Meet LJ, the assistant.

U weet intussen wat The Company doet (zie dit postje), of toch het deel van het bedrijf waar ik voor werk.

Maar wat doe ík nu juist?

In de eerste plaats – hoewel, eigenlijk op de tweede plaats – is er ons opleidingscentrum, dat we meenamen van De Heuvel en binnen The Company verder moeten uitgebouwd krijgen. Hier heb ik de rol van rechterhand van mijn collega Ihoo, door vooral het administratieve en praktische werk te regelen. Ihoo, ondertussen, vecht om voet aan grond te krijgen binnen het bedrijf (want de projectmanagers zien haar niet graag komen omdat zij de klant ‘inpikt’ en het budget voor opleiding naar haar gaat in plaats van naar hun eigen potje; jaarlijks moeten zij immers een bepaald bedrag aan projecten binnenrijven om het hoofd boven water te houden binnen de streberspoel die The Company is) en werkt aan klantenwerving.
Ik kan alleen maar hopen dat het ons lukt om de opleidingen verder uit te bouwen, want momenteel is het de leukste kant aan mijn job. Op dat gebied blijft het alleszins nog een tijdje druk: de website mee oprichten en later onderhouden, al het trainingsmateriaal omzetten naar de nieuwe lay-out (die ik zelf heb gemaakt), de print-outs regelen voor geboekte trainingen, de inschrijvingsdatabase op poten krijgen, de planning voor volgend jaar mee regelen, noem maar op.

I love it!

Maar langs de andere kant durf ik me er niet te hard aan hechten, omdat ik schrik heb dat dit onderdeel een stille dood zal sterven… Fingers crossed.

De rest van mijn tijd spendeer ik aan assistent spelen. Ik noem dat beuwst ‘spelen’, omdat ik het geen serieuze job vind waar je specifieke kwalificaties voor nodig hebt, of het moest Outlook en MS Office programmakennis zijn. En kunnen typen en de telefoon opnemen, dat moet je ook kunnen. En je niet ergeren aan het 586 keer moeten herboeken van een meeting omdat er weeral iemand lastminute declinet, is hoogstnoodzakelijk. Sommige van de poppemiekes, zoals ik de assistentenbende noem, vinden Louboutins en korte rokken ook belangrijk, maar ik lap de regels al eens aan mijn laars door in jeans naar ’t werk te gaan. Boehoe.

Dat agenda’s inboeken is trouwens moeilijker dan je zou denken, want hoe hoger iemand in de rang staat, hoe moeilijker je die persoon te pakken en ingepland krijgt. Als je dan zo’n drie hoge pieten tezamen in een meeting moet krijgen, is het zweten geblazen. Er kruipt daar dus vooral veel tijd in en rondgemail en -gebel.

Verder zie ik bij mijn collega Ipe, die al dertien jaar assistente is bij The Company, dat ze niet al te veel bijkomende taken heeft. Zij werkt viervijfde en zit van ’s morgens tot ’s avonds te klagen over hoeveel werk ze wel niet heeft, terwijl een doordeweekse dag er voor zover ik weet voor haar als volgt uitziet:

  • Om kwart voor negen komt ze binnen, start haar pc op, gaat om koffie, scrolt door haar mails, belt wat rond met collega’s en brengt dan een bezoekje aan de andere assistentes. Tegen elf uur heeft ze misschien een paar documenten afgeprint en is ze op van de zenuwen begonnen met het aanvragen van een vlucht voor één van haar bazen.
  • ’s Middags neemt ze gemiddeld anderhalf uur pauze maar haar werkdag wordt er niet langer door.
  • Tegen twee uur kan ze terug aan het werk, boekt ze een paar meetings, zucht en klaagt, archiveert een paar contracten, valt mij lastig met prulopdrachtjes waar ze zelf geen zin in heeft (en alsof ik niet mijn eigen werk heb), rent wat rond als een kip zonder kop alsof ze het héél druk heeft, en gaat meestal rond dezelfde tijd als ik naar huis.

In de zomer, toen het erg kalm was voor haar (maar niet voor ons, die volop met de overname bezig waren), zat ze schaamteloos heelder dagen te bellen met vriendinnen, haar moeder, de elektriciteitsmaatschappij en andere collega’s. Bovendien praat ze altijd zo luid dat ge uzelf niet meer hoort denken.
Op andere momenten wijst ze zoveel mogelijk extra taken af, schuift ze in de schoenen van andere collega’s en blaft zelfs tegen haar baas dat ze er “geen tijd” voor heeft, en daar zit ik dan, ik die nooit “nee” durft zeggen uit schrik dat ik zonder werk kom te zitten. Plus mijn ambities reiken wél verder dan agenda’s inplannen!

U begrijpt, de ik-wil-uit-het-raam-springen-momenten zijn oneindig ontelbaar geworden. De gedachte dat ik de komende jaren met haar een bureau moet delen… Ik mag er niet aan denken.

 En u? Doet u uw job graag of zou u liever een radicale zwaai aan uw leven geven en op het eerste het beste vliegtuig met bestemming ‘onbekend’ stappen?

30 thoughts on “Meet LJ, the assistant.

  1. Amai, ik begin te vermoeden dat je werkt voor het bedrijf waari k mee gefusioneerd ben. tot ik uw postje ging lezen over the Company. Ik herkende de assistente precies. Misschien moeten ze een clubje oprichten.
    Mijn job hier voor was key account manager in een telecomindustrie. Ik hield ontzettend van die job, veel onderhandelingen, veel ruimte, leuke feestjes.
    Ik heb bewust gekozen om HR te doen en assistente te zijn van de baas, hoewel het niet gelijkloopt met hetgeen ik wel degelijk kan.
    Ik was het allemaal heel eventje kotsbeu. Ik mis vel aspecten van mijn vorige job, mar het voordeel is, ik doe nu amper overuren.
    En idd die meetings plannen, ne mens begrijpt het niet hoor. Ik moest een meeting met 5 internen beleggen, 1 dagje lukte nog net in december.

  2. Heyla Ljke! Uiteraard zou ik mijn leven liever anders zien! Laat me maar in een reisbureauke werken, en maatreizen in elkaar puzzelen . Maar misschien ben ik voor al het papierwerk veel te chaotisch dan! Om eerlijk te zijn, ik mis het om ergens in mee te draaien. Maar we zijn meestal ontevreden, als we moeten werken is er altijds wel iets, en niet werken is dan ook weer iets. Maar in elk geval ik wens je veel sterkte en doorzettingsvermogen in je job, wat die collega naast je ook uitspookt!

    1. Reisbureau niks voor mij! Verdient te weinig en dan zit je daar te kwijlen terwijl je voor andere mensen sjieke reizen in elkaar steekt, nee danku 😉 Maar alles heeft z’n positieve en z’n negatieve kanten he.
      Bedankt!

  3. In 1977 had ik geen enkele keuze , we moesten pakken wat er te pakken viel , werkloosheid scheerde hoge toppen en Ir Elektronica waren toen teveel . Ben toevallig aan dit werk gekomen , was een bleuke die van dat niets kon en heb me stilaan van de onderste trap naar boven gewerkt. Ik heb enkele malen elders gesolliciteerd maar naar verdienste toe moest ik veel inleveren . Hier moet ge veel werken , maar wordt rijkelijk vergoed.
    Maar soms is het ook heel zwaar en lastig en dan wil ik er ook eens van wegvliegen van alles ! Begin november wilde ik dit doen , maar superstorm Sandy stak er een stokje tussen ! 😦

  4. Ik doe mijn job wel redelijk graag ondanks de soms grote onvoorspelbaarheid die maakt dat het moeilijk kan worden iets af te werken (mijn concentratie lijdt er nl. onder en die is zo al niet altijd even groot) en zelfs stress veroorzaakt, ondanks de soms onredelijke baas, ondanks dezelfde problemen die blijven terugkomen, enz.

    1. Dat zijn voor mij al een aantal dealbreakers die je daar opsomt. Zelfs als het werk op zich (de taken die je moet doen) leuk is, lijkt de rest me voldoende om op zoek te gaan naar iets anders. Maar je zou natuurlijk hetzelfde over mij kunnen zeggen 🙂

  5. Zoals bij elke job zeker: er zijn goede & slechte kanten? Op zich vind ik mijn job leuk (ik zou alleen af en toe sommige artiesten & journalisten uit het raam willen smijten, maar goed) maar mijn gierige baas ergert mij. En dat is zo jammer, zeker omdat ik dit graag doe en ik weet dat hij mij graag lang op zijn kantoor wil houden, maar hij schijnt niet in te zien dat je je personeel niet echt verwent wanneer geen enkel overuur uitbetaald wordt of in recup mag opgepakt worden – en je wekelijks toch wel gemiddeld zo’n 5 à 10 overuren klopt, en daar toch maar 20 verlofdagen voor krijgt. Maar mijn vriend heeft een vreselijke baas die brult en collega’s van hem pest (gelukkig mijn vriend zelf niet!) waardoor de sfeer daar onder 0 zit. En ’t is overheid & politiek, dus weinig tegen te beginnen. Dan toch nog liever mijn situatie!

    1. Da’s helemaal een oneerlijk systeem… wat zegt de vakbond daarvan? Als werknemer heb je er recht op om je uren ofwel uitbetaald ofwel gerecupereerd te krijgen, maar da’s de theorie, in de praktijk zijn de werkgevers natuurlijk niet zo happig daarop.
      De brulbaas of de onbetaalde overuren… ik zou ook wel weten wat kiezen. Arme vriend!!

      1. Mijn baas foefelt met zoveel dingen (niet alleen overuren, nog veel meer dingen), dat ze bij de vakbond al schouders ophalen als ik met die verhalen afkom. “Je moet voor jezelf uitmaken of je hiervoor de sfeer wil verzieken op kantoor.” (Jaja, en voor die wijze raad betaal ik €15 per maand.) Maar ach, zoals ik zei, mijn taken/job doe ik op zich graag, mijn andere collega is tof, dus ik ga hier nog een paar maandjes extra ervaring opdoen en ondertussen kijk ik uit naar een andere job!

  6. Ik zou dolgraag een ander werk hebben, maar de neuroot in me ziet er tegen op tegen al die ‘veranderingen’ dan. Tegenwoordig is het ook niet echt gemakkelijk om ander werk te zoeken ook zeker?

  7. Ik ben over het algemeen erg blij met mijn werk, veel zelfstandigheid, krijg de vrijheid om te doen en laten waar ik zelf zin in heb. Ik zou het alleen iets minder druk willen hebben, als ik soms lees dat mensen van alles en nog wat op hun werk kunnen doen. Ik heb niet eens tijd om mijn eigen mail te lezen. 😦

    1. Ja daar heb ik wél tijd voor… Hoe minder verantwoordelijkheid, hoe meer vrije tijd 😉 maar er mag ook niet van geprofiteerd worden natuurlijk…

  8. Zoals je weet, zit in in het Paradijs,……dat is de beschutte werkplaats voor bezigheidstherapeuten,……ik doe mijn job niet echt graag, maar er zijn zoveel andere voordelen aan,…..neen, zet mij maar terug waar ik vandaan kom, uit de ziekenhuisapotheek,……ook al was niet elke jobke daar leuk,………het gaf toch veel meer voldoening en had niet het gevoel dat ik er hersendood ging 🙂

  9. Het onderwerp wat altijd weer ergens boven komt drijven, ik zou best een radicale zwaai willen maken. Stoppen met het echte technische werk en de commerciële kant op gaan, of misschien zelf meer met beleidsbeslissingen aan de gang gaan. Ergens lijkt het ver toekomst muziek maar iets zegt me dat die stap misschien sneller komt dan verwacht.

  10. je lijkt me een uitdagende en afwisselende job te hebben, LJ
    Zoals je wellicht weet heb ik ook gekozen voor zo’n nieuwe uitdaging, maar momenteel doe ik nog steeds niet het werk waarvoor ik aangenomen werd. Installatie staat nog niet op punt om te kunnen opstarten…

  11. Ik doe mijn job supergraag!

    Dat eerste gedeelte van wat je omschrijft lijkt me tof om te doen! Ik hoop dat dat zich allemaal verder kan ontplooien :-). Want idd, puur assistent zijn en dan nog met zo’n luie collega, kzou er zelf ook zot van worden..

  12. Ik doe mijn werk wel graag maar ze ‘vereenvoudigen’ heel de boel van zodra ik er begin weg mee te raken. Ik zou toch veel liever voltijds het onthaal doen en misschien komt dat er ooit van.
    Ik heb ook zo’n collega als jouw Ipe en word er gek van ! En dan zegt een chef : ‘Ha, ze komt terug werken. Nu zijn we er door.’ Yeah, right ! Ik koppijn van ’s morgens vroeg door haar getater dat niet over het werk gaat ! Pff !

  13. Ik doe mijn werk graag, maar het project waar ik al anderhalf jaar op zit loopt totaal niet en ik lig momenteel ook nog in de clinch met een collega. Kortom, ik ben blij dat ik over een maand naar een ander project ga op een andere afdeling!

  14. Ik ben nog maar pas gestart maar ik doe het graag. Ik ben zowaar een beetje ‘m’n eigen baas’. Natuurlijk zijn er regels van de school maar die reiken niet zover dat ik mijn houding moet aanpassen. Het heeft wel een invloed op kledingstijl en andere uiterlijke zaken die binnen de lijntjes van de christelijke maatschappij moeten blijven. Maar, na die enkele maanden doe ik het heel erg graag.

    Ik ben niet iemand die echt in team wil werken, geef mij maar een klas die luisterd 😉

    1. Het zal wel in de meeste ‘bedrijven’ zo zijn dat je niet met te opzichtige kleding mag rondlopen, geen roze haren of gigantische tattoos. Zie ik ze bij ons toch ook niet toelaten 😀

Reacties zijn gesloten.