Visit Mechelen

Dus ik ging een dagje naar Mechelen met Tita. Afspraak aan het station. Zij had een Bongobon voor een ontbijt met bubbels, die ze heel graag met mij wou delen en tegen bubbels zeg ik nooit nee. Dus onze eerste stop was de Vismarkt, bij Hotel Mercure Vé. Ik koos de scenic route er naartoe, via het houten platform dat bijna langs de hele Dijle door het centrum is aangelegd, waardoor je op een heel rustige manier langs het water kan wandelen en eendjes kan kijken, heerlijk is dat.

DSC_0857 DSC_0858 DSC_0863

De Vismarkt biedt trouwens uitzicht op de gerenoveerde Lamotsite, een oude brouwerij gelegen aan een volledig heraangelegd plein.

DSC_0862 DSC_0864

Het ontbijt zelf was uitgebreid genoeg, het mini-hagelslagdoosje was te schattig om op te eten, Tita liet live een eitje bakken en tot slot was er nog verse fruitsla. Het personeel was supervriendelijk, wat met van die bons toch niet altijd evengoed meevalt.

DSC_0865

Het perfecte begin van de dag.

Ik was goed voorbereid aan de trip begonnen met een plannetje en wat extra uitleg bij de bezienswaardigheden van de stad, wat er trouwens verrassend veel zijn, want hoewel ik Mechelen wel een beetje ken, waren er delen waar ik nog nooit een voet had gezet, zoals het Begijnhof, dat echter niet te vergelijken valt met dat van andere steden want het is niet meer dan één straatje (dat uitkomt bij Brouwerij Het Anker) met verwaarloosde en veelal leegstaande huisjes. (Mechelen heeft dan ook niet, zoals Leuven, een universiteit met geld die alles kan opkopen, vernieuwen en onderhouden.) Best wel jammer want het is een plek met (toeristisch) potentieel.

DSC_0879 DSC_0873

Veel winkels deden we niet, buiten die met boeken in, ja dat krijg je als je met boekenwormen op stap gaat hé. Het enige wat ik kocht was een flesje glitternagellak, mijn compagnon hield zich iets minder hard in, hehe. De leukste boekenwinkel is trouwens Salvator in de (niet lachen!) Befferstraat, tegenover de zuilengalerij van het stadhuis.

DSC_0885

Qua winkelmogelijkheden is Mechelen verder niet veel soeps: er zijn slechts twee kleine winkelstraten, namelijk de Bruul en de Ijzeren Leen. Op dat tweede plein en op de Grote Markt is het zaterdagvoormiddag markt, waardoor het er gezellig druk was.

DSC_0872 DSC_0868

Omdat we laat en uitgebreid ontbeten hadden, hadden we ook pas laat “een hongerke” en dan nog omdat we toevallig een pastabar passeerden waar het water ons van in de mond liep: Basic Italian op de Bruul. (Blijkbaar hebben ze ook een filiaal in Leuven, moet ik dringend eens checken.) Je kan er pasta afhalen in bekers in klein, medium of groot formaat en hoewel onze ogen groter waren dan onze maag maakten we de wijze beslissing om voor een kleine portie te gaan. Ik koos voor pasta met tomatenroomsaus, spek en pijnboompitten. We aten gezeten op een bakje in de zon op de Grote Markt, waar net de laatste resten markt werden opgeruimd.

DSC_0884

Intussen hadden we het plan opgevat om echtentechtig de Romboutstoren te beklimmen die tot het Werelderfgoed van UNESCO behoort. Enkele jaren geleden werd bovenop de toren een ‘Skywalk‘ aangelegd met veel glas en een prachtig vergezicht en bij al mijn vorige bezoeken aan de stad had ik telkens het voornemen de toren te beklimmen maar op de één of andere manier kwam het er nooit van.

We kochten een ticketje van € 7 en begonnen eraan, met het gedacht dat als het tot boven zo’n nette, stenen, veilig in de dikke muren ingekapselde draaitrap was, het een piece of cake ging worden. Tita had iets meer moeite met de trappen maar zij had de week voordien dan ook geen intensieve verhuistraining gehad zoals ik. Enfin. Op de twee tussenplatformen rustten we graag uit want het was lastig klimmen met de bibber in onze benen. (Niet denken aan de vele meters lucht die ons scheidden van de vaste grond. Niet denken aan wat er gebeurt als die eeuwenoude toren plots instort. Niet aan denken wat er gebeurt als je niet meer terug kunt en dringend naar het toilet moet. Damn, ik moet pissen! Niet. Denken. Gewoon. Stappen.)
Het derde platform, na meer dan driehonderd uitgesleten treden, had een houten trap die hogerop naar de klokken voerde. Ik waagde me erop maar stond al even snel weer beneden, waar we tot de gruwelijke vaststelling kwamen dat de weg naar boven niet langer via de veilige stenen trap voerde, maar wel degelijk via de wankele houten draaitrap richting klokken die ik zonet had bezocht. Tita besloot onmiddellijk om niet verder te gaan en alleen durfde ik de rest van de onzekere klim niet aan. Terug naar beneden dan maar.

Het enige uitzicht dat we hadden kunnen genieten, was vanuit de raampjes langs de trap….

DSC_0888

We lieten ons uitgeput neerploffen op een terrasje, dat hadden we verdiend, even bekomen!

We sloten de dag af met een wandeling naar de Kruidtuin, niet bijster indrukwekkend want zoals veel parken een beetje verwaarloosd. Rustig eendjes kijken op een bankje, eendjes die trouwens meteen kwamen aangerend omdat ze dachten dat we eten bij hadden, maar we hadden nog geen kruimel op zak, wat een teleurstelling!

Op naar het station, waar ik de bus naar huis nam, die er bijna een uur over deed, een UUR jawel, over 20 km, omdat hij via allerlei onmogelijke omwegen reed ipv netjes recht op recht langs de steenweg zoals ’s morgens…

Wat hebben we vandaag geleerd:

  1. Ik moet mijn eerder gevormde mening bijstellen: Mechelen is een enorm gezellige stad. Uw bezoekje waard!
  2. Beklim geen Middeleeuwse torens als je hoogtevrees hebt.
  3. Check de route van een bus als je die niet kent. (Of haal je rijbewijs.)

Conclusie: voor herhaling vatbaar.

En u? Bezocht u Mechelen al eens? Bent u wél tot boven op de Skywalk geraakt?

28 thoughts on “Visit Mechelen

  1. Wij zaken hier heel regelmatig naar Mechelen af. Vooral voor de markt eigenlijk en dan lopen we even door de stad. Binnenkort gaan we er heen om de kazerne te bezoeken.

  2. Heb drie jaar op kot gezeten in Mechelen en als ik dit lees besef ik dat ik dringend nog eens terug moet want dat het daar toch wel plezant was. Ben benieuwd naar de skywalk! Heb geen hoogtevrees en dat hadden ze ‘in mijn tijd’ nog niet dus checken die handel 🙂

    1. Ik heb drie jaar in Mechelen gestudeerd 🙂 maar de stad toen nauwelijks leren kennen (ik was nogal een euhm brave student). Maak zeker foto’s dan voor de mensen die niet naar boven durfden hé!

        1. Die foto’s wil ik ook wel zien. Nog altijd spijt dat we niet zijn boven geraakt. En de week erop stond ik wel doodleuk bovenop de Berliner Dom. *rolt eens met haar ogen*

  3. De enige keer dat ik in Mechelen was, was om Planckendael te bezoeken. Van het station tot aan de bootjes….meer zag ik niet van Mechelen, zonde zo te lezen.

  4. Hé, ik heb die houten trap nog wel effe geprobeerd, hè. Een trede of 6. 😉 Ik watertand nog steeds van dat ontbijt. En dat boek over Berlijn dat ik kocht in de Salvator heeft goed dienst gedaan in Berlijn. Alleen ben ik het geweldige plan dat er achteraan in zat al de eerste avond kwijtgespeeld op de terugweg van de winkel en ik heb het niet meer gevonden.

  5. We zijn al in Mechelen geweest maar dat was voor een begrafenis en dus niets bezocht …
    Jammer van je hoogtevrees, ik heb dat niet en heb zo al over vele daken gekeken. 😉

  6. wij hebben Mechelen enkele weken geleden als uitvalsbasis voor een fietstocht. Na onze fietstocht hebben we nog een terrasje gedaan in het centrum, maar helaas was er te weinig tijd om de stad te verkennen. Bij deze is dat nog goedgemaakt… 😉

  7. Mechelen is idd een leuke stad, ik ben er regelmatig geweest maar ben nog niet in de sint romboutstoren geweest, zou ik eigenlijk ook eens een keer moeten doen 🙂

  8. Allereerst: zitten echt een paar fraaie foto’s tussen LJ 😀 En mijn herinneringen aan Mechelen zijn niet de beste ooit. Tijdens mijn eerste vakantie met Jer hebben we daar te lang gestaan op het station omdat we net aan onze aansluiting miste…. Nu ik de stad zo zie hadden we best wel even daar rond kunnen kijken, ziet er leuk uit 😀

  9. Je kan het inderdaad goed verkopen. Ik ben er al een paar keer geweest. Ik heb er zelfs een b-day raadseltoer georganiseerd voor mijn date, maar ik ben absoluut niet verkocht.
    Ik vind het niet zo’n interessante gemeente.
    Maar dat is misschien mijn Antwerps chauvinisme

Reacties zijn gesloten.