Stokje: tien dingen die u nog niet wist

Aangezien u als trouwe lezer al meer van mij weet dan wiedanook irl, was het heel moeilijk om aan tien dingen te komen. Aan jullie hulp had ik ook niet veel 😉
(En dan te zeggen dat er nog zo’n soortig stokje is maar dan met 100 dingen… Neen danku!)

  1. Ik schrijf graag met een vulpen. Liever dan met een stylo zelfs, op voorwaarde dat het op het juiste papier gebeurt. Mijn favoriete pen was een afdankertje van Mommie, een oranje Sheaffer met dikke punt. Eén van mijn hobby’s was om kapotte vulpennen op te knappen. Meer dan eens heb ik onder de inkt gehangen… Nu, tijdens het typen hiervan, voel ik de ongelooflijke drang om die pen weer op te zoeken!
  2. Bovendien hou ik het niet vol om continu hetzelfde geschrift aan te houden, met dezelfde kleur te schrijven of met hetzelfde materiaal te werken. Vandaar dat sommige dagboeken  halverwege het schrift bruusk eindigden, mijn 586 verschillende handschriften door de jaren heen doen denken aan de identiteitscrisissen van een psychopaat en ik nu nog een verzameling kleurrijke inktpatronen heb aangezien ik al jaren met stylo schrijf gelijk iedereen.
  3. Ik heb socialistisch gestemd tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 en Teamo schaamt zich in mijn plaats. Maar ’t is gelijk iedereen zegt: toen onze burgemeester Leuven vond, was onze stad van baksteen en hij zal ze achterlaten als marmer. Mag ik stiekem hopen dat hij zich nog eens kandidaat stelt in 2012? Ik zou niet weten wie anders te kiezen want ik ken niets van politiek.
  4. Ik heb 14 paar pumps, 17 paar laarsjes, 6 paar ballerina’s, 8 paar sandalen, 2 paar bottinnen (als in: wandel- en sneeuwtoestanden) en 9 paar sneakers, goed voor een totaal van 56 paar schoenen. (Daar ben ik zelf van verschoten, ja. Een normale vrouw heeft 20 paar. Twintig!) Dat is mijn grootste en best bewaarde geheim. De truc bestaat erin ze verpreid op te bergen en bij het op bezoek gaan bij dezelfde mensen zo veel mogelijk dezelfde schoenen te dragen. Vooral bij Mommie is dit moeilijk te verbergen want die ziet alles.
  5. Ik bloos belachelijk snel maar vooral als u mij een compliment op een onverwacht moment geeft en het ergst als u van het andere geslacht bent. Voel u niet gevleid; dat heeft niks met uw aantrekkingskracht te maken maar alles met mijn onzekerheid.
  6. Ik ben helemaal gek van kokos. De geur: ooit heeft de Body Shop kleine flesjes kokosparfum uitgebracht, natuurlijk limited edition, waar ik dan ook ontzettend spaarzaam mee ben. De smaak: elk koekje of dessert waar kokosschilfers inzitten is to die for – letterlijk want mijn darmen zijn allergisch voor kokos en na één macaronneke zit ik al aan de wc gekluisterd – maar op mijn nummer 1 staat kokosmousse, wat ik al 4 jaar niet meer heb gegeten dus het wordt hoog tijd dat ik dat zelf eens leer maken, aangezien ik het nog niet in de winkel heb gevonden. Kokosmelk in bv Thaise gerechten kan ik ook wel smaken maar niet te veel.
  7. Net zoals ik onnozel wordt van mijn eigen handschrift, heb ik ook iets met lettertypes. Als kind en tiener kon ik mij uren bezighouden met het oplijsten van alle lettertypes die in Word stonden en zocht ik internet af naar een lettertype dat ik in een boek had gezien. Als ik een document aanmaakte op de computer kon het lettertype om de zoveel bladzijden plots veranderen, gewoon omdat ik het vorige beu was. Dat doe ik nu nog, kijk maar naar mijn blog. Deze cover houdt het uitzonderlijk lang vol!
  8. Ik mag dan een hekel hebben aan mijn futloze, dunne, snelsplitsende, in de zomer bijna blonde haar en ik zou dan misschien liever volle, gezonde, warmrode krullen gehad hebben, en ik mag dan flaporen hebben en mezelf er lelijk vinden uitzien met eenderwelke bril – mijn wenkbrauwen vormen mijn grootste minderwaardigheidscomplex als het over mijn gezicht gaat. Die zijn, hoe hard de zon ook schijnt en hoe hard mijn hoofdhaar ook afbleekt, pertinent donkerbruin. En ’t is niet alleen dat dat in de winter kweetnihoe hard afsteekt tegen mijn van nature bleek velleke; ’t is dat het van die lange, dikke haren zijn die zonder model of patroon hun goesting op groeien. In ’t middelbaar zijn daar hoewel niet slechtbedoelde opmerkingen over gemaakt en toen ben ik stiekem begonnen met ze te epileren en bijknippen. Waar ik een hekel aan heb want het is precisiewerk en nog pijnlijk ook. En ’t ziet er nooit zo goed uit als in de boekskes, trust me. Thankgod voor de lange, slordige froufrous die in de mode zijn en die mij nog staan ook, zelfs nadat ik hem zelf heb bijgeknipt.
  9. Ik heb een hekel aan spelfouten en in de eerste plaats aan dt-fouten. Ik heb er een nog grotere hekel aan dat de spelling nu al zo vaak is vernieuwd dat ik het niet meer kan bijhouden. Om nog waar te zwijgen van mijn vergeetachtigheid als ik volop aan het schrijven ben en mijn eigen dt-fouten over het hoofd zie. Shame, shame.
  10. Ik neem graag foto’s. Heel graag zelfs. Ik heb een dure spiegelreflex gekocht als cadeautje met mijn laatste Braggelhotelloon maar anderhalf jaar later gebruik ik nog steeds voornamelijk de ‘Automatische’ stand. Of de ‘A’ stand want daar kan je hele mooie close ups mee nemen. Het punt is, dat ik niet veel kan oefenen omdat Teamo er een hekel aan heeft dat ik foto’s neem van alles wat beweegt en omdat de helft mijn familie er een hekel van heeft om op de foto te komen. En zo blijft mijn fotografisch oog vaak gewoon gesloten.

14 thoughts on “Stokje: tien dingen die u nog niet wist

  1. Op het gebied van puntje 1, 2, 3, 6 en 7 hebben we verschillende dingen gemeenschappelijk 🙂 Ik schrijf alleen met vulpen, met niets anders. Ik heb er zelfs twee: één met blauwe inktbuisjes en één met gekleurde inktbuisjes.
    Ik ben nog maar 2x gaan stemmen, denk ik, maar ik stem altijd op rood en/of groen.
    Ik ben niet echt verzot op kokos, daarmee bedoel ik dat ik het wel lekker vind ruiken en smaken maar ik moet er niet alles van hebben.
    Ja, een lettertype moet inderdaad passen bij wat je geschreven hebt he en ook mijn blog verandert regelmatig eens van uiterlijk.

  2. De helft van de punten zijn op mezelf van toepassing 🙂 Maar als ik dacht dat ik veel schoenen had…menslief, bijlange niet zoveel 🙂

  3. ja patat 56 paar schoenen! misschien dat ik als ik al mijn schoenen, die van men vriend en zijn 3 kindjes allemaal samentel ik daar misschien ook wel aan kom maar das dan wel van 5 man hé hihi.

  4. Ow ik wilde direct het zelfde tikken als Alice, ben zo slecht in -d en -t 😉

    Ik herken nummer 5 van je lijst als geen ander, al moet ik zeggen dat het minder wordt met de jaren dus er is nog hoop.

    Zelfde verhaal met nummer 8, zelf ooit al eens rood haar gehad LJ?

  5. Ik haat schrijven met een vulpen! Ik was zo blij toen het niet meer verplicht was op school. Ik ben namelijk linkshandig en veegde altijd met mijn hand over de inkt met vlekken op het papier en op mijn hand als gevolg: ik heb heel wat tintekillers versleten!

    Oh, en ik ben zo blij eens iemand tegen te komen die net als ik regelmatig van handschrift verandert. Ik doe dat ook en iedereen vindt het vreemd.

    Mijn stem gaat altijd naar groen omdat ik niets van politiek ken en zo hoop het minste verkeerd te stemmen.

    En ik ben ook een schoenen-addict, maar mijn portemonnee (en mijn mams) beperken mijn aankopen. Maar het gevoel van compleet verliefd te worden op een paar schoenen, dat ken ik!

    Zware wenkbrauwen kunnen best mooi zijn, vind ik. Ze geven karakter aan een gezicht. Maar ja, bij mij vallen ze heel goed mee, dus ik mag niet klagen. Verder klaag ik over alle lichaamsbeharing, maar niet over mijn wenkbrauwen. Ik vind het trouwens ontzettend jammer dat ik zo’n korte en onopvallende (of amper bestaande) wimpers heb: mascara aanbrengen zie je bijna niet bij mij.

  6. 56 paar, ja, das best veel hè, ik heb er toch minder en vond dat al veel haha, nu heb je me van een complex daarover verlost . Met lettertypes en zo heb ik helemaal niets en een taalfout ach, zolang het niet overheerst….

Reacties zijn gesloten.