Ik ben LJ

Ik vond het megacool, om die woorden eens hardop te kunnen zeggen.

Zomaar, midden op straat, ingeduffeld als een eskimo in mijn michelinjas, met bevroren tenen en twee boeken armer.

Ik wist al wie zij was, had thuis 1 + 1 gedaan en was linea recta bij 2 uitgekomen, maar ik durfde het haar niet goed te vragen, wat als ik het mis had, maar toen ze uit de bus stapte,Β herkende ik haar direct van de foto, zij mij niet natuurlijk aangezien er op mijn blog geen mensenfoto’s rondzwerven, dat beetje anonimiteit behoud ik dan toch nog – pech voor zij die dat jammer vinden; als u wilt weten hoe ik eruit zie moet u me maar irl tegen het lijf willen lopen. Dan zie ik u meteen ook, da’s dan eerlijk.

Dus ik vond dat keigraaf om te zeggen, nadat ik haar voorzichtig had gevraagd of zij was wie ik dacht dat ze was, en waarschijnlijk was ze geschrokken, zomaar eventjes haar andere ik ontmaskerd langs die drukke steenweg in de vrieskou.

“Ik ben LJ.”

Ik verwachtte vuurwerk en sneeuwgedwarrel, maar de aarde draaide gewoon voort als vanouds.

Ik nam dit vreemde dansende gevoel, alsof er twee identiteiten eventjes over elkaar heenschoven en mijn hart een sprongetje maakte, met mijn bevroren tenen mee naar huis.

33 thoughts on “Ik ben LJ

  1. Soms verwar ik ook Ollie met mezelf , maar we hebben op^vele punten gelijkenissen ! Ollie is even weg lieve LJ ! Tot eind volgende week en braaf zijn hΓ© ! πŸ˜‰

  2. Had het al gehoord.
    Ze heeft mij daarna gefacebooked om te vragen of ik de alice was. πŸ™‚

    Ik denk eerlijk gezegd dat moesten er mensen meelezen die ons in ons persoonlijk leven kennen ze wel een en een is twee kunnen doen zonder de foto’s. Ik ben er twee jaar geleden zo achtergekomen dat een stagiare op mijn werk een lezer van me was. Ze had na twee weken de puzzelstukjes al in elkaar gepast.

      1. Goh scary, hangt er vanaf hoe je blogt he. Ik ben heel bewust gestopt met bloggen over collega’s toen πŸ˜€ πŸ˜€ πŸ˜€ Hoewel ik nogal een grote “I don’t really care” houding heb op dat vlak. Ik blog eigenlijk niets dat ooit tegen mij kan gebruikt worden.

        Wat ik dan wel weer doe is mensen waar ik heel bewust over blog de link doorsturen. Neem nu bijvoorbeeld alle berichtjes over A’dam die ik een jaar geleden gepost heb, wel die kreeg hij altijd voor publicatie in zijn mailbox. Vond ik wel zo eerlijk ten opzichte van hem. Net hetzelfde over berichtjes over bijvoorbeeld vriendinnen van mij. En wil ik echt iets zeggen wat de algemene wereld niet mag horen dan doen we van paswoord he.

        1. Ja thank god voor paswoorden. Maar over wie ik ook schrijf mailtjes sturen doe ik niet hoor, moeten ze maar de moeite doen om uit hun eigen te komen kijken πŸ˜‰

  3. Bizar! Maar wel heel erg gaaf, vind dit soort momenten altijd geweldig vraag me niet waarom.

    Ik kan me voorstellen dat het ook wat onrust geeft omdat je je afvraagt welke bekenden er dan ook meelezen waarvan je het niet weet. Tja aan de andere kant LJ; is het zo schokkend wat je schrijft? Het is je leven dat wel maar het is niet zo dat je echt hele geheime dingen deelt toch? Of denk ik nu even te simplistisch?

    1. Geheimen zet ik achter een paswoord πŸ˜‰ Van mij mogen ze komen lezen, maar ik ken dat: dan gaan ze alles bekritiseren wat ik schrijf, zeker mijn familie.

      1. Tja ze kunnen bekritiseren maar het feit is dat jij de dingen op deze manier ervaart en een ervaring kan nooit niet waar zijn. Hij kan hooguit door iemand anders op een andere manier ervaren worden. Ik snap dat het moeilijk is hoor, maar probeer wat meer maling te hebben aan wat mensen vinden. Het is jouw leven en ook jouw blog, daar mag je op zetten wat je wilt πŸ˜€

  4. Wie mij persoonlijk kent gaat ook snel de puzzelstukken in elkaar hebben,……er is maar 1 iemand die ik persoonlijk ken die mijn blog leest,……naar de rest ben ik wel ontzettend benieuwd :-). Wie de personen zijn achter de verhalen,……maar ook ik blog anoniem, dus respect voor iedereen die anoniem wil blijven,…….nochtans een blog-onderonsje het lijkt me wel leuk,……Alice zorgt voor de taart, LJ voor de oorbellen, Ik schenk mijn kleren weg en Christa zorgt voor de vlotte babbel en Justme3 voor het technische gedeelte :-),……Hanzie voor de humor, de man voor wat sarcasme,…….Ollie als vrolijke opa, en ik vergeet er waarschijnlijk nog heel veel,……….

  5. Ik denk dat mijn blog ook wel herkenbaar zou zijn voor wie mij kent. Maar buiten dat ik wel heel persoonlijk blog, staan er geen dingen op die echt kwaad kunnen. En ik ben ook niet bezig met wat iemand over mij denkt. Maar al bij al zou ik wel willen dat iemand zou zeggen als hij/zij mijn blog heeft gevonden.

  6. ik blog niet anoniem, mijn hele facebook leest mee. Al heb ik na mijn facebookoffperiode heel veel mensen uit mijn vriendenlijst gewipt. Als ze mij maar half kennen of als ze de moeite niet doen om het in het echt goeiendag te zeggen dan vlogen ze eraf…..maar nu ben ik ook nieuwsgierig naar jou LJ! πŸ˜€

  7. Blogmeetingske, jaja, kdoe mee zulle! IK blog niet anoniem, al mijn ex-collega’s lezen mee, veel mensen uit de gemeente en gasten die op mijn facebook staan. Veel meer lezers dan commentaren, maar da’s bij iedereen wel zo denk ik!
    Ik schrijf eerlijk wat bij me opkomt, maar toch ook wel een beetje bewust , wetende dat zelf mijn baas meeleest!
    Ik respecteer wel de anonimiteit van de andere bloggers.
    Blij dat jet het zo tof vond LJ-ken.
    Jammer dat ik de enige westfluut ben hΓ©! We kunnen ens een reuze picknick organiseren!

  8. Brr, mijn ergste nachtmerrie, zo’n berichtjes herinneren me eraan dat de online wereld klein is en ik heb echt bang dat iemand die ik ken ooit mijn blog vind. Niet alleen om wat er in staat, maar vooral omdat dan het onderkomen waar je alles van je af kan schrijven verdwenen is…

  9. Enige tijd ontdekt dat er uit mijn omgeving tamelijk veel zijn die mijn blog lezen maar weinige komen er voor uit of zetten commentaar, daarom schrijf ik voorzichtiger.
    Een blogmeeting aan’t zeetje ! Ja, dat zie ik ook zitten. Zou ik ook mogen komen ?

  10. Ik heb onlangs gedroomd dat ik jou ergens irl herkende aan je oog πŸ˜€ (had ik dat al verteld eigenlijk?) Ik schat de kans daarvan bijzonder klein in, dus als je me herkent ergens in Leuven (niet zo moeilijk: dat kleintje met de m&m-fiets ben ik), aarzel dan niet om nog eens “Ik ben LJ!” te zeggen!

    1. OMG ben jij die met de M&M fiets???? Ik heb die al zeker 2x ergens zien geparkeerd staan, ik weet nog dat ik dacht: damn daar moet ge geduld voor gehad hebben!!!!!
      Ik ben die met de regenboogfiets, volgende keer dat ik je M&M fiets tegenkom zal ik me naast u parkeren, kunnen onze geschilderde fietsjes verbroederen!

  11. Wat gaaf om op zo’n manier iemand tegen te komen, lijkt mij ook wel apart. Jij weet wie zij is en andersom herkent ze je niet. Je hebt het goed geheim gehouden om wie het nu gaat πŸ™‚

Reacties zijn gesloten.