LJ in den hof: de start van iets moois

Ik ben tot over mijn oren verliefd op ons stukje grond. Momenteel staan de perenbomen (helaas slecht onderhouden) volop in bloei en dan op een zachte lente-avond daar mogen gaan werken wroeten in de aarde, dan vergeet ik al mijn zorgen en telt enkel wat ik aan het creëren ben: een plek voor groentjes en bloemetjes om tot volle groei te komen.

Een mooie avond in de #samentuin... 💕🌳🌻🌄 #groteliefde #samentuinen #projectindenhof #eetbaarherent
Het lief is helaas minder lyrisch over het hele samentuinengedoe. De reden dat wij een appartement met een balkon hebben gekocht, en geen huis-met-hof, was in de eerste plaats dan wel budgettair, maar in de tweede en zeker niet minder belangrijke plaats omdat nen hof veel werk is. En het lief dat is geen buitenmens. Enfin, geen buiten-actief-zijn-mens – barbecuën of terrasjes doet hij bijvoorbeeld wél heel graag. Het lief zijn hobby’s behelzen geen hartslag hoger dan 100 per minuut, hij heeft een hekel aan beestjes (en dan zeker de zzzz-beestjes die hem ook nog eens zouden kunnen steken), en intussen kan hij niet gamen. Ja. Ik schilder hem nu misschien iets te karikaturaal af, dat besef ik 🙂 om maar te zeggen: tuinieren, dat is niets voor hem.

Als we ooit verhuizen naar een typisch huis-met-hof dan zullen we een tuinman moeten huren.

Maar dus. U weet dat ik al jaren droom van een groentetuintje. De voorbije vier jaar heb ik me prima gered op onze resepctievelijke balkons, een paar vierkante meter volgepropt met potten waarvan de groentjes op het zomerhoogtepunt alles overwoekerden. Vorig jaar was een heel slecht jaar, dat vervroegd eindigde door een waanzinnige mijtenplaag. Ik was dat gepruts grondig beu en wilde de handdoek in de ring gooien.
Intussen was ik echter in contact gekomen met een vereniging in mijn dorp en was ik mensen aan het pushen om een soort volkstuintjesproject uit de grond te stampen. Ik kan héél hardnekkig zijn als het moet. Maar omdat men tegenwoordig allemaal zo groen en sociaal moet zijn 🙂 werd het uiteindelijk een ecologisch samentuinproject. We zijn met vijf mensen en begonnen met één stukje grond (wat we naar volgend jaar toe hopen uit te breiden) dat we in een privépark kregen toegewezen. Het is daar zo groen.. Zo rustig..

Samentuinen, say whaaaat?

Het concept is simpel: samen met buren of mede-dorpelingen ga je een stukje grond bewerken. Wij hebben ervoor gekozen om een deel van ons stukje gemeenschappelijk te houden (bijvoorbeeld om fruitstruiken of een bloemenveldje aan te leggen), en de rest te verdelen in gelijke stukken die we individueel gaan bewerken. Iedereen heeft immers z’n eigen idee hoe z’n hof er moet uitzien. Bovendien verloopt bij ons alles ecologisch: geen chemische/organische bestrijdingsmiddelen, dat is de grootste uitdaging. Ik deed het op mijn balkon ook al grotendeels zonder vergif, maar bijvoorbeeld met die vreetzakken van slakken de strijd aanbinden zonder korrels, mijn vader heeft eens goed gelachen!

2016-04-13 20.11.41 copy

2016-04-13 20.11.53 copy

Ik weet dat deze foto’s compleet nietszeggend zijn voor u, maar ik wou ze toch tonen: de lapjes grond waar we uren en uren op hebben zitten zweten om ze omgespit te krijgen. Het enige wat tot nu toe werd geplant, zijn patatten (een overschotje van mijn grootvader) en een paar lavendelstruikjes die nog zo klein zijn dat ge ze amper ziet staan. Bedoeling is om erwten, bonen, wortels, bieten ajuinen, zonnebloemen, bloemenmengelingen, courgetten en pompoenen te zaaien/planten.

Er is nog heel wat werk aan de winkel maar ik ben zo blij dat ik nu eindelijk écht kan beginnen.

Het lief is ook blij dat hij er vanaf is. Hij en Loki spitten het grootste stuk om, ik hielp zo veel ik kon maar ik heb afgezien. Het lief heeft ook heel wat af gemopperd, want ik had hem beloofd dat hij geen vinger zou hoeven uitsteken naar mijnen hof. Een uur of 9 staan spitten stond dan ook niet op de planning. (Wist ik veel dat het zo lang ging duren!) Ik heb hem nog niet verteld dat hij over een maand of zeven zal moeten komen sleuren met mijn gigantische pompoenen. Maar ssst. Zo ver zijn we nog niet.

En u? Hoe staat uw tuin ervoor, nu ’t seizoen keihard van start is geschoten?

18 thoughts on “LJ in den hof: de start van iets moois

  1. Oh zo wijs! Ik zou mijn lief zelfs zo ver niet krijgen om 9u te gaan spitten 😀
    Hier een kruidenrekje opt balkon geïnstalleerd, ook wat dingen zelf proberen zaaien maar dat ziet er allemaal mislukt uit dus ga ik binnenkort vervangen door volwaardige kruiden van het tuincentrum. Haha.
    Heel benieuwd of je op de vaste grond minder plagen zult hebben dan vorig jaar? Heel dat groepstuinieren vind ik wel een fijn concept, en je kan je lapje grond tijdens je vakanties even toewijzen aan een collega-tuinier? 🙂

    1. Ik hoop dat zij ervoor kunnen zorgen terwijl ik weg ben ja, we zullen zien wie weet is tegen dan alles opgefret door de slakken 😀 Kruiden zaaien probeer ik elk jaar opnieuw en elk jaar mislukt dat, hetzij door bladluizen en andere plagen hetzij door te weinig of te veel water of…

  2. Haha, zo herkenbaar alweer! Wij wonen nu ook op een appartement en een van de redenen is dat de echtgenoot het werken in de gigantische tuin bij zijn ouders zo beu was dat hij zelf geen tuin wilde. Dus zetten wij elk jaar enkel plantjes op ons terras die ik moet verzorgen. Nu we verhuizen en een bescheiden tuin gaan hebben, ziet hij het blijkbaar wel zitten. Of dat zegt hij toch. We zullen zien als het zover is…

  3. De voortuin hebben we vorig jaar november aangelegd en alles begint uit te lopen nu. Mooi! Helaas begint morgen de herfst, dus ik denk dat er even een rust op het uitbotten zal zijn. 😉

  4. Op dat gebied lijk ik meer op jouw lief 😉 Zo in de tuin werken en wroeten, die zzzz-beestjes… Daar moet ik echt allemaal niets van hebben.

  5. Gelukkig hebben klimop, maagdenpalm, vlinderstruiken (en enkele andere plantensoorten waarvan ik de naam niet ken) niet meer onderhoud nodig dan af en toe wat snoeien 🙂 En de haag hoort bij de gemeenschappelijke kosten …
    Ik ben wel blij dat er wel beestjes op bezoek komen, dat gaat van kleine “zzz-beestjes”, via vogels (van roodborst tot ekster en houtduif en alles wat daar in omvang tussen zit) tot zelfs minstens een keer een egel en helaas af en toe zelfs een rat.

  6. Hier enkel sla en pijpajuin in 2 bakken en nog niks in de grond wegens te koud en te nat volgens mijn papa en da’s de moestuin expert ! Ik hoop toch pastinaak, spinazie en nog sla te zaaien …

  7. Vorig jaar hebben wij voor het eerst gemoestuinierd, maar dit jaar is er nog maar weinig gebeurd. Enerzijds omdat onze tuin ‘aangelegd’ moet worden (lees: de grond moet genivelleerd worden) en anderzijds omdat ik zelf best niet in de aarde wroet (toxoplasmosegevaar en zo). Maar ik hoop keihard op hulp van mijn papa binnen enkele weken, en de pompoenen heb ik ook al gezaaid. ‘k Heb het wel een beetje overschat, want niemand heeft 20 pompoenplantjes nodig, toch? 🙂

      1. Haha, ik ga ze wel niet allemaal planten hoor :-). Ik heb er genoeg gezaaid, zodat ik er zeker genoeg heb, want sommige komen ook niet op… Vorig jaar plantte ik drie plantjes. Eentje hebben de slakken opgegeten, en de andere twee gaven meer dan genoeg opbrengst!

  8. Haha, toch wel een beetje medelijden met je lief! Anderzijds, ’t kan zijn gezondheid maar ten goede komen 😉

    Het ziet er alleszins wel de moeite uit, ben al benieuwd naar je updates tijdens het jaar! En misschien moet ik toch maar eens kijken of hier in de buurt niet zoiets bestaat; ook al kunnen we dan volgend jaar terug terrastuinieren, zo’n “echte” hof biedt toch meer mogelijkheden!

Reacties zijn gesloten.