Het baksteenvetorecht

Wij kijken af en toe naar According to Jim, dat speelt rond schooluitgaanstijd op VT4. Hun huishouden schetst namelijk een volgens mij vrij accuraat beeld van hoe de future LJ en Teamo eruit gaan zien. (Maar dan niet met zoveel kinderen. Hopelijk.)

We komen immers al in de buurt: Jim met bier en voetbal, Cheryl de toegewijde huisvrouw die alle trucjes van haar echtgenoot meteen doorziet.

Een leuk idee uit deze serie dat ik vorige week oppikte, was het vetorecht. Ieder om beurt hebben ze het recht om hun veto te stellen. Bijvoorbeeld: Jim wou hun zoontje meenemen naar het voetbal (enfin, football) maar de match viel juist op de eerste schooldag en Cheryl stelde haar veto: hun zoontje zou naar school gaan.
Door bij deze gelegenheid haar veto te stellen, raakt ze bij een volgende discussie haar veto kwijt en dan heeft Jim de macht in handen. Enzovoorts. Simpel concept, wat u?

Afgelopen zaterdag kwam hét moment om dit systeem bij ons in te voeren.

Een neef van Maa (de zoon van de broer van bompa), die een aantal jaren ouder is dan het lief en een doctoraat in de Psychologie heeft, is bij de bomma in de straat komen wonen. Dat vindt de familie heerlijk want nu kunnen ze tegen iedereen zeggen dat het hún neef is die daar in dat groot, schoon huis woont. En nu wrijft de bomma er met graagte op regelmatige basis – allez, elke keer we ze zien – bij ons in dat ze allebei werken in Leuven maar het er toch voor over hebben om over en weer te pendelen. (Dat ze allebei de luxe van thuiswerk hebben, vergat de bomma erbij te vermelden.) En dat de vriendin van de neef van Leuven is maar toch ook graag in His Hometown wou komen wonen. (Never gonna happen. Ik ben mijn hart kwijt in Leuven, ik blijf hier zo dicht mogelijk in de buurt als mijn portemonnee toelaat.) En dat wij nog veel gaan mogen sparen en hard gaan mogen werken als we ooit in zo’n huis willen wonen. (I know!) En dat het toch schoon zou zijn als het lief ook een doctoraat kon halen. (Enzovoorts, you get the point.)

Afgelopen weekend was die neef bezig met schilderen en nu we “eindelijk” nog eens in His Hometown waren – serieus, we zien hen bijna wekelijks, moeten we anders misschien naast hen komen wonen? Ah neen, da’s juist, kunnen we niet betalen; zucht, soms voelt het echt aan alsof ik de evil witch ben die hun favoriete zoon en kleinzoon naar de andere kant van de wereld heeft ontvoerd – móesten we toch eens een kijkje gaan nemen.

Omdat Maa en Bomma er zo lyrisch over deden, had ik nogal hoge verwachtingen van het huis maar het viel nogal tegen. Het was groot, ja zeker, maar:

  • De indeling zit heel vreemd in elkaar. Alle ruimtes zijn nogal open en met elkaar verbonden, wat ik dan weer wel super vind, hoewel ik mijn twijfels heb bij een open, houten trap in het midden van uw living. Maar het lief (!) merkte meteen op dat al die ramen en al die hoekjes en kantjes toch wel moeilijk schoon te houden vielen. Het lief! Dat verder nog geen stof ziet al vliegt het westerngewijs in bollen door de woonkamer! Die kerel blijft me na 3,5 jaar nog steeds verbazen.
  • Het graafste vond ik de onevenwichtige trap naar de zolderverdieping: de treden links zijn altijd één stap hoger dan de treden rechts. Levensgevaarlijk voor kleine kinderen en hoogzwangere vrouwen, wat dus 50% van de inwonenden beslaat, maar kom. Het blijft een grave trap.
  • De binnenmuren van het hele huis, dus keuken, living, hall, toilet, badkamers, slaapkamers, waren bakstenen. Dat maakte het huis donker en ruw. Waarop de neef schamper opmerkte dat ik in de verkeerde tijd geboren ben, want eind jaren zeventig, begin jaren tachtig was dit “in”. Nou, dan koop ik toch lekker géén huis van die periode? Of hebben ze nadien en voordien enkel in caravans en kastelen gewoond, misschien, de mensen?

Bakstenen, echt, ik vind dat afschuwelijk. Dat hoort buiten, als uw voor-, zij- en achtergevel, als tuinhuisje, als afscheiding van de buren, als muurtje bij de stoep.

En toen ontdekte ik iets over het lief (en dit keer was het een negatieve verrassing): hij is helemaal weg van baksteen. Binnen, én buiten. Dat maakt het zo warm en gezellig. (Bweeeeurk.)
Ge kunt dat toch verven, zult ook u zeggen. Neen, dat helpt niks. Ge blijft die steentjes zien, die rechthoekjes. Ik wil een vlakke muur. Een geplammuurde muur. Een behangen muur. En dan pas een geverfde muur. In die volgorde, zoals het hoort.

Dus moest ik mijn veto stellen, voor het eerst.

Maar goed, eerst zien wat er op onze weg zal komen als wij ooit op huizenjacht trekken. Want kieskeurig ben ik voor de rest ook niet.

11 thoughts on “Het baksteenvetorecht

  1. Hey Just meetje, lijkt me leuk om nu al samen naar huizen te kijken , en te overleggen over smaken en kleuren.
    Ik ben ook niet zo’n baksteenmens. Hadden dat hier ook in de keuken en heb daar eens een graffiti op laten sparen voor Wim zijn vaderdag. En we zijn er nog steeds blij mee, hoewel ik er ooit ook wel eens een nieuwe wil, dan nog meer kunstig dan die eenvoudige die we hebben.
    Alleen onze toog in de keuken is nog in baksteen, maar o wee, k zou er niet mogen over praten om deze te overschilderen, er zou er hier eentje protesteren , en t is per slot van rekening nog altijd zijn huis, dus valt een beetje moeilijker te onderhandelen.
    groetjes

  2. Ah jullie zijn Jim en Cheryl. M en ik vinden altijd dat wij als twee druppels water Lily en Marshal zijn van How I met your mother.

    Baksteentjes. I second that! Vind ik vreselijk.

    1. Ooh, dan zou ik mij en vriendlief vergelijken met jay en michael van my wife and kids. Wel niet zo extreem, maar we maken graag mopkes, halen graag ‘pranks’ uit met elkaar, we doen zot en we flirten graag, lol 😀

  3. Ik hou ook niet van baksteen. We hebben op kot één (!) schoorsteen in baksteen, en ik heb al vaak gefantaseerd over hoe ik die zou overschilderen (maar dat lost het probleem idd niet helemaal op, ik begrijp je!) 😉

    Wat ik wél mooi vind is een muur in baksteenbehangpapier. Dan heb je die uitstekende rechthoekjes niet, en ziet er moderner en roder uit…

  4. Hahahahahaha ow god! Een bakstenen muur binnen VRESELIJK!! Iets van een baksteen uiterlijk wat strak is als een compromis? Dus een baksteen behang 😉

    Nee hoor LJ ben het met je eens, dat is helemaal niets…

Reacties zijn gesloten.