Lentezomervoornemens: de ups maar vooral de downs

Een dikke maand geleden maakte ik een aantal voornemens voor de lente/zomer, in een poging mezelf weer op het rechte (gezonde) pad te krijgen. Ik had toen in mijn agenda voor deze week een update genoteerd, want ik ken mezelf: anders verlies ik dat uit het oog en gaan we op hetzelfde tempo voort.

14km in de achtertuin, bergop, bergaf, blijven trainen! #hiking #vlaamsevelden #poppies #klaprozen #training

Ik worstel de laatste tijd veel harder met mezelf dan ooit het geval is geweest. (Behalve misschien in mijn pubertijd.) Ik voel me moe, slaap slecht (woelig, wakker worden, ’s morgens vroeg niet meer in slaap kunnen vallen…).
Ik mis mijn lief; ik zit het grootste deel van de tijd alleen in mijn zetel voor tv terwijl hij boven studeert voor zijn examen begin juni. Ook al zit hij anders maar gewoon in de zetel naast mij te gamen, het niets kunnen zeggen tegen hem af en toe, het gevoel hem constant te storen, het is niet fijn.
Ik voel me energieloos – tegen de tijd dat ik thuiskom van mijn werk, zijn mijn batterijtjes helemaal op en dan moet ik nog beginnen koken, het is dan heel moeilijk om de verleiding van zetel-en-een-zak-chips te weerstaan.

1. Met de fiets naar het werk gaan
Elke dag is me niet gelukt want, ja, dat zeikherfstweer met nu eens gietende regen en dan weer zon, rukwinden tot 90 km/uur, ik was mijn leven nog niet moe. Endomondo vertelt me echter dat het sinds maart er echt op aan het voorutigaan is, met in april 123 fietskilometers!

Ik ben dan wel een herfstkindje. Maar dit gaat er toch over. ️ En besides, #indenhof bevriezen mijn patatten! ⛄#herfstweer #aprilsegrillen #belgianspring #kmi

2. Afwisselend gaan lopen en wandelen
Ik had een schema in mijn hoofd van dag één wandelen, dag twee rust, dag drie lopen, dag vier rust, en nog eens opnieuw, maar dat bleek toch te hoog gegrepen. Ik sukkelde tussendoor een aantal keer met mijn knieën (veelal door te hoge hakken dragen, foei toch) en het lopen gaat ’s morgensvroeg om 6u totaal niet meer, ik moet mezelf voortslepen. En voor ge het vraagt: ik heb het ook al ’s avonds geprobeerd, maar dan heb ik veel meer last van mijn kuitspieren. Zo is het dus altijd wel iets.
Maar ik ga er terug invliegen: dan moet ik maar eens op tijd leren gaan slapen. En tegenwoordig word ik automatisch om 6u wakker van het zonlicht en de kwetterende vogels dus geen excuses dat ik mijn bed niet uit geraak.
Hoedanook werd er in april 45,5 km gewandeld (ofte vier keer) wat de maand tot de beste wandelmaand maakt van dit jaar! Gelopen werd er slechts 14,5 km (ofte vier keer…).

In the woods 🌲 #hiking #wijngaardberg #zondagswandeling #naturelover #naturelovers #outdoors #forest #wandelen #indenbos #bos

3. Vier zoete of vettige momentjes inplannen
Ik eet zoveel dat ik steken krijg op plaatsen in mijn lijf waar ge geen steken wilt hebben voor uw honderdste. Ik eet zoveel dat ik de dag nadien nog geen honger heb en mijn tong en keel zelfs vermoeid aanvoelen, zo van: wij kunnen nu efkes niks meer proeven of slikken, wij staken! En hoezeer ik ook walg van mezelf, elke avond is er een nieuwe vreetbui. Het is een vicieuze cirkel, mensen. Ik doe mijn best om gezond te eten: ontbijt, lunch, vieruurtje, avondeten, ’t is allemaal zo gezond als iets, maar tussendoor vreet ik me (daarbovenop) te pletter.
Het gaat nochtans met periodes goed: dan eet ik ’s avonds niets extra, dan kan ik wegblijven van Twixen en negerinnentetten, dan voel ik mijn energie toenemen, maar dan heb ik plots zoveel last van mijn spijsvertering (meerbepaald de darmen) dat ik opnieuw wegzink in ongezond eten. Ik weet het: mijn lichaam moet wennen aan minder suikers en minder ongezonde vetten, ik moet dat tijd geven, maar mijn darmen zijn gevoelig en ook toen ik een maand lang paleo at, bleven ze lastig doen. En dat is megavermoeiend, I can tell you.

Eens ik begin met snoepen, kan ik niet stoppen; waar trek ik de grens? “O, ik heb nu één Twix op, dan kan ik er net zo goed nóg één eten”, enzovoorts.

Dus de zoektocht naar een voor mijn lichaam ideaal eetpatroon duurt voort.  Intussen heb ik Pascale Naessens erbij gehaald; zij hanteert het principe van geen koolhydraten te combineren met vlees of kaas. Kaas met groentjes kan bijvoorbeeld wel, of rijst met groentjes, of vlees met groentjes. Maar geen combinatie van de drie (of de vier). Dat wissel ik nu dus af met puur paleogerechten. Als ik van de suiker zou kunnen afblijven, zou ik u kunnen zeggen of het werkt of niet.

We doen nog eens een poging. #granola #currentlybaking

4. Me houden aan de drie-afspraken-regel
Dáár wringt volgens mij het schoentje. Ik heb die regel vrij strikt gevolgd, maar ik merk dat ik daardoor iets te veel in mijn zetel hang en begin te panikeren als ik eens een avond minder tv kan kijken. Ja. Ge zijt een couch potato of ge zijt het niet hé.

5. Athena twee maal per maand zien
Dat is faliekant mislukt, door allerlei redenen, en ik wil dit nog steeds verbeteren, maar het moet van twee kanten komen ook.

6. Mijn familie twee maal per maand zien
Een deel van mijn familie heb ik effectief twee of zelfs drie keer gezien, maar mijn grootouders dat is alweer sinds Pasen geleden. Foei!

Santé welverdiende beloning na de wandeling 😇 #inthesun

Ik moet leren genieten. En dringend mijn prioriteiten herzien. Wat geeft het dat ik eens een blogpostje oversla, als ik in plaats daarvan plezier kan maken met vrienden of tijd kan doorbrengen met familie?!

  1. Vrienden en familie
  2. Den hof!
  3. Gezond eten
  4. Beweging
  5. Gezellige (en propere) thuis

Voilà. Mei wordt een topmaand!

En u? Hoe ziet uw top-drie-prioriteitenlijst eruit?

9 thoughts on “Lentezomervoornemens: de ups maar vooral de downs

  1. Ik zet ook telkens doelen op mijn blog om me er vervolgens niet aan te houden. Doelen stellen, tis niet gemakkelijk. Maar in mei zal het wel lukken! Hopelijk een beetje beter weer en dan is alles iets gemakkelijker. En ik hoop dat je je snel beter voelt!

  2. Prioriteiten stellen is echt niet gemakkelijk maar wel noodzakelijk. En vergeet ook niet om goed voor jezelf te zorgen he!

  3. Ik doe ook mijn best om aan allerlei goede voornemens te voldoen, maar het is niet altijd even gemakkelijk. Ik begrijp je volkomen! I.v.m. het snoepen, kan ik je aanraden om gewoon niets meer in huis te halen. Wat er niet is, kan je ook niet opeten. Komen de vreetbuien ook niet voort uit het feit dat je je momenteel wat minder voelt? Ik ben een emo-eter en ik herkende mezelf in jouw relaas… In elk geval succes meid!

    1. Ja, emo-eter, het zal nog niet 🙂 En de Spar is letterlijk 2 deuren verder dus of er iets in huis is of niet… haalt niet veel uit..

  4. Ik heb ook een hele lange down periode achter de rug… geen idee vanwaar die kwam maar die wou niet overgaan. Altijd moe… niet goed voelen in mijn vel… ongezond eten… niet naar de les (wat ik anders zo graag doe)… ondertussen is het beter, dankzij het zonnetje, wie weet? Maar ik ben blij dat het over voorbij is en ik hoop dat het voorgoed voorbij is!
    Mijn top 3
    – meer bewegen/wandelen (heb ik echt nodig!)
    – meer tijd samen met mijn geliefden
    – meer genieten

    1. Ja dat zonnetje doet deugd he! Misschien was het een tekort aan vitamine D, ik heb ook de indruk dat ik langzaam uit mijn dal aan het krabbelen ben. Langzaam… 🙂
      Genieten, heel belangrijk!!! Kan me helemaal vinden in uw top 3 🙂

  5. Vier keer gaan wandelen te midden van al je drukke bezigheden, ik vind dat wreed goed!
    En dat van die “als ik toch al één Twix gegeten heb, wat maakt die tweede, derde… nog uit”, dat is zoo herkenbaar (jammer genoeg). Dat bijhouden van mijn suikerdagen is op dat gebied ook heel dubbel: enerzijds wil ik graag een dag groen inkleuren en doe ik dus soms net iets vaker mijn best, anderzijds laat ik te vaak compleet gaan als ik toch al iets met suiker gegeten heb. Want ah ja, ik moet die dag nu toch al rood inkleuren, dus wat maakt het dan nog uit… Waar zit toch dat knoppeke in onze kop om dat soort zever af te zetten? 🙂

Reacties zijn gesloten.