De drie plekken waar we ooit willen wonen

Ik vertelde u her en der al met beetjes over onze toekomstplannen. We zouden graag “ooit” in het buitenland gaan wonen, hebben er zelfs al uitvoerig over gesproken wat en waar. Het lief en ik hebben niet veel overeenkomsten maar op dit vlak denken we min of meer hetzelfde.

Qua locaties zijn we het bijna volledig eens, al staat bij hem Londen op 1 en zwemt New York ook ergens op zijn wishlist (al zijn we er geen van beiden ooit al geweest en wil ik graag een stad eerst leren kennen voor ik me er vestig). Amsterdam, lekker dichtbij en vertrouwd in de eigen taal, mag ook als het in zo’n schattig rijtjeshuis aan een gracht is.

Verder zijn we niet kieskeurig, hoor!

DSCN2169

3) Londen

Het lief is een beetje zot van Londen, en ik mag die stad ook wel. De grote groene parken, de winkelstraten, de geschiedenis, de rivier. En het Engels, ook een groot voordeel, want dit is voor ons beiden onze tweede taal. Geef mij maar de buurt van de Kensington Gardens (waar de film Notting Hill werd opgenomen, als ik me niet vergis), maar iets zegt mij dat het daar helemaal onbetaalbaar is.

2014-09-19 22.03.04

2) Parijs

Parijs stond vóór onze citytrip van september 2014 al in de lijst, maar ergens achteraan, omdat het lief geen fan was. Ik zette één voet buiten de Gare du Nord en ik was verliefd. Dat we in het appartement van een Parisienne overnachtten, hielp serieus mee aan het “we doen alsof we hier wonen” gevoel. Onze trip trok ook het lief over de streep. Nu mijn Frans nog wat opblinken en dat komt dik in orde. Montmartre lijkt me ideaal, met al die gezellige straatjes, unieke winkeltjes en piepkleine terrasjes.

DSC_0842

1) Zürich

Uiteraard staat Zwitserland op nummer één. Eigenlijk stond Génève hier eerst (omwille van het meer en is ook dichter bij huis), maar Zürich is het financiële centrum m.a.w. grotere kans dat het lief hier een job vindt, en dankzij deze jaloersmakende blog zie ik me daar ook al helemaal wonen. Liefst niet in de stad maar in een dorp erbuiten, dicht bij de bergen. Ik ben er eigenlijk nog nooit geweest, dus bij een volgende Zwitserlandvakantie moeten we er zeker eens passeren.

We zijn er ons van bewust dat in zo’n grootstad wonen peperduur is.

Ik durfde niet vragen hoeveel onze verhuurster in Parijs maandelijks moest dokken voor haar 30m2 studio plus minibadkamer. Ik hoorde al verhalen over appartementen in Zürich-centrum van duizenden euro’s huur per maand.
Het is voor mij niet onoverkomelijk om óf klein te wonen (want eerlijk gezegd vind ik onze duplex net iets te groot voor ons twee, en: minder kuisen! gezelliger!) óf om buiten de stad te wonen (hoewel dat me in Parijs en Londen niet zo leuk lijkt).

Bon dat zijn dingen die we wel zullen zien als het zover is. Eerst de job, dan de woning :-)

En jullie? Waar hebben jullie zoal gewoond, of willen jullie ooit nog wonen in het buitenland?

Leukedingenlijstje april

Maandelijks blik ik even vooruit, naar de leuke dingen die me te wachten staan. Naar een idee vanTitatastisch. De vorige lijstjes kan je hier vinden.

  • Twee date nights met het lief. Want we hebben een inhaalmanoeuvre te doen, en een fles champagne op te drinken die hij cadeau kreeg van collega’s toen hij bij z’n vorige werkgever vertrok, en een fles barollo die hij per se wou kopen en die ons een week boodschappenbudget gekost heeft, ha.
  • Zaaien, zaaien, zaaien in de balkontuin. En de plantjes dan zien groeien, hopelijk!
  • Citytripje Porto.
  • Een lekker lang verlengd weekend o.a. dankzij Paasmaandag.
  • Paasfeest bij mijn oma met de (helft van de) familie, naast Kerstmis de belangrijkste feestdag van het jaar op dat vlak. Als het goed weer is, hoop ik nog eens wat familieportretten te kunnen maken, alleen jammer dat mijn nonkel met zijn gezin net dan gaat skiën.
  • Ons zevenjarig jubileum vieren, o.a. met een diner bij ons favoriet Leuvens restaurant. Wat de rest van die dag ons zal brengen, weet ik nog niet. Misschien dat we een daguitstapje maken, naar zee of elders, maar het belangrijkste is dat het een dagje onder ons twee wordt :-)
  • Een readathon! Dankzij paasmaandag kunnen we al direct een vliegende start nemen. Hoop ik.
  • Een dagtocht van 20 km, daar zit ik stiekem op te hopen. Dus laat het zonnetje maar schijnen op de weinige vrije weekenddagen in mijn agenda!
  • Een weekendje Hasselt, of nu ja een dag en een nacht, in combinatie met I love the 90’s. Benieuwd hoe geradbraakt we de zondag gaan zijn.
  • Een weekendje Maastricht met Sigyn en Penelope, terwijl de mannen Valencia gaan onveilig maken. Ik denk dat wij het vooral héél rustig gaan houden.
  • Vanaf halverwege de maand loopt er een cafétentoonstelling van DinDin, een Leuvense street art artieste, die ik graag zou willen gaan bekijken.
  • Gaan lunchen met het lief – door treinstakingen zal hij een dagje in Leuven op kantoor moeten komen werken i.p.v. in Brussel, en wel zo dicht bij mijn werk dat we samen zullen kunnen gaan lunchen onder de middag.

En u? Welke leuke dingen staan er in uw agenda?

[indenhof] update maart 2015: de vensterbanktuin

En we zijn vertrokken. #vensterbanktuin

De vensterbanktuin op 1 maart.

Op de eerste dag van maart begon ik dolenthousiast met zaaien: kerstomaatjes, pepertjes, wat kruiden. Het paste net op de vensterbank.

  • De waterkers vergat ik water te geven en droogde op één dag tijd helemaal uit, bummer. (En dan te denken dat ze dit in kleuterklasjes doen voor kinderen, en ik bak er niks van. Gelukkig heb ik een groot pakje zaad.)
  • Van de kruiden kwamen er enkel een paar blaadjes basilicum piepen, en twee zielige sprietjes kervel en tijm.
  • Het grootste probleem was dat ik aarde uit mijn vierkante-meterbak van vorig seizoen heb gebruikt, waardoor er hier en daar ook een onkruidstengeltje kwam piepen (dat in het begin wel wat weg heeft van een tomatenplantje). Domdomdom.
De #vensterbanktuin aangevuld met kruiden van denaveve: peterselie, bieslook, koriander en tijm. En de stinkerdjes komen piepen!  #gezelligdruk

De vensterbanktuin op 22 maart.

De moed niet opgeven, en afgelopen week deed ik de mislukte zaaisels weg en zaaide nog een hele hoop bij: de eetbare goudsbloem, bloemetjes om bijen en vlinders aan te trekken, en natuurlijk stinkerdjes om de bladluizen op afstand te houden. Met potgrond dit keer. En ik kocht koriander, bieslook, tijm en peterselie bij Aveve.
Ge ziet, ik ga dus nog twee manden zonder leeszeteltje zitten. Alles voor de plantjes, nietwaar.

Schandalig trouwens dat kruiden niet als ‘buitenplanten’ worden beschouwd bij Aveve en je die dus niet met ecocheques kan betalen. Arghl.

Ook buiten ging ik keihard aan de slag: al een paar hangbakken werden gezaaid met radijzen en pijpajuin, en we haalden de vierkante-meterbak leeg om hem te kunnen verplaatsen naar tegen de muur, die ik dan ga gebruiken voor de klimerwten en -bonen.

Laat dat lentezonnetje nu maar de aarde verwarmen! #readysetgoBovendien heb ik op de bodem, op een eerste worteldoek, een laag hydrokorrels gestrooid – een tip waar ze NU PAS mee afkwamen hé, in plaats van zoiets te zeggen bij de aankoop drie jaar geleden – met daar bovenop een tweede doek en dan pas de grond, één zak nieuwe potgrond en de rest de grond van vorig jaar met extra mestkorrels. (Waarbij we merkten dat de bak toch serieus heeft afgezien van het vocht, met kromgetrokken planken en loszittende vijzen tot gevolg.)

Ready to roll!

Met zaaien wacht ik tot in april, maar ik heb er alvast acht aardeiplantjes in gezet. Aangezien ik dit keer geen plek meer ga vrijlaten voor een tafeltje en twee stoeltjes, zoals vorig jaar – we hebben immers exact twee keer buiten gegeten – ga ik me nu volledig laten gaan en alles volzetten, met nog juist plek voor één stoeltje (om af en toe een boekje te kunnen lezen buiten) en een gang om er doorheen te lopen.

Kiekeboe. #lente

Laat dat lentezonnetje de grond nu maar opwarmen!

En u? Hoe staat het in uwen hof?

De beelden van week 12

Dat het een mooie avond was in Brussel, inclusief het eerste terrasje van 't jaar. #lentegevoelOp dinsdag treinde ik na het werk naar Brussel; lekker genieten van een boekje in alle rust. Wat was het warm! Een echt lentegevoel terwijl ik met het lief door de Wetstraat liep die naar onze bestemming, het Schumanplein, leidde. Hilarisch om al die auto’s te zien aanschuiven en wringen, tot vier baanvakken breed, ik snap niet wie er in godsnaam met de auto in Brussel wil rondrijden.
We hadden afgesproken met twee ex-collega’s van het lief, die enkel Engels en Frans (en Arabisch) praten wat voor mij heel erg wennen was. In het Nederlands druk je je toch altijd net dat ietsje sneller uit, waardoor het gesprek tegen de tijd dat ik had bedacht wat ik wilde zeggen en de juiste woorden had gevonden in het Engels of het Frans, alweer voortgevaren was naar een ander onderwerp.
Een aperitiefje dronken we op de stoep van een kleine bar/bistro waar het net happy hour was: een dubbele gin met één tonic die niet meer bij in het glas geraakte, ja dat steeg snel! Daarna had één van de collega’s gereserveerd in een pizzeria vlakbij, La Brace, een vrij authentiek Italiaans restaurant waar er zelfs gitaar werd gespeeld tussen de tafels. En de pizza was heerlijk!
Bij de metro namen we afscheid, zij die kant op, wij richting station voor een trein naar Leuven.

Een fijne avond, en ik begrijp het lief perfect dat hij zijn oude werkplek en de dynamiek tussen en met zijn collega’s daar mist.

Variëteit en uitdagingen #indenhof.Onze bestelling zaadjes was eindelijk aangekomen op het werk en dus was het tijd voor een stevige zaaisessie op woensdag. Ik heb weer iets te veel bloemetjes gekocht, maar het zijn nuttige bloemetjes, en ik krijg ze wel tussen de groentjes gewrongen. Lalala.

Tartiflette... Kaaaaaaaaas... #komenetenDonderdagavond was het komen eten bij Sigyn en Loki, met tartiflette: kaas, spek, ajuin en patatten, met andere woorden. Door de strikte huisregels van Loki kreeg ik helaas geen goldstrike. Grmbl. Gelukkig was er Milka-oreo ter compensatie.

Dat het toch wel cool is eigenlijk. #zonsverduisteringVrijdag was er een gedeeltelijke zonsverduistering te zien boven Leuven – we hadden blijkbaar geluk dat de bewolking plaatselijk even dunner werd zodat we de maan over de zon zagen schuiven toen we een paar minuten op het dakterras samendromden om dit prachtige natuurfenomeen te aanschouwen.

Bruidsmeisjesplicht: de allerlaatste pasbeurt van de bruid bijwonen.Na ’t werk geen tijd om in de zetel te ploffen met mijn dierbare gin, want ik werd asap in Mechelen verwacht, bij de laatste pasbeurt van Athena’s trouwjurk. Volgende week is het al zover! Het was een beetje spannend want als mijn trein vertraging had, zou ik te laat zijn voor de afspraak in de bruidswinkel. Uiteindelijk waren we exact op tijd, en een kwartiertje later stonden we al terug buiten. Mét de jurk. Waarvan het mijn verantwoordelijkheid is dat ze juist wordt aangetrokken op de grote dag. Haar zien in die jurk was toch een heel mooi moment, even slikken :-)

Ze gaat er prachtig uitzien, zoveel is zeker.

A few of my #favoritethings op #vrijdagavond #weekendBij thuiskomst razendsnel mijn favorietste eten opgewarmd/gebakken, een gin uitgeschonken en in de zetel geploft voor mijn favorietste film aller tijden, met Heath Ledger’s prachtige glimlach en Julia Stiles’ haar waarop ik altijd jaloers zal blijven. (Damn, die man was even oud als ik toen hij zo jammerlijk kwam te overlijden.) En kaarsjes, wie weet is ’t wel de laatste keer dat ik die kan aansteken deze winter euhm lente.

Lente – ’t is al lente verdorie!

Na mijn drempelvrees overwonnen te hebben en mijn eerst paar echte steunzolenschoenen gekocht te hebben, was dit een welverdiende traktatie. #oef #nietsexyschoenen #knopomdraaienZaterdag drukke dag: eerst boodschappen doen, dan langs Aveve een voorraad potgrond, kruidenplantjes en twee nieuwe bloempotten inslaan, hopla 170 euro van de rekening (en slechts 40 euro met ecocheques kunnen betalen; zo raken die nooit op). Dan langs het Ouderlijk Huis, en na een snelle lunch thuis naar ‘t stad met ons mama naar de steunzolenschoenenwinkel.
Met haar meegaan verlaagde voor mij de drempel; ik wil niet wéér een zomer op enkel All Stars doen. Het werden twee totaal verschillende soorten pumps; één voor alledaags gebruik een één knalrood want ja, ik wil opvallen hé. Totaal niet sexy… maar wel comfortabel en toch iets vrouwelijker dan All Stars. Het was wel even slikken bij de kassa, maar zowel de verkoopsters als mama stelden me gerust: “Het is een investering.” Ha. Ben benieuwd of ze echt een paar jaar gaan meegaan.
Om op adem te komen gingen we een koffietje (zij) en een chai latte (ik) drinken bij Onan. Daarna werd het zo stilletjesaan tijd om naar huis te gaan, eten te maken en…
Eerste en vermoedelijk ook laatste keer. #opera #bucketlist #dongiovanni…naar Antwerpen te vertrekken voor onze allereerste opera-ervaring: Don Giovanni, over de player die elke vrouw om zijn vinger windt maar daardoor in de problemen komt. Het duurde drie uur, met een korte pauze tussenin (net te kort om een glas dure champagne naar binnen te gieten).
Het zal wel aan mij liggen maar bij momenten was het saai, met zinnen die een keer of tien opnieuw werden gezongen. Mooi gezongen, dat wel, maar iets te weinig actie op de scène.

Met andere woorden, ik denk dat het bij deze ene ervaring zal blijven.

Zondagochtend. Rustig wakker worden. #metime #teatimeZondagochtend was ik twee uur eerder wakker dan het lief, en kon ik genieten van de rust in huis met een theetje en een boekje.
Laat dat lentezonnetje nu maar de aarde verwarmen! #readysetgoHard gewerkt in de tuin: het heeft me twee uur gekost om met de hulp van het lief de vierkante moestuin leeg te halen, te verplaatsen en opnieuw te vullen. Hèhè.
Eindeloos... #starttorun #les12Er werd gestarttorund, laatste keer ‘les 12′, het was prachtig zonnig weer plots. Wel last van mijn knieën, sinds Rotterdam, en sinds ik één dag per week weer op hakken rondhuppel, grmbl.

Weekendjeweg: Rotterdam

Met een Bongobon die we op onze housewarming kregen voor een wellnessweekendje gingen we op zoek naar een dichtbijbestemming. Rotterdam was de enige stad waar het hotel me aanstond én dat in het centrum lag. Ja, ik ben nogal kieskeurig. Dus Rotterdam it was!

DSC_0657

in ‘t kort

Voor de ongeduldige lezers die meteen to the point willen komen en liever niet het fotoverslag hieronder bekijken, vat ik hierbij alles samen:

  • Rotterdam is een speciale stad. Een soort stad die ik nog niet eerder bezocht. We zagen welgeteld twee gebouwen van voor WO II: het stadhuis en een kerk, beide verdwaald tussen de huizen en kantoorgebouwen van latere eeuwen. En het is pas dan dat ge beseft, dat die Middeleeuwse rijtjeshuizen, hobbelige kasseistraatjes, smalle steegjes en gotische kanteeltjes toch wel een zekere charme uitstralen – het soort charme dat Rotterdam niet heeft. Bovendien spreken de bouwstijlen van na WO II me minder aan, want de woonwijken waar we doorheen liepen, waren eerder grauw en voelden niet gezellig aan.
  • De hoge torens naast de rivier zijn dan weer wél indrukwekkend, om nog maar te zwijgen van de prachtige bruggen. Dat vond ik het mooiste deel van de stad.

DSC_0609

  • De stad heeft, aldus de receptioniste en het toeristische kaartje, slechts drie bezienswaardigheden: de spuuglelijke Euromast, of eerder het uitzicht vanuit die toren; de kubuswoningen die één of andere architect met een evenwichtsstoornis ontwierp en die je op bovenstaande foto kan zien; en de spiksplinternieuwe hoefijzervormige markthal.
  • Omdat Rotterdam hip en modern is, vind je er ook veel nieuwe bars en restaurants, en héél véél winkels. Heel veel.
  • Parking is belachelijk duur in de stad; je betaalt er 28 euro voor 24u. Je kan ook buiten de stad parkeren volgens het P + R systeem, maar omdat we niet wilden klungelen met ticketjes voor het openbaar vervoer of kortom lui waren, hebben we toch maar voor een parkeergarage vlak bij het hotel gekozen.

in ‘t lang

DSC_0642

We vertrokken zaterdagochtend vroeg voor een rit van anderhalf uur die zeer vlot verliep, als in we keken met open mond naar de skyline bij het binnenrijden van de stad langs de Maas, en vonden de parkeergarage zonder verkeerd te rijden én zonder ambras.

Ha! Victory.

DSC_0613

Overnachten deden we in het Inntel Hotel aan de Erasmusbrug, dat op de zestiende verdieping een panoramische verdieping heeft maar een Bongobon of onze portemonnee reikt uiteraard niet zo hoog. Ik was al content met mijn zicht op het water.

Ik heb het wel voor water.

Langzaam wakker worden met een boek en een uitzicht. #stilletjes #goodmorningZaterdagnamiddag deden we twee wandelingen uit ons 100%-boekje. Op die manier zagen we het hele centrum inclusief de woonwijken er vlak buiten, twee van de drie bezienswaardigheden die de stad telt en veel, heel veel bedrijven. Enkele sfeerbeelden:

DSC_0575 DSC_0587 DSC_0588

Een groot deel van onze tijd werd besteed aan eten, onder andere hier ‘s middags met als dessert gigantisch lekkere chocoladetaart, en hier ‘s avonds. En aan een uitgebreid bezoek aan de plaatselijke Donner, of Selexyz, of was het nu  De Slegte, wie kan er nog volgen? enfin, 6000 vierkante meter boeken, daar word ik lyrisch van. Spijtig van hun ieniemini-tweedehandsafdeling, wel, en dat we op een uur na een signeersessie van Dimitri Verhulst hadden gemist, aiai.

2015-03-14 13.12.54

Zondag, na een ontbijt-met-cava en een heerlijk wellnessmomentje met sauna en stoombad, verkenden we de eilanden van Rotterdam in de Maas, waar de hoge kantoortorens staan, en de cruiseterminal (waar jaarlijks dertig cruiseschepen aanmeren, maar uiteraard net niet vandaag). We staken de Erasmusbrug over op de heenweg, en terugkeren deden we via de Willemsbrug.

Ik, bruggen en water: het lief werd net niet zot van mijn om de vijf stappen “wacht, stop, foto!” geslenter. Oeps.

DSC_0628 DSC_0640 DSC_0648

Kortom: Rotterdam is een speciale stad, eentje die je op één kort weekend wel hebt gezien, met eventueel een extra (halve) dag om te shoppen of een boottochtje te maken bij mooi weer.

En u? Bezocht u Rotterdam al?