Een logé in huis

De week voor we op verlof vertrokken, zocht Dio een verblijfplaats omdat in zijn appartementsgebouw het water zou worden afgesloten. Normaal zou hij dan kiezen voor Loki en Sigyn (die namelijk niet bovenop een berg wonen) maar zij hadden plannen waardoor wij voor de aller-, aller-, allereerste keer een logé zouden krijgen.

Nochtans zijn zijn vrienden mensen die er hun hand niet voor omdraaien om bij anderen te blijven slapen, hell, ze hebben standaard een luchtmatras en een slaapzak, artikelen die ik het laatst heb beslapen als tiener en dan nog alleen omdat het niet anders kon, want ik doe meestal geen oog dicht en loop drie dagen later nog met rugpijn rond, maar kom, tegenwoordig zijn die dingen niet alleen compacter en sneller op te blazen maar ook een pak comfortabeler.
Toch probeer ik, verwend luxebeestje, dat soort situaties te vermijden en een echt bed, en dan nog liefst mijn eigen, te regelen.

Ik ben geen kampeerder, maar dat had u intussen geraden.

Ik had een beetje zenuwen. Het lief en ik hebben onze eigen rituelen die ons er naar de buitenwereld toe hoogstwaarschijnlijk ‘asociaal’ doen uitzien. We zijn een turbulent koppel en vaak aan het discussiëren over pietluttigheden wat op anderen overkomt als ‘ruzie maken’ terwijl het dat helemaal niet is. We geven elkaar graag steken, waardoor anderen denken dat we elkaar opzettelijk kwetsen. Maar geloof mij, als we écht ruzie maken, wil je niet in de buurt zijn. Nee.
Dus ik kan mij voorstellen dat onze logé zélf er ook niet gerust in was in wat voor huiselijke omgeving hij zou terechtkomen.

Ik kan stellen dat we ons voorbeeldig hebben gedragen.

Goed, het lief liet nog altijd zijn vuile was naast de wasmand op de vloer vallen in plaats van in de mand, maar als ik het hem na meer dan zes jaar zagen nog niet kan aanleren dan gaat hij het zeker niet voor een logé doen, besefte ik. (De logé, van zijn kant, was zo ordelijk – hij ruimde ’s morgens vooraleer hij naar z’n werk vertrok nog wat rommel op die de vorige avond was blijven liggen, zoals lege bierblikjes – dat ik hoopte dat het lief wat van zijn manieren zou overnemen, maar ZUCHT tevergeefs.)

En ik liep megahard te stressen over onze op handen zijnde vakantie, de eerste met de auto immers, en had elke avond een waslijst met zaken die moest afgewerkt worden, en kreeg het op mijn heupen als ‘mijn mannen’ niet op het beloofde uur of gewoon way past my food time thuis kwamen. Maar ik heb mijn uiterste best gedaan om dat niet al te hard te laten merken. Denk ik.

Het grootste voordeel aan een gast: ik die gezelschap had tijdens het koken en het lief die gezelschap had tijdens de afwas. Niet dat hij dan sneller werd gedaan want de één overtuigde de ander dat het wel tot de volgende dag kon blijven staan. Tja. Mannen. Ge kunt ze niet veranderen, ook niet na zes jaar intensieve opvoeding.

Ik was nog steeds als eerste thuis dus hoefde mijn SATC-momentje als afsluiter van de werkdag niet in het gedrang te komen.

Het enige nadeel was het belachelijk laat eten. Normaal zit ik tegen zes uur al met een bord eten op schoot voor de tv. Nu moest ik (braaf) wachten tot zowel Dio als het lief thuis waren, want het was wel zo gezellig om samen te eten, alleen was het lief nooit voor half acht thuis. ONGR!

Het was een superdrukke week waarin er geen dag was zonder alcohol en zonder een overboeft gevoel voor het slapen gaan. Hopelijk denkt onze logé nu niet dat het er ten huize van altijd zo decadent aan toegaat.

  • De eerste avond was mijn zus op bezoek – ze zat twee weken alleen thuis en kon dus wel een stevige warme maaltijd gebruiken.
  • De tweede avond moesten we vieren dat het lief zijn CFA level 1 heeft behaald – uweetnogwel, het examen dat hij in juni deed. Dat moest met cava en hapjes, ah ja.
  • De derde avond was het kaasfondue, we hadden Sigyn en Thesu uitgenodigd om mee te doen. Twee dagen mottig van geweest, maar het was het waard.
  • Donderdag deden we barbecue, een traktatie die Dio nog te goed had van die keer toen het lief… nu ja. Een compensatiebarbecue dus. Op elkaar gepropt op ons kleine terras. Gezellig!
  • Vrijdag scheerde de prevakantiestress hoge toppen. Dio kookte, dus al iets minder stress voor mij want tijd die ik aan inpakken kon spenderen. Daarna moesten we afscheid van hem nemen. Daar had ik even moeilijk mee – onze bibureau die ineens logeerkamer was geworden, voelde nu zo verschrikkelijk leeg aan…

We hebben geen evaluatieformulier durven uitreiken aan het einde van de week. Maar we hopen dat hij nog eens terug komt. (Intussen hebben we hem namelijk al meer dan een maand niet gezien. Maar dat zal wel liggen aan het feit dat hij op verlof was. Ja toch? Hè?)

16 thoughts on “Een logé in huis

  1. Logeetjes hebben is leuk, maar het is ook vermoeiend. Je doet extra je best om goed te koken en zo, en inderdaad, je maakt van elke dag een klein feestje. Dat staat me te wachten binnen een goei drie weken. He is wel mijn eigen zoon en schoondochter, maar hij heeft al een lijstje van voedsel die ik voor hem klaar moet maken.

  2. haha, in het huis waar we nu wonen moeten logés van ons in onze slaapkamer op de luchtmatras en wij op onze matras in de living beneden. Want ik wil niet dat iemand anders in mijn bed slaapt en neen, zelfs gastvrijheid kan deze regel niet ombuigen. Als wij dan beneden slapen lijkt het voor ons ook een feestje, want stiekem vind ik het leuk om beneden in de living te slapen op een matras, ik slaap ook altijd beter, geen idee hoe dat komt. Dus logees zijn steeds welkom, maar verplicht op de luchtmatras boven 🙂 Sorry LJ’ken als je eens komt logeren, tzal met een pijnlijke rug zijn achteraf hihi (niettemin steeds welkom)

    1. Haha 🙂 Ik geef mijn bed ook niet af, heb dat als tiener eens gedaan voor een vriendin en toen ik dan bij haar ging slapen moest ik wel op de grond 🙂 Snap alleen niet waarom jouw gasten dan niet gewoon in de living slapen?

      1. ons klein monster slaapt ook op de benedenverdieping en als die wakker is moet die kunnen onbeschaamd spelen zonder dat hij op gasten hun hoofd gaat trappen 🙂

  3. Hahaha, ik hoop het voor u dat het door zijn verlof is dat je hem al zolang niet zag. Zoniet is het maar een moeilijke mens gelijk die gesoigneerd werd. Aan de gastvrijheid zal het alleszins niet liggen….ik ben niet gastvrij, wil geen logé’s of het moet mijn eigen kweek zijn 😉

      1. Ha, den bierbrouwer is dus op logé geweest, ik zou dat precies niet zo leuk vinden een logé,…..maar allee een week zou ik wel overleven,…..;-) en die mens gaat hier veel aan zijn lot overgelaten zijn aangezien ik al zowiezo 3 avonden weg ben 🙂

  4. Oeh, ik weet niet of ik het zou kunnen, een week. Ik heb ooit op de laatste minuut op maandagochtend een dag verlof aangevraagd op het werk omdat we onverwacht een logé hadden tijdens het weekend en ik op instorten stond door 2 dagen niet thuis te zijn in mijn eigen huis. 🙂

    1. Ik kon nog doen wat ik altijd deed. Had ik die mens continu moeten entertainen ik zou ook verlof gepakt hebben. Maar het was een vriend van mijn vriend dus moest hij zich maar vooral bekommeren over het entertaingedeelte zodat ik mijn gang kon gaan 🙂

  5. hmmmmm ik weet niet hoor maar ik zou hier toch echt niet aan moeten denken voor zo een lange periode. Ik zou mijn alleen tijd toch echt te erg missen vrees ik….

Reacties zijn gesloten.