De gehoortest

Dus ik had mezelf voorgenomen om eindelijk eens mijn gehoor te laten testen.

In het vijfde leerjaar – ik spreek dus over zo’n 17 jaar geleden al, toen mijn zich manifesterende flaporen en mijn-leestijd-verstorende jongens mijn grootste ergernissen waren – ben ik geopereerd aan mijn rechteroor. Ik werd voordien jarenlang geplaagd door oorontstekingen, veroorzaakt door een gaatje in mijn trommelvlies, dat op zijn beurt veroorzaakt werd door het weghalen van de buisjes die ze kleine kinderen in de oren proppen en die er bij normale kinderen vanzelf uitvallen waarna het trommelvlies (bij diezelfde normale kinderen) vanzelf weer dichtgroeit. Heel normaal.

Ik ontdek nu pas waarom ze dat eigenlijk doen. Ik dacht namelijk dat dat een soort van mutilatie was die nu eenmaal gebruikelijk is in onze contreien.

Zoals ze puppy’s kurken in hun oren kleven om die rechtop te laten groeien, zo doorprikken ze bij baby’s de trommelvliezen met buisjes, toch?

Uiteindelijk onderging ik een trommelvliestransplantatie. Of dat is toch wat mijn vader me altijd heeft wijsgemaakt (en wat ik stiekem nog altijd een beetje geloof).
Meer nog, hij beweerde dat ik het trommelvlies van een varken in de plaats heb gekregen. Ik ben er nooit achter gekomen hoe het nu echt zit en waar dat stukje lichaam in mijn oor echt vandaan komt. Tegenwoordig doen ze het alleszins met een stukje kraakbeen. Lijkt me ook een pak realistischer.

Na de operatie ontstond er wat wildgroei van vlees achter dat ‘nieuwe’ trommelvlies, maar niets dramatisch, en werd er bij de oorarts – bij wie ik veels te regelmatig naar mijn goesting op controle moest voor pijnlijke uitspuitingen en nog erger keuteringen met een vlijmscherpe naald om alles daarbinnen proper te houden – een vermindering van gehoor vastgesteld, maar niets dramatisch.

Door de jaren heen begon ik zelf een verschil te merken tussen mijn gehoor links (goed), en mijn gehoor rechts (slecht). (Bij mijn ogen is het trouwens net omgekeerd en is links het ‘slechtere’ oog, al scheelt dat niet zo heel erg veel. Handig ezelsbruggetje om de juiste lens in het juiste oog te krijgen, anders.) Vooral bij het slapen: ik slaap grotendeels op mijn zij en als ik op mijn linkerzij lig, hoor ik nog amper iets.

Handig voor een lichte slaper zoals ik, dat dan weer wel.

Op feestjes met luide muziek heb ik dikwijls maar één oorstopje nodig, omdat ik rechts (de indruk heb dat ik) sowieso minder goed hoor en de muziek daar vanzelf minder agressief binnen komt.
Pas toen ik begon te werken, ondervond ik ook de nadelen:

  • telefoon opnemen gebeurt best langs de goeie kant omdat ik anders vijf keer moet vragen om een herhaling
  • ik schrik me rot als er van rechts plots iemand opduikt (terwijl ik die van links zou hebben horen aankomen)
  • ik moet in rumoerige ruimtes dikwijls vragen om herhaling (waardoor ik soms algauw helemaal niet meer probeer me in het gesprek te mengen, bang dat ik ze dan toch weer niet zal verstaan), zeker als het om mensen gaat die van nature heel erg stil of onduidelijk spreken of met een accent dat ik niet gewend ben
  • ik hoor nooit uit welke richting een geluid komt, wat ik heel erg heb met een telefoon die rinkelt: die kan naast mij liggen en nog ga ik aan de andere kant van de living zoeken, bij wijze van spreken. (Gelukkig hebben de draagbare telefoons op het werk bijna allemaal een andere ringtoon, wat het voor mij al iets makkelijker maakt.)

Ik vertel trouwens niemand over deze ‘problemen’, omdat ik bang ben dat ik dan het stempel ‘slechthorende’ opgedrukt krijg en mensen plotseling heel luid gaan beginnen praten tegen mij – want zo erg is het dus niet.

Dat bewees mijn bezoekje aan het gehoorcentrum van Aurilis, waar je gratis een gehoortest kan laten afnemen. U weet wel, met piepjes gaande van heel laag naar heel hoog in ieder oor en je hand opsteken als je iets hoort. En zo hard je best doen met luisteren, horen, dat je  hartslag alles lijkt te overstemmen totdat je niets anders kan horen.

Ziehier mijn uitslag:

2014-06-17 21.03.24

  • De rechtse grafiek toont mijn linkeroor – jawel zéér logisch. De rechte lijn, op 20db, toont waar een ‘normaal’ gehoor zou moeten zitten. De golvende lijn is mijn gehoor. Een beetje euhm abnormaal. Maar nog prima.
  • Links zie je dan mijn rechteroor en dat zit overal onder de 20db-normaallijn. Het zit echter nog boven de 40db, en het is pas vanaf 40 dat ze met hoorapparaten gaan beginnen prutsen.

Dus ja, live on met een klein hoorongemakje, en hoop dat het nooit erger wordt.

(Idem voor mijn zichtongemakje dat bij de laatste controle wel een ietsiepietse verslechterd is. Ik weet niet welk zintuig ik erger zou vinden om te verliezen, eigenlijk, maar heb daar al jaren bij momenten veel over gepeinsd. Ik had vroeger namelijk te veel tijd om te peinzen en botste telkens weer op hetzelfde dilemma: nooit meer bergen boven de boomgrens zien en nooit meer boeken lezen, of nooit meer Linkin Park horen en kunnen meebrullen met mijn favoriete muziek? Ik ben er nog steeds niet uit. Enfin. We wijken af.)

En u? Hoe staat het met uw gehoor?

13 thoughts on “De gehoortest

  1. Ik hoor veel te goed en veel te selectief 🙂

    Wil dat zeggen dat als ik je ooit ontmoet ik een beetje moet roepen 🙂 🙂

    Ik vraag dat soms ook, mijn ogen verliezen waarmee ik alle schoonheid zie, of mijn oren verliezen waar ik muziek mee kan horen. Het is zoals het kip en het ei.

  2. Mijn gehoor wordt getest bij het medisch onderzoek op het werk. Uit die tests blijkt het nog wel mee te vallen, maar bepaalde tonen (middentonen?) hoor ik toch wat minder, aan een kant meer dan de andere (al weet ik niet meer zo direct welke). Wat ik altijd verzwijg, is de lichte ruis/fluittoon die ik voortdurend hoor, zeker als het heel stil is (ik verzwijg dat omdat er aan tinitus toch niks te doen is en ik geen zin heb in “gedoe”).
    Linkin Park niet meer kunnen horen, dat zou mij een zegening lijken … 🙂

    1. Oei zo’n gefluit ik zou daar zot van worden, slechter horen dan draai je gewoon het volume wat hoger, maar dat gefluit kan je niet stiller zetten. Hopelijk wordt het dan niet erger!

  3. ik krijg ook regelmatig gehoortesten op het werk en daar komt nooit iets fout uit, hoewel ik wel een verschil hoor op beide oren.

  4. Wel, sinds het vocht achter mijn oren ( vorig jaar september) en mijn toen gehoorverlies ( ik vond dat vreselijk) heb ik nog steeds het gevoel dat ik langs de linkerkant minder goed hoor,…maar gelukkig niet meer zo erg als toen, want ik vond dat echt wel een handicap!

  5. Klinkt heftig allemaal als ik heel eerlijk ben LJ…… brrrr ik moet er niet aan denken dat mensen gaan zitten prutsen in mijn oren…….. En hoe het met mijn oren is? Ik neem aan goed, de meest hoge frequenties komen nog altijd scherend binnen tot het punt dat de tranen in mijn ogen staan. Dat schijnt uitzonderlijk de andere kant op te zijn……

  6. Ik heb mijn gehoor verleden jaar (of zo) ook gratis laten testen en het viel (nog) mee (voor mijn leeftijd ?), hebben ze gezegd.
    Jouw oor-verhaal vind ik griezelig !

Reacties zijn gesloten.