Over de rommel die ik weggaf

Ik zou deelnemen aan een rommelmarkt in augustus; die datum stond al maanden met dikke fluostift omcirkeld in mijn hoofd. De dag waarop alle opbergdozen zouden verdwijnen. De dag waarop onze tweede kamer eindelijk de bibureau zou kunnen worden zoals hij bedoeld was, en niet langer “ons rommelkot” of kortweg “dat kot”. De dag waarop ik hopelijk wat extra centjes zou verdienen ook.

Zo zag de kamer eruit na het Konmari-opruimproject van afgelopen mei. En eigenlijk is dat daarna niet meer gebeterd.
Zo zag de kamer eruit na het Konmari-opruimproject van afgelopen mei. En eigenlijk is dat daarna niet meer gebeterd.

Maar. Ja. Zoals dat gaat met Belgische zomers, valt het weer niet te voorspellen en voor een openluchtrommelmarkt is dat allesbehalve praktisch. Toen het KMI toch vrij overtuigend regen bleef voorspellen hebben we – de bomma en ons mama hadden ook een paar meter besteld – de boel geannuleerd.
(En maar goed ook want achteraf hoorden we over water dat vrolijk over de straat kabbelde en iedereen en alles doornat.)

Ineens een zee van tijd, wat resulteerde in een rustig thuisweekendje zoals we dat in geen tijden meer gehad hebben, en een proper huis, en opgeruimd.
Behalve dat rommelkot. Het lief trekt er zich nog wel eens terug als ik rustig een boek wil lezen en hij wil gamen met het geluid aan. Ik laat de deur van die kamer meestal toe; enkel als ik een boek of een wandelkaart nodig heb, zet ik er een paar stappen binnen, tussen de rommel manoeuvrerend, ogen op mijn doel en niet op mijn omgeving, struisvogeltactiek ftw.

Wat je niet ziet, bestaat niet.

Op zondag begon ik me te vervelen; ik en stilzitten dat gaat niet goed samen. Zoveel vrije tijd ineens, ik was daar niet op voorbereid en had zoveel keuze om te doen dat ik van de weersomstuit nergens zin in had. (Zoals vroeger op school tijdens de vakanties…)

En toen gaf ik mezelf een sjot onder mijn gat en trok naar boven.

2015-05-03 16.04.57

Tijdens mijn Konmari-opruimwoede van afgelopen lente had ik alle rommel wél netjes in dozen gestopt, dus hoewel er sindsdien hier en daar wat was bijgekomen (dat bij gebrek aan opbergruimte op de vloer terechtkwam) had ik niet veel werk.
Ik besloot een deel van de rommel aan te bieden op Freecycle (nu ‘Gift’) om er mensen een plezier mee te doen. Dat is altijd zo’n geregel, wie komt wanneer wat ophalen, mensen die te laat komen, of net vroeger dan afgesproken, ik die geen zin heb om iets anders aan te trekken en dan maar in mijn jogging de deur opendoe…

2015-05-03 16.03.57

Anderzijds, zoveel blije en dankbare gezichten. Mijn schoenencollectie deed het goed en was in no time verschwunden – ik had een opbergdoos vol, zeker vijftien paren – evenals bloempotjes, sjaaltjes, een lekker warme winterjas, een rode Ikea-klok, dvd’s, balpennen, noem maar op.
Het zijn niet altijd mensen die die spullen echt nodig hebben die hier op af komen – hier en daar ving ik beelden op van het leven buiten mijn beschermde coconnetje, een leven van weglopen op je twaalfde, geplaatst worden en nu je kind proberen op te voeden met een leefloon van 350 euro terwijl de vader van dat kind niet meer het beste met je voorheeft en je zus zelfmoord heeft gepleegd – en dat vind ik dan weer raar, want waarom zou je spullen wegpikken van mensen die het zich niet kunnen permitteren ze te kopen?

Hoedanook, ik heb mijn goede daad weer volbracht, en de rest van de rommel gaat naar de kringloopwinkel of (in het geval ze stuk of onbruikbaar zijn) naar het containerpark. Dat is stap twee en die volgt hopelijk snel zodat het project Bibureau kan afgesloten worden en we die kamer effectief kunnen gaan gebruiken.

En u? Hoe is het met úw rommelkamer gesteld en geeft u wel eens spullen weg?

15 thoughts on “Over de rommel die ik weggaf

  1. Ik ben al een beetje beginnen opruimen, maar ik heb veel boeken (non-fictie) waar nog niks aan is en waar ik wel wat centjes voor in de plaats zou willen. Geen idee of je online boeken makkelijk kwijt raakt, of misschien aanvaardt De Slegte nog tweedehandsboeken?
    Freecycle vind ik zo’n gedoe. Ik was vroeger lid van die groep op facebook maar was zo gefrustreerd dat je elke minuut aan je pc zou moeten zitten wou je de leuke spullen te pakken krijgen…

    1. Online heb ik ook geprobeerd maar kruipt ook veel moeite in, opsturen, afspreken, noem maar op. De Slegte was een teleurstelling, wou geen enkele van mijn romans. Ik heb mezelf alweer van Freecycle gehaald want inderdaad er lijken mensen te zijn die er 24u per dag klaar zitten om de leukste spelletjes weg te kapen 🙂

  2. Alles wat ik zelf niet meer gebruik geef ik weg, behalve als het kapot is dan gaat het naar het containerpark. Ik zie het niet zitten om op een rommelmarkt te gaan staan en dan enkele centen of euro’s te moeten vragen en er uiteindelijk niet rijk van worden 🙂 Al heb ik al meermaals ondervonden dat iets wat je voor niets geeft niet altijd met zorg behandeld wordt.
    Een rommelkamer heb ik gelukkig niet. Rommellades wel en het is hoog tijd om daar weer eens de kuis in te houden.

  3. ik heb vroeger wel vaak op de rommelmarkt gestaan, maar de laatste jaren lijk ik minder rommel te vergaren 🙂
    sommige dingen geef ik wel eens weg aan vriendinnen – en ik krijg ook wel eens wat van hen!

  4. Ik geef ook alles weg. We hebben hier ook een fb groep waar je dingen weg kan geven in de streek. of Kleren breng ik naar de rinkel waar mensen die het nodig hebben kledij kunnen kopen met bonnetjes, of voor een euro of zo. En als niemand het moet hebben is het voor het containerpark! En deze zomer is eindelijk onze zolder opgekuist, Maar er staan nog heel veel dozen speelgoed die de kinderen van Wim nog eens moeten bekijken wat ze nog willen houden en wat niet!

  5. Ik heb een schoonmoeder die als hobby regelmatig op de rommelmarkt staat. Ik breng tegenwoordig dus praktisch alles wat ik kwijt moet naar daar. En ze is er nog blij mee ook. En af en toe, wanneer ze het één en ander van mijn spulletjes heeft verkocht, krijg ik er nog een centje voor terug.

  6. Hier staan weer 5 zakken klaar voor de werkvrouw die ook opstuurt naar Afrika,…..en ik voel me dan minder schuldig :-),..de garage en bergruimte dat is Big zijn taak om opgeruimd te houden ik doe de rest van de kasten :-), meer dan genoeg!

  7. Wij hebben onlangs nog onze kelder volledig opgeruid en hebben daarvan een groot deel naar het containerpark gebracht. Dat doet effenaf deugd, een kelder waar weer plaats in is en geen rommelruimte 🙂
    Als we spullen hebben die nog bruikbaar zijn, zoals een kast of een staande lamp zetten we dat aan onze voordeur met een briefje gratis aan. Het staat nooit langer dan een dag op straat, en wordt vaak meegenomen door studenten.

  8. Mijn hele appartement is een rommelkot (dit clichébeeld van de mannelijke vrijgezel bevestig ik bij dezen). Af en toe begin ik wel eens op te ruimen, maar meestal stranden die pogingen vrij vlug.

  9. Herkenbaar: opruimen, maar dan wat weg mag nog bijhouden voor een rommelmarkt, om het online weg te geven… en dan maanden later staat het daar dan nog. Ik had hier nog alle kleren liggen die ik in februari (!) wegdeed bij mijn kleerkastopruiming. Ah ja, want die stukken zijn niet kapot, dus ik wilde die nog op een tweedehandssite zetten ofzo. Uiteindelijk was ik het begin deze maand beu en toen er juist op dat moment een kledingzak in de bus lag voor een kledingophaling het weekend erna, was het rap beslist! 🙂
    Grappig dat we dat gevoel blijkbaar allebei ongeveer op hetzelfde moment hadden: wég ermee, nu!

    1. Groot gelijk. Jammer dat ze hier niet meer met die zakken werken (enkel een briefje in de bus) anders zou er al een tweede lading gevolgd zijn, maar ik heb geen dozen of zakken om alles in te stoppen. Maar de bureau is nu al zoveel leger!

Reacties zijn gesloten.