Komen eten – uit mijn keuken!

Dus ik met mijn groot hart had Athena en One, die een zestal weken zonder keuken zitten, vorige maandag uitgenodigd om dan bij ons te komen eten. Ik had het idee om kip met fruit en een kokoscurrysausje te maken, niet moeilijk of tijdrovend maar vooral lekker als éénpansgerecht. Nog terwijl we aan de telefoon hingen om alles af te spreken, liet One al merken dat hij het raar vond dat er geen groentjes bij zaten.

Nu ja, zo lang een man z’n stuk vlees maar krijgt, right?

Ik zou na het werk nog boodschappen gaan doen want ah ja, daar had ik tijdens het Ardennenweekend natuurlijk geen tijd voor gehad. Ik stapte mee met Athena van de trein in het dorp waar One werkte zodat we met z’n allen met de auto naar mijn dorp konden rijden en onderweg langs de winkel konden passeren.

Strak plan, leek me.

Tot we in de winkel stonden en One er op slinkse wijze in slaagde om mijn hele ingrediëntenlijst – hoezo je hebt geen basmatirijst? – af te breken en er sojasaus tussen te wurmen, dat zonder dat ik het door had en zó dat ik er ook nog eens mee instemde. Meer nog: eenmaal thuis gaf ik hem de heerschappij over mijn keuken en van het oorspronkelijke, door mij beoogde gerecht bleef op het einde niets meer over.

Mij goed, zo leren we nog eens nieuwe dingen kennen en hoefde ik me niet in te spannen, want koken terwijl ze op mijn vingers staan kijken, dan mislukt zelfs het makkelijkste gerecht.

Dus afgelopen maandag kwamen ze opnieuw eten, maar maakte ik de dag op voorhand spaghettisaus klaar. En dit op MIJN manier, dus wel mét groenten, beste One. Wat hij meteen weer naar z’n hand wilde zetten door voor te stellen om het vlak voor het serveren in een ovenschotel te doen, te overstrooien met kaas en onder de grill te zetten.

Leuk idee, daar niet van, maar als ik ergens wordt uitgenodigd om te komen eten, ga ik niet meteen commentaar zitten rondstrooien alsof ik een koksdiploma op zak heb. Ik kan niet tegen mensen die alles beter weten met andere woorden arrogant doen en het zelf niet eens doorhebben.

Ik nodig graag mensen uit om te komen eten en ik kan wel wat kritiek slikken, daar kunnen mijn kookkunsten enkel beter van worden, maar als alles wat ik voorstel wordt afgekeurd of omgedraaid, dan moet ik op mijn tanden bijten om hen niet uit mijn keuken te zetten.

MIJN keuken, niet de jouwe, that’s right.

Plan B: zorgen dat het eten klaar is tegen dat zij voor de deur staan, zodat hij niks meer kan veranderen. Dat heeft gewerkt: mijn spaghetti werd zeer gesmaakt – er werd zelfs met complimenten gestrooid – en volgende week komen ze weer langs.

Tips voor een makkelijk maar lekker en afwasvrij gerecht zijn altijd welkom, want zoals gebruikelijk is de inspiratie ver zoek.

36 thoughts on “Komen eten – uit mijn keuken!

  1. Ge weet dat ik ongelooflijk goed kan koken… maar ik geef nooit maar dan ook nooit commentaar in mensen hun gezicht als ik wordt uitgenodigd om te komen eten. Mensen zijn al zo lief om je uit te nodigen doen hun best en dan zwijg ik. Het gebeurt dat vriendinnen wel uit de keuken komen om te vragen hoe ik iets doe. Maar ik doe dit enkel en alleen als ze er specifiek over vragen. Waar ik mij wel schuldig aan maak is soms eens commentaar geven tegen het ventje achteraf…. Zoals bij de schoonouders die eten kalkoen met fruit uit blik en saus uit een zakje…. Ook geen groenten, daar was ik de eerste keer echt ontzettend van onder de voet. En voor mensen zoals M en ik die nooit iets uit blik of een zakje eten was dat ook even aanpassen en ja daar zeuren we dan wel eens over tegen elkaar. Maar dat zeggen tegen de mensen in kwestie. No way!

  2. Kijk, het is al een tijdje geleden dat ik mezelf nog eens heb uitgenodigd, maar bij deze. Ik ben een zeer gemakkelijk mens, ik zal mijn mond houden over uw kookkunsten, wablief, neen, ik zal ze de hemel in prijzen. Alles is mij goed, behalve lever en niertjes.

    1. Merci voor het receptje! Scampi’s eet ik niet zo graag, ik zal eens kijken voor een vervangingrediënt 😉
      Haha ik zal precies eens een blogetentje moeten organiseren!

  3. De rol van gast moet in zijn rol blijven . Als je me zou uitnodigen zou ik me aan jou keuze’s houden ! Ik lust bijna alles (geen komkommer) en ben ook heel makkelijk mens ! Wat ik al gelezen heb over je kook kunsten zou dat veel belovend zijn !
    Ook ik kook graag en lust ook niet graag kritiek wat ik maak en volgens dat ik zie , zijn de bordjes altijd leeg !

  4. Amai, ja, das inderdaad niet leuk! Ander voorstel: zij mogen bij u komen eten, maar ZIJ koken. Met andere woorden: zij krijgen uw keuken te leen en jullie zijn de gasten in jullie eigen appartement. By the way, als ze zo vaak komen eten, delen ze toch wel in de kosten mag ik hopen.

    1. Ze delen in de kosten ja, da’s inderdaad wel het minste. Nu ja zo’n symbolische 5 euro, eerder. En ik heb eerlijk gezegd liever geen mensen die staan te koken in mijn keuken. Dan moeten zij ons maar eens bij hen uitnodigen eens de keuken er staat, nah.

  5. Ik maak dan meestal een ovenschotel die ik op voorhand gemaakt heb en enkel nog de oven moet insteken. Bijvoorbeeld een Hachis Parmentier. Snel klaar en je kunt hier ook desnoods nog groenten bij krijgen (wat ze precies wel graag heeft =)). Kleine blokjes (brunoise) courgette of wortel?

      1. Een laagje puree in een ovenschotel, erboven op gehakt gerult en daarboven op je groenten (wortel of courgette) op blokjes. Daarboven kaassaus en extra geraspte kaas. Als je volk dan komt zet je alles in een oven voor een twintig minuten en ’t is klaar.

  6. Dat lijkt me inderdaad heel vervelend, pottenkijkers, bij mij zou het niet waar zijn. Maar ja, kant-en-klaar gerechten mislukken niet zo gemakkelijk.
    O ja, nog dit: niet alle mannen moeten een stuk vlees, doch dit terzijde.

  7. Dat is inderdaad interessant, een man die klaagt als er geen groente bij zit. Ik ken tot nu toe slechts andersom. Hoe dan ook terecht om bemoeials uit je keuken te jagen, anders moet hij het zelf maar maken niet? 😉

  8. Ik heb nog een topperke als het nog eens pasta mag zijn en dat super eenvoudig is,…….pasta met rode pesto, rucola, pijnboompitten en gerookte zalm,….en als One nog eens commentaar heeft, doe je je pump uit en sla hem op zijn hoofd, wat is me dat nu ondankbaar ventje!!!

  9. Ow ik zou lekker risotto maken 🙂 Mocht je interesse hebben kan ik je het recept wel mailen 🙂 en je hebt by the way helemaal gelijk; jouw keuken jouw manier.

  10. ik zou mensen die zoveel kritiek hebben nooit meer uitnodigen om te komen eten, da’s al zeker!

    Een afwasvrij gerecht??? Da moet nog uitgevonden worden zeker? Aangekochte lasagne, en opdienen in het aluminium bakje misschien… ?

    🙂

  11. Amai, nee, dat moeten ze bij mij toch ook niet proberen. Ik kan er al niet tegen als ik thuis kook voor mijn ouders en mijn pa komt kijken of ik het wel goed doe :p Ik probeer toch ook mijn commentaar te sparen als iemand voor me kookt, al kan ik er soms echt niet aan doen, als het gerecht nu echt niks voor mij is, tja, wat doe je dan he…

    1. Als ik het echt niet lust proef ik tot het echt niet meer gaat maar lang hou ik dat niet vol. Gelukkig worden we niet vaak te eten gevraagd 😛

      1. Ja, ik proef ook altijd en meestal eet ik het nog volledig op ook, maar helaas ben ik zo een persoon waar je alles wat ik denk op mijn gezicht kunt aflezen. In zo’n situaties komt zoiets dus niet van pas he!

Reacties zijn gesloten.