Minimalistisch mei: KonMari

Marie Kondo is de laatste maanden een hit op Instagram en andere sociale media. Iedereen die bezig is met opruimen, in zijn huis en in zijn hoofd, zegt veel aan haar boek, The Life-Changing Magic of Tidying-up en haar manier van werken te hebben. In aanloop naar mijn project ‘Minimalistisch Mei’ waarin het mijn doel is om ons kot van onder tot boven vrij te maken van alle overbodige rommel leek het mij onmogelijk dat Marie Kondo als inspiratie zou ontbreken.

Marie is al sinds haar kinderjaren geobsedeerd – om het nog zacht uit te drukken – door opruimen. Ze slijt haar jaren van werkende mens als laat ons zeggen opruimcoach en in den beginne deed ze dat door allerlei ingenieuze opbergsystemen te verzinnen, en pas veel later zag ze het licht: niet de mankerende opbergsystemen waren het probleem, maar de op te bergen spullen.

Ja. Dat had ik haar ook wel kunnen vertellen.2014-09-03 20.06.27

Want de gemiddelde Westerse mens heeft te veel rommel. Kleren die te groot zijn, kleren die te klein zijn, afschuwelijke serviesstukken die we cadeau kregen, vierhonderd boeken, vier verschillende valiezen, een schuif vol oorbellen, 80 potjes nagellak, noem maar op.
De gemiddelde Westerse mens heeft dan ook een volledig onderkelderd huis nodig met een zolder, een extra slaapkamer en als het even kan een dubbele berging-garage. Ik weiger mee te doen aan de normale gang van zaken – dat ik geen kinderen wil, is al erg genoeg, maar niemand die gelooft dat ge niet ooit zelf een huis wilt bouwen. En dan nog het liefst één met meteen vier slaapkamers, een open keuken-living en met zonnepanelen, uiteraard.

Meet LJ: de eerste Belg zonder baksteen in haar maag.

Ooit beschreef ik mijn droomhuis met een Belle-en-het-beest-bibliotheek, en een wellnesscentrum mag er ook ingebouwd worden, maar kijk, ik ben tot het besef gekomen dat ik dat allemaal niet nodig heb om gelukkig te zijn. Ik wil niet oud worden in een kast van een huis met kamers vol oude meubels en rommel die uw kleinkinderen zonder pardon in een container gooien eens ge dood of naar een rusthuis verkast zijt.
Ik ben nog niet zover dat ik afstand zou kunnen doen van mijn bescheiden bibliotheek of mijn te uitgebreide kleerkast, dat ik zou kunnen toekomen met 39 dingen (zot!), maar ik voel dat ik ruimte nodig heb in huis, om te ademen, om te leven. Misschien kom ik aan het einde van dit project er wel toe om één boekenkast buiten te werken, één opbergrek, één kastje, ja, we mogen dromen hé?

Marie leert je je kleren opvouwen zó dat je plots véél meer plek in je kast hebt, terwijl het toch overzichtelijk blijft en je kleren het respect krijgen dat ze verdienen, inclusief dankwoordje voor hun harde werk.

Ja, Marie praat tegen haar spullen.

Ik hoor u bedenkelijk de wenkbrauwen fronsen, maar animisme is veelvoorkomend; ik gaf mijn fiets als kind een naam en toegegeven ik spreek hem nu soms nog aan met Winnetou – alleen in mijn hoofd, dat spreekt, de mensen zou anders nogal raar opkijken als ik al “Juuu, Winnetou, juu!” hinnikend kwam langsflitsen. Enfin.

Marie leert je dingen weggooien – eigenlijk alles wat niet van “sparks joy” doet. Alles waar je geen warm, blij gevoel van krijgt. Alles wat je niet gelukkig maakt. Daarom is het van belang om alle spullen in je huis één voor één op te pakken. Daarom kom je ook niet toe met één dag. Neen, opruimen volgens de KonMar-manier vergt wat meer tijd en toewijding en mag je gerust beschouwen als een feest. Want opruimen – licht maken in je huis en in je hoofd – dat is gewoon plezant. Ik heb dat altijd al gevonden en de beruchte kleerkastwissel is telkens een hoogtepunt in het seizoen.

De grootste fout die mensen maken: kamer per kamer opruimen.

Marie raadt aan om je spullen op te delen in hoofdcategorieën, en per categorie op te ruimen in plaats van per locatie. Ik bewaar niet al mijn keukengerief in dezelfde kamer, of al mijn boeken, of tuinspullen, of eten. Het is dan ook noodzakelijk om alle spullen die onder dezelfde categorie vallen, te verzamelen in één ruimte, op één grote stapel op de vloer. Dan pas zie je dat je niet één, maar twee mixers, drie pollepels, veertien jassen, zesendertig dessertborden en vijftig dvd’s hebt.

2015-04-04 11.18.25

Marie zegt dat je best opbouwt: de moeilijkste dingen om afscheid van te nemen zijn sentimentele dingen zoals dagboeken en fotoalbums. Die hou je dan ook best tot het laatst. Beginnen doen we met de kleren. Want om écht diepgaand op te ruimen, moet je niet zomaar weggooien, maar je manier van denken veranderen, en dat gebeurt in de loop van het opruimproces. Op den duur gooi je dingen weg waarvan je dacht ze nooit te kunnen missen, zonder een greintje pijn. Wauw. (En neen, dat is niet sarcastisch, voor één keer niet!)

Bij het opruimen moet je steeds je doel voor ogen houden: hoe wil jij dat je thuis er gaat uitzien?

Ik heb nog andere inspirerende posts gelezen, bij appelstien, haaike en dieper en dieper in de krochten van het wonderlijke web, maar het was Maries boek dat me het meest aansprak en voor voldoende moed zorgde om er effectief in te vliegen.

Binnenkort meer…

24 thoughts on “Minimalistisch mei: KonMari

  1. Tja, ben zelf eigenlijk best wel minimalistisch ingesteld, heb weinig overbodige troep. Vriendlief daarentegen… kan heel moeilijk dingen weggooien waardoor ons huis best wel vol staat…

  2. Nu ben ik echt heel erg benieuwd geworden naar dat boek… Toen we verhuisden wou ik ‘grote kuis’ houden en alleen meenemen wat we nodig dachten te hebben, maar dat is er toen niet van gekomen. Binnenkort wil ik eens deftig opruimen eigenlijk, ik bewaar veel te veel onnodige spullen…

    1. Toen wij verhuisden, is er redelijk veel weggegooid maar het lijkt of er sindsdien (anderhalf jaar geleden) dubbel zoveel spullen in de plaats zijn gekomen…

  3. Opruimen… ik denk er constant aan, maar het komt er niet van… zie mij er geen beginnen aan!
    Misschien moet ik mij het boekje eens aanschaffen…

  4. Ik had nog nooit van die Marie Kondo gehoord, maar ik ben dan ook niet zo met opruimen bezig 🙂 , anders gezegd: het ligt volledig aan mezelf.
    Jij bent niet de enige Belg zonder baksteen in de maag – hier zit er nog zo een. Als ik onverhoopt toch nog ooit voldoende budget zou hebben voor een eigen huis (de Nationale Loterij werkt voorlopig nog niet mee 🙂 ), dan zou ik gewoon iets kopen. En ook ik heb geen kinderwens, maar dat wordt bij een man al wat normaler gevonden.
    Succes met opruimen …

  5. Interessante blog, misschien lees ik ooit wel meer over Marie haar methode. Ik ben vorig weekend pas verhuisd en heb echt wel veel weggedaan (niet zoveel weggegooid) en van sommige dingen heb ik nog altijd spijt dus daar moet ik eerst nog even van bekomen, denk ik.

  6. Leuk dat je haar boek gelezen hebt! Ben benieuwd alleszins naar de resultaten in mei 🙂

    Ik ruim wel kamer per kamer op, omdat bij ons eigenlijk alles wat onder dezelfde categorie valt, in dezelfde kamer ligt: al onze keukenspullen liggen in de keuken, alle administratieve dingen liggen in de studeerkamer… Twee uitzonderingen: boeken (die ik wel allemaal heb samengebracht om ze op te ruimen) en kleren. Die heb ik apart gesorteerd, omdat ze in subcategorieën verdeeld liggen: al mijn gewone kleren liggen in de ene kamer, al mijn fietskleren in de andere. Omdat de ene categorie geen impact heeft op de andere qua aantallen, vind ik het ook niet erg om ze apart op te ruimen. Maar misschien moet ik daar wel van terugkomen als dat zo’n grote fout is 😉

    1. Ik denk dat dat een van mijn problemen is: dat alles zo verspreid ligt. Moet aan gewerkt worden eens alles is gesorteerd. Jammer dat Marie daar geen hoofdstuk aan besteedt: hoe je alles best indeelt.

  7. Eindelijk nog iemand die geen nood heeft zelf een gigantische villa neer te poten. Ik geloof inderdaad niet dat dat je gelukkig(er) maakt… Ik vind het net heel aangenaam klein & int stad te wonen. Zodanig aangenaam dat ‘den buiten’ & een villa mij ongelofelijk onpraktisch lijkt.

    1. En vooral veel tijd en geld en onderhoud en kuisen enenenenen, enfin, wat je beter aan andere, leuke dingen kan spenderen. Zo mensen die een groot huis laten bouwen en dan geen geld meer hebben voor keuken, badkamer, vloer en deuren en noem maar op, die weten de komende jaren waarvoor ze gaan werken. Ik wil graag nog kunnen genieten van t leven, en voor mij is dat grotendeels door te reizen en lekker te gaan eten. Maar dat zijn keuzes die je maakt natuurlijk!

Reacties zijn gesloten.