Ik bel den John as much as I can

Astrid Bryan. Ik heb heel lang overwogen om over haar te bloggen, maar wist dat het geen fraai stukje zou worden. Bij deze bent u gewaarschuwd: ik ben eens niet louter positief over een tv-programma.

Beste Nederlandse lezers, als u niet weet waarover het gaat, raad ik u aan dit filmpje te bekijken. Gelieve te noteren dat er hieruit niet moet worden geconcludeerd dat ik enkel naar dit soort programma’s kijk om mijn hersens tot nutteloze blubber te verwerken. Daar heb ik ook nog een stevige portie Oh oh Cherso voor nodig.

De Vlaamse Astrid Bryan is getrouwd met een rijke Amerikaan (die op weet ik veel welke manier aan zijn geld is gekomen: ze wijden nooit erg uit over de job van den John) en woont samen met haar broer in het van roddels en andere rijke mensen vergeven Hollywood. Ze nam deel aan ‘Vlaamse Hollywoodvrouwen’, kreeg na dat seizoen een eigen show et voilà, Astrid in Wonderland liet de kijkbuiskindertjes meegenieten van de fashionable belevenissen van deze succesvolle huisvrouw. Of niet-belevenissen, het is maar hoe je het bekijkt.

Breinloos

Dat slaat op zowel het programma als op het hoofdpersonage zelf. Astrid is niet van de slimste – hoewel, ze is er mooi in geslaagd om een rijke vent aan de haak te slaan en niet te hoeven gaan werken. Haar dagen bestaan uit fitnessen, met een vriendin rondhangen, shoppen, tanning at the pool (de tekst waaruit 90% van haar tweets bestaat), meedoen aan een event met beroemde Hollywoodsterren, de was doen in haar twee gigawasmachines (voor alle andere klusjes hebben ze uiteraard iemand in dienst), rondrijden in haar pimped out chromed out pussywagon truck, alles amaizing of crazy vinden, broer Laurens hoorndol te maken en haar fetisj voor het kale hoofd van haar man verder voeden. En op vakantie gaan naar exotische plaatsen om een aap op haar hoofd te laten plassen en met dolfijnen te zwemmen. Dat hoort er allemaal bij, bij het leven van een Hollywoodvrouw. Alle geluk dat ze nog geen hond met drie poten heeft geadopteerd en ermee langs allerlei castingbureaus trekt zoals de opgeblazen blonde diva in Nederlandse Hollywoodvrouwen – ik zal maar zwijgen of ik breng haar nog op ideeën.

Het zou niks voor mij zijn. Sure, een paar dagen hou ik dat heerlijk nietsdoen wel vol. Daarna zou ik toch méér willen: méér inhoud, meer bijdrage aan de maatschappij, meer nut in mijn leven.

Smakeloos

‘The job’ waarmee Astrid een deel van haar dagen vult, bestaat uit haar bijdrage als beauty expert aan de beautyblog http://theblondeandthebrunette.com. (Ga vooral een kijkje nemen.) Intellectueel zitten haar dagdagelijkse activiteiten zelfs onder het Flairniveau. Haar interesses rijken niet verder dan welke denims er nu in de mode zijn en hoe ze haar Louboutinsverzameling kan combineren met haar lingeriecollectie. Ofzo. Van wereldproblemen ligt ze uiteraard niet wakkeer want die reiken niet tot binnen de muren van haar little paradise.

Haar kledingstijl is niet de mijne, integendeel, de dag dat ik mij kleed in schoenen met pinnen op of mijn nagels continu zwart verf – misschien is het zelfs al geen lak meer, maar zijn haar nagels uitgeslagen naar die kleur door een continu zuurstofgebrek – mag u mij laten opsluiten in een psychiatrische instelling. Kleur mens, kleur! En dat soort gepunte accessoires hoort bij punkers van zestien, niet bij volwassen dertigers die hun huis laten verbouwen en uitbreiden omdat ze met kinderen willen beginnen. Mijn mening.

Inhoudsloos

Naast het feit dat ze een irritant perfect lichaam heeft dat ik vanzelfsprekend te mager vind want ja als uw heup- en schouderbeenderen eruit steken dan hebt ge officieel te weinig pak – hoe doet ze dat, terwijl ze de auto neemt om naar haar buurvrouw te gaan en we haar taart en donuts à volonté zien fretten? – kan ik ook niet met haar karakter om. Ik zou het geen minuut uithouden met Mrs. Bryan in één ruimte. Haar naïviteit, haar oppervlakkigheid, haar inhoudsloosheid, alles botst met mijn principes.
Voor de Lau kan ik enkel respect voelen: hoe houdt hij het vol? Vanaf seconde één dat ze elkaar zien – en ze wonen bij elkaar in de buurt en gaan samen op vakantie dus dat is váák – heeft Astrid geen goed woord meer over voor haar kleine broer. (Hij is eigenlijk ouder maar dat zou je dus niet zeggen.) Op alles wat hij doet of zeg heeft en geeft ze bakken kritiek. Ik vind zijn ‘moor’ toevallig cool en zie ook niet in waarom Laurens niet groot genoeg zou zijn om zijn eigen valies uit of in te pakken. Ik zou voor minder het eerste het beste vliegtuig opspringen en terugkeren naar België.

Seksloos

De relatie tussen ex-player den John en ex-model ons Astrid snap ik niet helemaal. Hij heeft haar veroverd en was meteen door haar betoverd, blabla, het gebruikelijke Hollywoodsprookje. De enige vorm van affectie die wordt getoond, is Astrid die bezig is met het kale hoofd van haar echtgenoot. Slagroom, tatoeages, maskers: dat hoofd heeft al afgezien. Ze koopt beeldjes die volgens haar op den John lijken en zet er de living mee vol. Ze praat met een babystemmetje tegen hem. En hij pikt dat allemaal van zijn ‘Donutty’.
Dat alles doet mij me serieus afvragen of en hoe die twee seks hebben. “Husbandy, will you come to beddy with me and put your weewee inside of my little donut?” zoiets? Ik wil het niet weten eigenlijk. Nuja toch wel.

Reality-loos

Ge kunt u ook afvragen hoeveel ervan ‘echt’ is. De populairste realityshow die Vlaanderen gekend heeft, bestond uit het jarenlang schaamteloze meekijken in het leven van de familie Pfaff. Hun wel werd breed uitgesmeerd over het vtm-scherm maar het was de wee waar iedereen bij zat te watertanden. (Dankzij de keurige no-nonsense opvoeding van mijn ouders, is mij dat leed gespaard gebleven.) Bij Astrid zien we enkel de ‘happy moments’, the glamorous, waardoor het lijkt of ze een perfect leven lijdt. Terwijl ook zij haar ongelukkige momenten moet hebben, met John, met Laurens, en met haar familie of vrienden uit België die ze mist. Momenten die niet gefaket zijn, zoals het ‘wakker worden’ in bed met haar gezicht al perfect gemaquilleerd en haar haren nonchalant stylish in de war. Dat maakt het reality-af.

Conclusie

Ik kijk graag naar Astrid. Heel graag zelfs. Met een haakwerkje erbij, gezellig in de zetel, aan niks hoeven denken… Awesome!
Maar daar blijft het bij.

En u? Bent u fan?

39 thoughts on “Ik bel den John as much as I can

  1. Ik vermoed dat ik fan ben aangezien ik ook kijk 🙂 In het begin dat ik haar soap volgde, ergerde ik mij groen en blauw. Vooral aan die ergerlijke kindarnaapstem. Nu vind ik het grappig om te zien, het is ontspanning geworden om te kijken: verstand op nul en af en toe vré lachen om de uitspraken die gedaan worden.
    Ik kijk nu zelfs naar die nederlandse (hollywood?)vrouwen….zover is het al gekomen. Maar geef toe, die zijn nog erger dan Astrid. Of zou ik haar al zo gewend zijn dat ik denk dat ze erger zijn? 🙂

  2. Ik kan daar dus echt niet naar kijken. Ik word daar gewoonweg ambetant van. Die zin: “Husbanddy, will you…”: zalig! 😉 Ik vind dat echt een dom wicht.

  3. oooohhh gij had het ook gezien van dat wakker worden. Ik was kei hard tegen M aant gillen dat de regiseur mss eens moet nadenken dat dit een vrouwenprogramma is en dat vrouwen weten dat je niet perfect opgemaakt wakker wordt.

    Om maar te zeggen ik kijk ook en erger me soms enorm 🙂

    Maar ik bekijk het wel wat anders dan jij. Ze is niet dom getuige haar diploma Grieks Latijns en haar jaren aan de academie. Ze is gewoon een geslepen zakenvrouw. Zij speelt dat rolletje omdat het geld binnen brengt, omdat ze graag in de schijnwerpers staat….. weet ik veel. Ik heb haar nu twee keer ontmoet. Once voor de hype, once na de hype en geloof me… dag en nacht verschil.
    Ze pakt dat ook niet slecht aan het.. zakelijk gezien. Eigen programma, eigen kledinglijn, eigen nagellaklijn en ik zag dat er nu ook een eigen lingerielijn aan zit te komen. Ze heeft een boek uit dat op een week is uitverkocht….Goed gedaan toch voor een hollywoodvrouw? Slim gespeeld noem ik dat!

    Den John is trouwens financieel adviseur en bedrijfsrevisor. Hij koopt bedrijven in nood op, maakt ze terug gezond en verkoopt ze dan door.

    Hoe ze met elkaar omgaan is eigenlijk typisch voor die streek in Amerika. Daar doet iedereen zo. Je wordt er een beetje krankzinnig van als je daar rondloopt. Iedereen vind alles daar “amazing” & “awesome”. De stomste zaken eerst…. Je wordt overal aangesproken met “honey”, “love”, “darling”, zelf door de kassierster in de supermarkt. Dat is gewoon LA for you…. wij zijn dat hier niet gewoon, maar daar is ze gewoon nummer twaalf in het dozijn.

    Maar voor mij is het dus ook absolute ontspanning en meer niet. Hoewel ik haar leven serieus gewoon zou kunnen worden. Absoluut! En die spikey louboutins.. breng ze maar naar hier als jij ze niet wil!

    1. Moet je echt zo’n rolletje spelen om toch maar rijk te zijn en een luilekkerleventje te kunnen leiden? Als dat echt is wat ze doet, dan daalt ze nóg meer in mijn achting. Maar ik vermoed dat we dat nooit te weten zullen komen, wie ze echt is, behalve als je goed met haar bevriend bent. Ik weet 1 ding: wat ben ik blij dat ik daar niet hoef te wonen 😀

  4. What an ah-mazing post! 😉
    Heerlijk jouw artikel. Ik denk er ook zo over en toch kijk ik ook. Niet altijd maar toch vrij frequent. Het is zo fake maar zo leuk om eens mee te kijken hoe ze haar pussywagon tegen de gate van den John zijn werk crashed om daarna hit and run te overwegen…

    1. Ik neem het op en kijk het achteraf als ik even behoefte heb aan niet-nadenken. Zo erg is het bij dus 🙂
      En ja die scène herinner ik me ook nog, omg…

  5. Ik ben niet echt fan, omwille van het fake-gehalte en ik wil graag een sprookje maar dan een realistisch, wat haar nagellak en schoenen betreft ben ik wel fan,……..en ladies, in het echt is ze ontzettend mager, heb ze gezien op de afdeling mamografie,……en ze is de helft van mij,………:-) en totaal anders dan op tv,….

  6. Wat Alice hierboven zegt: allemaal exact mijn gedacht. Toen Astrid de eerste keer in Hollywoodvrouwen verscheen, is er in de krant een kort artikel verschenen over haar vader (advocaat ergens in Merksem ofzo), die niet begreep waarom Astrid zich gedroeg in die serie (zo zou ze in het echt absoluut niet zijn). ’t Is inderdaad een geslepen zakenvrouw, maar ik zou het verschrikkelijk vinden: mij zo idioot gedragen om roem en geld te krijgen (’t is nu niet alsof ze voor de serie een arme sukkelaar was…) Ik heb eens 5 minuten van Astrid in Wonderland gezien en werd er absoluut gek van: John nam haar voor haar verjaardag mee naar een ijssalon, dan werd het ijs vanuit de machine recht op zijn kop gespoten en mocht zij dat aflikken. Jakkeeees. Nooit meer durven/willen opzetten nadien (nachtmerries!)

      1. Is in seizoen 2 wel gebeurt hoor. Ze zijn in België bij mama en papa geweest. En het was een hele andere Astrid die je zag. Een zoals ik me herinner voor ze op tv kwam.

  7. Deze mevrouw (Astrid nog iets dus) en het tv-programma waarin ze de hoofdrol speelt, valt bij mij in de categorie “te negeren”. En als mevrouw dan opduikt in een ander tv-programma, als “jurylid”, dan wordt dat programma ook genegeerd. Helaas kan je een dergelijk fenomeen nooit helemaal negeren, daarom weet ik dus dat het een lelijke doos is van wie de wereld niet groter is dan de laatste flair (vervang “flair” gerust door een ander tijdschrift of een tv-programma of nog iets anders naar keuze).

  8. Ik ben fan van het programma: verstand op nul en hersenloos entertainment. Heerlijk vind ik dat. Maar ik ga bijvoorbeeld niet haar boek kopen of naar de boekenbeurs gaan als zij er is. Vandaag staat er in de krant dat je voor ong 300 euro naar haar “sweet 30”-verjaardagsfeestje kan gaan, compleet gestoord vind ik dat.

    Aan de andere kant denk ik niet dat Astrid dom is. Volgens mij speelt ze een bepaald facet van haar persoonlijkheid heel goed uit, getuige alle deals die ze al gesloten heeft. Idem dito denk ik dat van haar broer en den John, maar “slimme” dingen zijn filmisch natuurlijk niet zo interessant als Astrid die ligt te ‘tannen’ terwijl den John de vissen voedert.

    En zouden we blijven verder kijken als we ook de minder leuke kanten van hun leven zien? Is het hele programma net niet bedoeld om effe weg te dromen/lachen bij al dat leuks? Onze dagelijkse beslommerigen en ergernissen vergeten?

    Gewoon lachen en chillen. En zij die het niet oke vinden: er bestaat een afzetknop 🙂

    1. Ik heb meer het gevoel dat ze ons jaloers wil maken en wil opscheppen met haar leven. Terwijl dat helemaal- niet zo fantastisch is in mijn ogen maar ik kan me voorstellen dat veel vrouwen stiekem dromen van hun eigen zwembad, altijd mooi weer en een rijke vent die voor hen zorgt.

  9. Ik heb haar een paar keer gezien bij onze Hollywoodvrouwen en dacht echt wtf is dit voor figuur. Ergerde mij enorm aan haar gedrag en domheid, maar toen ik het twitterde kreeg ik serieus half vlaanderen over mij heen :(((

  10. Ik heb daar bewondering voor, serieus.
    Volgens mij zien Astrid en den John elkaar ook oprecht graag, volgens mij is dat niet gespeeld.
    En het ergert mij niet of zo, ik zie dat programma graag, maar k ga er nu ook niet voor thuisblijven of het oppakken of zo.
    Maar dat komt misschien omdat ik al wat ouder ben, dan erger je je gewoon minder vaak 😉

  11. Een walgelijk perfect lichaam? Kom op LJ! Dat lichaam is echt niet perfect, ik vind het creepy! Ik was eigenlijk na 20 seconden al helemaal klaar met deze dame, jemig wat is dat mens hersenloos! Ehm nee ik zou geen fan zijn denk ik hahahaha

  12. Rampzalig, ik kijk nooit naar dat soort dingen 😀 tegenwoordig kijk ik al amper tv tout court, maar zo’n dingen zou ik nooit bekijken. Zelfs als ik haar bij toeval op de radio hoor gaat die radio uit :p erger erger! 🙂

  13. Ik heb nog geen enkele uitzending gezien en zal ook nooit kijken : hou niet van reality tv. Zeg nu zelf : steek een camera in iemand zijn gezicht en doe dan maar eens normaal. Niet mogelijk, zeg ik. Ik kan ook moeilijk tegen haar stemgeluid.
    Toch veel plezier !

  14. Ik ben het niet met je eens, ik vind haar super, ze heeft het mooi voor elkaar, en is rijker dan wij ooit zullen zijn of zelfs nog maar durven dromen! Laat iedereen zijn ding doen, moet iedereen dan grijze muizen zijn zoals vele mensen hier in België? Ik ben 29 en draag ook pumps met studs en allerlei dingen die Astrid ook zou dragen, of moeten we vanaf we 30 zijn en ons huis aan het verbouwen zijn ons saai en “deftig” beginnen kleden en eruit zien zoals elk saai huismoedertje?

Reacties zijn gesloten.