Loopbaanbegeleiding

Het staat op mijn Life List: loopbaanbegeleiding volgen. Dit houdt in dat je gedurende een halve of een hele dag testen aflegt en op basis van de resultaten krijg je advies over wat je met je carrière aan wil vangen.

Ik weet namelijk niet wat ik wil doen. Ik weet wel wat ik NIET wil doen: bij TheCompany blijven.

Waarom niet?

  • Collegialiteit is een onbestaand begrip. Het enige wat telt, zijn je cijfers – het geld dat je als manager kan en moet binnenrijven op een jaar, en je score tijdens de evaluatie. Want aan die score hangt al dan niet promotie of een bonus vanaf en dat is waar we voor gaan werken, toch?
  • Jaloezie vaart hoogtij, en het geroddel is niet van de lucht want als je een collega de grond in kan boren, is er meer ruimte voor jouw ideeën en kan jij weer hogerop raken. Wederzijds vertrouwen is een utopie.
  • Hoe hogergeplaatst je bent, hoe meer je jezelf kan en mag permitteren. Denk: neerkijken op het plebs en hen als voetvolk en jouw persoonlijke slaven behandelen. (Een aanpak die bij mij het tegenovergestelde effect heeft, maar kom, niemand die daar wakker van ligt.) Om dan plotseling 180° te draaien als er een partner in de buurt is, en te veranderen in een poeslief, kruiperig wezen. *kots* Maar neen, hier zijn geen snobs en dikke nekken, hoor. De standaard zijn de mensen die elke dag van de week in een andere (dure) auto naar het werk komen. (En nee, ik schud hier niks uit mijn mouw. Sommige mensen zijn gewoon té rijk.)
  • De 586 events die altijd op locatie plaatsvinden en waar vandaan met andere woorden geen ontsnappen mogelijk is zonder de zelfstandigheid van een eigen auto én die dan ook nog eens nooit binnen de werkuren zijn afgelopen want achteraf moet er uiteraard nog (goedkope wijn en frisdrank) gedronken worden. Networking, heet zoiets, maar dat is voor een assistant compleet nutteloos. En omgekeerd ook: voor de consultants zijn wij niet interessant genoeg om een gesprek mee aan te knopen. Of te dom, dat kan ook.
    Er is elk kwartaal een bijeenkomst van onze Dienst, die bestaat uit een hele dag presentaties – teambuilding staat ook niet in hun woordenboek. Daarnaast is er elk kwartaal een bijeenkomst van de overkoepelende Afdeling. En tot slot elk kwartaal een halve dag vol presentaties van de gehele TheCompany plus één keer per jaar een hele dag Groot Event met “teambuilding” die nergens op slaat omdat ze de groepen zo indelen, dat je bij mensen van andere Diensten zit die je nooit van je leven bent tegengekomen en ook niet opnieuw zal tegenkomen. Je wordt trouwens verplicht om naar dit soort bijeenkomsten te gaan, want anders worden er bij je jaarlijkse evaluatie punten afgetrokken. Boehoehoe.
  • Je werkleven is belangrijk. Zo belangrijk dat je kinderen hun vader of moeder nauwelijks zullen herkennen als je een zeldzame keer op tijd thuis bent om hen in te stoppen. Ik weet nog dat er op de eerste dag dat we hier waren tijdens het welkomstwoordje een partner was die wat later kwam omdat hij van een familiefeest kwam, en hij zei lachend: “Je ziet, bij TheCompany heb je wél nog een privéleven.” (Vandaar dat u alsnog naar hier bent komen draven op een vrijdagavond.) Na een jaar agendabeheer van twee partners weet ik wel beter. Mijn ene baas, Jeco, heeft door de week zelden ook maar één vrije avond en vanaf het niveau van manager kan je niet anders dan ook in het weekend werken als je alles rond wil krijgen en je cijfers – die verdomde cijfers! – wil halen.

Kortom het mankeren van wederzijds respect, het creëren van een jaloerse en achterbakse cultuur, het kruiperige gedrag van lager geplaatsten naar hogergeplaatsen toe, het neerkijken van de hoger- op de lagergeplaatsten: het hangt me allemaal nogal de keel uit.

Dus nu wil ik ten eerste mijn bonus afwachten (hopelijk net genoeg om mezelf op een nieuw paar schoenen te trakteren), intussen uitzoeken wat ik zelf wil, en tot slot stiekem een nieuwe job zoeken. Als ik dat aandurf.

En u? Heeft u ervaring met loopbaanbegeleiding? Of zou u het zelf ook wel een keer kunnen gebruiken?

28 thoughts on “Loopbaanbegeleiding

  1. Het is van belang dat je ergens werkt waar je u goed voelt, je bent daar vele uren op een dag en dan kan het maar beter meevallen. Maar ik vrees dat het er in de meeste bedrijven zo aan toegaat: “Het mankeren van wederzijds respect, het creëren van een jaloerse en achterbakse cultuur, het kruiperige gedrag van lager geplaatsten naar hogergeplaatsen toe, het neerkijken van de hoger- op de lagergeplaatsten.” 😦
    Om op uw vraag te antwoorden: geen ervaring daar mee 😉

  2. Loopbaanbegeleiding is goed en niet goed. Het helpt je te zoeken naar welke functie goed bij je past. Maar voor hetzelfde geld doe je die ideale functie in een bedrijf dat je totaal niet ligt en dan heeft het niets geholpen. Wat niet wegneemt dat ik er prachtige resultaten mee heb gezien. Mensen die zich volledig gaan omscholen en ineens iets heel anders met hun leven gaan doen.

    1. Dat is ook mijn angst als ik dan een nieuwe job zou vinden en ik begin daar en de functie ligt me helemaal, maar het bedrijf niet – dat is iets wat je niet 100% kan aanvoelen op voorhand…

  3. Geen ervaring mee, ik deed de job die het beste bij me paste 10 jaar,…..het paradijs biedt dan weer andere voordelen, maar qua jobinhoud en voldoening moet je hier niet zijn,…..en ik vrees ook dat in grote bedrijven een cultuur heerst zoals op “the company” vandaar dat ik nooit in een groot bedrijf wil werken,……..

    1. Kleine bedrijven kunnen even erg zijn hoor… maar dan gewoon op kleinere schaal. In een groot bedrijf is het voordeel dat je kan doorgroeien zowel horizontaal als verticaal, dat er altijd wel iemand is met wie je kan opschieten, dat je ook rustig kan opgaan in de massa, een gratis uitgebreid verzekeringenpakket, enzovoorts… Er zijn evenveel voor- als nadelen.

  4. Die punten die je aangeeft ; Roddel , achterbaksheid , op je neer kijken heb je bijna overal hoor ! Tja maar als deze begeleiding je kan helpen , waarom niet?
    Maar oplettten LJ ‘ke weg gaan voor een stro kan je een bussel tegenkomen !
    Maar de feiten die je aangeeft gebeurd overal hoor zelfs op FB en loggers ! Maar daar kan je een streep doortrekken en verwijderen !
    En dat heb ik al eens met veel plezier gedaan en binnenkort nog eens !
    Natuurklijk weten je volgsters wat de compagnie betekend ik niet !

  5. Als interimmer heb ik ook bij dergelijke bedrijven gewerkt, zowel grote als kleinere en besloten dat ik nooit meer in een bedrijf wil werken waar de sfeer niet goed zit en er enkel gefocust wordt op resultaten. Intussen werk ik bij de overheid. Ook niet ideaal, maar voor mij wel beter dan zo’n bedrijf.
    Ik zou trouwens ook wel eens loopbaanbegeleiding kunnen gebruiken, maar ik wacht nog even de reorganisatie (gelukkig zonder ontslagen) van het werk af.

    Je job graag doen, hangt voor een groot deel af van het bedrijf waar je werkt en minder van de jobinhoud zelf, denk ik. (Behalve als je het echt een klotejob vindt natuurlijk) Misschien kan je uitkijken voor een gelijkaardige functie in een ander bedrijf? Meestal hoor je toch wel geluiden van hoe het er in gelijkaardige bedrijven aan toe gaat?

    1. In onze sector gaat het er in al de concurrerende bedrijven hetzelfde aan toe, wij zijn berucht om onze prestatiegedreven cultuur. Helaas. Ik doe nu vooral agendabeheer wat dooodsaai is als je dat continu moet doen, maar da’s de jobomschrijving van een management assistant nu eenmaal. Dus ik denk niet dat ik in die richting verder wil.

  6. Het voordeel van ‘aan de staat’ te werken is dat je veel ‘functioneringsgesprekken’ hebt waar zelden iets uitkomt of het is een nieuwe (bijkomende) taak. Je zit in een dienst, je doet het werk dat ze zeggen dat je moet doen, en gaat naar huis. Veel hangt af van je directe chef en de collega’s, maar eigenlijk ben ik daar om te werken. Alle plezier vind ik bonus. Aan roddelen doe ik niet mee en iedereen weet dat. Ik weet wat het is om vele jaren tegen je gedacht te gaan werken, maar de rekeningen moeten betaald worden, hé. Ik ben nu pas veranderd van dienst en zal je binnen enkele weken weten te vertellen hoe het daar is. Hopelijk een verbetering …

    1. Om maar te zeggen dat er overal wel ‘iets’ is maar zo’n loopbaanbegeleiding kan geen kwaad, toch ? Het kan je helpen uit te zoeken wat je wel en graag zou doen …

    2. Wel aan de overheid werken zou ik omwille van de goeie uren ook wel willen doen maar ik kan niet tegen het feit dat er veel mensen gewoon hun broek zitten te verslijten omdat ze niet ontslagen kunnen worden… Echt belachelijk heel dat systeem daar. Nu als ik er zelf in terecht zou komen 🙂 zou ik me natuurlijk wél inzetten voor mijn job want zo ben ik.

      1. Sorry maar het idee dat we daar zitten onze broek te verslijten is achterhaald : het is meestal hard werken, hoor. Ik zet me ook steeds in, werk veel, doe mijn best, …
        Kijk eens op Selor naar de vacatures.
        O ja, we hebben werkzekerheid maar kunnen wél ontslagen worden …

          1. Ze bestaan dus toch nog ? Ik had gedacht dat ze al uitgestorven waren. Ik werk duidelijk bij de verkeerde overheidsdienst … Maar neen, ik zou me teveel vervelen. 😉

  7. Ik kan je echt geen raad geven Ljken, ik zou op mijn buikgevoel afgaan! Misschien zoeken naar een andere job, maar niet twijfelen als je denkt dat je de job van je leven gevonden hebt Veel sterkte met je dillemma’s.

  8. Pfoe ik kan begrijpen dat dat je de keel uithangt! Hoe anders is het op mijn werk!

    Zoeken naar een andere baan kan altijd, je hebt niets te verliezen. Je collega’s en vooral je werkgever hoeven immers niet te weten dat je aan het solliciteren bent! Gewoon doen dus, voor iedereen is er ergens een baan te vinden waar je met plezier (of toch op zijn minst zonder tegenzin) naartoe gaat!

    Loopbaanbegeleiding heb ik wel gehad op de middelbare school maar ik zou eerlijk gezegd niet meer weten wat daar uit kwam. Ik vond het maar vaag, dat is het enige wat ik me herinner. Enfin, ik heb mijn plan getrokken en daar is iets heel moois uit voortgekomen, en daarnaast heb ik nog een plan B, dus die loopbaanbegeleiding heb ik voorlopig ook niet nodig 😀

  9. Ik heb er niet echt ervaring mee (buiten misschien bij de VDAB in mijn tijd als werkzoekende), maar als ik dat zo lees, lijkt het me voor jou geen kwaad te kunnen. Je kan altijd nog zien of je iets doet met wat er als resultaat uitkomt. Al begrijp ik jouw angst voor verandering heel goed.

  10. Je zou ook eerst in bijberoep een zelfstandige activiteit kunnen opstarten en als je voelt dat er meer in zit , dan kun je eventueel de grote sprong wagen. Als je dat hebt naast je werk , dan erger je je ook minder op dat werk aan al die onbenulligheden… Zo was het toch bij mij !

  11. Allemaal redenen waarom ik bij een relatief kleine speler werk en niet bij 1 vd big 4. Als ik soms verhalen hoor van collega’s die bij zo’n bedrijven hebben gewerkt, ik zou me er niet thuis voelen.

    Wij hebben zelf ook wel veel events met het werk, maar allemaal toffe dingen en niet verplicht.

  12. ik heb geen ervaring met loopbaanbegeleiding, al werd ik het wel aangeboden door mijn ex-werkgever toen ik vorig jaar te kennen gaf dat ik het niet meer zag zitten om er nog te werken. Ik heb toen zelf mijn nieuwe loopbaan gevonden… 😉
    Voor de redenen die je vermeldt zou je voor minder veranderen van werkgever
    Succes, LJ!

  13. Het is alsof je de Vestiging beschrijft, het verschil is alleen dat ik wel van een aantal dingen hou.

    Ik zeg altijd, het is een beetje een alfamannen wereld. Vrienden maak je niet op je werk, het zijn en blijven collega/concurrenten.

    Ik hou van netwerkavonden en ook van teamuitjes waar ik in teams wordt geplaatst met mensen die ik normaal nooit zie, want misschien kan ik ze een andere keer weer “gebruiken” en dan weten ze wie ik ben. Het is een beetje het leven wat binnen een grote organisatie “hoort”

    Loopbaan heb ik niet gehad, ik heb wel een keer een dag lang “Birkman methode” gehad, daar word ook gekeken, waar liggen je interesses, waar ben je sterk in en uiteindelijk wordt de vergelijking gemaakt met je profiel, met in welke sector/functie mensen met jouw profiel het meest zitten.
    Had ik er wat aan? Het was een gezellige dag maar er kwam uit dat mijn interesse erg breed is, wat ik al wist…en de sector/baan die bij mij paste….die was ik al aan het doen.

  14. Ow het meest moeilijke aspect van het werkende bestaan. Ja ik heb er ervaring mee, veel ervaring zelfs……. En als ik mijn loopbaan zou moeten volgen zoals hij het beste voor mij is zou ik alles wat vertrouwd is op moeten geven. Mijn HBO halen was een stap naar een ander leven, een stap die ik nog altijd niet durf te maken. Precies om de redenen die jij nu aangeeft, zou ik langere dagen willen maken? Zou ik zelfs in de vakanties bereikbaar willen zijn voor mijn werk? No way in hell! Maar aan de andere kant…… misschien laat ik nu door mijn afkeer een super kans liggen…… Want momenteel is mijn nieuwe baan ook al een beetje pfffffffff iedere dag tegen de 9 a 10 uur gewerkt om maar een beetje de zooi te kunnen managen…..

Reacties zijn gesloten.