LJ en de sideprojects

De onrust in mijn hoofd wil maar niet verdwijnen. Ik denk dat ik weer met te veel tegelijk bezig ben…

Eindeloze regen. #latergram #onderweg #hiking #ardennen #ardennenweekend

  • kookblog
    Deze blog houd ik bij als mijn ‘kookboek’ van de receptjes die ik uitprobeer en later nog eens opnieuw wil maken, en de laatste tijd vind ik héél veel nieuwe receptjes. Ik post meestal twee receptjes per week.
  • LJ
    Deze blog is mijn alles, ik ben LJ en LJ is mij, ik kan deze blog absoluut nooit van mijn leven opgeven. Ik schrijf twee à drie postjes per week, bij veel inspiratie zelfs vier.
  • reisblog
    Dit zijproject begon ik vier jaar geleden en verzamelt eigenlijk al mijn reizen en uitstapjes, het zijn mijn fotoalbums en herinneringen in één. Ik vind het dus heel belangrijk om dat bij te houden maar we gaan vrij veel op vakantie. Ik heb het een tijdje on hold gezet maar ik merkte dat ik het te hard miste dus ben ik uiteindelijk terug begonnen.
  • samentuin
    Het project is nog in de opstartfase en gaat de komende maanden massa’s tijd opslorpen. Het is al jaren mijn droom om een eigen moestuin te hebben en die gaat nu dus eindelijk in vervulling gaan. Ik zou dus blij moeten zijn maar ik wéét dat ik er elk weekend en bijna elke weekavond naartoe zal moeten gaan in de maanden mei, juni, juli en augustus: onkruid wieden, de plantjes verzorgen, oogsten… Ik kijk er naar uit maar ben tegelijk heel erg bang dat het me te veel zal worden.

Wat kan je anders doen op een vrije zaterdag met een losgebarsten valling en nog heel veel te lezen boeken in huis... 😎📚 #currentlyreading #boekenwurm #perfectsaturday

  • lezen
    Al jarenlang mijn favorietste tijdverdrijf. Ik vind er geen tijd meer voor; ik ben bezig in boek vijf en ’t is al maart! Ik vind dat afschuwelijk, ik mis het keihard.
  • wandelen
    Ik zou elk weekend een stevige tocht willen maken, maar onze drukke planning laat dit sowieso niet toe. Toch heb ik enorme nood aan de rust en het groen van de natuur, ik vind het vreselijk om de hele week binnen te moeten zitten.
  • koken
    Dit is de laatste maanden een uit de hand gelopen hobby geworden waarbij ik soms twee uur in de keuken sta op een avond, al ben ik soms evengoed op een half uur klaar. Gezond eten is belangrijk maar er kruipt ontzettend veel tijd in, punt. En de laatste twee weken is het soms te véél en flans ik steeds vaker snelsnel iets in elkaar of stuur ik het lief naar het frietkot. Mijn energie slinkt zienderogen natuurlijk, dus ik ben druk bezig in eenzelfde vicieuze cirkel terecht te komen als voor paleo.
  • tijdelijke projecten
    Keukenverbouwingen, het opruimproject, en nu een manuscript klaarmaken: het zijn ‘kleinere’ of alleszins kortstondige projectjes maar op het moment zelf slorpen ze bijna álle vrije tijd op.

Sommige dagen vragen om rode laarsjes. Vuurrode laarsjes. #nostress #coloryourlife

En dan is er nog het huishouden: weekmenu, boodschappenlijst, boodschappen doen, de was, kuisen en heel af en toe strijken… Veertig uur werken… Wel dan zit een gewone week al voor honderdvijftig procent vol, en dan zitten er nog geeneens afspraken met vrienden of familiebezoeken in hé.

Ik word zot.

Op ’t werk is het vreselijk druk, maar ik trek het me al niet meer aan dat ik elke dag een resem to do’s naar de volgende dag moet opschuiven, alleen heb ik nu geen tijd meer tijdens mijn uren om bijvoorbeeld voor mijn weekmenu wat inspiratie op te doen en dat kruipt dan weer in mijn vrije tijd… Argh.
Ik wil soms ook gewoon in mijn zetel onderuit zakken, voeten op de salontafel, film op, glaasje wijn bij de hand zonder me schuldig te voelen omdat er daardoor geen blogpostje online verschijnt. Met vriendinnen iets gaan drinken zonder te denken: “fuck, nu zit mijn week echt overvol!” Ik probeer te plannen, maar zelfs dat werkt niet meer.

Evenwicht, waar ben je?

Ik heb geprobeerd prioriteiten te stellen, maar het probleem is dat ik alles van bovenstaande opsomming (behalve dan kuisen) heel graag doe, dat ze mee bepalen wie ik ben, dat ik ze nodig heb om te bestaan. Ik wil genieten van het leven, van de dingen die ik graag doe, maar momenteel voelt het als verzuipen. Ik krijg geen lucht meer, en soms is dat letterlijk, door de stress.

Lift stuk. Geen. Adem. Meer. #traplopen

De oplossing waarmee een vriendin op de proppen kwam, ligt voor de hand: minder gaan werken.

Want eerlijk: mijn job is niet mijn hoogste prioriteit. In feite staat ze zelfs onderaan mijn prioriteitenlijstje. Maar het is niet zo dat één van mijn projecten ons geld opbrengt of ooit zal opbrengen (ik geloof niet dat mijn manuscript een bestseller zal blijken, ha!). Ik ben de eerste om te zeggen dat je als gezonde net-niet-dertiger zonder kinderen het verplicht bent aan je naaste én aan jezelf om fulltime te gaan werken; mijn opvoeding zegt zelfs dat het zwak is om minder te gaan werken. Mijn ouders werkten fulltime, beheerden een moestuin en zorgden voor twee kinderen en een veeleisende hond; hoe ze dat hebben geflikt?

Geen 586 hobby’s, maar één prioriteit: hun gezin.

Hoedanook: minder gaan werken zou minder inkomsten betekenen (en minder pensioen), en aangezien we toch gewend zijn aan veel reizen en regelmatig een restaurantbezoekje of een ander verwennerijtje, én omdat het lief er vierkant tegen is en er momenteel genoeg werk is bij HetWeb om 10% méér te gaan werken in plaats van minder, ploeteren we lustig voort.

2016-02-14 10.56.36

Dus geen oplossing voorlopig.

Dit alles van mij afschrijven deed deugd maar de stress heeft zich opgehoopt tussen mijn schouderbladen. Het is nu zondagavond en de gedachte dat ik de komende vijf dagen het grootste deel van de tijd met mijn werk zal, nee móét bezig zijn, terwijl al die leuke projecten liggen te wachten om me gelukkig te maken, doet de tranen al over mijn wangen rollen.

Wat denkt u? Is er een oplossing? En hoe doet u dat, leven & werk combineren?

32 thoughts on “LJ en de sideprojects

  1. Ik heb het geluk dat ik een job heb gevonden die me een goed evenwicht biedt tussen werk en privé en dat ik dichtbij huis kan werken. Toen ik nog naar Brussel pendelde, ging al mijn extra tijd en energie daaraan op en dat werd voor mij onhoudbaar op den duur. Als ik het zo eens allemaal zie, zijn er ontzettend veel dingen die je moet of wil doen en tja, een dag telt inderdaad maar 24 uur. Prioriteiten stellen, dat lijkt me belangrijk. Wat maakt je gelukkig? Waar kan je echt niet zonder? En als die job je momenteel gestolen kan worden, is het dan geen tijd om eens naar ander werk uit te kijken? Is dat een optie?

    1. De job zuigt heel veel energie momenteel, maar anderzijds heb ik ook geen zin om iets nieuws te zoeken – omdat ik niet weet wat. Weeral zo’n saaie office functie? Ik heb het er wel zo’n beetje mee gehad om elke dag binnen achter een computer te zitten van 9to5. Wat ik dan wel wil.. Geen idee.

      1. In dat geval is loopbaanbegeleiding een goed idee (als je dat al niet gedaan hebt tenminste). Ik dacht ook dat ik geen bureaujob meer wilde, ging loopbaanbegeleiding doen en wat bleek hetgene waarvoor ik gestudeerd had: nl. communicatie deed ik het liefste. Een bureaujob dus, maar wel een bureaujob met uitdaging. En daar wrong het schoentje, want in mijn vorige job, had ik helemaal geen uitdaging. Dus ben ik heel gericht naar iets anders gaan zoeken. En ik ga niet liegen dat was vermoeiend en heb vaak staan huilen als het weer niets werd. Want je moet er verlof voor nemen, ik had dan maar 20 dagen, waarvan er heel wat geblokkeerd zaten … Uiteindelijk vond ik m’n huidige job, 37 uren per week met glijdende uren en 28 dagen verlof. Nu gebeurt het ook vaak dat ik meer dan 37 uur per week werk, maar ik kan dat opsparen voor extra verlof of in minder drukke weken minder uren doen. Dat scheelt hoor! Ik werk nu verder van huis, maar heb toch meer tijd en meer energie omdat ik m’n job graag doe (je schrikt ervan hoe erg dat je kan onderuithalen). Ik zou het direct opnieuw doen.

        1. Zo’n verhaal geeft me wel moed, waarvoor dank 🙂
          Ik heb 2 jaar geleden loopbaanbegeleiding gedaan en daar kwam ook hetgeen naar voor waar ik voor gestudeerd heb: toerisme, dus. Het liefst van al zou ik in een toerismekantoor werken in een Zwitsers bergdorp en mee bergwandelingen en zo begeleiden 🙂 maar bon dat kan hier natuurlijk niet. Dus ik ga nog eens verder nadenken.

  2. Is het een idee om de ene maand bezig te zijn met de helft van de sideprojects en de volgende maand met de andere helft, of een soort van opdeling van die aard? Elke maand een (paar) thema(‘s) kiezen en de rest met een gerust hart laten liggen omdat je weet dat die de maand erna volle aandacht krijgdn?

  3. Ik heb de ‘luxe’ dat ik deeltijds kan werken. De ‘afspraak’ die daar tegenover staat is dan wel dat ik het volledige huishouden op mij neem. We zullen zien hoe dat blijft lukken eens de baby er is!
    Hmpf, ik zou ook gek worden. Is het een idee om maar één blog meer over te houden en hier ook af en toe over je reizen of over koken te schrijven? Ik hoop dat je een oplossing kan vinden, want zo hou je dat volgens mij niet echt vol…

    1. Dat is een keigoeie afspraak. Ik zou niet liever willen 🙂 Maar idd met een kind erbij zal dat vermoedelijk wel veranderen!
      Ik heb mijn leesblog nog niet eens vermeld en in de zomer hou ik een tuindagboek bij, ook in blogvorm… Woepsie 0:-)

  4. Door een jobswitch had ik minder nood aan zijprojecten. De avond- en weekendplanning blijft hier ook wel lastig. Als jij nuttige tips krijgt, lees ik ze later wel op je blog 🙂 Zoeken ze bij Leuven Leisure geen volk? Lijkt me wat voor jou 🙂 Hun social media kunnen wel een boost gebruiken en ze organiseren o.a. wandelingen. Zelfs ‘foodwandelingen’. ’t Is geen Zwitsers bergdorp maar Leuven heeft ook zijn positieve kanten 🙂

  5. Waar kijk je exact zo hard tegenop bij je job (want tranen omdat je moet gaan werken, dan scheelt er iets he!)? Tegen de drukte (kan je dat aankaarten bij de bedrijfsleiding?), tegen de inhoud (kan je iets anders zoeken dat meer aansluit bij je interesses, zoals een reisbureau?), tegen het aantal uren? Overigens: vier vijfde werken heeft niet enkel financieel negatieve gevolgen he. Als jij daardoor die moestuin goed kan onderhouden, verlaag je jullie boodschappenuitgaven om maar iets te zeggen. En uitgaande van de huidige job aan 100%, lijkt mij vooral het huishouden iets waar je tegenop ziet: is een kuisvrouw geen optie?
    Of: shot onder uw lief zijn gat en naar hier verhuizen zodat je in de bergen wandelingen kan begeleiden 😉
    Maar serieus: succes! Want ik heb hier nu wel makkelijk praten met mijn ad hoc oplossingen, maar ’t is niet alsof ik zelf niet continu moet zoeken naar het evenwicht tussen wat ik wil en wat ik moet doen. Aaah, het ideaal van de altijd perfect afgestelde balans… 🙂

    1. Ja dat evenwicht hé 🙂 Maar daar zeg je wel wat. Ik weet niet precies wat me tegen steekt. De continue veranderingen vooral, ik kan daar niet zo goed mee om. Ik weet bv niet hoe mijn job er over 1 maand gaat uitzien. Of pak 2,allez.

  6. Poe wat lastig zeg. Ik zou toch voor het minder werken gaan, want al scheelt dat inkomsten, je krijgt er heel veel voor terug dat onbetaalbaar is.

  7. Een uitlaatklep zoeken! Inderdaad dat is nog eens iets extra, maar ééntje die je hoofd tot rust brengt. Bij mij is dat nu net lezen, het is een verslaving. Als ik alleen wil zijn of even tot rust komen begin ik te lezen. Wat ik ook doe is den TV op de 999 zetten, wat lichte jazz is, mijn ogen toe doen en 4 keer diep in en uit ademen, terug recht springen en verder doen. mmm Ik heb dus eigenlijk geen enkele deftige tip voor je.

    1. Bloggen is voor mij een gigantische uitlaatklep, en wandelen (in de natuur zijn) ook enorm. Eigenlijk is dat een keigoeie tip hoor! Doen waar je gelukkig en content mee bent 🙂

  8. Ik werk fulltime, maar ik heb een werkvrouw, wereld van verschil al,….ik heb maar 2 blogs, dat scheelt ook al en ik schrijf meestal tijdens mijn lunchpauze,..de weekmenu maak ik op zondag met mijn lief en ik plan 1 kookmiddag in het weekend,….maar ook ik ben meer bezig, elke avond lunch voorzien voor de dag erna,…..ik sport 6/7,…volg een cursus chocolade, heb vriendinnen die ik wil zien.en ja, soms wordt het me teveel,……oh ja ik wil ook nog tijd met mijn lief hebben, blogs lezen, de voetbal van de zoon en we mogen de was en de plas niet vergeten,……dus ik skip lezen en tv-kijken,….maar als je het mij zou vragen en het zou kunnen dan bleef ik thuis of werkte ik deeltijds,…..no doubt about it,….moet zalig zijn niet meer alles tot op de minuut te plannen,…..of 100 to-do lijstjes hebben,…..

  9. goh amai en stel je voor dat je dan nog zwanger zou zijn … :p dat zou helemaal niet lukken in je drukke leventje :p
    nu denk je waarschijnlijk jij hebt gemakkelijk spreken jij bent thuis voor je kinderen maar niets is wat het lijkt… ik werk ook al weet de facebookwereld dat niet :p ik ben de maandagavond, de dinsdag tijdens de schooluren en ’s avonds als ze in bed liggen en de woensdag tijdens de schooluren en in de namiddag ook een paar uur ook aan het werk. ik ga rond met reclame! de ideale job in combinatie met de kids want ik regel het zelf hoe en wanneer ik het doe en het verdient nog heel goed ook! ik doe het nu al sinds november 2 jaar en het was de beste beslissing ever. ik zocht een job die combineerbaar was met de kids en liefst deeltijds dus maar dat was geen evidentie en dan ben ik daar op gevallen en ik moet zeggen das echt de super combinatie! ik heb men wekelijkse beweging, als het mooi weer is is het super en geniet ik des te harder (de regendagen moet je er bij pakken maar die vergeet je snel als je aan de centjes denkt want ik verdien nu meer dan toen ik deeltijds op een bureau zat waar ik gewoon wegkwijnde)! en zo heb ik de rest van de week voor mijn huishouden en de kids! het perfect evenwicht!

    1. Ha dat wist ik inderdaad ook niet 🙂 🙂 Wie zoekt die vindt is de boodschap die ik al oppikte uit de andere reacties. Ik zal dus moeten zoeken 🙂

      1. yeps idd, nu ik zou in de verste verte niet weten wat ik anders zou willen doen of wat combineerbaar zou zijn met (bijna) 4kids dus ja ik voel me goed in wat ik nu doe en we zien wel wat de toekomst later brengt. ik kijk ni te ver meer vooruit want je weet nooit wat je te wachten staat… ik heb leren genieten van kleine dingen en van elk moment. ons mama heeft het laatste jaar dat ze leefde echt alles gedaan wat ze nog wilde en genoten van elk moment, ze heeft een mooi leven gehad (al was het veel te kort) en ik wil dat ook kunnen zeggen als het ooit zo ver is… dat ik geleefd heb en genoten heb en alles gedaan wat ik wilde en niet dat ik iets heb moeten uitstellen omdat er keiveel andere dingen eerst prioriteit kregen…

  10. Ik vraag mij vaak af hoe sommige mensen hun leven georganiseerd krijgen. Ik heb het gemakkelijk, ik woon nog thuis en heb geen gezin. Maar toch heb ik soms het gevoel dat anderen meer uren in hun dag hebben. Soms helpt combineren mij. Ik lees bijvoorbeeld graag, en pendel elke dag. Ideaal om samen te doen. Van alles een beetje doen, is ook een optie. Maar dat is niet altijd leuk, want dan kan je niet ‘de beste’ worden (dat klinkt fouter dan ik het bedoel). Ik volg op maandagavond yoga en op dinsdagavond dansles. Dan heb ik geen tijd voor mijn andere hobby’s zoals fotografie en bloggen. Dat is niet erg, maar dan moet ik natuurlijk ook niet teleurgesteld zijn in mijzelf dat ik niet beter word in fotograferen/bewerken of een ‘populaire’ blog uit de grond stamp omdat ik niet genoeg oefen en tijd heb.

  11. Pfff, ik word alleen al moe van dit te lezen. 😉 Bij mij zit het probleem niet zozeer in te veel activiteiten maar in mijn ongeorganiseerdheid. En dat maakt mij bij momenten bloednerveus wanneer ik denk aan de moment waarop we gaan samen wonen. Ik heb daarom ook besloten om nog maar 1 ding op een vast moment in de week te doen: mijn zangles volgen. Mijn pianoles en de band schrap ik van mijn agenda. Verder ga ik mij even volledig concentreren op mijn huishouden. En als ik nood heb aan ontspanning, duik ik even in een boek. Dat kan ik vastpakken op alle momenten van de dag (tenminste, als ik niet aan het werk ben). Succes met al je activiteiten en ik hoop dat je er een evenwicht in vindt.

  12. Ik herken veel in wat je schrijft…
    Ik ben minder gaan werken. Een makkelijke keuze was dat niet want ik wil inderdaad voldoen aan alle verwachtingen van de maatschappij: ik heb geen gezin, geen lief, woon alleen dus moet ik toch fulltime kunnen werken zeker. Maar ik was te vaak ziek thuis door oververmoeidheid dus ben ik 4/5de gaan werken. Ik heb geen gezin maar moet ook wel echt alles alleen doen he: boodschappen, koken, afwassen, poetsen, strijken en noem maar op.
    Je verdient iets minder als je minder gaat werken maar voor je eigen welzijn brengt het zoveel op.

  13. Ik ben 3 jaar een thuisblijfmama geweest. Nu sinds 2 weken terug aan het werken en ik heb het toch wat onderschat. Jeetje. Mijn huis lijkt wel ontploft! Anderzijds word ik wel gelukkiger van terug gaan werken. Tips kan ik je helaas niet geven 🙂

  14. Doe iets wat je leuk vindt en je hoeft nooit een dag te werken. Het klinkt belachelijk maar het is wel waar. Ik doe voornamelijk de marketing in een groothandel voor manicure en het is altijd zowat mijn droomjob geweest. Na zes maanden voelt het nog altijd als een geschenk uit de hemel. In tegenstelling tot vorige jobs heb ik niet het gevoel te gaan werken, maar gewoon iets leuks te doen met mijn tijd. Het helpt ook wel dat mijn werk op nog geen vijf kilometer van huis ligt en dat ik ’s ochtends pas om half tien begin waardoor ik mijn zoon elke ochtend naar school kan brengen. Ik heb periodes thuis gezeten, wegens werkloos, maar dan loop ik de muren op, zowel financieel als emotioneel.

  15. Wandelen en lezen staat hier ook op een laag pitje… heel jammer vind ik het! Sporten wordt nog zelden gedaan… ik ga mij (misschien) volgende week herpakken, het moet gewoon!
    Wat het werk betreft… ook superdruk… lange werkdagen… constant loop ik moe… slaap ook slecht, omdat ik veel pieker…
    De was, de plas, het huishouden… probeer ik ook bij te houden, gelukkig heb ik voor de grotere taken een poetsvrouw, want ik zag het allemaal niet meer zitten.
    Ligt het nu aan het weer waar ik zo moedeloos van wordt, of wordt het mij echt allemaal wat te veel?

  16. Persoonlijk denk ik toch dat het vooral een kwestie is van keuzes maken, je kunt tenslotte niet alles naar wens en tevredenheid uitvoeren. Zelf heb ik heel bewust 1,5 jaar geleden de keuze gemaakt om een dag minder te gaan werken, puur om zo de balans terug te vinden. Voor mij is het heel duidelijk dat er meer is dan werken en gelukkig denkt vriendlief daar net zo over. Natuurlijk is dat niet voor iedereen weggelegd maar 5 dagen moeten werken en daarnaast in 2 dagen je ontspanning zoeken en de accu weer opladen, dat hou je op den duur niet vol.

  17. Ik heb een job waar ik 70u per keer werk en ik kom ruim (gezegd) rond voor mij alleen. Ik heb dan ook niet zo’n druk sociaal leven als jij omdat ik… Tjah, ik heb gewoon niemand. 😥

    1. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn he… en ik zou geen enkel van mijn vrienden of familieleden willen missen, maar toch, trop is soms te veel. Anders moeten wij eens een weekje van leven ruilen. Dan wel uw vrije week 😉 En dan kan ik die L’en eens flink de waarheid zeggen moest ik ze toevallig tegenkomen 🙂 *chick fight!*

Reacties zijn gesloten.