Den tour van de famille

We hadden vorige zondag een ‘poetsdagje’ gepland en zoals gewoonlijk wanneer dat ten huize LJ wordt gepland, is het buiten zo’n stralend weer dat het zonnetje niet kan worden genegeerd en we er wel op uit móeten trekken.
Lees: ik dwing het lief om uit zijn luie zetel te komen en iets sportiefs te gaan doen, want weer-of-geen-weer dat maakt hem niet uit: hij zit het liefst van al op zijn gemak achter de computer.

Aangezien zijn kaartlezerscapaciteiten er nog beroerder aan toe zijn dan die van mij – straten met namen gaat nog nét, maar zet mij in een bos en ik verdwaal – en we niet veel zin hadden om zomaar wat te gaan rondwandelen of -fietsen, gingen we maar weer richting My Hometown. Fietsen met een doel werkt motiverender en is bovendien leuker en twee-vliegen-in-één-klapsgewijs kan het ook tellen: beweging en de familie nog eens terugzien, zeg, waarom doen we dat niet vaker?

(Omdat het meestal regent in het weekend, daarom dus niet. Ah ja, we wonen in België hé, het land der versneeuwde winters, verregende zomers, kille herfsten en druilerige lentes.)

Eerste stop was het Ouderlijk Huis, hoewel we er niemand thuis verwachtten aangezien Deddie met zo’n weer doorgaans niet te houden is, ja dat ik-moet-naar-buiten-als-de-zon-schijnt-gedrag heb ik duidelijk van hem geërfd. Maar Mommie zat met een pijnlijke knie en in zijn uppie gaan wandelen in de Voeren zag hij niet zitten zodus had Mommie uitgebreid gekookt en aan het lief moeten ze geen twee keer vragen of hij een hapje mee-eet, dus staken wij ook de beentjes onder tafel.

Tweede stop was Tantan, waar de grootouders al op het bankje zaten met een hartversterkertje en Kaatje ons vrolijk als altijd begroette, man wat groeit dat schatje snel! Drie weken geleden stond ze nog doodsbang te blaffen tegen de basketbal van neefje Smurf, maar het zal niet lang duren vooraleer ze die te lijf durft gaan (de bal, niet het neefje).
Haar vacht is aan het veranderen, van een donzig sneeuwwit pelsje naar een ruiger kleed met een nog onbestemd lichtbeige kleurtje, en haar pikzwarte neus zou jammergenoeg roze moeten worden. Maar geloof mij, haar deugnieterige karakter zal ze niet gauw kwijtspelen, de tweewekelijkse puppylessen ten spijt. In haar heb-je-me-gezien-blik wanneer ze in de graspollen wroet, herken ik Luna die dertien jaar lang kattenkwaad heeft uitgehaald om aandacht te krijgen of alles wat eetbaar rook te pikken.
We dronken een glaasje limoncello, gevaarlijk spul daar in het warme herfstzonnetje, praatten bij, keken naar het lief die met Kaatje speelde, Tantan deed de apporttruukjes voor die ze in de puppyles hadden geleerd, en ons besluit staat definitief vast: van zodra we een huis hebben, is onze eerstvolgende aankoop een hond.

Onderweg naar ons appartementje langs een alternatieve route die ik vroeger, toen ik nog in het Ouderlijk Huis resideerde, nam om aan de achterkant van het station te geraken en die pas sinds enkele maanden weer open is, vloog een vleugje friet in mijn neus en ondanks onze goede voornemens om het deze week terug gezonder aan te doen, konden we niet aan de verleiding weerstaan. Het frietkot bleek bovendien over een terras in de zon te beschikken, heerlijk was dat!

En voor het geval u het zich afvraagt: mijn fiets is onlangs twee weken weggeweest voor herstelling, hij lag ei-zo-na niet uit elkaar en ik ben blij dat mijn “mijn ketting ligt er constant af, wat ik ook doe” verhalen niet langer als overdreven en met hoe-lomp-kunt-ge-zijn-geroloog worden onthaald. Nu is hij weer in topconditie dus kijkt u niet verbaasd als u een regenboogflits voorbij ziet razen in de straten van Leuven.

4 thoughts on “Den tour van de famille

  1. Leuk dat jullie gezellig samen kunnen fietsen , en ja de geur van frieten! Ik probeer vooral van de geur te genieten en mezelf wij te maken dat frieten ruiken even plezant is dan frieten eten. Een beetje mezelf bedriegen op dat vlak houdt me weg van het frietkot, tijdens mijn dieet.
    Ook de zelfgemaakte limoncello dwing ik om een beetje langer mee te gaan dan vroeger, want moeilijk daar vanaf te blijven!
    Prettig weekend!

  2. Ooh, puppy’s zijn zo schattig! Maar ze groeien idd heel erg snel. Limoncello drink ik ook wel eens graag, bessenjenever is nog zoiets wat ik graag drink en waar ik al snel licht van word in mijn hoofd 😀

Reacties zijn gesloten.