Een heerlijk zomers avondje

Zondag, toen Zus en Maa het huis hadden verlaten, moesten wij op zoek naar eten. Het was zondag dus was er nergens een winkel open, en het enige eetbare in de frigo (buiten beleg en brood dan) waren de versgeplukte boontjes uit den hof van mijn ouders. Aangezien boontjes met boterhammen niet mijn idee is van een goed avondmaal, besloten we ons om te kleden – kon ik mij eindelijk nog eens optutten na al die dagen in zweterige kleren rond te hopsen! – en de bus naar ’t stad te nemen.

Want we hadden keiveel zin in een burrito van Donki.

Natuurlijk was Donki gesloten – zijn ze dat niet al-tijd als we speciaal voor hen naar de Oude Markt afzakken? – dus kozen we voor het ons intussen zeer vertrouwde Bar Louis met zicht op het stadhuis, er is geen heerlijker plekje om mensen te kijken en intussen een hapje te eten. Ik ging voor een salade met gerookte zalm en geroosterd brood, het lief koos voor steak tartare. Ik bestelde een klein karafje wijn dat vuil bleek; toen ik de ober daar attent op maakte, nam hij het mij zonder een woord uit handen en verdween ermee naar binnen. Het duurde zeker tien minuten voor ik een nieuw karafje kreeg, intussen was ik toch maar beginnen drinken van het eerste glas… Ik had dorst! Tja, Bar Louis staat niet enkel bekend om zijn gezellige interieur, mooie terras en lekker eten, maar ook om zijn arrogante obers.

We overwogen een ijsje te gaan eten maar ik herinnerde me de zoMerbar – een pop-upversie van het M-café bovenop het dak van museum M, dat enkel open was in juli. Hoog tijd voor een bezoekje! Via de zij-ingang van het gebouw en een kort tripje met de lift kwamen we plotseling uit in een oase van rust en zakkend zonlicht. Zachte live muziek, kleurrijke stoeltjes, hier en daar bekende torens die boven de daken uitpiepten, petanque en cocktails… Met andere woorden: een heerlijk zomersfeertje.

2013-07-28 20.13.22

Ik kaapte een stoel in de laatste zon (ze verdween bijna achter een hoek van het gebouw), vermorzelde meedogenloos een wesp die het op de mojito van het lief had voorzien en we dronken nog een tweede mojito, waarom niet?

Daarna was het tijd om naar huis te gaan… en de avond af te sluiten op ons terras met een frisse limoncello…

* pakt de avond en stopt hem in haar blessing-pot *

15 thoughts on “Een heerlijk zomers avondje

      1. gewoon, ik vroeg me gewoon af hoe je dat anders zou voor mekaar spelen om zo intensief te bloggen als je samen onder één dak woont 🙂

  1. Arrogante obers is voor mij eigenlijk al een reden een restaurant niet meer te bezoeken, kom op: een beetje service doe je ook met een goed humeur toch? Maar je hebt gelijk dat je deze avond koestert, het klinkt namelijk heerlijk 😀

  2. Klinkt als een heerlijke avond, al begon deze omdat er geen voedsel in huis was. Arrogante obers, wat een ellende. Soms denk ik weleens, snappen die mensen niet dat ze zonder klanten geen omzet draaien?

    En limoncello, jaren geleden voor het eerst gedronken toen vond ik het niks, maar nu kreeg ik het laatst in een shotglaasje en toen was het echt heerlijk. (de eerste keer was echt in een glas, dat is echt teveel zurigheid in één keer :))

Reacties zijn gesloten.