Gezocht: energie (en een plantensit)

Opgepast, dit postje is met mijn zaagmodus aan. Ik kan jullie tips goed gebruiken. Ik weet ook dat er onder mijn lezers een aantal vrouwen zit die hun job graag doen en zonder moeite veel werken, maar ik ben zo dus niet en ik heb het daar allemaal heel erg moeilijk mee. IK HEB HIER NIET VOOR GEKOZEN, schreeuwt het verzet in mij als ik weeral op een regel of een opdracht stuit die me niet zint. Maar ik vecht ertegen, want ik wil mijn job graag doen, ik wil niet weg bij mijn collega’s (ook al weet ik dat het contact gaat verwateren). Ik probeer positief te blijven maar het zuigt zoveel energie…
Dit als inleiding en sfeersetting.

De tweede week in The Company zit er bijna op: morgenvoormiddag werk ik op De Heuvel en de rest van de week is het ‘teambuilding’, waarover later meer.

Eén ding kan ik u nu al zeggen: het sportdagtrauma waarvan ik het bestaan bijna was vergeten, doet de alarmbellen in mijn hoofd op hoogste volume afgaan. Verdorie zeg, we zitten niet meer in ’t middelbaar, ik ben te oud om in een shortje rond te hossen tussen vierhonderd mensen, en in het water te springen of mezelf op andere manieren belachelijk te maken.

En nu kan ik niet ontsnappen met een doktersbriefje.

Maar dit terzijde.

Het grootste verschil, waar ik het meeste moeite mee heb, zijn de andere werkuren en de langere reistijd. Op voorhand was gezegd dat de werkuren in The Company ook ‘glijdend’ zijn. Op De Heuvel begon ik om acht uur en om vier uur ging de pc uit. Pauze nemen deed ik niet (behalve, toegegeven, wat blogs lezen tussendoor) en heel soms at ik met collega’s samen en dan werkte ik effectief later ’s avonds. Doorgaans was ik om kwart voor vijf thuis, met nog een hele avond voor me. Weg van huis: 9 uur.
Bij The Company is het de bedoeling dat ik ten laatste om half negen begin en ten vroegste om vijf uur naar huis ga. Met andere woorden: je bent verplicht om middagpauze te nemen ofwel werk je negen uur. (Ook hier trouwens een 40-urenweek, behalve in de zomermaanden dan wordt dat 38u maar je moet wel evenlang werken, m.a.w. dat zijn uren die je gewoon kwijt bent. Dit terzijde.) Weg van huis: 11 uur.

Komt er nog eens bij dat ik tegen de avond  compleet ben uitgehongerd.

Doordat we middagpauze ‘moeten’ nemen, en een mens al een sociaal moet doen en blij is dat ze achter haar pc uit kan, ga ik mee met andere mensen eten en dat is om twaalf uur al. Zelfs als ik om drie of vier uur nog een koekje of – jaja geloof het of niet! – een stuk fruit eet, ben ik om vijf uur uitgehongerd en kan ik nog maar aan één ding denken:

Eten, en snel!!!!!

(Typisch HSP.) Met andere woorden: ik kom uitgeput en uitgehongerd thuis. Het lief is dat nog niet gewoon dat het eten op tafel moet staan om zes uur maar dat wordt nog gedrild. Hij wordt er ook stapelzot van dat ik met een nog zwaarmoediger gemoed thuiskom dan anders, maar ik kan er niet aan doen.

Het sloopt mij.

Niet enkel de ‘kortere’ avonden, want er is ook nog de stress, het vele werk, het veranderende werk, alles tesamen.Ik heb geen energie meer als ik thuiskom. Ik plof in een stoel neer, ja een stoel want als ik me in de zetel laat vallen dan kom ik daar de rest van de avond niet meer uit en dat wil ik vermijden. Zelfs afgelopen weekend was er niet veel fut te vinden en het enige wat mijn hersens even kon uitschakelen, was shoppen of urenlang Bones kijken. Het enige leuke aan de langere reistijd is dat ik meer tijd heb om te lezen.

Hoe doen andere mensen dat? Mensen die even laat, of nog later thuiskomen, vol schwung aan hun huishouden beginnen met op elke arm en aan elk been nog een koter die hangt te jengelen?

Hoe doen jullie dat?

Waar halen jullie de fut en de energie om na het werk nog af te spreken met vrienden, te stofzuigen, te koken, kortom te léven?

52 thoughts on “Gezocht: energie (en een plantensit)

  1. pfffff wel kmoet zeggen ik voel mij nu eens exact hetzelfde als hoe jij het beschrijft. en ik werk dan nog maar deeltijds, wel een baby’tje van 5.5maand oud maar toch… ik denk dan ook hoe langer hoe meer dat een administratieve functie toch niet voor mij is weggelegd. ik kan er mij niet op concentreren, maak fouten niet te doen, ben zo gestresseerd door dienen telefoon, heb al weken buikpijn, … pffff en de gedachte dat het nog maar voor een paar weekjes is dat ik er werk helpt er mij precies ook niet boven want wat gezocht na dit werk??? ik weet het allemaal niet meer… zo zie je maar dat je niet de enigste bent… en ik begrijp je maar al te goed

    1. Ik denk dat het idd belangrijk is dat je je job graag doet, het maakt immers ruwweg geschat 80% van je leven uit. Administratie is zo saai! Dacht dat ik het leuk vond maar ik wil in contact komen met mensen en voelen dat ik gewerkt heb, niet thuiskomen met een suffe kop en geen energie meer van een hele dag stil te zitten…

  2. Geen idee eigenlijk. Ik kom meestal om zeven uur, half acht thuis van het werk. De laatste tijd vaak later, maar ik heb er geen probleem mee om me nog op te laden om ’s avonds vanalles te doen.

  3. ik ben in ieder geval al heel benieuwd naar tips van anderen, want ook hier is mijn potje energie vaak op. maar wat bij mij zoal meespeelt:
    – zomer = meer energie dan winter, dus zomer = genieten van meer energie en winter = niet te veel vechten tegen gebrek aan energie maar meer slapen (oh wat een goeie tip :p)
    – hormonen = grote energiepikkers, dus de week voor de rooi vlag = niet vechten tegen energiegebrek = wederom meer slapen
    – nieuwe situaties en routines = vreet energie, hopelijk na een tijdje beter
    Dus: in de zomer, en in de weken nà mijn regels, ben ik miss sociaal en heb ik een leven. In de winter is dat wat minder, en zéker vlak voor de regels, dan ben ik holbewoonster.
    En verder: een middagpauze is bij ons ook verplicht, is dat niet altijd verplicht? Het is in ieder geval wel gezond. Los van het tijdsaspect.
    En er zijn ook elegante shortjes.
    En verder weet ik niet zo veel over uw werk dus ik kan weinig inhoudelijk zinvol advies geven, maar lang iets doen wat je niet leuk vindt, dat houdt niemand vol.

    1. Ik heb tientallen shortjes gepast in de sportwinkel en welgeteld één short gevonden die paste. Mijn heupen en billen zijn het probleem. In een gewone klerenwinkel moet ik niet proberen zo’n fancy modieus shortje te kopen want die zijn te kort voor mijn ‘boomstammen’ en passen al helemaal niet. Geef mij maar rokjes… 🙂
      Bedankt voor je tips, zo weet ik tenminste al dat ik niet de enige ben die zich in de winter opsluit 😉

  4. Je krijgt zoveel nieuwe indrukken en een verandering in je job is ook iets emotioneels. Die dingen maken je moe. Ook het feit dat je dagen er anders gaan uitzien (meer uren van huis) maakt je moe. En zowel je geest als je lichaam moet zich daar aan aanpassen. En dan komt daar nog eens jou HSP bij. Natuurlijk ben je moe! Geef jezelf tijd om je aan te passen. Zie het een tijdje aan. Probeer trucjes en systemen te vinden om je huishouden in te delen,… Het komt wel goed.

    1. Bedankt voor je troostende woorden 🙂
      Het lief doet zijn best om mee te werken hoor, ik denk dat hij momenteel meer in het huishouden doet dan ik maar hij zit dan ook heelder dagen thuis om te blokken. Volgende week wordt spannend want dan heeft hij ook minder tijd. Ik denk dat ik vanaf nu int weekend ga koken voor een ganse week ofzo…

  5. Ollie is niet veel thuis , maar we hebben ( TV en ik) goede afspraken daarover gemaakt. Daar ik redelijk goed mijn boterham verdien , werkt ze part -time en kan ze de huishouding doen ! Ollie zorgt voor de administratie en dat we alles in voorraad hebben .
    De zondag is het haar vrije dag , dan kookt Ollie voor haar en soms de kinderen en verwent haar. want ze verdient het ! !

    1. Da’s mooi Ollie! Zo’n taakverdeling zou ik ook wel zien zitten maar dan moeten we eerst nog een aantal jaartjes allebei werken vrees ik!

  6. Goh ik heb een grafhekel aan mijn werk.
    Ik vertrek thuis rond half zeven om tegen zeven uur aan mijn bureautje te zitten. Middagpauze is verplicht (is trouwens bij wet verplicht 🙂 ) en heb om 16 uur gedaan. Nu met de nieuwe situatie blif ik wel regelmatig plakken tot 17 uur.
    Er zijn dagen dat ik daarna gewoon in mijn zetel plof (laten we niet vergeten dat ik dan al wakker ben van kwart na vijf) maar er zijn ook dagen dat ik de wereld nog aankan.

    in verband met die teamactiviteit. Als het mij niet zint dan doe ik gewoon niet mee. Dat weten ze hier op het werk ook al lang. Ik ben een volwassen vrouw en laat mij tot niks meer verplichten. Gelukkig werk ik in een bedrijfscultuur waar dat ook kan. Langst de andere kant als het niet zou kunnen zou ik er niet blijven werken. Ik ben niet volwassen geworden om mij door anderen nogsteeds als een klein kind te laten behandelen. 🙂 Maar ik heb het vage vermoeden dat die houding ook pas na jaren dienst van mij is geaccepteerd en niet zo schitterend is om te doen tijdens je eerste paar weken.

    1. De teambuilding is VERPLICHT, dat is ons meteen duidelijk gemaakt, maar als ze dit elk jaar lappen dan verzin ik wel een excuus de volgende keer of dan plan ik een vakantie in. Als ik er tegen dan nog werk 🙂
      Ja natuurlijk is middagpauze verplicht, maar ik vind niet dat ze je mogen dwingen om daar een uur van te maken of om die om 12u te nemen als je niet als asociaal gezien wil worden. Soms werk ik gewoon liever door en ga wat vroeger naar huis. Om 7u beginnen lijkt me wel extreem vroeg :p Nuja we zien wel hoe dat nog verder loopt.

      1. Bij ons is de teambuilding ook verplicht hoor. Maar de verplichting houdt op bij aanwezig zijn. Ik zit dus meestal lekker relaxed op een bankje en laat de rest zich aanstellen 🙂

  7. Ik ben er zeker van wanneer je je hebt aangepast aan je nieuwe ritme en ja dat gaat effe tijd vragen :-),…….ga je weer energie krijgen, om wat dan ook te ondernemen,…….maar het blijft balanceren op een slappe koord,…..er moet zoveel niet??? Het zou zoveel anders zijn, wanneer we zouden kunnen thuisblijven,…….ik denk daar de laatste tijd meer en meer aan,…….het zou me enorm veel stress besparen,…en zeker in de week wanneer de zoon bij me,……en dan elke keer wanneer hij uit school komt staat er dan een bakje chips met een frisdrankje klaar,….ipv een gestresseerde moeder die nog boodschappen moet doen en koken en de was insteken,…….het afwasmachien moet uitladen enz enz,…….

    1. Deeltijds werken aan hetzelfde loon, ik zou er direct voor tekenen!! Zeker als je kinderen hebt, kan ik me niet voorstellen dat je fulltime volhoudt. Ik kan me niet voorstellen hoe mijn ouders het al die jaren hebben gedaan gekregen! Echt, respect!

      1. Zie daarvoor zou ik dus wel een kind willen. Zijt maar zeker dat ik dat verlof dan oppak. Maar da’s de verkeerde reden zeker om aan kinderen te beginnen?

  8. Ik zou het een paar weken geven om te wennen aan het nieuwe ritme. Waar ik stage deed, dan vertrok ik thuis om 7:00 a 7:10 en was ik ’s avonds thuis om 17u, soms zelfs later. Waar ik vroeger werkte vertrok ik thuis om 6u naar mijn werk, en was ik ’s avonds pas thuis om 18u, ik was dus 12u weg van huis omdat ik met openbaar vervoer telkens 2u heen en 2u terug erover deed + 8u werken. Heel zwaar in het begin, maar na een aantal weken wen je er normaal gezien aan?

    Ik zou zowiezo ook wel zoeken naar een nieuwe job, je weet nooit of je ineens een heel erg leuke vacature tegen komt!

    1. Ik ga wat rondkijken ja, maar op het werk durf ik niet zo goed en thuis heb ik maar weinig zin om mijn laptop ook nog eens op te zetten na een hele dag achter een computerscherm. Misschien van ’t weekend. Probleem is dat ik niet weet wat ik wil!

  9. Ik had dat hier ook toen ik nog ging werken. Het was steeds een hekseketel , na het werk boodschappen, koken, afruimen , vaatwas vullen en voor de rest had ik geen fut meer, ( maar ik had dan ook al last van fibro zonder dat ik me op dat moment bewust van was. Ik denk dat je tijd nodig hebt om je ritme te vinden en je vindt vast wel draai! In elk geval veel succes!

  10. Ik denk dat het verschil ook zit in of je het leuk vindt wat je doet of niet. Als ik iets zou moeten doen, wat ik niet leuk vind, dan vind ik elke minuut te lang. Dan snap ik je wel. Maar ik heb dagen dat ik om half 7 al in de auto stap en pas om 21.30 weer thuis binnen kom lopen. Maar als je hetgeen doet wat je leuk vindt dan maakt het niet zo heel veel uit.

    Waar krijg ik energie van, door doordeweeks hard te werken en op de vrije momenten alles eruit te halen wat er uit te halen valt. In het weekend lekker shoppen en stappen met vriendinnen en de dingen doen die ik kan doen omdat ik werk. Daar krijg ik energie van.

    En soms rustweekenden inlassen, of pauze dagen zoals ik nu heb, dan is mijn batterij weer vol en dan kan ik er weer tegen aan.

    1. Nee, ik vind het niet leuk… Ik merk het verschil als ik me even op mijn oude taken kan concentreren, dan gaat het werken tien keer beter, maar mijn nieuwe functie bah ik voel niks dan weerzin… Wil nog de kat uit de boom blijven kijken, wie weet valt het uiteindelijk wel mee, maar ik zie mezelf niet de rest van mijn leven assistent spelen, daar kan je niet mee opklimmen en dat is toch maar altijd hetzelfde…
      Ik ga mijn vrije tijd wat beter moeten inplannen en idd zoals jij zegt pauze inlassen maar ook leuke momenten want sebiet bestaat mijn leven enkel nog uit werken en in de zetel hangen!!

  11. Heb niet alle reacties gelezen, dus misschien val ik in herhaling, maar ik wilde nog even het volgende kwijt. Jezelf aanpassen vergt sowieso de nodige energie van je (bij mij was het het ergst toen ik van studenten- in werkmodus belandde. De eerste weken wilde ik gewoon om 20.00 in mijn bed kruipen.) dus misschien moet je het nog wat tijd geven. Maar aan wat ik opmaak uit je verhalen over je werk, denk ik dat er ander werk bestaat voor jou, LJ, waarin je jezelf veel meer zou kunnen ontplooien en dus gelukkiger zou zijn. Waar je net meer energie en drive van krijgt.

    1. Ik denk ook dat het vooral ligt aan het feit dat de functie me niet aanspreekt en het bedrijf nog véél minder. Moest het een toffe job zijn, zou ik waarschijnlijk met minder tegenzin van de trein stappen.

  12. daarom vond ik nachtwerk zo heerlijk, dan heb je nog een ruime namiddag om alles te doen waar je (al dan niet) zin in had!
    Maar het ziet er naar uit dat ik wellicht straks de dagploeg in ga duiken, misschien kom ik in hetzelfde straatje terecht als waarin jij nu zit…

  13. (Reactie zonder alle reacties gelezen te hebben – te lui …) Ik snap ook niet hoe mensen dat doen, voltijds werken, daarna nog het huishouden doen, tijd maken om voor de eventuele kinderen te zorgen en dan nog tijd overhouden voor hobby’s. Hoe doen die mensen dat? Slapen die eigenlijk nog? Zelf maak ik ook soms lange dagen (zonder dat dat trouwens extra geld oplevert, maar dat is nog een ander verhaal) en heb ik onregelmatige uren, zeker in de lente en de zomer. Gelukkig zit mijn werk meestal tussen “te doen” en “heel fijn”. Bovendien woon ik niet zo ver van mijn werkplek.
    Je kan trouwens altijd nog proberen iets anders te zoeken. Als je al werk hebt, zit je wat dat betreft in een comfortabelere positie dan een werkloze.

  14. Hmm, ik ben dagelijks tien uur van huis voor mijn stage. En ik moet zeggen dat ik, als ik thuiskom, meestal niet in staat ben om ook nog maar íets te doen voordat ik iets gegeten heb (laat staan dat ik mijn eigen maal dan nog moet gaan koken, gelukkig staat die dan al bijna klaar). Als ik dus wel zelf voor mijn eten zou moeten zorgen, dan zou ik extra voedsel mee moeten nemen naar de universiteit of zorgen dat er iets klaarstaat wat ik alleen nog in de magnetron hoef te gooien.

  15. Goh ja….. hoe doe ik dat? Ten eerste denk ik dat mijn situatie niet echt te vergelijken is. Het luxe van mijn huidige werkgever is dat ik erg flexibel mag werken als het gaat om mijn uren. Ik mag tussen 6 en 10 beginnen en dus ook weer tussen half 3 en half 7 naar huis. Dat wil dan overigens niet zeggen dat ik niet moe ben na zo een dag. Ik merk zeker dat het om 5:15 opstaan nog wel eens flink op kan breken.

    Ik heb gemerkt dat dingen samenvoegen helpt. Ja dat heeft uitleg nodig ik snap 😉 Bijvoorbeeld; sporten doe ik direct wanneer ik uit mijn werk kom. Schoonmaken van de keuken doe ik tijdens dat ik kook en echt goed schoonmaken van het huis doe ik alleen in het weekend. (oke en mijn moeder helpt ook) Daarbij is het ook een stukje mindset. Ik heb ook honger wanneer ik uit mijn werk kom maar dat is geen levensbedreigend iets 😉 En lange dagen…. tja ik ben ook tussen de 10 en 11 uur van huis, dat was bij mijn vorige plekje idd wel anders. Denk dat het vooral een kwestie van loslaten is, dan hou je ook weer energie over 🙂

  16. Goh, je weet dat ik ook neit happy ben hé. Ik doe exact mijn uren, waar ik vroeger soms 15 uur van huis weg was, minimaliseer ik nu tot in het extreme.

    Ik ben niet helemaal mee met je werksituatie. Je hebt een nieuwe job? En ze is je opgelegd?

    Ik kan weinig raad geven.
    Weet je wat energie geeft, maar het is de start die het moeilijkste is, echt waar, maar geloof het is een fantastische energieboost ==> gaan joggen.
    Je gaat me de eerste 3 weken niet geloven en me daarna een standbeeld willen geven.

    Ik heb ook altijd honger als ik thuiskom. Honger maakt me slechtgezind.

    Jezelf verplichten nog iets leuk te gaan doen. Ik zit volle bak op de site van Zomer van Antwerpen en zet de agenda vol met opties. Ennnnee niet in de zetel gaan zitten als je thuiskomt, want je geraakt er niet meer uit.

    1. Joggen ja of iets anders sportief, ik merk dat t me deugd doet achteraf, maar ben te lui! Ons bedrijf is overgekocht en bij de nieuwe werkgevr verandert mn functie helemaal.

  17. De wekker gaat elke dag om 06:00u. Ik sta dan op en vertrek. (boterhammen, douchen doe ik de dag voordien). Rond 08:00u op het werk. Ook middagpauze. Vertrek rond 16:00 of 17:00 ligt eraan of ik de kids heb. 18:00 of 19:00 thuis, eten maken, tafel opruimen en dan niet voor 24:00u gaan slapen.

  18. Ik kan daar goed inkomen dat je dat niet meer zo ziet zitten, met die verlengde werktijd, dat laat thuiskomen, het veranderde werk… Misschien nog even aankijken of je in het bedrijf een andere functie kan krijgen of je functie zelf een beetje beter mag inrichten dat het wat meer lijkt op wat je op de heuvel deed? Maar ja, je wilt niet in Brussel werken (wat me er aan doet denken, zit je in hartje brussel of in de rand?)… Oogjes openhouden op de vacaturesites, dat doe ik ook… :p

    1. Nee niet in centrum Brussel. De reistijd zal wel wennen maar er zijn meer dingen de me er niet aanstaan. Wat ik op de heuvel deed zijn dingen waarvoor ze in the comany heel der afdelingen hebben.

  19. Ik heb 5 jaar gewerkt van 7u30 tot 17u en van 18u tot 21u (poseren) en de zaterdag ook nog (poseren) ! Ik had alleen de zondag om het huishouden te doen. Hoe ik het overleefd heb, weet ik niet, maar het moest, hé.
    Van zodra de geldbeugel het toeliet, ben ik vrijdag thuis gebleven. Nu poseer ik niet meer en werk nog 3,5 dagen. Nu is het goed.
    Ik vrees dat je erdoor moet of ander werk zal moeten zoeken. Sorry.

  20. Ik denk dat ik me compleet hetzelfde zou voelen. Ik heb niet graag veranderen in mijn nadeel. Ik denk dat het wel zal beteren eenmaal je wat meer gesetteld bent in de job maar je zal er door moeten :/

  21. pff, da’s best moeilijk eigenlijk.

    het eerste wat wij hier bekeken hebben is hoe we financieel wilden leven, de pro’s en contra’s, vanuit de gedachte dat alles zijn prijs heeft, en alles een kwestie van prioriteiten is.

    ik veronderstel dat iedereen moet werken, maar werken om geld te verdienen is oneindig veel lastiger dan werken als een soort hobby (werk dat je dus enorm graag doet, ook al zijn de verdiensten wat minder) heb ik ervaren. dergelijk werk kan zwaar zijn, maar vreet op de een of andere manier geen energie, je bent niet “geestelijk op” als je thuiskomt.

    energievreters zijn ook:
    koffie,
    suiker,
    vet,
    tabak,
    medicijnen,
    alcohol
    en vooral stress

    meer energie krijg je door:
    gezonde voeding,
    koolhydraten,
    voldoende nachtrust,
    lichaamsbeweging,
    volledig te ontspannen
    een “way of life” te vinden die volledig bij je/jullie past.

    1. Maddox, bedankt voor je reactie. Wij zijn helaas nog te jong (en het lief nog te studerend) om al minder te gaan werken, ik vrees dat het nog een decennium of zo bij dromen zal blijven over 4/5 of halftijds werken. En idd, als je je job graag doet hou je energie genoeg over om de wereld aan te kunnen, ook naast de werkvloer. Die ervaring heb ik ook.
      Wat je twee lijstjes betreft, ook dat heb ik al ondervonden. Toch blijf ik, als ik mij slecht voel, teruggrijpen naar afhaaleten en snoep, veel snoep.
      Het zal nog een tijd uitzoeken en afwachten zijn, vooraleer ik op mijn pootjes terechtkom.

      1. ha LJ, ik had het niet over minder of halftijds werken,
        maar alleen dat ons werk graag doen prioritair was aan het loon. gewoon proberen te zaaien naar de zak (om maar iets te noemen: we wonen in een 300 jaar oud kotteke die we indertijd gekocht hebben waar we 3 jaar alles zelf aan verbouwd hebben, totale kostprijs 1/4de van een nieuwbouw) maar dat is iets wat ieder voor zichzelf moet uitmaken, en een kwestie van proberen. (nu heb ik enorm veel van werk veranderd, iedere keer een totaal andere sector, ben gewoon erg leergierig en hou wel van uitdagingen, maar ik begrijp ook wel dat dit in de tijden nu niet echt meer mogelijk is)
        ik ben eens in een fabriek gaan werken: vaste uren, 8u/dag, vrijdag om 15u gedaan, hoog loon, op 4 km van thuis….ik heb het 6 maanden uitgehouden, ik ging er gewoon dood!
        ik heb bouwstoffen geleverd met een vrachtwagen en kraan, soms van ’s morgens 5u, tot ’s avonds 20u (vooral in de zomer), door het grote aantal uren verdiende ik bijna (!) zo veel als voor die 8u in die fabriek…maar ik herleefde gewoon! ik was vrij, mijn dochter ging soms mee tijdens vakanties..echt zalig!
        dat bedoel ik met “alles heeft zijn prijs”, begrijp je?
        groetjes

        1. Mmm ok fout begrepen dus 😀 Om eerlijk te zijn moest ik nu een leukere job vinden aan een minder goed loon, het zou niet gaan… En een huis verbouwen ja als je handig bent en wat hulp kan verwachten, wij met ons tweetjes zie ik dat niet doen. Maar je moet wel doen wat je graag doet, ik zie mezelf ook niet in een fabriek gaan werken of iets echt tegen mijn zin doen omdat ik er veel mee verdien. Ik werk om te leven, niet omgekeerd!!

Reacties zijn gesloten.