As we speak #1

Omdat ik af en toe alles van me af moet kunnen schrijven en Lilith’s As we speak rubriek daar ideaal voor blijkt. 

Bezig met: de dingen op een rijtje gezet te krijgen. Te verzuipen. Me te ergeren aan het feit dat ik het ‘recept van de maand’ klaar had staan en na publicatie blijkt dat het er al eerder op stond. *zucht* Proberen niet razend te worden op het lief die geen poot uitsteekt in het huishouden omdat hij moet studeren, maar wél tijd heeft om voetbal te kijken of bij vrienden te gaan eten. (Maar ik zie hem nog altijd graag hoor!)

Tegen de muur op te lopen, telkens weer – hoe vaak nog voor ik bewusteloos blijf liggen?

Blij met: de kleine dingen: een give-away winnen, de fietstassen die nu al de beste aankoop van 2016 blijken want daar past nu eens alles in, van emmers tot courgetteplantjes!, een collega die me steunt in mijn boekenpubliceerplan en me al een plan B aanbood waar ik nu serieus over aan het nadenken ben, maar we wachten nog even de reactie van de andere uitgeverijen af.

Het#regenboogros werd gepimpt. 🌼 #niefgerief #opdefiets #coloryourlife

Piekeren over: ge kunt het zo gek niet bedenken. Mijn 30e verjaardag die er over enkele maanden aankomt en ik die niet weet wat ik wil doen om het te vieren want mijn vriendinnen zijn saai geworden en wilden niet mee een feest organiseren. Mijn patatten die dringend moeten worden aangeaard maar ik heb nog zoveel spierpijn van het vorig uurtje werken in den hof (en dat was twéé dagen geleden, moet je nagaan!) en ik ben zo moe dat ik het fysiek efkes niet aan kan. De pas geplante plantjes die nu op dit eigenste moment waarschijnlijk worden opgevreten door uitgehongerde slakken die mijn biervallen gewoon negeren. Komen eten dat ik dringend moet inplannen voor de vrienden denken dat ik hen niet meer wil zien. De badwand die nog altijd niet geleverd laat staan geïnstalleerd is en 586 andere dingetjes in huis die herstelling/opkalefatering nodig hebben: de keukentegeltjes, barkrukjes voor in de keuken, de gaten in het plafond dichtmaken van de vorige armaturen die er hingen (drie jaar geleden), de berging opruimen, het terras proper maken zodat we ein-de-lijk eens buiten kunnen zitten, de auto kuisen want dat is ook alweer een jaar geleden (ondanks alle goede voornemens), de bureau die ik al drie jaar deftig wil inrichten maar nu een stal is omdat het lief daar al weken zit te studeren met een berg afval tot gevolg en daartussen afwas en een gevallen wijnglas, ik sta er nogal alleen voor in het huishouden want hij heeft enkel tijd voor het hoogstnodige en koken, kuisen, de dagelijkse prulllen in combinatie met den hof waarvan ik het werk toch iets had onderschat en andere hobby’s, verdorie ik moet gaan lopen morgen, als ik zo moe ben komt daar weer niks van in huis….. enzovoorts.

Vandaag is KLEUR! #opdefiets

Boos op/Gefrustreerd over: schoenenmakers. Schoenenfabrikanten. Ik wil terug wat vrouwelijker gekleed gaan i.e. pumps dragen want op hakken voel ik me automatsich minder casual en ‘ik hops op zondag in joggingbroek en zonder bh door het huis’-slons dan met sneakers. Maar mens zo’n steunzolenwinkel is om depressief van te worden. Pas op, ze doen hun best, maar saai man, saai, in brave tinten, niets te opvallend en al zeker niet het knalgeel waarnaar ik op zoek was (in lijn met mijn favorietste pumps die al twee jaar ongebruikt in de kast staan wegens steunzolenongeschikt en het niet over mijn hart kunnen krijgen om ze weg te doen).

Beste schoenfabrikanten, graag vanaf nu voor elke niet-steunzolenschoen minstens één steunzolenpaar maken. Zullen we dat afspreken?

Muziekje van het moment: ik blijf irritant lang met What’s the pressure in mijn hoofd zitten, de Belgische inzending voor Eurosong. Het moet dat supervrolijke dansje zijn dat erbij hoort. Grmpf.

De charme van tweedehandsboeken: een 40 jaar oud boek met een 30 jaar oud krantenartikel tussen de pagina's verstopt ❤️📚 #currentlyreading #boekenwurm #blufboek #malcolmlowry #bookstagram

Aan het lezen: in Onder de vulkaan, een klassieker van ééndagsvlieg Malcolm Lowry die, zo las ik in het dertig jaar oude krantenartikel dat van tussen de bladzijden kwam dwarrelen, geen happy end beschoren was. Het boek zelf is dan weer 40 jaar oud. Charmant, toch? Het leest alleen niet erg vlot en bestaat uit één lange, doorlopende tekst – hoofdstukken zullen nog niet uitgevonden zijn in de jaren ’70 zeker?

Genieten van: buiten zijn. Ik ben een buitenmens, dat wisten we al langer, maar zo een halve dag in mijnen hof werken of gaan wandelen, ik voel mijn batterijen dan opladen (geestelijk, weliswaar, want de fysiek is beneden alle peil).

En toch zit ik hier binnen te tokkelen op mijn laptop want ja, ik ben te moe om effectief naar buiten te gaan, het zonnetje in…

En u? Waarover piekert u? Wat is de leukste kleur schoenen in uw kast?

30 thoughts on “As we speak #1

      1. ik ben ook wat aan het twijfelen over een écht feest. Maar het lijkt me ook veel gedoe en geregel… Meestal zoek ik een café met een extra zaaltje/verdieping of een café dat enkel overdag open is en uitzonderlijk ’s avonds privé wil openen. En dan gewoon veel vrienden, een paar kleine hapjes en drank. meer moet dat eigenlijk niet zijn, toch?! 🙂

  1. Ik pieker vooral over mijn werk tegenwoordig. En over mijn vriendinnen. De koppels met kinderen zoeken elkaar bovendien steeds vaker op en laten ons wat links liggen. Pijnlijk vind ik dat… Wat de schoenen betreft, ben ik nogal zot van mijn felblauwe pumps van Zapa Negra. Ik weet niet of die geschikt zijn voor steunzolen, maar comfortabel zijn ze wel! Dat je vriend tijdelijk minder kan helpen in het huishouden door te studeren, dat begrijp ik wel. Maar hij moet er inderdaad ook geen stort van maken hé. Ik zou er toch eens over praten, van opkroppen wordt niemand beter.

    1. Ik wil hem er momenteel niet mee opzadelen – niet met mijn gepieker en zeker niet met het huishouden. Nog twee weken op mijn tanden bijten, al vermoed ik dat er na het examen niet veel beterschap zal zijn gezien hij voor ‘den blok’ ook al niet echt zoveel deed, eigenlijk feitelijk. Dat moet dus eens herbekeken worden 🙂
      Piekeren over het werk, dat was ik nog vergeten!
      Als er een bandje over de wreef zit, en de zool kan eruit, dan is het steunzolengeschikt 🙂 Misschien moet ik maar eens op zoek naar andere ‘steunzolenschoenwinkels’ want die ene hier in Leuven daar zit ik dikwijls tussen de bommaatjes.
      Bij ons zijn er nog niet veel koppels met kinderen, maar het ene koppel dat een baby heeft, zien we nu ook nog maar zelden en ik kan me voorstellen dat het inderdaad zo zou lopen. Wel jammer zeg, precies of jullie willen niet optrekken met mensen met kinderen omdat jullie er zelf geen hebben?

      1. Ja he, de keuze wordt voor ons gemaakt. Terwijl we het net tof vinden om mee op uitstap te gaan met de kinderen. We hebben er zelf geen, dus voor ons is dat echt wel eens leuk. Ik snap het echt niet…

          1. Ik heb dat ooit eens geprobeerd bij 1 vriendin en dat is toen gigantisch in mijn gezicht ontploft… Een van de vriendinnen die het nu doet, weet daar nochtans van en weet ook dat ik toen erg gekwetst was door die andere vriendin. Maar blijkbaar is ze dat alweer vergeten :-/. Ik durf het eerlijk gezegd niet goed meer aankaarten…

            1. Pff geen leuke situatie! En jezelf uitnodigen? Of de hele bende uitnodigen voor ik zeg maar een uitstapje naar Planckendael zodat je ze eraan herinnert dat je hun vriendin bent en graag dingen doet met hen én hun kinderen?

              1. Dat laatste is wel een goed idee! Als ik ze nog eens zie, ga ik misschien wel terloops iets laten vallen en vragen hoe dat alweer zat met de plannen om naar zee te gaan deze zomer… Hopelijk blijkt dat ik dan ook welkom ben. Al vind ik het erg dat het zover gekomen is.

  2. Ugh, die vriendinnen. Zo herkenbaar. En het wordt er alleen maar erger op. Toen ik trouwde, was er zelfs niemand die er aan had gedacht om een vrijgezellenfeestje te organiseren.

    1. Oei dan kan ik me maar beter haasten met trouwen, ik kan me voorstellen dat die van mij binnen een paar jaar ook dat gaan ‘vergeten’ :p

  3. Hoe geweldig is dat, zo’n oud krantenknipsel vinden in een boek?? (Ik laat de niet-nerdy comments maar over aan anderen vandaag 🙂 )

  4. Bij mij is het omgekeerd, mijn niet mama vriendinnen hebben nooit tijd om af te spreken omdat ze altijd bezet zijn 😊

  5. Ik ? Ik hoorde gisteren wat de pressure op de radio, en zag er zo Laura’s aanstekelijke lach en dansje bij. Yep, ook hier blijft het nog even hangen.
    Piekeren. Good god. Ik probeer dat achterwege te laten. Maar werk, daar pieker ik al eens over. En de punten en luiheid van onze dochter. En het zagen van mijn vrouw 😉 .
    Kleur schoenen ? Euh. Doorgaans bruin (in alle tinten van roest tot hyperdonker), een paar zwart, ook helblauw en wit, en nog vanalles.

  6. Van piekeren weet ik alles. En van tegen de muur op lopen trouwens ook. Ik pieker momenteel vooral over werkperikelen. Laat je niet kisten door het piekeren en die muur!

  7. Ik word ook 30 over een paar maanden (nog iets sneller dan jij denk ik?) en mijn vriendinnen doen ook niets. Alleen ga ik niets doen maar als mijn zus een afstudeerfeest wilt doen organiseren we samen een feest.
    Ik pieker ook over veel dingen: altijd moe zijn, (te veel) ongezond eten, geld uitgeven…

    1. Ik had eindelijk een datum vastgeprikt (namelijk de avond voordien, om mijn laatste uren als twintiger te vieren), blijkt dat de helft dan op vakantie is. En het later of eerder vieren vind ik zo raar, ik vier het graag zo snel mogelijk 🙂 Die drie piekerpuntjes van jou komen me maar al te bekend voor!

  8. Het moest er eens allemaal uit zo te lezen…
    Ik ben zo blij dat ik mijn rust teruggevonden heb… alles op zijne tijd… en dat zorgt ook voor minder piekmomenten.

  9. Benieuwd naar dat boekenplan B! Al hoop ik in de eerste plaats natuurlijk nog steeds dat een uitgever het gewoon uitgeeft 🙂
    En hoewel ik het uiteraard iedereen gunde om mijn give-away te winnen, kon jij het – als ik dit zo lees – precies echt wel gebruiken om een kleine verblijding te hebben! Hopelijk is het ondertussen al wat minder hectisch!

Reacties zijn gesloten.