Een e-reader: waarom ik toch overstag ging

Het vlees is zwak. En dat van een boekenwurm zeker, als het over boeken gaat. In mijn geval zijn Maltesers, Minions en een combinatie van die drie al helemaal niet veilig. 

2015-08-08 07.09.02

Een e-reader. Je hebt mensen die niet meer zonder kunnen, je hebt mensen die zelfs zijn beginnen lezen dankzij hun e-reader waarvoor een grote WOEHOEW!, en je hebt mensen die weigeren hun papieren boek los te laten.
Toegegeven, er zijn effectief nadelen aan een e-reader, waardoor ik altijd de voorkeur zal blijven geven aan een écht boek:

  • het pakt niet zo lekker vast als een papieren boek
  • er zijn maar een paar beschikbare lettertypes en ik heb afwisseling nodig
  • het mist charme

Ik weiger dus ook om mijn papieren boek los te laten, laat dat duidelijk zijn: ik ben en blijf een papierliefde koesteren die zo’n lelijk klein ding als een e-reader nooit of te nimmer zal kunnen vervangen. Maar. Ik wil hier toch graag vóór de e-reader pleiten en een paar vooroordelen aanpakken waarin niet-e-readers onterecht geloven.

“Ge ziet toch niks op zo’n miniem schermpje!”

2015-08-07 17.39.17

Ja, het ding is verrassend klein; de helft van een gemiddeld boek. Maar tegenwoordig zijn de meeste e-readers ontwikkeld met een speciale inkttechnologie zodat ze echte, gedrukte pagina’s lijken. Ongelooflijk maar waar. In de volle zon of in uw living, het weerspiegelt niet of neemt geen vettige vingerafdrukken op (zoals bijvoorbeeld bij een tablet wél constant het geval is) en je leest overal even comfortabel.
O, en: je kan het lettertype zo groot zetten als je zelf nodig acht, voor zij die worstelen met leesbrillen of multifocale glazen.

“Dat is toch slecht voor uw ogen, zo heel de tijd op een scherm zitten turen!”

Mis, poes. Aangezien (zie hierboven) het scherm zo is ontwikkeld dat het wel een echt boek lijkt, vermoeit het lezen je ogen veel minder dan wanneer je naar tv, je computer of een tablet kijkt.
Je kan de lichtsterkte van het scherm aanpassen (een beetje zoals bij een gsm of computer), en sommige e-readers hebben ingebouwd licht waardoor je je ogen ook niet meer belast door een leeslamp te gebruiken.

2015-08-07 22.19.38

Want lezen bij kunstmatig licht is slecht voor je ogen: meestal te fel in contrast met de rest van de kamer, of net te zwak waardoor je eigenlijk niet genoeg licht hebt om te lezen. Niets zo vermoeiend als lezen in het donker; wel, niet langer met een e-reader! En plus, je stoort je bedpartner niet als je ’s avonds voor het slapengaan nog een paar bladzijden wil lezen…

“Je ziet niet hoe dik je boek is, of hoever je nog te gaan hebt – er is geen overzicht!”

Feit: daar heb ik het ook moeilijk mee. Bij de meeste boeken die je online koopt, kan je echter onderaan het gelezen/te lezen percentage volgen, en dat lost dat probleem deels op. Anderzijds vind ik het wel goed om een boek niet langer op z’n dikte te kunnen kiezen: dikke boeken laat ik nogal snel links liggen als er een dunner exemplaar vlak naast staat.
Ook bladeren is in een e-book iets omslachtiger omdat je je vinger niet gauw tussen de bladzijen kan steken (bijvoorbeeld als je even naar het landkaartje vooraan in het boek wil gaan kijken), maar je kan werken met bladwijzers, en dat is even wennen, maar het went.

Als je een Kindle koopt, kan je enkel boeken van Amazon kopen.

Als je Calibre gebruikt om je e-bibliotheek opgeruimd te houden – tip! superhandig! – dan kan je Calibre meteen ook gebruiken om boeken naar je Kindle te halen; indien nodig zet dit programmaatje het boek om naar het juiste Kindle-formaat. Je kan dus perfect boeken van elders aankopen, in je Calibre-bibliotheek opladen en zo transfereren naar je Kindle. Of natuurlijk kiezen voor een e-reader van een ander merk, want er is keuze zat.

2015-08-08 07.08.32

Voor zij die nog niet zijn overtuigd, som ik de voordelen op die ik heb ondervonden:

  • geen vijftien boeken meer meesleuren op vakantie
  • kunnen lezen in het donker
  • mijn armspieren die niet meer pijn doen als ik een dik boek moet lezen
  • geen loeizware sjakosh meer als ik ergens naartoe moet
  • ten allen tijde kunnen kiezen tussen tientallen boeken (en niet op voorhand moeten nadenken: wat ga ik straks weer lezen – het is zo’n beetje als heel uw kleerkast in uw valies kunnen proppen zodat je niet hoeft te bedenken wat je over een week zal willen aantrekken)

Dus. Beste lezer, als je nog geen e-reader hebt: zwier hem op uw kerstlijstje (het is nooit te vroeg). Of leen er eens eentje van een vriend, maar pas op, want voor je ’t weet ben je verkocht!

En? Heb ik u kunnen overtuigen?

21 thoughts on “Een e-reader: waarom ik toch overstag ging

  1. Je hebt het leuk geprobeerd maar nee… zolang er nog papieren boeken zijn, vertik ik het om met weer een computerachtig apparaat voor mijn neus te gaan zitten. Tenzij we zouden kiezen voor een vliegvakanties, dan uit praktisch oogpunt wel…

  2. Toch raar hoe sommigen blijven vasthouden aan de papieren versie. Het zijn blijkbaar mensen waar een volle kast met boeken een soort statussymbool zijn. Voor mij was één van de redenen om minder te lezen de vele boeken die we vroeger thuis hadden: het was eigenlijk een last. Kasten vol en nergens nog plaats voor iets anders. E-books nemen veel minder plaats in. Daarom ook dat ik al mijn muziek op harde schijf heb: één harde schijf vervangt een volle kast cd’s. Wat voor mij vooral belangrijk daarbij is: minder boeken=minder stof dus minder kans op astma. Al zal dat niet voor iedereen een argument zijn.

    1. Voor mij is mijn boekenkast zeker geen statussymbool. Maar ik heb wel graag een paar boekenkasten in huis 🙂 Eerst stond er in de living geen. Maar dat voelde dan zo.. Leeg. Nu staat er een kleine en zelfs dat is al genoeg voor mij om het 100x zo gezellig te maken. Het interesseert mijn bezoek niet wat ik lees… Of dat Dostojevski is of een chicklit. Niemand van mijn vrienden of familie leest, dus voor hen is dat gewoon een stapel papier en dus zeker geen statussymbool. Maar ik hou ook niet alle boeken meer bij, ben kritischer geworden, ook omdat de dozen en dozen vol boeken met onze verhuis idd een grote last waren…

      1. Voor ons is onze boekenkast ook geen statussymbool, gewoon iets waar wij zelf van genieten. Misschien zijn wij raar, maar wij kunnen soms in de zetel zitten en wat babbelen over de boeken in de kast: die die we al gelezen hebben, maar ook die die we nog willen lezen, die we elkaar zouden aanraden… Zie ons dat met een e-reader nu niet meteen doen 🙂

        Ik ben nog niet meteen van plan om er eentje te kopen, zij het dan niet om bovenstaande reden (want dat idee om onderweg véél boeken te hebben voor weinig gewicht: zaaaalig), maar er zijn gewoon nog teveel andere luxeproducten die hoger op mijn verlanglijstje staan 🙂

  3. Ik hou nog te veel van papieren boeken, maar het is een feit dat een e-reader véél minder plaats inneemt en vooral ook veel lichter is in je tas… Hier zal ’t nog eventjes duren, maar ooit, misschien ooit…

  4. neen, sorry, nog steeds niet overtuigd. Ik geniet teveel van de bibliotheekbezoekjes en het ontdekken van boeken aan de cover. Het enige goeie argument vind ik het bedlezen. Dikke boeken en het licht dat moet aanblijven, dat zou een verbetering zijn. Maar het gaat ook zo en mijn lief zegt dat hij er zelf geen probleem mee heeft dat ik nog lees, hij vindt dat rustgevend….

  5. Toch nog geen 100% overtuigd, ik ben een verstokte ‘echte’ boekenlezer, hoewel, de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik 2000 boeken op mijn Ipad heb, maar het heb opgegeven vanwege de vette vingers, het over verhitten als je leest in de zon en mijn boekenlezers worden niet meer gebruikt. Ik kan er op vakantie ook geen foto van mijn hond tussen steken. Ik sleur dus nog steeds kilo’s mee. 🙂

  6. Ik lees af en toe op de tablet. Ik weet dat het op een e-reader beter zou zijn, maar dat kost centjes die ik momenteel niet heb. En eerlijk gezegd gaat het best zo.

  7. Ik ken de voordelen wel hoor en heb zelf al een tijd een e-reader maar toch he. Die papieren boeken lees ik veel liever tenzij bijvoorbeeld op vakantie dan is een e-reader inderdaad super handig!

  8. Ik heb vorig jaar eentje gekocht (of is het al 2 jaar geleden???) en ik was en ben er nog enthousiast over, maar na een tijdje miste ik het echte boek… het doorbladeren… het zien hoeveel er gelezen is/hoeveel er nog gelezen moet worden… zelfs het meesleuren van een boek (dik of dun) vind ik fijn…
    Ik zou de bib bezoekjes missen mocht ik altijd lezen op de e-reader…
    Wat wel heel handig is, is dat je geen licht meer nodig hebt om ’s avonds in je bedje te lezen… doet mij er aan denken dat ik nog steeds geen leeslamp heb!

Reacties zijn gesloten.