The last party

Vorige vrijdag werd er afscheid genomen van een tijdperk dat ‘De Heuvel’ heette en intussen helemaal opgenomen verzwolgen is door The Company. De weken voordien heb ik de verhuis geregeld, en de dagen vóór het feestje heb ik er persoonlijk op toegezien dat ons oude kantoor werd leeggehaald door de verhuizers van The Company. Dat ging allemaal prima – onze kasten leegmaken, de bibliotheek opruimen, archiefdozen vullen in de donkere, vochtige spinnenkelder – tot de mannen met de laatste camionette vol spullen vertrokken en ons kantoor leeggeplunderd achterlieten.

Toen kreeg ik het moeilijk.

Dat was om twee uur ’s middags en ik besloot maar naar huis te gaan; wat had ik daar immers nog te zoeken? Plus ik had die paar vrije uren wel verdiend na al dat harde werk…

Vrijdag was het dan definitief voorbij. De oude Heuvelfeestjes waren stuk voor stuk legendarisch en in tegenstelling tot de saaie events van The Company, ging ik daar altijd graag naartoe en zo ook mijn collega’s. Omdat alles nogal last minute in elkaar was gestoken, waren we maar met de helft van de orignele groep… wat heel erg jammer was. Nee, het was nu al niet meer hetzelfde en hoewel Jeco, de enige van de bazen die erbij was, erop hamerde dat 26 oktober vanaf nu Heuveldag zou zijn, met een jaarlijks weerkerend feestje, geloof ik niet dat de groep zo hecht zal blijven.

Over één jaar is iedereen al vergeten wat het was om tot De Heuvel te behoren.

Eerst gingen we eten in restaurant Mykene, wat Grieks klinkt maar aan het eten zelf was niet veel Grieks op te merken, of Grieks moet betekenen dat ze overal smakeloze, gedroogde, gemalen pistachenoot bij serveren.

Daarna zakten we naar aloude gewoonte af naar de Rodins, thuishaven van de Heuvelfeestjes, waar het lief mij rond middernacht zou komen oppikken. Zo wilde ik namelijk voorkomen véél te laat in mijn bed te belanden. Maar toen hij er eenmaal was, wilde ik per se wachten tot Gangnam style werd gedraaid, want ik had dat nummer nog nooit gehoord – jawel, ze bestáán, de holbewoners die deze hype niet kennen – en zo werd het later en later, tot wij het feestje rond een uur of drie afsloten.

Dus dat was het dan.

De laatste keer de lonen verwerken.

De laatste keer iedereen chasen om hun timesheet in te vullen.

De laatste keer leveranciersfacturen in betaling zetten en de klantenfacturen uitprinten en opsturen.

De laatste keer onkostennota’s nakijken.

De laatste keer al om vijf uur thuis zijn van het werk.

De laatste keer lunchen in het keukentje, met pizza.

De laatste keer met de Heuvelgroep samen zijn.

Ik mis het verschrikkelijk.

18 thoughts on “The last party

  1. Op mijn werk, ik werk er nu acht jaar een half, was er vier jaar geleden een fusie (lees overname), hier had ik het ook zeer moeilijk mee (eigen aan HSP’ers zeker, veranderingen aanvaarden? =)
    Iedereen die geen vast contact had (na vier halfjaarlijkse contracten kreeg je een contract van onbepaalde duur) mocht gaan na het beëindigen van zijn tijd. Gelukkig had ik dit wel al en mocht ik blijven. Alhoewel, blijven? We moesten allemaal opnieuw solliciteren voor onze job aangezien ze bij de samenvoeging van diensten dan nog met te veel volk waren dus werden er diensten bij ‘gecreëerd’ en is mijn oud ‘team’ uit elkaar getrokken.
    Toen ik dan de kans kreeg om in mijn bekende ‘campus’ (want vanaf toen hadden we niet twee maar maar liefst vijf campussen) te blijven heb ik deze dan ook gegrepen.
    Ik denk nog vaak weemoedig terug aan “die goede oude tijd” (Hm, misschien een leuk idee voor een blog, de beschrijvingen hoe het was toen ik er begon te werken?) en alhoewel we elk een zakje koffie met een tas als afscheidscadeau kregen zijn we erna maar twee keer samengekomen om te ‘koffiekletsen’. (wil je geen slechte hoop geven hoor)
    Sterkte meisje…

  2. Ik geef Dave deels gelijk, maar het kan ook anders! Wij zijn drie jaar geleden gefusioneerd, van 1 campus naar 6 verschillende tewerkstellingsplekken, waar we elke dag moeten tussen pendelen. Elke dag heel je boel inpakken in je koffer en sleuren tot en met. Sommige collega’s zien we niet meer want ons schema’s lopen niet gelijk. Maar je ziet echt nog wel de groep die we waren. We spreken regelmatig af, maar ook als we effectief samenzitten is het nog de oude groep. En ook bij de andere campussen zie je die “clans” nogsteeds. Dus het kan hoor meid! Niet wanhopen.

    1. Ze gaan ons binnenkort over de verschillende afdelingen verspreiden omdat ze voor onze afdeling geen plek meer hebben, dus het zal al moeilijk worden zo.
      Ik heb Gangnam style intussen al méér dan genoeg gehoord…… 😀

  3. Pfff, veel sterkte. Ik zou zelf ook niet willen opgeslorpt worden door zo’n gigant. Het verloop waar jij gaar werken ligt trouwens boven de 30% (als mijn baas correct was). Zegt al genoeg over hoe graag mensen werken voor zo’n groot saai bedrijf.. Ik zou zeggen kom bij ons werken maar wij hebben al iemand met jouw functie :-).

    1. Boven de 30% is misschien een beetje overdreven… Van de afdeling waarin ik ben terechtgekomen, zijn er alleszins enkel nog maar mensen bijgekomen (de new hires ofte de juniors van 2012). Ik denk dat het ook eigen is aan de sector… En de meeste jonge mensen die bij ons beginnen, doen dat al op voorhand met het idee dat het maar voor een korte tijd is, om ervaring op te doen en dan elders hun vleugels uit te slaan.
      Ik vermoed dat ze bij jou ook al wel méér mensen hebben met mijn functie 😉 Voorlopig zit ik er nog wel goed…

  4. ik lees hier nu al een tijdje maar ik begrijp nog steeds niet zo goed wat je nu effectief doet van werk en voor welk soort firma. Ook het heuvel/company verhaal begrijp ik niet zo goed. Maar veranderen van werkplek heb ik al meer dan voldoende gedaan om te weten hoe je het kan missen.

  5. Ik kan dat begrijpen. Ik heb natuurlijk maar een paar weken op die ene school gewerkt maar het was daar zo ongelofelijk gezellig… Dat mis ik heel hard. Maar goed ja, ik kan me inbeelden dat dat veel erger moet zijn als je daar al een hele poos werk…

  6. Ik herken dit hele verhaal van a tot z. Het is waar het gaat veranderen maar al zal het maar de helft van de groep blijven dat is dan wel de groep die er toe doet 🙂

  7. Zo’n verandering is nooit leuk maar gedenk : je hebt nog werk ! Moest je het echt niet kunnen aarden, probeer dan ander werk te vinden. Je bent nog jong en mee dwz nog niet vastgeroest. 🙂

Reacties zijn gesloten.