De oorbellen giveaway, part 1

Het lief doet niet mee aan stoppen met shoppen. Het lief heeft immers laaaang niet zoveel spullen en kleren als ondergetekende. Dus for the record: het was voor hem dat we gingen shoppen.

Het was namelijk koopzondag in ’t stad en hij had net voor zijn verjaardag een bon gekregen voor zijn favoriete kledingzaak de Celio. (Een mens mag al eens reclame maken hé op den blog als we over iets tevreden zijn!)

Dus na een verder depressieve zondagmiddag sprongen we om vier uur op onze fiets. Niets te ietsje verderop parkeren en gezellig door de winkelstraten struinen, neen! Regelrecht naar de Celio en daarna nog even langs de C&A. Het was een succes want hij steekt weer van boven tot onder in het nieuw. Woehoew to that.

En mensen, ik heb mij moeten inhouden, maar ik had het erger verwacht. Het kan aan mijn gemoedstoestand hebben gelegen, of aan het feit dat ik best wel trots ben op de vele euro’s die er nog op mijn bankrekening prijken, of dat het nog maar de achtste van de maand was, of dat het lief mij professioneel en bovenal discreet langs alle verleidingen heen loodste, maar ik had er niet zoveel moeite mee om de winkels te ontwijken.
Dus hoewel het kriebelt om tussen de soldekens te gaan neuzen (’t zal toch weer niet de moeite zijn hé gelijk elk jaar) en het gewoonweg brandt om eindelijk een taartvorm te kopen zodat ik eindelijk een taart kan bakken, hou ik het braaf en besparend netjes vol. U heeft mij dus niet in de Avance of de Torfs of de Promod kunnen betrappen de afgelopen dagen. Triomfantelijke HA!
(Een nóg dikkere triomfantelijke HA! in de richting van de mensen die eens ongelovig de schouders ophaalden toen ik met mijn goede voornemen op de proppen kwam en achter mijn rug weddenschappen sloten over wanneer ik zou kraken. HA!)

Toegegeven, het lief heeft me een schoon paar oorbellen cadeau gedaan, iets waar ik geen “nee” tegen kon zeggen.
U wel, dan?

Om die door te vingers te ziene erreur goed te maken en alvast het nieuwbakken principe “één kopen = één wegdoen” in te voeren, zal ik één paar van mijn immense verzameling oorbellen wegdoen. (Die verzameling moet trouwens dringend opgekuist want meer dan een kwart heb ik nooit gedragen, draag ik nooit en zal ik waarschijnlijk ook gewoon nooit dragen.)

Of beter, weggeven. Jaja een giveaway, ’t is een primeur op de blog van LJ, men zegge het voort want het zal niet de laatste zijn. Als u het paar wilt, laat dan een reactie achter en over een paar dagen trek ik de winnaar. Met een onschuldige hand, dat spreekt.
Af te halen in het Leuvense of eventueel in Antwerpen of His Hometown. Wat meteen al de West-Vlamingen, Oost-Vlamingen en Limburgers buitensluit, waarvoor mijn excuses. Of het moest zijn dat u mij de verzendingskosten wilt overmaken maar ik vermoed dat die hoger liggen dan dat het paar oorbellen in eerste instantie waard geweest is. Vandaar deze omslachtigheid.

H&M, puur plastic, zeker 11cm lang, zo’n twee jaar oud, nooit gedragen.

13 thoughts on “De oorbellen giveaway, part 1

  1. Haha, ik zal er met mijn velootje achter komen van het weg van de wereld Meulebeke!
    Maar ik draag eigenlijk geen oorbellen. Ik kook soms wel oude juwelen op zoals onlangs, 1 euro per stuk, maar dan gewoon om kapot te snijden en de pareltjes te gebruiken om nieuwe kettingen te maken. Ik ga mijn ventje vragen om eens mijn maaksels op foto’s te zetten, zo kan ik er eens over bloggen, maar daarnet zelf geprobeerd en de batterijen waren plat, helaas.
    Btw een dikke proficiat om al die winkels te negeren, je zijt goe bezig!

  2. Ik ben allergisch aan oorbellen en draag er bijgevolg dus geen 🙂

    Enkel puur goud kan ik denk ik tegen :D. Dus als ge nog een hoopje goud hebt liggen dat weg mag? :p

  3. Eventjes laten weten dat de oorbellen naar Alice zijn gegaan!
    Maar binnenkort komt er een major oorbellen giveaway aan dus hou het in de gaten hier he!

Reacties zijn gesloten.