Negen-tiende?

Vrijdag heb ik een heerlijk ontspannen dagje gehad. ’s Morgens meldde ik mij ziek, ik had zo het voorgevoel dat gaan werken mij finaal zou doen crashen en ik wil liever niet als een bleitend wrak gezien worden door mijn collega’s, die hebben geen zakes met mijn miserie.

Ergens aan de rand van mijn bewustzijn bleef het knagen maar ik deed vandaag alles wat ik wou… en aan mijn tempo!

  • Naar mijn kweekpotjes kijken en de zaadjes bijna zíén kiemen. Heel leuk trouwens hoe rode kool iets weg heeft van een klavertje vier, maar dan met een paarse schijn. Cute, right?!
  • Bloggen. Dat doet nog eens deugd, zo op uw gemak er uitgebreid voor gaan zitten in plaats van klungelend met boterhammen of letterlijk tussen de soep en de patatten, met vingers plakkerig van boter of saus. (Niet moeilijk trouwens dat het toetsenbord van mijn laptop één vieze vlek is, eigenlijk.)
  • De lakens verversen en de was doen. Midden op de dag drie keer de machine kunnen laten draaien, ik noem dat luxe. (Voor u het vraagt: neen bij ons is er geen verschil tussen dag- en nachttarief. In de jaren zeventig deden ze nog niet aan energiebezuiniging.)
  • De wandelschoenen poetsen tot het laatste flintertje modder was opgelost in stof. Dat is zo’n taakje dat ik altijd zo lang mogelijk uitstel wegens hatelijk en koud buiten op het balkon, maar achteraf geeft ’t wél het gevoel dat ik met die schoenen de wereld zal aankunnen. Als we ooit nog eens kunnen gaan wandelen want met al dat slecht weer in ’t weekend.
  • Alles afstoffen en stofzuigen, terwijl dat nog maar twee of drie weken geleden net was gebeurd. Een primeur; ik durf wedden dat mijn boekenkasten niet wisten wat hen overkwam. Maar we zouden zaterdag bezoek krijgen dus het moest wel. De mensen hoeven niet te weten wat voor vuilakken wij eigenlijk zijn.
  • Dweilen of andere ‘natte’ dingen doen was uit den boze aangezien mijn nagellak het nog een gans weekend moest zien uit te houden.
  • Fruitella’s eten, ahja want van al die fysieke inspanningen krijgt ge honger of alleszins goesting naar suiker.
  • Tv kijken midden op de dag, dat voelt strafbaar.
  • Besluiten om eindelijk een keer pitsers op de donsdekens te naaien zodat we ze weer aan elkaar kunnnen vastmaken. (U herinnert zich misschien nog dat de koordjes afbraken, waardoor we maandenlang onder éénpersoonsdekens hebben geslapen omdat ik te lui was om er pitsers aan te naaien.) Mijn grootste prestatie van de dag!
  • Beseffen dat ik nog niets had voorbereid voor het avondeten en na veel wikken en wegen besluiten tot kebab.

Ik zou hier snel aan kunnen wennen… Eén vrijdagje om de twee weken voor mezelf, het huishouden, klusjes die zijn blijven liggen, uitgebreid koken, en daardoor het weekend voor ons tweetjes en allerhande activiteiten hebben zonder met een immens schuldgevoel naar het stof en de rommel te moeten kijken.

Negen-tiende gaan werken, het is een klein beetje een droom, en voorlopig nog een verre droom ook!

21 thoughts on “Negen-tiende?

  1. Hier staat 1/5de toch wel op de planning. Hopelijk in ouderschapsverlof binnen een dik jaar en anders wacht ik tot mijn grote opslag in maart 2014. Heb zitten rekenen en dan kan ik 1/5de gaan werken en nogsteeds hetzelfde verdienen als wat ik vandaag verdien. Ik kijk daar naar uit niet normaal! Dus ik begrijp u volledig.

      1. Ja maar wij spreken hier op HR over hoeveel je vermindert en niet wat je blijft werken. Dus zit er zo ingebakken dat het 1/5de is. We bedoelen dus hetzelfde. Bij mij maakt het financieel geen verschil dus daar moet ik het niet voor laten.

  2. je hebt dus wel degelijk gewerkt die dag, al was het op je eigen tempo en zonder dat iemand op je vingers keek… 😉
    Dat 4/5 werken was vroeger een recht als je boven de 50 of zo was, en ik vond dat heel interessant (vooral omdat ik de nachtploeg werk). Maar of dat in tijden van crisis nog geldt nu zou ik ’s moeten achterhalen..

    Groetjes!

  3. Ik werk maar 4/5 en zelfs eigenlijk maar 3.5/5 en zou niet anders meer willen, tenzij nog minder werken. Over 2,5 jaar, als het nog bestaat, kan ik halftijds werken zonder veel centen te verliezen. Laat maar komen ! Of misschien vanaf november 1 dag per week thuis werken. 🙂

  4. Ik werk 4/5 omdat ik het voltijds gewoon niet zou volhouden maar het is inderdaad niet altijd even makkelijk om rond te komen. Dat is misschien wat overdreven maar als ik voltijds zou werken, zou ik meer over houden 😉

    1. Ja dat denk ik wel. Ik weet niet hoeveel het op mijn loon zou schelen als ik naar 4/5 zou gaan maar het zou idd een serieus verschil maken.

  5. Ik zal eens een geheim verklappen. Enkele jaren geleden toen ik op ‘spoed’ nog stond besloot ik me ook een dagje vrij te nemen. Ik had namelijk een week ‘vroeges’ en aangezien ik een nachtpersoon ben en geen ochtendmens wou ik er onderuit glippen. Ik heb al jaren lang een zwak darmstelsel en besloot dat toen uit te spelen bij de huisarts. Na mijn shift van 7u ’s ochtends tot 7u ’s avonds besloot ik direct na het werk naar de huisarts te gaan aangezien die tot 20u zat. Daar aangekomen zei ik dat ik last had in mijn darmen en buik en hij voelde eens en waar hij drukte deed het echt pijn. Hij besloot bloed af te nemen en de dag erna kreeg ik alvast vrij (win!). Die volgende middag moest ik hem bellen voor de uitslag. Het bleek dat ik met een beginnende maagzweer zat (ja, ik trok het me allemaal te erg aan) en kreeg de komende week ook thuis geschreven. Daarna had ik een week rust, waarna ik aan een week nachten begon, dus zat ik bijna twee weken thuis na die dag.
    Wat ik wil zeggen is dat als je je niet al te lekker in je vel voelt op je werk. Je beter een snipperdag neemt dan er onderdoor te gaan…

    1. Ik vind dat ook. Maar ik vind het flauw van mezelf omdat ik mij zelden echt 100% goed voel, dus tast ik mijn grenzen af. IK zeg heel dikwijls “en nu neem ik een dag ziekteverlof” om het dan niet te doen, behalve dus afgelopen week.

Reacties zijn gesloten.