LJ het kieken

Dus omdat ik lui ben, nam ik zaterdag de bus naar ’t stad, waar ik had afgesproken met Zus voor ons shoppinguitje.

Aan het einde van de middag had ik dik spijt dat ik mijn trouwe regenboogros op stal had gelaten, en ik zal u uitleggen waarom.

Met de bus is het een kwestie van minstens een half uur voor ik ter plaatse ben, tijdens de spits staat het record op drie kwartier, en met de fiets doe ik er twintig minuten over, parking zoeken inclusief want ik ken alle mogelijke fietsparkeerplekjes rond de winkelstraten.

We waren nog maar net de ring over of de bus zwaaide af naar rechts, in plaats van netjes rechtdoor. Toen rook ik onraad en herinnerde me het omleidingsbericht dat De Lijn me netjes enkele dagen op voorhand had gestuurd en dat ik ongeïnteresseerd had weggeklikt: omwille van de carnavalsstoet was de Grote Markt afgesloten voor verkeer. Gelukkig speelde deze gedachtegang zich op welgeteld één seconde af en had ik de tegenwoordigheid van  geest en de vliegensvlugge reflex van een wakkere karate kid om op het belletje te duwen vóór de vervanghalte vlak om de bocht.
Zodus nog 15 minuten te voet tot aan de plaats van afspraak, waar ik anders huppelend 2 meter had kunnen heen lopen van aan de bushalte vlakbij.
Gelukkig had ik, in alle voorzienigheid, All Stars aan. Die zijn ook beter om te lopen op de belachelijke steentjes waarmee de zogezegd wandelvriendelijke delen van Leuven geplaveid zijn. Met hakken zijn die steentjes namelijk een ware marteling.

Die waarschuwing geef ik u mee als u een bezoek zou plannen aan mijn verder heel erg aangename stad.

Na ons shopuitje besloot ik richting station te lopen, tegen de indrukwekkende stroom mensen in. Carnavalsstoet? Maken dat ik hier wegkom!

Er stond al een bus te wachten met mijn richting gedisplayd op de roller dus zonder verder nadenken stapte ik op. Fout nummer één.

De rit was gratis. Hint nummer één. Ik dacht omwille van de carnavalsstoet – wat lief van De Lijn! Fout nummer twee.

Er stapten steeds meer mensen op; hint nummer twee. Waarbij ik dacht: nog volk dat weg wil uit de stad voor de stoet eraan komt. Fout nummer drie.

Het waren allemaal mannen. Hint nummer drie.

Er waren zelfs mensen van De Lijn die van op het perron de goede opvulling van de verhitte bus coördineerden. Hint nummer vier. Omwille van de massa volk die verwacht werd na het doorkomen van de stoet, dacht ik. Fout nummer vier.

De mannen lachten dat ze nu nog niet zat waren. Hint nummer vijf.

Er zaten ook heel wat Engelstalige mannen op de bus. Hint nummer zes.

Een vrouw jammerde vlak na het vertrek van de bus dat ze op de verkeerde bus zat. Hint nummer zeven.
Toen kreeg ik ongeveer door dat de mannen op de bus onderweg waren naar het bierfestival.

Er werd op het belletje gedrukt maar we reden alle haltes voorbij. Hint nummer acht.
Toen kreeg ik schrik.

Ik wilde me een weg naar de chauffeur banen maar de bus stond propvol. Enkele mannen bij de deur brachten me ervan op de hoogte dat deze bus een rechtstreekse pendelbus was tussen het station en het festival. Een pendelbus als in: enkel een vertrek- en eindpunt, geen haltes daar tussenin. Hint nummer negen.
Toen besefte ik: I’m screwed.

Gelukkig had de jammerende vrouw wel de chauffeur weten te bereiken en stopte hij even verder. Ik begon te schreeuwen als een varken dat naar de slachtbank wordt geleid en nu een uitweg ziet, of hij voor mij ook even de deur kon opendoen. Dat gebeurde.
Toen kon ik nog 20 minuten stappen tot thuis.

Echt, soms ben ik een kieken.

Dus hoewel ik zo een stap dichter ben bij mijn goede voornemen om weer te gaan wandelen, heb ik de volgende dagen steevast de fiets genomen, het regenbuitje onderweg was een bijkomstigheid waarvoor ik mijn door m’n regenboogvélootje gecreëerde vrijheid niet meer op wil geven.

18 thoughts on “LJ het kieken

  1. Zwijg stil : ik zou dat ook tegen komen ! Daarom neem ik altijd mijn auto of, als ik ’t Stad moet zijn, de fiets. Openbaar vervoer is niet aan mij besteedt want dat is altijd een beetje wachten/omrijden/verkeerd afstappen/ …

    1. Met de auto naar ’t centrum gaan vind ik nogal zot, dan ben je wel ff bezig met parking te zoeken en te verdwalen in éénrichtingsstraten (daar kunnen ze hier nogal wat van) en betaal je ook nog eens te veel geld… maar da’s ook omdat we maar een kleine stad hebben én dat ik er belachelijk dichtbij woon dat ’t OV of de fiets voor de hand liggen.

  2. ik had eigenlijk ook naar het Zythos Bierfestival moeten gaan, maar met de wagen is het niet aan te raden als je nog meer dan 100 km terug naar huis moet. En een BOB heb ik niet
    En met het openbaar vervoer is het hopeloos

    1. Mijn vader ging daar vroeger altijd naartoe met vrienden, ook met het openbaar vervoer. Arme mede-treinreizigers…

      1. het was het was wel de eerste keer dat het Zythos Bierfestival in Leuven doorging hoor, LJ!
        Je vader heeft het dus op andere locaties nog bezocht?

        1. Ja mijn vader ging elk jaar, en dan met de trein dus, maar dit jaar is hij niet geweest, omdat het te dichtbij was?! Ik weet ’t niet 😀

  3. Whahahahahaha ow sorry LJ ik zou niet moeten lachen om jouw leed maar ik zie dit echt allemaal al voor me en kan me zo voorstellen hoe jij je gevoeld moet hebben…. Voortaan toch maar de fiets?

    1. Ja als het niet zo sch*tweer was zou ik alles met de fiets doen! Hoeveel kilometers ik al niet te voet heb afgelegd de afgelopen weken! Goeie training…?!

  4. Oh haha, dat moet een avontuur geweest zijn! Ik zou ook volledig aan het panikeren geslagen zijn op een bus vol mannen op weg naar een bierfestival, van alles wat je kan meemaken haha 🙂

Reacties zijn gesloten.