Game of shame

Eens was ik een grote fan van wat vroeger ‘Basket Groot-Leuven’ heette, of kortweg ‘BGL’ voor de vrienden. Hier, daar, ginder en ook nog elders leest u over mijn plotse interesse in deze sport en mijn onverwachte liefde voor de kleur groen, die zich gedurende een seizoen of twee-en-een-half wist te manifesteren.

Nu heten ze ‘Leuven Bears’ en is hun kleur zwart, zwart, zwart, wat we dan maar aantrokken om niet uit de toon te vallen tussen de rest van het publiek. Het enige wat nog van de oude garde rest, zijn de die hard fans (steevast te vinden op tribunes D en E) en speler Ian Hannavan (wiens slordige kapsel ook de tand des tijds heeft doorstaan). En de cheerleaders, voor hun leeftijd veel te schaars geklede meisjes die je wel moet bewonderen omdat ze bij elke time-out en pauze doorheen alle lawaai een dansje moeten opvoeren.

De wedstrijd van maandag 7 mei was er één met een wrange voorsmaak. Het was namelijk een replay: exact dezelfde match had Leuven eerder tegen Oostende gewonnen, maar de tegenstanders waren naar de rechtbank gestapt omdat de scheidsrechters hen geen time-out hadden gegeven, waardoor zij zogezegd waren verloren. (Terwijl: refs zijn ook maar mensen, ook voetbalfans weten dat zij fouten maken en beslissen over de wedstrijd. Nochtans, ‘vendu’ is een woord dat tijdens elke match wel eens hartstochtelijk wordt gebruld door een laaiend publiek.)

U begrijpt dat de sfeer om te snijden was.

Gelukkig gaat het er bij basket doorgaans geciviliseerder aan toe dan bij voetbal. Geen hooligans, geen rellen; op wat gebrul tegen de refs en gegooi met wc-papier na, houden we het doorgaans beschaafd.

Om alle mogelijke supporters op de been te krijgen, bood Leuven Bears gratis tickets aan dus waren wij ook nog eens van de partij. Een clown deed de balopgooi, ’t is eens wat anders, en we mochten met wc-rollen gooien, wat feitelijk een kunst is; mij is het alleszins niet gelukt om de sliert lekker te laten uitwaaien zoals ’t hoort. Daarnaast was er ook veel meer kabaal dan ik mij herinnerde. Er werden toeters uitgedeeld en het aantal trommels is met de jaren gestegen. Ik heb weer iets over Mezelf bijgeleerd:

Megafoons in mijn directe nabijheid roepen moordlustige wurgneigingen op.

Het zou moeten toegelaten worden om zo’n ding door iemand z’n strot te rammen. Frustraties kwijtraken enzo.

Het enige wat ontbrak, waren oordopjes. Gelukkig heb ik de mijne standaard in mijn sjakos zitten. Helaas had ik ze alweer uitgedaan toen we na de match achter een Oostende-speler langsliepen die werd geïnterviewd door de plaatselijke tv-zender en belaagd door gefrustreerde Leuvenfans-met-toeters-die-op-mijn-oren-waren-gericht. Serieus, waarom komt er steeds meer lawaai kijken bij balsporten?

Wie een vuvuzela bezit en gebruikt, zou de doodstraf moeten krijgen wegens schadelijk voor de gezondheid.

Over de wedstrijd zelf kan ik kort zijn: het was een nek-aan-nek-race tot Leuven in de extra time werd afgemaakt, alsof Oostende expres had zitten wachten op zijn moment of fame shame.

Oostende mag trots zijn op z’n overwinning. Not.

Mijn excuses voor de erbarmelijke kwaliteit van onderstaande fofocollage, maar zo hebt u een idee hoe het er daar uitzag enzo. (klik om te vergroten)
Leuven – Oostende 7 mei 2012, 81-87

10 thoughts on “Game of shame

  1. Wat gaaf! Goede vriendin van mij wil me nog altijd keer meenemen naar de Play Offs in Nederland (Landstede basketbal heeft zij veel mee). Ik weet zo weinig van Basketbal, maar denk dat ik wel een keer mee ga! Lijkt me wel leuk!

  2. Ik ga soms naar de Antwerp Giants kijken. Ik vind het wel iets hebben, al dat kabaal. Maar ook maar voor af en toe zenne. Plus dat ik gratis tickets van stad antwerpen heb en dan zit ge ver genoeg van de fantribunes dus dan kunt ge het kabaal van op afstand ‘bewonderen’ :p

    1. Ik heb één keer aan de andere kant gezeten, zo op van die bedrijfszitjes, daar was de sfeer nogal saai eigenlijk, ik durfde nog niet rechtspringen als er werd gescoord of tijdens spannende momenten, maar nu had ik er véél voor gegeven om daar te zitten, ver weg van al die toeters en trommels !

Reacties zijn gesloten.