Puntje 14

Puntje 14 op mijn lijst is mijn grootste pijnpunt. Of beter: mijn grootste pain in the ass. Het hangt als een gigantische donderwolk boven mijn hoofd. Langs de ene kant omdat ik schrik heb om de weg op te gaan – ik ben al bang als ik met de fiets sneller dan 25km haal bij een afdaling. Ik sta graag met mijn beide voeten op de grond en als je wandelt, kan je geen katten platrijden. Dat een trein al eens een mens doodrijdt, daar heb ik als passagier niks mee te maken (en de treinbestuurder for that matter ook niet, natuurlijk, want het is niet dat ge kunt uitwijken, ah neen). Hoe minder verantwoordelijkheid over andermans leven, hoe beter voor mij.

Bovendien, who needs a car?

Leuven is een fietsstad: voor die vijf kilometer van oost naar west is het gewoonweg belachelijk om de auto te nemen, een bus kan nog nét. We wonen nog steeds vlak bij een station, dus naar het werk hoef ik geen files te trotseren.
En dat kost geld, véél geld: verzekering, benzine, parking, onderhoud.

Het lief haalde zijn rijbewijs in de zomer van – ik zeg bewust niet na want hij had nog herexamens – zijn afstuderen zodat hij op termijn met de auto naar het werk zou kunnen gaan. Intussen zijn we een jaar verder en heeft hij nog niet één keer den Jack van stal gehaald om naar zijn werk te tjolen: de trein is zoveel makkelijker én goedkoper (want zijn abonnement krijgt hij volledig betaald door de werkgever, en benzine niet). Dat hij daardoor makkelijk 1u per dag langer onderweg is, deert hem niet. We zijn gewoontedieren, of we zijn het niet, waar?

Jack, tussen haakjes, dat is zijn auto.

De Peugeot die hij overnam van deBomma. Of kreeg, eigenlijk. Moest hij hem niet gekregen hebben, dan zouden wij geen auto hebben, daar ben ik zeker van. U mag raden hoeveel kilometer er afgelopen jaar mee gereden werden. Hij komt maximum twee keer per week van stal: om boodschappen te gaan doen en om mee naar familie te rijden, de mijne of de zijne, en de zijne is maximum één keer per maand dat we die 150km doen. Op vakantie zijn we niet met Jack geweest, dat zag het lief niet zitten om ver alleen te rijden (wat ik snap) dus anders hadden we er nog wel wat kunnen bij doen.*
Doordat hij nog geen 26 is, betaalt hij qua verzekering de volle pot en dat komt momenteel neer op € 1100, dus dat wordt slikken als die factuur in de bus valt. En dan nog wegentaks en elk jaar naar de keuring (want Jack is al 5 jaar oud intussen) en jaarlijks onderhoud.
Cambio zou een pak goedkoper zijn, ik ben dat al eens gaan uitrekenen, dus moesten er ooit te veel kosten zijn aan Jack en we moeten hem wegdoen, dan gaan we lekker autodelen. En dan gaan we misschien wel terug meer de fiets gebruiken, want het is eigenlijk belachelijk dat we voor die 2km naar de winkel de auto nemen.

Om terug te komen op dat rijbewijs.

Doordat het lief het zijne eerder had dan ik, werd de druk op mij nog hoger opgevoerd. Mensen bezien u als een paria als ge op uw 27ste nog geen rijbewijs hebt. Een profiteur, die altijd met iemand moet meerijden. Niet volledig mens, omdat je dat stomme roze briefje niet hebt. Altijd afhankelijk van een ander…
De mensen die wél een rijbewijs en zelfs een auto hebben maar altijd hun partner laten rijden of bij vrienden gaan bedelen voor een ritje, dat vind ik dan nog erger dan helemaal geen rijbewijs hebben eigenlijk. (Ik zal geen namen noemen.)

Omdat ik niet wil dat het lief altijd moet rijden (en dat ik altijd de steken moet krijgen), besloot ik er maar eens aan te beginnen. Een half jaar geleden al had ik een week vrijaf geboekt in november (zo halfweg tussen zomervakantie en kerstvakantie even tot rust komen) met het idee die dagen te gebruiken voor mijn eerste rijlessen. Maar voor je aan rijlessen mag beginnen, moet je natuurlijk een theoretisch examen afleggen. Op vakantie heb ik flink gestudeerd, terwijl we op het vliegtuig of op de trein zaten, en eenmaal thuis dagelijks een paar online testjes gedaan.

Uiteindelijk heb ik met 44/50 het examen gehaald, en ook mijn ogen werden goedgekeurd, weliswaar mét bril, en toen mocht ik vertrekken met het zo begeerde attest in de hand. Nog diezelfde dag boekte ik mijn rijlessen: de eerste is op 12 november en de laatste op 21 december. Ik had ze liever wat dichter op elkaar gehad, want tussen de lessen door mag je natuurlijk niet ‘oefenen’ als je het volledige pakket van 20uur neemt. De rijschool moet dan na de lessen een attest afleveren waarmee je je voorlopig rijbewijs kan afhalen en dat is 18 maanden geldig. Mijn plan is om die 18 maanden ten volle te benutten om het rijden echt onder de knie te krijgen en zelfzekerder te worden op de weg, want als je je rijbewijs maar net hebt, geldt de nultolerantie.

Dus als alles goed gaat, heb ik half 2015 mijn rijbewijs.

Maar ik maak me geen illusies: ik kan geen afstanden inschatten en heb schrik van snelheid. Parkeren wordt sowieso een ramp en autostrades vormen mijn grootste nachtmerrie…

(*) 5000km was trouwens het juiste antwoord.

19 thoughts on “Puntje 14

  1. Tussen de lessen door mag je wél oefenen, maar met een begeleider die voldoet aan de voorwaarden (minstens 24 jaar oud en x aantal jaar rijervaring). Ik had in ’t begin ook schrik om te leren autorijden, maar uiteindelijk valt dat heel goed mee 🙂

    1. Aaah echt?? Dan heb ik dat verkeerd begrepen uit de folder. Ik dacht enkel als je de optie van 10 lessen pakte (of wat was het). Het lief mocht alleszins niet oefenen tussendoor (vorig jaar)!

  2. ik moest van mijn ouders aan 16jaar en 9 maanden verplicht naar de autorijschool. Het duurste traject zo denk ik, en zeker omdat ik nog zo jong was, ik was ook geen fietser wat het me heel moeilijk maakte om de weg in te schatten en de anderen rond mij. Maar toen ik 18 jaar was had ik wel mijn rijbewijs en toen mijn studies een jaar later al afgebroken werden kon ik dat heel goed gebruiken om te gaan werken. (Ondertussen zijn de studies al in orde gekomen hoor)

  3. Zelfs al haal je hier argumenten aan waaruit bljkt dat je misschien niet veel de auto zal nodig hebben, geeft het papiertje je uiteindelijk wel veel vrijheid. Gewoon ervoor gaan, want je gaat daarvan genieten, ik ben er zeker van. Alleen, blijf rijden als je je voorlopig rijbewijs hebt, niet teveel tijd tussen laten. Ik heb vorig jaar de Oudste rijles gegeven, met succes behaald en als ik zie hoe (assertief inclusief vloeken achter het stuur) zij rijdt, ik had dat nooit verwacht. En het is gemakkelijk is al gebleken in de afgelopen maand toen ik niet mocht rijden (mijn eigen privé chauffeur). De volgende is de Middelste, binnenkort op rijexamen.

    1. Ik ben van plan veel te oefenen… ik hoop alleen dat ik van die schrik af raak, zeker als er dan geen professionele ervaren instructeur meer naast me zit met extra pedalen :s

  4. Ik vind autorijden nog steeds een beetje een verschrikking maar als het een troost kan zijn, autostrades vind ik nu de max en parkeren doe ik enkel op plekjes waar ik niet moet wringen. Je gaat dat goed doen!

  5. Je bent al aan het panikeren nog voor je er aan begonnen bent 🙂 Maak je geen zorgen, je haalt dat rijbewijs wel….in één of meerdere keren, doet er niet toe 😉 Wat dat parkeren betreft: de enige keer dat ik achteruit tussen twee auto’s kon parkeren was op het examen. Daar na is het me nooit meer gelukt tot een kleine tien jaar geleden, plots had ik door hoe simpel het was 🙂

    1. Ik heb de indruk dat ik met ouder te worden meer schrik heb. Ik heb tegenwoordig al schrik in de Weerwolf, een achtbaan die niet overkop gaat en vroeger mijn favoriet was in Walibi!
      Gelukkig moet je tegewoordig enkel parallel parkeren en niet eens tussen 2 auto’s dus hopelijk lukt mij dat wel…. fingers crossed.

  6. Ik heb ook mijn rijbewijs maar op mijn 27ste gehaald. Bloed, zweet en heel veel tranen heeft het gekost en ik was er maar op het randje van de eerste keer door. Ik rijd nu elke dag naar mijn werk omdat ik niet anders kan, maar ik rijd 3 jaar na datum nog steeds niet graag met de auto. Naar het schijnt verandert dat nog. Ik ben benieuwd.

    Soit. Je zal je wel zien joe het uitdraait. Misschien blijk je wel een natuurtalent. Maar als dat niet zo is, is dat zeker geen ramp. Uiteindelijk komt het wel goed.

  7. Lj-ken, denk er eens aan als je een menske bent van de middelbare leeftijd en je superman ligt in een ziekenhuis , is toch superhandig zenne, als je gewoon in je wagen kan springen en er naartoe rijden! Ik mag er niet aan denken geen auto te hebben. Ik woon hier op 5 km van het centrum. Er is alleen een bakkerij op 500m van hier. En fietsen lukt ook niet meer, dus …. een kieken is geen mus hé!

  8. Wie weet word je nog een betere chauffeur dan je lief. Het is vooral een kwestie van oefenen. Maar als je je rijbewijs gehaald hebt, is het wel beter dat je toch geregeld eens rijdt om “erin” te blijven. Tip: kijk op You Tube eens naar wat fragmenten (of hele afleveringen) van “De allerslechtste chauffeur van Nederland”. Het is wel voyeur-tv en het is een Nederlands programma, maar daar kan je wel van leren hoe het niet moet … Succes, maar neem je tijd.

  9. L gebruikte ook Cambio en die was er wel content van. Maar voor iemand zoals ik die niet goed mobiel is is een auto een must. Vanaf mijn 18 heb ik al een rijbewijs en tevens ook een auto. Al heb ik nu wel al gehoord dat tegenwoordig de wetgeving om een rijbewijs te halen flink vermoeilijkerd is. Mijn pa kreeg zijn rijbewijs indertijd in ’t leger, maar zo’n zaken is natuurlijk tegenwoordig allemaal niet meer denkbaar. Succes alleszins! 🙂

  10. Ik ben een hele slechte raadgever 🙂 Want ik haat autorijden. Maar onze auto missen zouden we niet kunnen, ookal wonen we in Antwerpen. Wij rijden heel heel heel veel kilometers per jaar. Natuurlijk ook omdat we vaak naar het zuiden bollen, maar ook gewoon omdat we van onze vrijheid houden. Op zondagmiddag een pannenkoek eten aan de kust, hup we zijn weg. Zaterdag shoppen in Aken, hup de auto in. Onze auto is onmisbaar voor onze vrijheid. Dus ga ervoor meid! (Kijk ik kan het goed uitleggen voor iemand die zijn rijbewijs niet heeft he.)

  11. Ik wil niet meer zonder mijn Mia ! Veel km’s rij ik ook niet maar toch. Doe het rustig aan, leer goed parkeren op een lege parking, leer traag rijden en alles komt goed. Ben ook trots op je !

  12. Ooh wat spannend zeg! Mooie nieuwe stap, en wie weet, misschien ben je straks wel de parkeerkoningin. Ik zou niet meer zonder de auto kunnen. Mijn eigen plekje, waar ik muziek luister, nadenk, en zoveel lol mee heb. Hoop dat jij straks er ook zoveel plezier uithaalt.

Reacties zijn gesloten.