Pleonasme

Een pleonasme (afkomstig van het Griekse woord πλεονασμóς, pleonasmós, dat ‘overvloed’ betekent) is het expliciet vermelden (met een bijvoeglijk naamwoord of bijwoord) en daardoor benadrukken van een eigenschap die reeds in een zelfstandig naamwoord of werkwoord besloten ligt.
(bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pleonasme)

Denk aan: een ronde cirkel, de witte sneeuw, en de incompetente immo.

Over dat laatste pleonastische voorbeeld wou ik het even hebben: de incompetente immo. Of onbetrouwbare immo, da’s ook een mooie.
Ik heb namelijk nog geen enkel positief verhaal over een immokantoor gehoord, maar mocht u er wel een kennen aarzel dan niet mij op de uitzondering van de regel te wijzen. (Er bestaat immers ook “zwarte sneeuw”, nietwaar.)

De soap begon eigenlijk al op de dag dat de immo mij opbelde, kort nadat ik de huisbaas (Mrs. Picky) mijn opzegbrief had gestuurd. Ze kwamen langs om foto’s te maken en “begin volgende week” zou de advertentie online komen. Ze vroegen nog welke dagen het voor ons zou passen om bezoek te krijgen, waarbij ik volgende zaterdag en woensdag opgaf.
Een hele week lang ben ik vruchteloos elke dag op hun webpagina gaan kijken, maar niets. (Ik was namelijk heel erg nieuwsgierig naar de foto’s van mijn appartement, die immers de laatste zijn terwijl alles nog netjes is opgeruimd.) Pas anderhalve week later verscheen het bericht eindelijk en kort daarop kreeg ik dan ook telefoon van de immo met de mededeling dat er komende zaterdag en woensdag mensen zouden komen kijken.

En dan waren ze verbaasd dat ik zei dat zaterdag niet kon!

Goed, dan kwamen ze maar allemaal op woensdag en zo geschiedde, op een uurtje tijd hadden we alle bezoekers gehad en de immoman vertrok.

Twee weken later heb ik zelf gemaild om te vragen of er nieuws was over de nieuwe huurder, of ik zijn gegevens kon krijgen om te kijken of hij geïnteresseerd was in het overnemen van de elektro in de keuken, en om te zeggen dat hij er van mij vroeger dan 31 augustus in mocht omdat wij eind juli al verhuizen. De immo belde me dan op en gaf me het nummer van de nieuwe huurder en informeerde meteen ook naar de datum waarop de nieuwe huurder er dan in zou kunnen.

Toen begon het belspelletje.

De nieuwe huurder wilde zo snel mogelijk weten wanneer hij kon verhuizen want eigenlijk moest hij vóór 1 augustus uit zijn huidige woonst vertrokken zijn. Ik stond erop eerst toestemming te krijgen van Mrs. Picky om te mogen onderverhuren of om de huurcontracten aan te passen, maar de immo bleef expres vaag daarover, ik moest haar echt niet bellen, nee nee zij zouden het wel regelen!

Tot ik het na een week zodanig op mijn heupen kreeg van de herhaaldelijke telefoontjes van de nieuwe huurder om te vragen of ik al wist wanneer ik eruit kon, en van de immo die me aan het lijntje hield, dat ik mijn huurcontract erbij haalde waar duidelijk stond dat ik schriftelijke toestemming nodig had van Mrs. Picky om te mogen onderverhuren.

Ik ben een braaf meisje: ik hou mij aan de regels en aan de contracten die ik teken.

Vorige week maandag belde ik haar op, en zoals ik had verwacht – het is niet voor niets een moeilijk mens – zei ze meteen “nee”. En daarmee was de kous af voor haar. Niet voor mij, want de immo heeft maandag z’n sluitingsdag dus kon ik niets anders doen dan een mail sturen en hopen dat de nieuwe huurder me intussen niet wéér belde.

Dinsdag belde de immo mij. Ik kan me voorstellen dat ze nogal getandenknarst hebben toen ze lazen dat ik de huisbazin op de hoogte had gebracht. Mwhuahaha. Maar, zo zei hij, ze zouden zélf wel met haar bellen en me dan via mail laten weten als het oké was. Ik had al schrik dat ze haar niet gingen bellen en me dan haar zogezegde toestemming per mail zouden sturen. En natuurlijk brachten ze (ondanks mijn uitdrukkelijke vraag) de nieuwe huurder niet op de hoogte van de nieuwe ontwikkelingen waardoor hij diezelfde dag nog aan de lijn hing.

Woensdag kwam ik buiten bij de notaris (met de sleutels van het nieuwe appartement) met drie gemiste oproepen op mijn gsm waaronder twee van de nieuwe huurder die weer kwam zagen om een datum.

Ik was in staat om naar het immokantoor te stormen op dat moment, ik denk dat er stoom uit mijn oren kwam.

Ik kreeg de immo niet te pakken dus belde ik eerst naar de nieuwe huurder terug, dat heeft me verdomme bijna al mijn belwaarde gekost, en het gesprek was een herhaling van al de vorige, waarbij ik zei dat ik eerst de toestemming wou van Mrs. Picky en dat wij er anders gerust de eerste of tweede week van augustus uit konden zijn.

De immo belde mij wonder boven wonder effectief nog diezelfde dag terug en met dat telefoontje kwam er een einde aan de soap: Mrs. Picky had geweigerd (ha) en hij liet duidelijk merken dat het spijtig was dat ik haar had gebeld! “We hadden dat gerust zo kunnen regelen (zonder dat zij van iets wist dus), maar ja, nu kunnen we dat natuurlijk niet meer.”

Ik moet nu wel een maand huur betalen voor een appartement waar we niet meer wonen, maar ik kan er tenminste alle rommel laten staan die we niet mee willen verhuizen tot ik alles verkocht heb gekregen of naar de kringloopwinkel heb gebracht. Zo’n last die van mijn schouders viel, want ik zag het niet zitten om alles op een week daar leeg en op orde te krijgen!

En ik was vooral blij dat de immo zijn zin niet had gekregen. Echt waar, als ik ooit vastgoed moet verhuren, dan doe ik dat wel lekker zélf!

17 thoughts on “Pleonasme

  1. Er lopen inderdaad wat piraten rond in de immo-sector. Toen ik een 6-tal jaren geleden mijn huidige huis kocht en een ander verkocht, heb ik ook staaltjes meegemaakt die je niet voor mogelijk houdt. Aan de andere kant, er zijn ook een aantal goede makelaars, zoals ik nu merk bij de ervaringen van mijn ouders.

  2. Wat een situatie,…..waarom maken mensen alles zo moeilijk en ingewikkeld, deze stiuatie bracht jou extra stess en belasting,……..dat ze gewoon hun werk hadden gedaan,…….van zo’n wanpraktijken word ik woest,……..

  3. Toch vreemd dat de eigenaars er niet akkoord mee gaan. De nieuwe huurder zal waarschijnlijk meer betalen dan jullie. Ik begrijp het probleem niet maar als het ambetant mens is …

    1. Ja de nieuwe huurder betaalt meer, dus het zou eigenlijk ook beter voor de eigenaar zijn. Maar bon… mensen en hun kronkels zeker hé?

  4. Enkel het appartement waar ik het eerst in woonde was via een immokantoor, en ik moet zeggen dat ik er eigenlijk niets slecht over kan zeggen. Alles was correct. Mijn tweede woonst, een huis, huurde ik van de eigenares zelf en dat was een oud vrouwtje van ver in de zeventig waar ik het contract (van testaankoop) mocht ondertekenen met een tasje koffie en versgebakken koekjes (want ‘de nieuwe huurders’ kwamen op visite).
    Het huis waar ik nu woon heb ik gekocht via de notaris, zonder immokantoor. En dat verliep ook eigenlijk zonder enige problemen.

  5. Idd, over ’t algemeen hoor ik ook meer van zever met immomakelaars dan positieve verhalen.

    Bv toen heel die toestand waar ik over had geblogd,toen ik een appartement wou huren, maar toen ze vriendlief (en zijn huidskleurtje) zagen was het ineens al dagen geleden verhuurd, terwijl ze een uur ervoor aan mij hadden gezegd dat het nog te huur stond.

    1. Afschuwelijk maar het is een feit: zelfs niet-racistische verhuurders worden ineens racistisch als ze een niet-blanke huidskleur zien.

  6. immo! hah! niets dan miserie! Wij kochten dit huis via een immokantoor, imcompetente medewerkers, van de eerste tot de laatste, en de verkoop van het onze ging via een ander immokantoor, daar zag ik meer kennis van zaken, maar uiteindelijk ben ik gerust voorstander om ze allemaal over dezelfde kam te scheren.

  7. Jemig…… dit kunnen ze toch niet maken zeg! Ik neem aan dat een Immo een soort tussen persoon is, klopt dat? Anways mag hopen dat alles snel opgelost is en dat je kan gaan genieten in je nieuwe huisje, zonder gezeur over huurdata en andere aspecten!

Reacties zijn gesloten.