De 17 boekenwurmproblemen – part 2

Ik kwam deze link tegen op Facebook in de geweldig leuke community ‘Iedereen leest’. Behalve dat de prentjes erbij nogal lame zijn, en dat ik het niet met alles 100% eens ben, herken ik mezelf als boekenwurm zijnde wel vol-le-dig in de 17 ‘problemen’ (die ik liever ‘veelvoorkomende feiten’ noem).

Volgt u mij even. Dit is trouwens een goede handleiding voor niet-boekenwurmen die worden geconfronteerd met een boekenwurm in één van onderstaande situaties.

Voor de eerste 4, over de gruwel van boekverfilmingen en een niet-storen policy, klikt u hier

5. Als je graag op een goed blaadje wil komen bij een boekenwurm, zeg hem dan niet dat je niet graag leest.

Ik vind het enorm jammer dat het lief geen boekenwurm is. Dankzij mij heeft hij wel een bijna-halve Billy vol saaie non-fictie over economie en politiek, omdat hij toch iets moet doen als hij met mij op de trein zit, maar romans, neen, dat ligt hem niet. Och, denk ik dan, gewoon weer één van de vele interesses die we niet kunnen delen. *haalt schouders op*
Weet u, ik heb in mijn ganse leven niemand gekend die zo graag las als ik. (Behalve één van mijn vriendinnetjes op de lagere school, maar dat is intussen meer dan 15 jaar geleden en het is niet zo dat we wekelijks samenkwamen om ons leesvoer te bespreken en te analyseren; blad-steen-schaar of tikkertje spelen was net dat ietsje belangrijker.) Pas de laatste jaren is daar dankzij het bloggen en de leesclub verandering in gekomen; een deur die plots openging – kunnen praten over boeken met andere boekenliefhebbers! Hoe heerlijk is dat wel niet!
Toen we onlangs op de rommelmarkt stonden, was er een oudere man die probeerde af te dingen op de reeds bespottelijke prijs van € 1 voor Khaled Hoesseini’s De vliegeraar. Om duidelijk te zijn: het was niet mijn exemplaar (goeie boeken doe ik niet weg), maar dat van Maa. Ik hield voet bij stuk: het was een bestseller, dus € 1 was al belachelijk weinig. Hij betaalde zonder verder morren, en toen hadden wij nog een samenzweerderig momentje onder boekenwurmen: ik vertelde hem over mijn boekenkasten, want dat is een fenomeen dat enkel boekenwurmen kunnen begrijpen; niet-boekenwurmen (zoals Maa of deBomma) snappen écht niet waarom iemand boeken koopt en vervolgens in een kast zet, en hij verzuchtte, wijzend op de vuile streep op de zijkant van De vliegeraar dat het toch wel erg is hoe sommige mensen hun boeken behandelen hé, als oud papier, gniffelden we.
Zie, dat vind ik dus leuk!

6. Boekenwurmen durven wel eens vergeten te slapen of te eten omdat een boek zó goed is.

Ik eet graag, dat weet u, en zelfs dat zal ik niet laten als een boek goed is. Ik durf chips en chocolade eten bij een boek, hell het interesseert me zelfs niet of de pagina’s aan elkaar gaan plakken. Als ik maar voort kan lezen. Bij thrillers gebeurt het wel eens dat ik het boek in één keer móet uitlezen. Dan pauzeer ik enkel om te eten (jaja en dan vraagt ge u af waarom ik geen gezond BMI heb hé) of omdat ik moet gaan werken. Dan durf ik doorlezen tot vér na bedtijd. Ik ben nog nooit boven een boek in slaap gevallen (behalve boven Het parfum, dat ik als tiener dodelijk saai vond, maar dat is een jeugdzonde die ik mezelf intussen heb vergeven).
Boekenwurmen letten nu eenmaal niet zo erg goed op hun gezondheid en helaas verbrand je geen calorieën ook al dwaal je rond in die verre werelden.

7. Boekenwurmen hechten zich aan hun personages en als er één sterft, is niets nog hetzelfde. 

Hoofdpersonages sterven niet zo gauw in boeken want dan is het boek ook gedaan. Het is u misschien opgevallen maar heel veel boeken hebben een happy end. Ik geef zelf de voorkeur aan een dramatisch einde, waar ik dagen nadien nog over loop te tobben. Ik heb tranen met tuiten gehuild toen Ylva uit De regenboog heeft maar acht kleuren stierf, niet omdat zij mijn favoriete personage was maar omdat ik het zó erg vond voor Henrik. Damn it, ik wás Henrik op dat moment. En Henrik is mij na al die jaren nog steeds bijgebleven. En elke keer ik het boek daarna las, waren de tranen er weer. Die emoties verminderen niet. Daarom dat ik Marley & ik nooit van z’n leven opnieuw wil lezen. Je weet al van in het begin dat Marley zal sterven want honden leven nu eenmaal niet zo heel erg lang, en het is niet normaal hoe hard ik heb gehuild toen het boek uit was. (En de film. Gelukkig is het donker in een filmzaal.)

8. Boekenwurmen accepteren geen slechte kritiek op een boek dat zij prachtig vinden.

Ik ben van mening dat iedereen een mening mag hebben. De halve wereld vindt Vijftig tinten grijs geweldig, ook al zijn de recensies ongenadig hard. Dat zegt wel genoeg, niet? De wereld zou maar saai zijn moest iedereen hetzelfde leuk of goed vinden.

9. Boekenwurmen zijn in staat auteurs te vermoorden die het wagen halverwege een serie te besluiten om ermee te stoppen.

Ik heb dat gelukkig nog niet meegemaakt want ik lees niet veel series, maar ik kan me het drama voorstellen want ik heb een bloedhekel aan open eindes: een schrijver moet het lef hebben om het einde te schrijven, en het niet aan ons overlaten om te gissen naar wat er verder gebeurt. Het is de job van de schrijver om begin, midden en einde te schrijven. Neem dan ook godverdomme uw verantwoordelijkheid, anders is de naam “schrijver” u niet waardig!!

10. Boekenwurmen zijn in staat je te vermoorden als je einde van een boek verpest of, erger nog, het einde van een serie. Bad things should happen to you!

De GRUWEL. Ik ga opnieuw Harry Potter aanhalen als voorbeeld. Ik denk dat ik maar tot boek vijf geraakt ben toen ook de laatste films in de zalen kwamen, en zo heb ik gehoord, van mensen die over de films aan het praten waren, welk personage er sterft en wie Voldemort is en van die toestanden. Tja, toen was mijn zin om verder te lezen wel over. Bedankt hoor.

9 thoughts on “De 17 boekenwurmproblemen – part 2

  1. Maar Teamo leest dus wel non-fictie. Ik heb het er met J. vorige week nog over gehad. Die leest ook geen romans, maar hij leest wel redelijk wat non-fictie. Dat is gewoon ieder zijn eigen genre. Ik ben al content als ik mag lezen. Maar ’t is inderdaad wel leuk om er met iemand over te kunnen praten.

    Als ik trouwens helemaal in de flow van een boek zit, stop ik soms zelfs helemaal niet met lezen om te eten. Dan lees ik tijdens het eten gewoon door. En ik las ooit eens, als kind, een hele nacht door, maar ik weet niet meer in welk boek.

    En Harry Potter moet ik ook nog eens uitlezen. Ik geloof dat ik nog 3 boeken te gaan heb en ik heb gelukkig niet gehoord hoe het afloopt. De films heb ik nooit gezien.

  2. Ik ben gelukkig getrouwd met een gigantische boekenwurm. Wat dan weer voor het logistieke probleem zorgt dat we over de 500 boeken in huis hebben. Overal vind je bij ons boeken… we hebben geen plaats voor nieuwe, maar toch kopen we er telkens terug.
    En dat van die stervende personages… dat klinkt zo ontzettend bekend!

  3. Ahum, de sterkte van de laatste zin onder punt 9 doen me vermoeden dat je toch in aanmerking zou komen voor die stelling 9. 🙂

  4. Hahahahahahahaha, jij bent toch een schitterende schrijfster hoor,….en dat vermoorden, dat gebeurt enkel onder invloed van een aantal slechte zaken 🙂 :-),…wel LJ,..geniet van uw boekenkast,….ik had er vroeger eentje om u tegen te zeggen en toch zegt het me nu niks meer, ik heb het lezen van boeken vervangen door blogs,….en voor meer is er geen tijd,….;maar mss later,…..later als ik groot ben 🙂

  5. in de drie maanden dat we hier wonen heb ik mijn boekenkast al drie keer opnieuw georganiseerd, Ik pruts er nogal veel in…

  6. Ben ondertussen aan het googlen geslagen om een Ebook van de regenboog heeft maar 8 kleuren. Ik ben dol op boeken die zo goed het gevoel weten te raken dat zijn echt de beste. Het moment dat je het verhaal echt gaat beleven, heerlijk! Dit klinkt iig al goed genoeg 😉

Reacties zijn gesloten.