[50books] Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?

Er is een tijd geweest dat ik niks moest weten van stokjes. Onvoorstelbaar als je ziet hoe ik me nu op elke nieuwe bloghype smijt… De 365 questions begonnen na enkele weken al te vervelen, ook al zaten er leuke bij, maar wie wil nu blogs en blogs lezen met antwoorden op vragen die je niet eens zélf hebt gesteld? Totaal oninteressant dus.
Toen kwam ik via Voetje bij Petepel’s #50books vragen terecht, hét stokje voor de boekenwormen onder ons, dus het spreekt voor zich dat ik bij op de kar wil springen. 

1. Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?

Ik heb een slecht geheugen, dat weet u, het verbaast me dan ook dikwijls te horen van mensen die herinneringen aan hun kindertijd ophalen met details alsof het gisteren gebeurde, terwijl bij mij alles één grote wazige vlek is alsof ik mijn bril vergeten op te zetten ben. Ik was als kind echter een gestructureerde boekenwurm, in die mate dat ik alle gelezen boeken nauwkeurig bijhield hoewel telkens in een ander format; ter ondersteuning van mijn tanende geheugen is er zelfs een periode geweest dat ik heelder hoofdstukken overtypte.

Te veel vrije tijd, quoi.

Als tiener had ik mezelf de queeste aangemeten om alle boeken die ik voordien had gelezen te verzamelen in mijn eigen bibliotheek. Ik verliet bibliotheekuitverkoopen geladen gelijk een muilezel, ik speurde meermaals per maand de Slegte af, ik gaf niet op tot ik vorig jaar het laatste exemplaar uit mijn kindertijd aan mijn boekenkast kon toevoegen.

Ik heb een aantal kinderboeken waarvan ik mij nu nog het gevoel herinner dat ze me tijdens het lezen gaven. Ze waren spannend, mysterieus, meeslepend en lieten ruimte over voor mijn op volle kracht draaiende fantasie; ja ik had een duidelijke voorkeur voor avontuur.

Kit Katendrecht op heksenjacht bleek na één hoofdstuk niet meer over Kit Katendrecht te gaan – iemand had de bladzijden van dat verhaal eruit gehaald en vervangen door zijn eigen gruwelijk spannende verhaal over hoe de directeur van een school en de eigenares van een snoepwinkeltje samenwerkten om kinderen te beroven van hun hart. Het heeft mij jaren later nóg achtervolgd.

Middernachtshond is een hond die plotseling opduikt in het leven van een gezin met drie kinderen en de ouders het leven zuur maakt. Hij zal even onverwacht verdwijnen… Sindsdien was ik er toch niet gerust in en moest de achterdeur extra gecheckt worden want wie weet hadden wij anders ook zo’n hond aan ons been! (En toch zat er iets moois in de vriendschap tussen hond en kinderen, iets sprookjesachtig mooi!)

Een meer dan 1000 pagina’s dik sprookjesboek van Hans Christian Andersen getiteld 1001 sprookjes is het enige dat ik nooit heb kunnen terugvinden. Er is één speciaal sprookje dat mij hieruit is bijgebleven (behalve Ariël de zeemeermin die tot schuim verwordt, heel anders dan de Disneyversie dus) maar ik weet de titel niet meer, en geen details, dus ik zal nog eens al zijn sprookjes moeten herlezen, tot ik het terugvind!

Jonathan, spoorloos verdwenen nam me mee op avontuur in een land verscholen achter een kastdeur, dat ik onlangs herlas en toen een grote teleurstelling bleek te zijn, maar ik heb het gevoel vanuit mijn kindertijd nog weten vast te houden. Tja, sommige boeken zijn gewoon niet bedoeld voor volwassenen…

De regenboog heeft maar acht kleuren is, ook als ik het nu nog herlees, een boek dat mij diep weet te raken. Henrik verhuist als kind na WO II vanuit Duitsland met zijn mama naar Zweden waar hij moeite heeft met zich aanpassen aan de daar heersende mentaliteit en vijandigheid tegenover Duitsers. Wanneer hij toch vriendjes maakt, verdwijnen zij één na één uit zijn leven. Ik huil elke keer weer tranen met tuiten, zodat ik al weet dat ik dit boek niet in het openbaar moet zitten lezen…

Karl May’s reeks over Winnetou, het indiaanse opperhoofd dat een uitzonderlijk bloedbroederschap sloot met de blanke Old Shatterhand, ontdekte ik op de zolder van mijn grootvader: decennia-oude pockets die reeds door mijn vader en nonkel waren stukgelezen. (Mijn tante hield hij bij De Olijke Tweeling en Claudia, reeksen die in die tijd populair waren voor meisjes en die ik vanzelfsprekend ook allemaal las. Allesverslindend, ik.) Hun avonturen lieten mij vér weg dromen…

Tot slot is er Het oneindige verhaal, een boek dat op zich al speciaal was door de mooie tekeningen en de afwisseling tussen rode en blauwe inkt. Ik kocht het onlangs in de spiksplinternieuwe uitgave (omdat mijn eigen exemplaar een stukgelezen bibboek was) maar die sloeg tegen door de gemoderniseerde tekeningen. Het werd ook verfilmd als The Neverending Story. Bastiaan komt in een andere wereld terecht tijdens het lezen in een mysterieus boek en moet Fantasia redden van het grote Niets, waarbij hij hulp krijgt van indiaan Atrejoe en draak Foechoer.

Nu ik dit lijstje bij elkaar zie, besef ik dat ik in de jaren daarna, als volwassene, nog maar zelden zulke intense leeservaringen heb mogen meemaken. Als kind en tiener slaagde ik er blijkbaar in mij voor 200% in een verhaal te laten onderdompelen, kon ik uren aan één stuk in die door de schrijver geschapen wereld ronddwalen en mezelf compleet vergeten…

En u? Welk boek is u bijgebleven uit uw kindertijd of jeugd?

16 thoughts on “[50books] Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?

  1. Ik denk dat er wel boeken moeten geweest zijn die in mijn jeugd indruk gemaakt hebben, maar mijn geheugen vertoont op dat gebied nogal veel gelijkenissen met een zeef met redelijk grote gaten …

  2. Ik weet dat ‘De stille wereld van Jamina’ mij altijd bij zal blijven. Het is het enige boek dat ik twee keer gelezen heb. Ik vond het zo prachtig en heb het pas opnieuw ontdekt. Ik zou het nog eens durven lezen.

  3. De Reuzenperzik van Roald Dahl en zowat al zijn andere boeken. De Reuzenperzik was het eerste boek dat ik van hem las en heb ik wellicht tien keer herlezen, vandaar dat dit boek me het beste is bijgebleven. De Kinderen van Bolderburen en zowat elk ander boek van Astrid Lindgren. Bijzondere vermelding voor De Gebroeders Leeuwenhart. Wij in Schellebelle van Gertie Evenhuis. De triologie van Thea Beckman over de Honderdjarige Oorlog en haar andere triologie over Thule. Ik was ook een fan van de boeken van Evert Hartman.

    1. Thea Beckman ja Verschroeide aarde en hoe noemde het allemaal! Thule vond ik ook prachtig! Die moet ik precies allemaal nog eens herlezen 🙂

  4. Als kind las ik ontiegelijk veel. Wat een contrast met nu 😛 De schrijver waarvan me de meeste boeken zijn bijgebleven is Roald Dahl. Matilda, De Heksen, Daantje de Wereldkampioen, De Reuzenperzik en last but not least De Griezels kan ik nog steeds navertellen. Die laatste is denk ik wat minder bekend, in ieder geval wat minder dik, maar het verhaal is er zéker niet minder om!

  5. De gelukkige prins van Oscar Wilde, mijn moeder las mij die voor en het was bij lange na mijn favoriet. Ik weet helaas niet wat er mee gebeurd is en ik heb hem nergens terug kunnen vinden in die editie die ik had. Ik hoop hem ooit tegen te komen!

    1. Die Arendsoog was misschien nog wel wat voor mij geweest al was als kind zo trouw aan Winnetou dat ik al de rest van indianenverhalen met de grond gelijkmaakte :p

  6. Ik zag er laatst ineens beelden van; Jan Terlouw met de Koning van Katoren. Het was het eerste boek ik mijzelf helemaal in verloor. Zo spannend en ik kon me zo goed verplaatsen in de hoofdpersoon. Ik zit er zelfs aan te denken het boek weer op mijn e-reader te herlezen.

    Een goede tweede is De tranen knallen uit mijn kop van Guus Kuijer. Hoe jong ik ook was, dit verhaal was zo herkenbaar. Een jongen die verliefd wordt op zijn juffrouw op school. Denk dat het boek minimaal een keer of 5 gelezen heb 😉

Reacties zijn gesloten.