De 17 boekenwurmproblemen – part 3

Ik kwam deze link tegen op Facebook in de geweldig leuke community ‘Iedereen leest’. Behalve dat de prentjes erbij nogal lame zijn, en dat ik het niet met alles 100% eens ben, herken ik mezelf als boekenwurm zijnde wel vol-le-dig in de 17 ‘problemen’ (die ik liever ‘veelvoorkomende feiten’ noem).

Volgt u mij even. Dit is trouwens een goede handleiding voor niet-boekenwurmen die worden geconfronteerd met een boekenwurm in één van onderstaande situaties.

Voor de eerste 4, over de gruwel van boekverfilmingen en een niet-storen policy, klikt u hier, de volgende 7 deed ik u hier uit de doeken.

11. Binnenwandelen in een boekenwinkel is als binnenwandelen in het paradijs.

Lezen is geen hobby voor de boekenwurm, dat is een verslaving. Een boekenwurm voelt zich in zijn sas als hij zich tussen boeken mag bewegen. Boeken zijn onze habitat: bibliotheken of boekenwinkels, overal waar we omringd worden door papier, woorden, en die geur, die geur. Boeken zijn onze drug. Boekenwinkels het paradijs op aarde. Op vakantie kan ik er geen voorbij lopen zonder binnen te gaan, ook al zijn de boeken in voor mij onbegrijpbaar Italiaans. I. Need. A. Shot.

12/13. Boekenwurmen lenen niet graag boeken uit.

Mijn boeken zijn mijn schatten. Ik behandel ze zelf met niet al te veel liefde, dat geef ik toe: ik maak ezelsoren om te markeren waar ik zit, ik mors, ik sleur ze mee in mijn handtas. Maar het zijn MIJN boeken, dus dan mag dat. Als ik een boek uitleen, verwacht ik dat de lener ze met respect voor andermans eigendom behandelt. Wat helaas zelden gebeurt.
Dat ik de boeken niet altijd terugkrijg, is een bekende plaag waaraan ik mezelf ook al eens bezondig. Oeps. Ik probeer er een gewoonte van te maken, op te schrijven wie er wat heeft uitgeleend, maar dat systeem is al meerdere keren gefaald. Zo betrapte ik mijn schoonmoeder op het doorverkopen van míjn exemplaar van Het meisje met de negen pruiken dat ze beweerde zelf gekocht te hebben. Ze is nogal vergeetachtig dus ik vergeef het haar, maar het is gewoon niet leuk.
Gelukkig heb ik geen vrienden en familie die graag of veel lezen.
En anders: er zijn bibliotheken voor iets hé.

14. Laat een boekenwurm niet wachten op het vervolgboek.

Ik had dat voor met Eragon. Dat is op de tanden bijten hoor. Ik kocht het vierde boek zodra het uit was, maar intussen was het al te laat: ik kon niet meer volgen dus dat betekende dat ik de drie voorbije delen opnieuw moest lezen. Zucht. Het is er intussen nog altijd niet van gekomen.
Het zou verboden moeten worden om een reeks niet in één keer uit te geven. Bij Twilight was dat toch niet zo moeilijk?!

15. Als je een boekenwurm en plein publique in tranen ziet uitbarsten boven een boek, denk dan niet dat hij gek is maar pak hem eens stevig vast.

Ik kan mij niet inhouden hoor. Als je je zo aan het inleven bent in een verhaal, vergeet je de wereld rond je heen. Dan vergeet je dat je op een bomvolle trein zit. Dan tellen enkel de personages uit de boekenwereld. En als er iets heel triestig gebeurt ja dan wordt er gehuild. U mag dat gerust negeren als u dat ziet, hoor, of mij een stevige knuffel geven, want dat kan ik dan wel gebruiken.

16. Negeer boekenwurmen die literaire quotes maken.

Dat is nu de enige waarbij ik me niet aangesproken voel. Ik maak nooit quotes omdat ik nu eenmaal niets kan onthouden. Ik houd bovendien het echte leven en het boekenleven strikt gescheiden en zal dus ook nooit iets zeggen in de trant van: “O, dat is net zoals met die en die uit dat boek! Die hadden dat ook voor!” Want je gesprekspartner heeft daar absoluut geen boodschap aan. Het echte leven is niet het boekenleven, want dat is toch maar verzonnen.

17. Zeg NOOIT tegen een boekenwurm dat hij te veel leest.

Ik zal u eens iets zeggen si: de enige die mag zeggen dat ik te veel lees, zijn mijn ogen. Die mogen klagen. Maar gij, gij moet zwijgen. Gij zit zelf de godganse dag voor de tv/te gamen/wereldreizen te maken/te eten/uit te gaan/te slapen/… (schrappen wat niet past) en ik zeg daar toch ook niks van? Ieder zijn hobby’s. Fuck off.
(Dat mijn ouders daar vroeger nogal veel over kloegen, zal er wel heel wat mee te maken hebben dat ik er nu ab-so-luut niet tegenkan dat mensen iets tegen mijn leesgedrag of mijn boekenverzameling bibliotheek hebben.)

Te veel boeken, dat bestaat gewoon niet.

En ja, ik wou dat ik net als Merlijn de Tovenaar een oneindig valiesje had zodat ik zoveel boeken kon meenemen op reis als ik wou (zonder daarvoor een e-reader te moeten aanschaffen, de gruwel!).

5 thoughts on “De 17 boekenwurmproblemen – part 3

  1. Inderdaad een E-reader , gruwel vind ik ook ! Jajaja ze bevat vele boeken en nemen minder plaats in , da’s waar . maar de geur , de bladzijden en de vorm van het boek spreken me enorm aan . Met een glaasje wijn , vroeger mijn pijp in mijn luie zetel … en lezen maar !
    Als ik naar de “Zondvloed” ga in Roeselare , zou ik elke keer 20 boeken kunnen meebrengen ! Maar TV zegt njet , een per een . 🙂

  2. Ik vind een e-reader nochtans praktisch. Ik ben al aan mijn tweede exemplaar. Ik gebruik hem wel vooral voor boeken die ik eens wil lezen, maar niet perse in handen wil hebben (thrillers enzo, leestussendoortjes). En voor kloefers als 1q84 van murakami ofzo is het gewoon superhandig. Ik kan niet wachten tot de bib ebooks begint uit te lenen…

    Met nummer 17 ben ik het absoluut eens. Ik kan daar dus ook niet tegen. De wereld zou een mooiere plaats zijn als mensen meer zouden lezen ipv tv kijken.
    Mijn moeder werkt in de bib en heeft altijd beweert dat het zonde is om boeken te kopen, want je kan ze altijd uit de bib lenen… Ik kan het daar maar niet mee eens worden.

    1. Wel ik had nu een aantal boeken (illegaal en dus gratis) gedownload op de tablet en eigenlijk is dat wel een goeie manier (buiten de bib dan, die vaak de laatste nieuwe boeken nog niet heeft of die zijn altijd uitgeleend) om boeken te lezen zonder dat je ze moet kopen. Als het dan een goed boek is, koop ik het daarna sowieso wel, om te herlezen en in mijn kast te zetten. Dus op die manier vind ik een e-reader dan ook handig!

Reacties zijn gesloten.