussen al niet meer zo klein is met zijn zestien jaren en het lief heeft ingehaald – in de lengte, nog niet in de breedte) en ik (uw eigenste LJ-met-quarterlifecrisis) verjaren in dezelfde maand, met twee weken tussen, dus is het niet meer dan logisch dat we dat gezellig samen vieren. Ieder jaar is het een beetje puzzelen om een datum te vinden in de buurt van die verjaardagen, en dit keer vonden we een zaterdagavond netjes tussen die van mij en Klein, en die van deBomma in.

Sinds enkele jaren is het de gewoonte dat we het feestje in His Hometown doen, en dat ieder koppel voor een gerecht zorgt. In de praktijk zijn Vriend, deBomma en ik de koks van dienst.
We zouden gaan gourmetten dus had deBomma voor vlees gezorgd, waaronder superlekker gemarineerde kipfilets. Vriend had groentjes gesneden en wat slaatjes voorzien, en een paar hapjes bij de aperitief: tomaatjes, olijven en Spaanse ansjoviskes waarvan ik de vettige olie op mijn kleedje morste, want zo lomp ben ik dan wel weer. Er was, in plaats van cava, versgeperst druivensap van hun eigen oogst om te toosten, dat is eens wat anders. Gelukkig was er wel rode wijn bij het eten want een beetje alcohol maakt mijn tong toch iets losser en mezelf iets verdraagzamer.

We konden dankzij het warme nazomerweer heerlijk genieten op het terras van de mooie tuin, ja daar ben ik stikjaloers op, al zou ik hem natuurlijk vol groentjes en bloemen zetten🙂
Het lief hield zich grotendeels afzijdig en voetbalde wat met Klein en Kleiner, maar ik had het best gezellig met mijn schoonfamilie. Moest deBomma en Maa een beetje bijstaan bij hun smartphonevragen, en het blijft me verbazen hoe bij de pinken deBomma is; mijn grootouders hebben zelfs nog nooit een smartphone vastgehad en deBomma kan surfen gelijk het niets is – bij wijze van spreken, want zij en Bompa volgen wel computerlessen en de typfouten op WhatsApp horen er gewoon bij.

Beetje dessert gemaakt 😇 voor een driedubbele bdayparty vanavond 🍫 . #puurderleven #paleo #paleodessert #paleocake #cake #appelcake #homemade #chocomousse #paleochocomousse #gezondeten #gezondleven #glutenvrij #glutenfree #lactosev

Het dessert werd pas na zonsondergang geserveerd en had ik gemaakt: mijn intussen standaard amandelappelcake (waarvan de oventijd echter nog steeds niet optimaal is; dit keer was ze net niet genoeg doorbakken in het midden) met daarbij avocadocacaomousse die vooral door Maa zeer werd gesmaakt; zij claimde zonder schroom de overschot voor haar ontbijt.
Nog een theetje en toen was het toch echt tijd om te gaan; onze uurtjes in Antwerpen zijn weer voorbijgevlogen.

O, en de cadeautjes!

DeBomma kwam binnen met een gigantische bos bloemen, die lelies bleken te zijn, ze beweerde 30 stuks. Maar toen ze één na één begonnen open te gaan, een paar dagen later, en ze één na één hun doordringend zoete geur onze (plotseling veel te kleine) living-met-open-keuken instuwden, leken het er honderd (en telde ik er vijftig). De horror, want het lief en ik wij kunnen niet zo tegen felriekende dingen. Natuurlijk krijg ik het niet over mijn hart om zulke prachtige bloemen zomaar weg te gooien (bovendien passen ze niet in onze kleine GFT-bak!), dus heb ik de helft buiten gezet, dan hebben de bijtjes er misschien ook nog wat aan.

De eerste van 30... 🌼 #lelies #preverjaardagskadootje

De schoonfamilie had samengelegd voor de lederen laptoptas van Zalando die ik op mijn lijstje had gezet, en die in ’t echt werkelijk prachtig is. Ik heb ze al volop in gebruik en het enige nadeel is, dat ze niet in mijn fietstas past, maar dat is pas een probleem als het regent en dat zien we dan wel weer!

En dit was pas de start van mijn verjaardagsmaand!

18 thoughts on “Bday n°30 #1

  1. Wat een leuke festiviteiten allemaal! Proficiat :-)! Ik begrijp volkomen dat 30 worden je een beetje van je stuk bracht. Dat was bij mij niet anders, ineens begon ik me allerlei vragen te stellen en voelde ik me niet goed in mijn vel. Het goede nieuws is dat dit ook weer passeert en uiteindelijk is het maar een getal. Succes met je nieuwe voordeur🙂.

    1. Dat is waar, maar de komende jaren moeten er nog grote beslissingen worden genomen, want voor een vrouw tikt de klok, allez daar zitten jullie nu ook mee, en dat hangt een beetje als een donkere wolk boven mijn hoofd, aaaah🙂

  2. Leeftijd is maar een getal he … Proficiat trouwens. Het lijkt me veel fijner op het einde van de zomer of in het begin van de herfst jarig te zijn dan op het einde van de herfst zoals ondergetekende. En bloggen als/wanneer je er zin in en tijd voor hebt, dat is wat mij betreft de enige manier.

    1. Ik heb mezelf er iets te veel toe gedwongen de laatste tijd! Ik ben een echt herfstkindje, september, oktober en november zijn mijn favoriete maanden (en december ook nog als het moet).

  3. Waow, wat leuk als je de verjaardagen zo een beetje samen kan vieren. Hier is het ook zo’n verjaardagboost. rond mijn verjaardag. Wat fijn dat je je droomcadeau kreeg. . En wat het bloggen betreft. Het mag geen “moeten” worden met vaste tijdstippen en vaste thema’s, dan wordt het op den duur een beetje saai.😉
    Doe maar gewoon wat je hart je insteekt!

  4. Haha, weet je lief de leeftijd van DeBomma niet?🙂

    Met veel vertraging alleszins nog een gelukkige verjaardag! Ik blijf vinden dat het getalletje er niet toe doet, maar nu ik zelf de dertig nader, heb ik soms toch ook wel eens een “aaaargh”-momentje, want ja, op uw dertigste “moet” ge toch helemaal volwassen zijn en weten wat ge wilt enzo. En ik ben daar helemaal nog niet! Veel begrip voor uw quarterlifecrisis dus🙂

    1. Het lief kan amper onthouden wie wanneer verjaart laat staan hoe oud ze worden🙂🙂
      Weten wat ik wil, dat zal nog wel efkes duren, hopelijk tegen mijn pensioen ofzo!

Reacties zijn gesloten.