De geneugtes van het autoloze leven

Dat ik Jack ongelooflijk mis, kon u al afleiden.

Toen we nog in Groot-Leuven woonden, leek het een pak evidenter om zonder auto door het leven te gaan: met de fiets naar ’t stad, met de fiets naar de supermarkt, te voet naar de wekelijkse markt, een station vlakbij, enfin een goede verbinding met alles (behalve met My Hometown).
De auto kwam soms weken niet van stal – ik herinner me nog dat het had gesneeuwd en dagenlang vroor en dat ik tegen het lief zei dat hij tussendoor best eens de motor kon gaan laten draaien (om te vermijden dat de acco leeg zou lopen), wat hij natuurlijk belachelijk vond, enfin, gelukkig moesten we in die sneeuwdagen nergens heen want onze wijk werd niet meteen geruimd.

Waar ik al nachten slecht van slaap door overmatig piekeren – maar ik slaap al een paar weken ontzettend slecht door overmatig piekeren dus of dit een referentie is – zijn de volgende dingen, die zonder auto opeens een pak minder evident zijn geworden, tot zelfs onmogelijk.

  1. Boodschappen doen. Ik zei het al eens eerder: dit is voor ons de grootste aanpassing. We waren intussen gewend aan de regelmaat van één keer om de drie weken grote boodschappen doen bij de Colruyt, waar we dan buitenkwamen met minstens vier overvolle Colruytplooibakken. (Tussendoor gingen we dan voor verse groenten en fruit naar de markt.)
    Ik moet nu keihard op mijn tanden bijten om die gewoonte te doorbreken en ’s avonds na het werk naar de stads-Colruyt te gaan en daaropvolgend met mijn zware boodschappentassen op de bus te stappen. Vanzelfsprekend gaat dat niet meer om de drie weken, maar moet het minstens één, zo niet twee keer per week om te vermijden dat ik een bochel oploop.
    (Het valt u ongetwijfeld op dat het lief in deze alinea niet wordt genoemd. Hij heeft het ‘geluk’ dat hij niet in centrum-Leuven werkt en pas thuis is als de meeste winkels alweer gesloten zijn.)
    Voordeel: ik kan kopen wat ik wil zonder dat hij op mijn vingers kijkt. Vrij spel!
  2. Bij Loki en Sigyn gaan eten. Dat zorgde vorige week al voor problemen. Zij wonen aan de andere kant van Leuven dus we moeten in Leuven overstappen op een andere bus om tot bij hen te raken. Onze reistijd wordt daardoor verdriedubbeld.
    Voordeel: we kunnen allebei alcohol drinken tijdens het eten.
  3. Familie bezoeken. Om naar His Hometown te gaan, is er een drie uur durende opeenvolging van bus, trein, tram, en nog eens bus – enkele richting. Mijn familie is drie kwartier met één overstap per bus (ook een verdriedubbeling van de reistijd dus), maar als het goed weer is, kan ik altijd tot daar fietsen, maar dan wel zonder het lief want die is natuurlijk naast autoloos, ook fietsloos.
    Voordeel: het perfecte excuus om niet té vaak te moeten opdraven.
  4. Bij gezamenlijke uitstapjes compleet afhankelijk zijn van mensen met een auto (want het openbaar vervoer reikt niet tot overal). Ik denk dan aan vrijgezellentoestanden die eraan zitten te komen (en waarvandaan ik van plan was geweest tijdig te ontsnappen want ik prefereer in mijn eigen bed slapen boven de kamer delen met mensen die ik niet ken. (Zie, daar gaat het weer richting pessimistisch doemdenken.) Maar ik heb een bloedhekel aan afhankelijk zijn van andere mensen; je kan niet kiezen wanneer je aankomt of vertrekt, en kan dus ook niets plannen. I need timing.
    Voordeel: geen parkeergeld, benzinekosten, of bob.
  5. In april gaan we op citytrip naar Krakau. We vertrekken vanuit Charleroi, waar we met de auto naartoe zouden rijden aangezien onze vlucht om 7u ’s morgens vertrekt. Vind maar eens een trein of iemand die om vier uur ’s morgens bijna anderhalf uur wil gaan rijden. Ik zou ook “nee” zeggen. Dat wordt dus een peperdure taxirekening (al heb ik nog niet gebeld naar een taxibedrijf om prijs te vragen – ik durf niet!).
    Voordeel: ik hoef niet meer te stressen over het onduidelijke parkingaanbod aldaar!
  6. We waren ook aan het overwegen om met de auto naar Zwitserland te gaan, een beslissing die deze maand moest worden genomen want vier maand voor afreis komen de internationale treintickets online, dus die knoop kunnen we bij deze alvast doorhakken: met de trein it is.
    Voordeel: we kunnen allebei chillax onderuit zakken met een boek of de laptop en kijken naar het voorbijglijdende landschap dat stilletjesaan bergachtiger wordt…
  7. In dezelfde lijn ligt ons wandelschema. Ik was van plan nog heel veel dagtochten te maken en naar Dardennen te gaan om te trainen tot we zeker 30km konden stappen (of 25 was ook al goed geweest, als het maar veel bergop-bergaf was), maar verder dan 19 km in de Vlaamsche heuvels zijn we dus nog niet geraakt. Frustrerend!
    Dat vind ik nog het ergst: dat we niet meer op uitstap kunnen zonder, dankzij trein of bus, dubbel zo lang onderweg te zijn. Ik ga mij specialiseren in wandelroutes die in de buurt van treinstations liggen, watch me, ik ga me echt niet laten tegenhouden om een ongelooflijke (wandel)conditie te kweken tegen dat we naar la belle Suisse gaan!
    Voordeel: minder benzine- en parkingkosten. Meer tijd voor het huishouden.
  8. Dan is er het rolluikenplan. Dankzij de brochure van de beurs ‘Ideaal wonen’ heb ik een aantal adresjes verzameld van ‘rolluikenwinkels’; slechts twee ervan kunnen we zonder auto bereiken. En we hebben die dingen echt nodig voor de zomer, want onze berging krijgt bijna de hele dag zon en net daar staat onze diepvries en onze voedsel- en drankvoorraad.
    Voordeel: geld dat we kunnen uitgeven aan iets anders. Zoals een huis met koele kelder.
  9. Mijn allergrootste zorg is mijn vierkante moestuin. Een bezoek aan het tuincentrum werd tot aan het ongeval de hele tijd uitgesteld onder het motto: “We hebben nog tijd genoeg immers!” en in de hoop dat ze een potgrondpromotie zouden doorvoeren (zoals vorig jaar).
    Intussen nadert april (de maand waarin, zoals elke tuinman weet, je in volle grond mag beginnen zaaien!) en ziet mijn balkon er nog triestig leeg uit want ik heb nog niks (buiten twee tomatenscheutenplantjes).
    Ik spreek over toch zeker tien zakken potgrond (van die grote!), slaplantjes, aardbeiplantjes, en nog plantjes waar ik nu niet opkom, en andere accessoires die ze misschien hebben verzonnen om zoveel mogelijk planten op 2m gepropt te krijgen.
    Kortom, geen zaken die je zomaar met de fiets vervoert. (Moest het tuincentrum nu naast de deur zijn – maar zelfs met de fiets is het toch zeker op 20 minuten afstand. En vreemd genoeg staat er niemand te springen om die gigantische bestelling voor ons nu ja mij op te halen. Ahum. (*)
    Voordeel: plaats om een balkonfeest/barbecue te houden van de zomer.

(*) Intussen heb ik dankzij Maa al een deel van de benodigdheden kunnen verzamelen, dus eigenlijk mag puntje 9 half geschrapt worden.

Als ik binnenkort, na de eerste overduidelijke rimpels die zich al hebben gemanifesteerd, mijn eerste grijze haar spot, zou ik niet verbaasd zijn, eigenlijk.

En u? Zou u autoloos door het leven kunnen gaan? Of neemt u sowieso dapper dagelijks de benenwagen?

26 thoughts on “De geneugtes van het autoloze leven

  1. Oh nee zonder mijn wagen geraak ik nergens meer. Ten eerste wonen we op de boerenbuiten en hebben we 2 kindjes (en nog 3 stiefkindjes die hier af en toe zijn) dus ergens met de fiets geraken hier is bijna onmogelijk. Men ventje kan niet rijden maar heeft wel een brommer om naar zijn werk te gaan maar dat gaat ook niet met de kindjes natuurlijk. Hadden we geen auto dan woonden we nu in het midden van een stad dichtbij openbaar vervoer.
    Al moet ik zeggen, dat ik soms het fietsen toch wel mis. Even op de fiets springen om snel nog iets te halen in de Aldi of Delhaize dat mis ik toch wel. Maarja leven op de boerenbuiten heeft één groot voordeel: je woont er enorm rustig dus ik zou men auto nooit willen afgeven want dan moeten we verhuizen…

  2. Ik raak hier zelf niet achter een brood met de fiets! o neen, zonder auto is een ramp voor mij! Veel sterkte voor jullie; En zorg dat je geen kromme rug krijgt bij al dat heisen hé

  3. Ik ga op dit moment autoloos door het leven en zolang ik in Leuven city blijf wonen lukt dat nogal. Alleen anderhalf uur onderweg zijn naar mijn lief dat amper 40 km ver woont is wat onnozel (twee bussen en een trein) Heb Cambio al gecheckt maar voor mij is dat niet interessant. In noodgevallen leen ik de auto van de mama. IS Cambio niks voor jullie?

    1. In een stad wonen zonder auto is ideaal! Ik woonde vroeger op de ring en was 2u onderweg op weekdagen voor 70km naar het lief 😛
      We hebben cambio gecheckt en ik was er helemaal weg van tot er ook een uurtarief is, waardoor een daguitstapje echt belachelijk duur wordt… En er is ook geen stelplaats in onze buurt.

  4. Moest ik moeten inboeten, door ene of andere serieuze tegenslag, aan luxe dan is mijn auto het allerlaatste wat ik weg doe. Ik kan (wil) niet zonder.

  5. “Elk voordeel hep se nadeel” (of was het nu andersom?) bazelde (want normaal praten kan die man niet) een Nederlandse ex-voetballer ooit …
    Ik denk dat ik wel zonder auto zou kunnen, maar het zou wel een serieuze aanpassing vergen (en een nieuwe fiets).

  6. Mijn auto is mijn vrijheid en daar blijf je af :-), au fond zou ik geen auto nodig hebben ik kan met fiets en openbaar naar het paradijs en Chattheo kan ook met de fiets naar het voetbal, maar 13 km heen en terug en dan ook nog trainen is niet evident, openbaar vervoer is ook gecompliceerd maar doenbaar,……en wij hebben een delhaize in onze straat,…..en bakker en krantenwinkel en slager,….dus,……maar mijne Gizmomobiel is mijn vrijheid,……een dure maar wel een leuke:-)

  7. Autoloos staat hier niet in het woordenboek. Maar we zijn luxebeesten met twee eigen wagens (waarvan eentje er lang op stalling gestaan heeft wegens overbodig gebruik) en een bedrijfswagen. Maar met 4 personen in het gezin met rijbewijs en nummer 5 nu gestart te leren is het al puzzelen wie met welke auto weg wil. #firstworldproblems.
    Zoals jij het beschrijft zou mijn beslissing al gemaakt zijn en de auto dus bijgevolg al besteld. Zonder twijfel.

  8. Ik kan niet zonder wagen. Mijn fiets is gepikt.

    Maar nu ik af en toe met de stadsfietsjes fiets merk ik wel dat ik het mis. Ik ga binnenkort wss een fiets kopen en terug wat meer fietsen. Xx

  9. Vanaf je een beetje op de buiten woont zoals wij is het bijna onmogelijk om je wagen achterwege te laten. Al probeer ik nu en dan eens met de fiets te gaan werken, dat is goed te doen.

  10. Ik lees je blogbericht met een glimlach. Wij hebben bewust geen auto en dat al 3 jaar lang. We wonen wel in het centrum van Brussel, want het wat eenvoudiger maakt voor de dagelijkse zaken. IEDEREEN zei ons dat we wel van gedacht zouden veranderen, eenmaal de baby er was, maar intussen is de baby er al eventjes en geen haar op ons hoofd die eraan denkt om een auto te kopen.
    Wij gebruiken tram en bus voor korte afstanden. Trein voor lange afstanden. Mijn ouders wonen op 100km van hier (dus trein) en die van mijn vriend op 600km van hier (dus trein).
    We doen wel mee in een autodeelproject. Zo kunnen we onze maandelijkse C*****t-boodschappen doen zonder problemen. En voor de keren dat we naar vrienden moeten die in “the middle of nowhere” wonen, is dat ook de oplossing.
    Vorige week heb ik een statistiek getrokken van onze km in 2003. Zo’n 1200 km over het hele jaar met de auto, goed voor 700 euro zo ongeveer. Daar kan je geen auto voor kopen 🙂

    1. Amai ja daar spaar je serieus wat mee uit! Wij wonen net buiten de stad wat toch al iets minder praktisch is qua openbaar vervoer. En ik merk dat het aanbod voor uitstapjes met de trein een pak beperkter zijn; voor mijn wandelhobby is een auto toch wel handig. En 3u doen over 70km nr de schoonfamilie vind ik te belachelijk; moest het nu om 1 treinrit gaan zonder al dat overstappen ja dan.
      Vroeger vond ik die ‘verloren’ tijd minder erg. Nu zijn de weekends sowieso al te kort.

  11. Ik ga tot nu toe al heel mijn leven met de ‘benenwagen’. Het is inderdaad wat organiseren en plannen maar dat lukt ook hoor. Ik heb wel het geluk om in het centrum te wonen en veel winkels om de hoek te hebben. Reizen met de trein en bus vind ik nog best wel leuk maar de reistijd is inderdaad wel langer dan met de auto.
    Ik ben 2 weken geslaagd voor mijn theoretisch rijexamen en eind juni heb ik mijn eerste rijles.

  12. Zorgeloos en autoloos?? Nee die combinatie komt niet in mijn woordenboek voor. Ik ben verknocht aan de auto en moet er even niet aan denken hem te moeten missen. En dat is terwijl ik mijn motor nog achter de hand heb. Moet wel zeggen dat de je positieve commentaren mij wel aan het denken zetten, want ja idd ieder nadeel heeft ook een voordeel….. helemaal waar.

  13. Ik vind het aanbod van het openbaar vervoer om te huilen, dus ik zie mezelf het niet zonder auto doen. Ik vind het schandalig dat als ik naar mijn geboortedorp hier 10km vandaan wil gaan, ik er met het openbaar vervoer bijna een uur over doe omdat er geen rechtstreekse verbinding is. De Lijn schiet nog serieus tekort zodat autoloos ondenkbaar is.

    1. Het hangt af van regio tot regio. Waar we vroeger woonden was ideaal om alles met openbaar vervoer te doen. Maar zoals je zegt… Dat is helaas niet overal zo.

  14. ik heb eens een artikel gelezen, waarin stond dat iemand die autoloos door het leven gaat, enorm veel bespaart. Zodanig veel dat je zelfs vaak een taxi mag nemen.
    Het zou een grote aanpassing zijn, maar ik zou het wel zien zitten

    1. Als je geen omnium en onderhoudskosten en benzine en parking en bv garagehuur moet betalen – dan kan ik dat geloven. Bij ons zou het ook veel goedkoper zijn, maar we zouden veel minder kunnen buiten komen!

  15. Ik probeer zoveel mogelijk de bus te nemen, héél gemakkelijk in de stad, geen verkeersstress/file, ondertussen kan ik wat lezen en ik bespaar mij toch vele euro’s (benzine – ik verschiet er iedere keer van dat het ‘zo lang’ geleden lijkt als ik moet tanken). Maar toch zou ik mijn autootje niet kunnen missen (ook al is het voor kleine afstanden)… boodschapjes doen, gaan sporten, de mini-mé’s overal brengen, uitstapjes… het is en blijft een gemak!

Reacties zijn gesloten.