Het lenteritueel

We werden in de Vlaamse polders verwacht voor het zgn. ‘lenteritueel’ van Klein & Kleiner, Teamo’s stiefbroertjes van zeven en twaalf jaar oud. We hadden zo’n beetje onszelf uitgenodigd toen we hoorden dat het met druïde en al zou zijn, want dat wilden we met eigen ogen gezien hebben.

De mama (en dus de ex van Vriend) is op z’n zachtst gezegd alternatief – als alternatief wil zeggen: je kind dwingen deel te nemen aan een ritueel waarin het niet gelooft, er onverzorgd bijlopen en geen bh dragen waardoor je borsten tot halverwege je buik gaan hangen.

Vrouwen die in het openbaar verschijnen zonder borstondersteuning zouden gestraft moeten worden. Zwáár gestraft.

Klein wou zijn Vormsel niet in de Kerk doen, vandaar dat de mama de gelegenheid aangreep om hem een ander ritueel te bezorgen doen ondergaan. Kleiner deed alles enthousiast mee; hij vond het leuk om op de drum te slaan en op de tenen van zijn grote broer te gaan staan.

Tijdens het ritueel zelf was ik nogal afgeleid door de pijn in mijn voeten – ik had de dag ervoor al te veel moeten rechtstaan op hakken, en nu weer, bovendien wegzakkend in het gras – en door het nemen van foto’s van de gebeurtenissen.

De druïde zag er – in tegenstelling tot de mama van de feestvarkens – heel erg statig en waardig uit in een supermooi kleed en met een lange vlecht in haar haren en wit met goud bestikte cowboyboots. Kortom, het plaatje klopte ondanks het ontbreken van laurierblaadjes en een lang wit kleed.
Ze liet ons in een cirkel staan en stelde ons allemaal op ons gemak. Het was eigenlijk een vrij sobere, ingetogen ceremonie waar de aardkrachten de hoofdrol speelden, en de mama die om de haverklap moest opdraven om een tekstje voor te lezen. (De papa kwam amper aan bod, maar ik denk niet dat die dat erg vond.) Het publiek, wij met z’n allen in een kringetje, moesten af en toe mee een gebed opzeggen en zelfs een lied zingen, dat klonk wel mooi.

Ik vond het alleszins een pak aangenamer dan een kerkviering.

Na afloop was er cava, perensap en (gezonde) hapjes in het zonnetje, met de zeelucht in onze neus. Omdat we om zes uur een restaurantreservatie hadden, was er geen tijd meer om effectief naar zee te gaan – amper 7 km verderop! – en eigenlijk hebben we het grootste deel van de dag binnen of ‘onderweg’ doorgebracht. Dat doe ik dus nooit meer hé, voor drie uurtjes naar de kust pendelen, zonder dan ook nog eens de zee te zien.

19 thoughts on “Het lenteritueel

  1. De morgen van de 21 ste juni is het zonnewende , dan schoot (schiet) de druïde een pijl zogezegd in de zon. Stonehenge gebeurt dat nog , maar er is zoveel volk aanwezig dat het niet meer leuk is ! Toch moet je dat eens meemaken !

  2. ahhh dit is helemaal mijn ding, maar dat had je wel verwacht he meid.
    klinkt trouwens bekend.
    Oke jammer dat de mama het de jongens opdringt, maar ik ben wel te vinden voor deze rituelen.
    wou dat ik er had bij kunnen zijn.

    1. Hehe inderdaad 🙂 Ik heb mijn best gedaan om te proberen te onthouden bij welke ‘groep’ ze zat maar ’t was zo’n ingewikkelde Engelse naam, weet alleszins dat Churchill ook druïde was in hun orde.(zei ze)

  3. het lijkt me wel een bijzonder spektakel, LJ
    En de aanhangers van druïdes lijken me veel onschuldiger dan menig andere mensen…
    Wat die behaloze vrouwen betreft, iemand met minuscule tietjes hebben toch echt geen beha nodig?

    Groetjes!

  4. Weten ze dan niet dat alleen ik in het openbaar zonder bh mag rondlopen? Mijn borsten zijn er klein genoeg voor hoewel ik dat wrs nooit of te nimmer doe.

    En wat een leuke mama; rituelen aan je kinderen opdringen…

    1. Ik zou mij gewoon niet op mijn gemak voelen; stijve tepels enzo 😉 Maar tis eendert hoe, als je zo oud bent moet je de natuur een handje helpen door ze wat te ondersteunen he. Vind ik.

  5. Hmmmmm weet niet goed wat ik hier nu van moet vinden. Zou het allemaal heel erg zweverig vinden en daardoor moeilijk om serieus te blijven..

    Even een comment op je borsten verhaal, soms is het echt zo fijn zonder zo een ellende ding te lopen. Geef toe daar moet je dan wel de borsten voor hebben, point taken!

  6. Lijkt me leuk , zolang de kinderen het uiteraard zelf leuk vinden! Ik sta voor alles open en ik ben er best nieuwsgierig naar! Voor mij als er kleinkinderen komen moeten ze niet persé gedoopt worden, ik zie mijn dochter ook eerder iets keltisch doen met haar Ierse vriend, hoewel zijn familie dan wel heel katholiek is naar het schijnt! Enfin, k vond het boeiend om te lezen!
    greets!

    1. Ik sta zeker ook open voor alles en ook voor wat mijn kind wil (als ik er ooit één heb). Ik ga die niet dwingen en als ze voor de kerk willen gaan, prima.

  7. Not my cup of tea,…..en ik vrees dat ik Mr.Big helemaal niet warm kreeg voor zo’n rituelen,….ik kan het niet opbrengen om in iets te geloven dat ik zelf niet kan waarnemen,….

  8. Lijkt me wel eens leuk om mee te maken. Alleszins aangenamer dan een kerkdienst, alhoewel ik de eerste-communievieringen ook wel iets vind hebben. De kindjes zijn dan nog zo onschuldig gelovig, je zou ze opeten 🙂 Plechtige communies zijn al veel van die charme kwijt, om niet te zeggen helemaal.
    Gnifgnif…..zwaar gestraft, wahahahaha…. Ik vind niet dat ze moeten gestraft worden, streelt enkel mijn ijdelheid dat ik geen hangers heb 🙂

  9. De natuur is de natuur, punt uit. Als je borsten richting grond hangen, tja dat is dan zo. Als je dan gemeenschap (mooi woord niet?) gaat hebben, dan hou je je bh ook niet aan. Als je bh-zonder rondloopt, zorg er dan wel voor dat je geen doorkijk-shirt aanhebt. Of vanboven open zodat je mee kunt genieten van haar kleur van sokken.

    1. Hans gij zijt een man, geef toe, zo van die hangtieten maken je er op ’t eerste zicht niet aantrekkelijker op. Het oog wil ook wat he?
      Oké zo weet je wel meteen wat voor vlees je in de kuip hebt natuurlijk.

Reacties zijn gesloten.