Een nieuw seizoen, een nieuw begin

Ik schreef hier al eerder over mijn agendafrustraties, die telkens hoog oplopen als er alweer een week en daaropvolgend een weekend voorbij is waarbij ik amper 50% heb kunnen doen van wat ik wilde doen, omdat de (vrije) tijd werd ingepikt door vrienden, familie of andere ‘verplichtingen’.

Maar wat zijn verplichtingen? Waarom praat ik mezelf een schuldgevoel aan als ik een uitnodiging afsla? Waarom zou ik andere mensen mijn agenda laten bepalen?

Zodus, ik moest het over een andere boeg gaan gooien. Niet meer alles volplannen. Durven “nee” zeggen en een andere, latere datum voorstellen. Gezien de weekends voor de komende maanden, ja zelfs tot en met december al, angstaanjagend snel vollopen, heb ik een aantal regels opgesteld (voor mezelf, als richtlijn):

  • maximaal één afspraak per weekend, maximaal twee afspraken door de week – oftewel een evenwicht van drie volle avonden versus vier vrije avonden, in plaats van vroeger het omgekeerde
  • in het weekend minstens één volledig vrije dag
  • elke maand minstens één volledig vrij weekend (van vrijdagavond tot en met zondagavond)
  • geen uitzondering tenzij speciale gelegenheden (zoals verjaardagsfeestje, trouwfeest, doopfeest, geboorte, die dingen)

Ik wil weer tijd hebben om de boeken te lezen die ik wil lezen, om de haakprojectjes af te werken waaraan ik bezig ben en nieuwe projectjes op te starten, om op andere vlakken creatief bezig te zijn (met papier, foto’s, verf…), om ons huis terug gezellig te maken en te houden, om ons huis proper te maken (die vensters!) én te houden, om films te kijken, om de stapel Vitaya’s uit te lezen, om nieuwe recepten te proberen, om te bakken, om de strijk te doen, om te sporten, om te bloggen, om jullie blogjes te lezen (als in wekelijks, liefst dagelijks, in plaats van één keer per maand), om nieuwe blogjes te ontdekken, om te verdwalen op YouTube, om nog méér te lezen, om fotoalbums te maken, om mijn computer op te kuisen, om mijn ‘bibliotheek’ op te ruimen, om o my god er zijn gewoon zoveel leuke dingen waarmee ik mijn vrije tijd wil opvullen!

De goede voornemens/nieuwe regels gaan in vanaf dat we terug zijn van vakantie, zijnde dus NU.

Er staat dit weekend al meteen een leesclubbijeenkomst op het programma (want ik heb beslist dat ik terug wat meer over lezen wil praten en discussiëren, ook al kost het me dan één keer per maand een zondagvoormiddag dus we zullen zien hoe lang ik het volhoud), en een smoutebollenuitje met mijn zus en mama waarop ik echt geen “nee” kan zeggen (zucht), dus voilà we zijn al slecht begonnen. In de week een bijeenkomst van de gemeente waar ik nu eindelijk eens bij wil zijn, en mijn afspraak met de diëtiste – ik ben al blij dat ik mijn familieverjaardagsfeestje een weekend later heb gezet, zodat die druk toch al van de ketel is!

Hopelijk lukt het mij dus om ‘nee’ te zeggen als er nog een aanvraag binnenkomt voor de komende week 🙂

Hoe gaan jullie om met het weigeren van uitnodigingen?

 

21 thoughts on “Een nieuw seizoen, een nieuw begin

  1. Nee zeggen is zo moeilijk… Je wil geen mensen teleurstellen, of dingen die in de toekomst liggen afblokken. Hier is ook zo veel wat ik wil doen, maar in het weekend is altijd wel iets te doen. Bij ons staat het gelukkig niet vol gepland voor de rest van het jaar, maar toch wel al behoorlijk vol. In de week zijn wij wel rustige mensen, als in: max. 1 keer per week een afspraak.

  2. Komt mij bekend voor. Onze agenda zit ook erg vol (de eerste afspraken voor april liggen al vast), zowel in de week als in het weekend. Tijdens het weekend hebben we meestal op beide dagen een afspraak en in de week komen daar dan nog eens de avondcursussen en andere afspraken bij. Voorlopig vind ik het eigenlijk allemaal nog prima, maar het lijkt aangewezen om ook echt vrije dagen in te plannen, zonder verplichtingen. Want op deze manier is er jammer genoeg weinig plaats voor spontane invallen of gewoon eens zalig niets doen.

    1. Wel als ik jouw blog zo lees dan valt mijn planning echt in het niet bij de jouwe 🙂 🙂 ik denk dat het echt afhangt van hoeveel me-time je nodig hebt, en jij hebt dat duidelijk veel minder nodig dan ik. Die vrije dagen inplannen is een must ja want anders komt het er niet van…

  3. Aha jij maakt ook goede voornemens op vakantie. Dat doe ik ook altijd, ging er binnenkort eens een stuk over schrijven. Ik weet niet hoe het komt, maar na een vakantie zie ik altijd veel helderder wat ik het komende jaar anders wil! En meestal lukt dat ook goed. Met Nieuwjaar daarentegen maak ik nooit voornemens.

    1. Ik ben zo opgefokt van de stress in verlof gegaan dat er wel iets moest gebeuren. Met nieuwjaar maak ik ook voornemens hoewel het eerder plannen zijn dan voornemens.

  4. Goed plan! Van mij zijn ze al gewoon dat ik geregeld nee zeg, bovendien heb ik niet bepaald een grote vriendenkring omdat ik niet al te sociaal ben. Dat helpt, maar het heeft ook zo zijn nadelen.

  5. Maandag, dinsdag, woensdag en donderdag is er altijd wel iets, vrijdag probeer ik bewust vrij te houden,…….weekends zijn te druk,….heb nu met mijn lief afgesproken dat ik niet meer elke zondag familiebezoekjes wil afleggen maar zondagmiddag wil genieten van mijn huis,….en dat ik 1 weekend op de maand ook vrij wil houden,……want teveel is teveel,……

  6. Nee zeggen is ook moeilijk. Ik probeer altijd niet het hele weekend vol te plannen zodat er ook nog tijd is voor mezelf en voor elkaar. Het scheelt wat dat betreft dat vriendlief op zaterdag de winkel nog heeft zodat we eigenlijk alleen de zondag samen hebben en die probeer ik dan ook zeker niet vol te plannen. Dat lukt best wel goed eigenlijk…

  7. Goed idee, zeker als je er zo gestresseerd van wordt! Want het is één ding om leuke dingen te doen, maar als het er zoveel worden, dan is de fun er ook af he. En nu volhouden! En weet je, niet om er een gewoonte van te maken, maar als je bij sommige mensen echt heel moeilijk nee kan zeggen (zoals vb. dat smoutebollenuitje met je moeder en zus), kan je dan niet gewoon eens zeggen dat je al iets gepland hebt? Dat die planning dan “in de zetel zitten met een boek en thee” is, moeten zij niet weten he 😉

    Meer tips kan ik je niet echt geven; hier hebben we er uiteraard veel minder last van, maar in België had ik het daar ook heel lastig mee. Op het moment dat ik door begon te krijgen dat ik er iets aan moest doen, beslisten we te verhuizen dus ja… het probleem loste zichzelf op (na eerst nog die maanden voor de verhuis vollenbak, want ah ja, iedereen wilde ons nog eens zien 🙂

    1. Geloof mij sommige mensen halen echt de pieren uit mijn neus. En dan blijven ze gewoon doorvragen tot er wel een datum is waarop ik kan. En vijf dagen achter elkaar zeggen dat ik al plannen heb dat geloven die natuurlijk ook niet. (Dus ja, ik ben smoutebollen gaan eten met hen gisteren.) Het zal wel goedkomen, hoop ik, het feit dat P zn vrienden nu met verlof zijn maakt de planning al een pak leger 🙂

  8. ik kan ook echt wel genieten van een weekend “niets moeten”, maar tegelijkertijd geniet ik wel van de kleine dingen zoals met de nichten en de kroost eens een middagje op stap gaan ofzo, ook al doe ik zo’n dingen bitter weinig. Met mijn vriendinnen probeer ik savonds door de week af te spreken, maar ik ben wel van het principe: als ik geen zin/tijd heb om iets te doen dan doe ik het niet. Ik werk ook al minstens drie avonden in de week en ben ook wel graag eens thuis, maar gelukkig begrijpt iedereen dat wel!

  9. Arrgg ik ben daar heel slecht in en het gaat in de auto als volgt ‘we gaan niet te lang blijven hé, maar écht niet he’ en dan zijn we de boel aan het afsluiten, mee aan het opruimen en bedenken we ons dat we te weinig slaap hebben en zielig zijn dat we als laatste blijven plakken ondanks dat er een hoop andere dingen gepland stonden.

  10. Mijn weekends kunnen druk zijn maar de week avonden zijn meestal relatief rustig. Al heb ik wel gemerkt dat dat van seizoen tot seizoen afhangt: in de zomer ga ik al sneller nog eens een terrasje doen of langs bij een vriendin.
    Ik hou mij ook aan de ‘regel’ om in het weekend 1 vrije dag te hebben en voor mij voelt dat goed.

    1. In de winter krijg ik mijzelf zelden uit de zetel gesleurd op weekavonden… Dan zit ik liever onder een dekentje met veeel kaarsjes 🙂 🙂

  11. Ik maak zo goed als altijd gebruik van ‘Ik laat nog iets weten’. Ik zei altijd maar ja op alles, om dan een uur later te beseffen dat het toch weer een zware week zou worden. Nu koop ik effe tijd, bekijk het op een rustig moment en antwoord dan pas.

  12. Vroeger kon ik ook geen afspraakjes weigeren, maar nu wel hoor… als het niet past, dan past het niet, om welke reden dan ook.
    De vrijdagavond en de zondag zijn mijn thuis-daagjes… tijd voor mezelf, voor de mini-me’s en Zoetie.

Reacties zijn gesloten.