Verjaardagskalender

Facebook is een enorm handig medium om verjaardagen te onthouden. Correctie: niet meer te onthouden. De events en verjaardagen op Facebook worden automatisch opgeladen in mijn Google Calendar zodat ik altijd en overal (enfin, binnen de Belgische grenzen) op mijn gsm kan checken wie er verjaart of naar welk event ik ook alweer moest.

Vroeger hadden mensen een verjaardagskalender. Die hing dan aan de muur in het toilet, of op de gang, alleszins een plaats in huis waar je meermaals per dag passeert. Goed in ’t zicht en al. Dan nog slaagde ik erin om verjaardagen te vergeten, gewoonweg omdat ik er meestal niet bij stilstond welke dag het vandaag was. Vroeger kende ik de verjaardag van alle mensen uit mijn naaste omgeving van buiten: 13 januari, 2 maart, 25 maart, 4 april, 27 april, 11 mei, 21 mei, 5 augustus, 18 september (Mezelf, ha, zou maar erg zijn als ik dat vergat), 28 september, 7 oktober, 1 december, 6 december, enzovoorts…

Dus ik wou eens testen wie van mijn naaste omgeving zich mijn verjaardag zou herinneren zonder elektronische hulpmiddelen à la Facebook. Voilà, geboortedatum onzichtbaar gemaakt, al een paar maanden geleden. Misschien een beetje evil van me, maar het werkte wel, en iedereen slaagde voor de test. Behalve Afrodite, die er pas aan dacht nadat Artemis haar eraan had herinnerd. Maar ik vergaf ’t haar, want ze zat ook met zoveel aan haar hoofd.

Bijkomend voordeel: geen nietszeggende gelukwensen meer van mensen die je al járen niet meer hebt gezien of gesproken maar die dan wel overdreven vriendelijk komen doen op je wall zo één keer per jaar. Hoeft niet voor mij.

En u? Durft u de test aan?

28 thoughts on “Verjaardagskalender

  1. Leuk idee! Maar als je de mensen in eerste instantie al een beetje mwah vindt, hoeven ze ook niet eens je Facebookvrienden te zijn toch? Ik vind het altijd wel gezellig dat je weet wie er jarig is via Facebook. Nog leuker om je klasgenoot op die dag in real life aan te spreken en te feliciteren!

        1. Ik gebruik het eigenlijk niet veel, af en toe een status, eigenlijk vooral om mensen of pagina’s te volgen, daarvoor vind ik het handig.

  2. Heb het nooit ingevuld en ook geen last van die ‘verjaardagspam’.
    Googlekalender is een prachtige uitvinding, voor verjaardagen heb ik het aangemaakt met een apart kleurtje. Bij elke verjaardag wordt er automatisch een herinnering via de mail gestuurd. Heel leuk

  3. Ik haat verjaardagen – toch de mijne. Ik heb sinds mijn kindertijd een grondige hekel gekregen aan verjaardagen en dat zal niet rap meer veranderen. Van mijn part mag iedereen mijn verjaardag vergeten.

  4. Ik moet dat niet testen, want ik weet het resultaat al: er zullen nog weinig verjaardagswensen binnenkomen. En ik kan het ook niemand kwalijk nemen, want ik ben zelf een vergeetkop en facebook heel dankbaar. 😉

  5. Haha, de mensen van wie ik wil dat ze mijn verjaardag onthouden zitten niet op facebook, en daar krijg ik altijd netjes een sms’je van op mijn verjaardag 🙂

  6. Ik heb geen facebook dus ik heb al jaren “de test” en verrassend genoeg heb ik ook nog mensen die ik maar 1x per jaar spreek…alleen met mijn verjaardag, dus attente mensen bestaan 🙂

      1. Ik vind het persoonlijk altijd een “eer” dat mensen nog aan je denken, ook al heb je niet meer regelmatig contact met elkaar. Voelt toch iets beter dan alleen een “Like” of een por.

  7. Ow ja hoor die test durf ik best aan. Weet je wat het nadeel is van facebook; mensen die er in het dagelijks leven niet echt meer toe doen gedragen zich daar als je vrienden. Terwijl het eigenlijk bekenden zijn. Ik ben er van overtuigd dat de mensen die echt mijn vrienden zijn mijn verjaardag wel onthouden evenals ik dat bij hun doe 😉

  8. Een kotgenote had deze week het omgekeerde voor: iemand had achter haar rug haar Facebookverjaardag aangepast, dus ze kreeg massa’s wensen zonder dat ze jarig was :p.

    Ik was uw verjaardag niet vergeten hoor! (al was het nipt: je zit net op de grens van oude en nieuwe agenda…).

  9. Grappig, ik heb dit jaar ook mijn verjaardag onzichtbaar gezet, omdat ik de fake verjaardagswensen beu was. Toch moet ik zeggen dat ik aangenaam verrast was over het aantal gelukwensen (en zelfs papieren kaartjes) dat ik desondanks ontving.

  10. Van de echt goede vrienden ken ik sowieso de datum en stuur ik echte papieren kaartjes. De wat vagere kennissen feliciteer ik via Facebook, omdat ik hun verjaardagsdata niet kan onthouden. (Maar ook niet iedereen, want sommige kennissen zijn echte té vaag.) En ik apprecieer het zelf ook als kennissen uit mijn verleden toch even de moeite doen om iets op mijn Wall te schrijven.

Reacties zijn gesloten.