Van feest 2 tot en met 5

Maandag 23 december met tegenzin naar het werk vertrokken. Normaal zou ik alleen op onze bureau zitten, maar Ipe had beslist dat ze onmisbaar was – nog één keer de martelaar uithangen in 2013, waarom niet – en moest per se nog één dagje komen werken, ook al moest ze daarvoor speciaal vanuit Limburg afkomen. Zucht.
Wat wél leuk was: de lunch met de collega-assistentes in de cafetaria, en het met z’n allen kerstkaarten in enveloppen steken van onze afdeling, bijna duizend stuks heb ik me laten vertellen.
Na het werk naar de bib gegaan en het gemeentehuis, om mijn voorlopig rijbewijs aan te vragen (dat ik pas vrijdag mocht gaan ophalen). ’s Avonds de kerstcadeautjes ingepakt: het lief met krantenpapier, ik daarna met ‘schoon’ papier. Zo zag de tafel eruit toen we gingen beginnen; kort daarna was het al een grotere puinhoop van lintjes, stukjes papier en cadeaus.

Hier gebeurt some serious inpakshit.
Hier gebeurt some serious inpakshit.

Dinsdag 24 december laatste werkdag van het jaar 2013. Het spreekt voor zich dat de productiviteit zeer laag lag, en ik had dan ook niet veel aansporing nodig om een uur vroeger te vertrekken. Dit tot groot ongenoegen van het lief, die een vrije dag had en mij niet zo vroeg had thuisverwacht.
’s Avonds werden we voor het kerstdiner bij mijn ouders verwacht (feestje [2/10]); kerstavond vieren we altijd met mijn ouders en mijn zus, en cadeautjes! Mijn buit: een door mama zelfgemaakte keukenschort, een notitieboekje, zwarte inktpatronen voor mijn Lamy- ofte dagboekpen, en een bon voor Promod. Het lief kreeg een voetbalspelletje en bier, dus hij was meer dan content.

11537506675_e37086be39

Mijn ouders hadden hun best gedaan voor de feestmenu: een paar bescheiden aperitiefhapjes van o.a. toastjes met paté en appelsienajuinconfituur, en zalmmousse; een voorgerechtje van vis gewikkeld in een lasagnevel met een lekker sausje; een perfect soepje van pastinaak; een hoofdgerecht van everzwijnstoofvlees met knolselderpuree; als dessert omdat er toch nog zoveel plaats over was (roloog) een voor mij niet zo lekkere perenmousse met chocolade.

Woensdag 25 december, kerstdag, vroeg opgestaan om het dessert voor te bereiden voor het kerstdiner bij oma. Iets met veel geplekpot en chocolade.

11543765296_ec623c8268

Om 10:00 vertrokken we naar His Hometown. DeBomma had een verrassingsfeest (feestje [3/10]) geregeld voor de verjaardag van Maa; normaal is er elk jaar op 25 december een familiefeest, maar omdat Maa op 26 december 50 zou worden, wilde deBomma er een verjaardagsfeest van maken. Wij hadden al die tijd bij Maa volgehouden dat we niet kwamen, dit om nog extra bij te dragen aan de verrassing.
We hielpen met ballonnen ophangen en kaarsjes in brand steken, maar voor de rest had deBomma alles al gedaan: twee dagen heeft ze in de keuken gestaan om een koud buffet voor te bereiden voor 30 man. Niet moeilijk dat ze twee dagen later door haar rug ging… Ze is ook al in de 70 hé!
De familie kwam op tijd binnengedruppeld, allemaal tantes en nonkels en (achter)neven en (achter)nichten van Maa. Twee hadden een gitaar mee en toen Maa dan uiteindelijk samen met Vriend aankwam, stonden wij met z’n allen in de living klaar om Happy birthday te zingen. Je moest haar gezicht zien!! Achteraf hebben we nog een paar keer mogen horen dat het mooiste cadeau was, dat wij er waren… Snif.
Dan was het tijd om op het koud buffet van deBomma aan te vallen. Ze had veel te veel eten voorzien; achteraf was er nog de helft over. Pastasalade, aardappelsalade, gehaktballetjes, versgemaakte appelmoes, tomate-crevette, tonijn met pêche, sla, erwtjes, andere groentemengsels, enzovoorts… het was een overvloed aan eten. Ik laadde mijn bord flink vol want dat is het nadeel aan buffetten: mijn ogen zijn altijd groter dan mijn maag.
We hielpen nog met het opruimen van het buffet maar toen de ijstaarten werden bovengehaald, moesten wij toch echt vertrekken want het was intussen 15:00 gepasseerd. DeBomma bleef aandringen dat we zouden blijven voor het dessert maar toen we effectief vertrokken, heeft ze ons geen blik meer waardig gekeurd. Het arme mens, ze had zo hard gewerkt, ze zag er echt oververmoeid uit…

Rond 16:30 kwamen we bij mijn oma aan  (feestje [4/10]), en dan waren we ons dessert nog vergeten dus moest het lief nog terugrijden, gelukkig was hij nog op tijd terug om de laatste aperitiefrestjes mee te pikken. Er waren onverwacht veel cadeautjes; voor mijn grootouders zoals altijd, maar ook voor mijn tante (die vaak zorgt voor de kinderen van mijn nonkel), en voor mijn vader (die peter is van nichtje Kitty), en natuurlijk voor de kinderen. Misschien moet er toch eens over gedacht worden om ook hier cadeautjes terug in te voeren want ik vond het nogal triest dat alle andere volwassenen niets kregen. Behalve dan het envelopje van oma natuurlijk!
Ik had bij deBomma veel te veel gegeten zodat ik mijn krokettenrecord nog in de verste verte niet heb kunnen halen. Onze moelleux (het dessert) stond te kort in de oven waardoor hij nog iets te lopend was, jammer, en daarna heb ik de taart afgeslagen want mijn maag stond op knappen.

Donderdag 26 december, tweede kerstdag, een beetje kunnen uitslapen want we werden pas om 13:00 in His Hometown verwacht voor het kerstverjaardagsfeest van Maa (feestje [5/10]) . Eerst gingen we nog langs bij het appartement dat ze onlangs heeft gekocht en dat vanaf 1 januari zou worden verhuurd; ze hoopt er ooit zelf te gaan wonen maar ik hoop voor haar dat ze tegen dan wat van het materiële kan loslaten want anders zal het rap genoeg propvol steken.
Er was weer ruim voldoende eten voorzien, maar vlak voor het hoofdgerecht voelde ik het al: een indigestie, en zelfs een kort ommetje met frisse lucht kon daar niks aan veranderen. Het dessert heb ik aan mij voorbij moeten laten gaan, een warm theetje deed dan weer deugd.
Cadeautjes: we hadden voor Maas verjaardag een envelopje voorzien (omdat ze wilde dat we bijlegden voor de diamanten ring die ze voor zichzelf had gekocht), en voor deBomma en Vriend (voor wie we een kerstcadeautje moesten kopen) hadden we respectievelijk eveneens een envelopje (want ze wou graag pantoffels uit een specifieke winkel in Antwerpen) en zeven flessen Spaanse en Italiaanse wijn (wat hij als wijnliefhebber enorm kon appreciëren). Beide ‘envelopjes’ waren eigenlijk geen envelopjes want ik had het geld verpakt in zelfgebakken koekjes! Onze buit: een bon van de Celio voor het lief, en voor mij een bon van de Standaard Boekhandel.
Iedereen content; dit naampjes trekken was een succes want het heeft iedereen veel tijd bespaard. Volgend jaar opnieuw?!

9 thoughts on “Van feest 2 tot en met 5

  1. Mijn hemel, wat een hoop gefeest en vooral wat een hoop eten!! Ik weet pas sinds ons eigen gemaakte kerstdiner wat een pastinaak is, geloof dat het bij jullie meer bekend is als bij ons hier, grappig.

    1. Het is één van de “vergeten groentes”, het is hier ook nog niet zo lang z’n opgang aan het maken, is het eerste jaar dat m’n vader het in z’n hof had gezaaid. Ik ga het ook proberen 🙂

    1. Ik vind ook dat het om de gezelligheid gaat. Maar eigenlijk was het voor ons minder voordelig bij de schoonfamilie, aangezien het lief normaal veel meer van hen krijgt dan wij aan hen geven :p

  2. Tja, kerstmis = vreten op aarde … 😉 Ach ja, het kan maar deugd gedaan hebben. Toch ben ik blij dat we in mijn familie kerstmis maar heel bescheiden vieren en als het aan mij lag zou het zelfs helemaal niet gevierd worden. Spelbreker? Ik? 🙂

  3. Wel mijn maag protesteerde ook bij het lezen van al dat eten :-). En die namen trekken ik vind dat geweldig, je koopt 1 deftige cadeau en je krijgt ook 1 deftige cadeau,….geen geprul meer,…of je moest iets orgineels vinden, dan doe ik het nog wel iets extra kopen,…..

Reacties zijn gesloten.