LJ over vijf jaar

Over vijf jaar is het 2020, wat een schoon jaartal trouwens, de cijfergeek in mij wordt daar content van, helemaal leuk als je in een administratieve functie zit en dat cijfer dan dagelijks meerdere keren zou mogen schrijven of typen :-)

Ik wijk af, want over vijf jaar hoop ik niet meer te zitten waar ik nu zit.

Het is 2020 en ik zit intussen al een paar jaar op mijn ideale gewicht, mijn haar is eindelijk zo lang als ik wil zonder er compleet dood uit te zien, ik heb intussen mijn eerste Ten Miles gelopen en overweeg te trainen voor een bergloop.
Het lief is nog steeds mijn lief, dat spreekt want intussen zijn we bezig onze trouw te plannen, die zal doorgaan op een zomergroene alm tussen de alpenbruine koeien-met-bellen begeleid door een alpenhoorn waarvan de tranen in mijn ogen springen, ik zal de rode pumps dragen die al jaren in mijn kast liggen te wachten en nu wegzinken in het gras, en vlechten in mijn haar met witte bloemen erin, en onder een pergola van 586 verschillende soorten bloemen in alle kleuren van de regenboog geven we elkaar het jawoord in het bijzijn van onze beste vrienden en closeste familie.

007 dorpsstraat met la Jungfrau

We zijn immers verhuisd naar een dorpje nabij het Zwitserse Zürich, in een klein huurappartement met een tuintje waarin ik aardappelen, prei, Belgische asperges, aardbeien, bonen, erwten, pompoenen en courgettes kweek, en een echte serre met tomaten en paprika’s.
We hebben een hondje, een speels, lief, vrolijk ding dat me op mijn dagelijkse wandeling de berg op vergezelt.

Het lief werkt bij een Zwitserse bank als euhm wel ja wat hij nu doet hé, met leningen en cijfertjes en zo. Die dingen.
Ik ben teruggekeerd naar het wereldje waarvoor ik heb gestudeerd: receptioniste in een hotel waar veel toeristen komen die ik dan net zo verliefd kan maken op Zwitserland, of medewerkster in een toerismekantoor en mee wandelingen en evenementen uitwerken.
Als ik geen job vind – want Zwitsers zijn chauvinistisch op dat vlak – dan gebruik ik het geld dat we met de lotto hebben gewonnen om mijn eigen B&B te openen. En ‘breakfast’, daarvoor voorzie ik een buffet inclusief pannenkoeken en cupcakes, wat ik ook aanbied in de namiddag want de B&B is tegelijk een tearoom met allemaal zelfgemaakt lekkers en in de winter soep en glühwein voor de skiërs die dan voorbijkomen.

Lang leve winterbanden.

In de lange, donkere, koude winter, terwijl het lief gaat skiën, schrijf ik eindelijk al die romans die in mijn hoofd of voor de helft al op papier rondzweven. Ik leer Swchyzerdütsch om mijn buren te kunnen verstaan en richt een internationaal leesclubje op.

Omdat we dan in mijn favorietste land wonen, kunnen we onze vakanties spenderen aan de wereld buiten de Alpen: Amerika, Argentinië, een cruise, China: you name it, we explore it.
Verlengde weekendjes brengen we door op de schoonste plekjes in eigen land; Wengen daar komen we minstens één keer per maand, om de Jungfrau en haar twee zusters gedag te zeggen en een lekker wijntje te drinken bij de Pickel Bar.

Living the dream, baby!

En u? Waar ziet u uzelf over vijf jaar?

Minimalistisch mei: de kleerkast

Ter ere van de grote lenteschoonmaak wil ik ruimte en rust creëren in mijn huis, en zo ook in mijn hoofd. In de komende weken ga ik volgens de KonMari-methode categorie per categorie afwerken, te beginnen met mijn kleerkast.

Zodus, Marie Kondo zei dat we moesten beginnen met de categorie ‘kleding’ omdat dat de makkelijkste categorie is. Bovendien was, zo rond Pasen, net het tweejaarlijkse Moment der Kledingwissel aangebroken, dus timing perfect om haar methodes voor het eerst toe te passen.

2015-04-04 11.18.25

Al mijn winterkledij per soort op het bed.

Ik was zo enthousiast dat ik ‘voor’-foto’s vergat te nemen, maar ik kan u wel beschrijven dat ik op mijn slaapkamer een ladekastje heb staan, en een dubbele kleerkast waarvan 50% aan het lief toebehoort. Mijn kast en ladekast zaten propvol, plus nog een aantal opbergdozen bovenop de kast.
In een hoekje staat nog een stapeltje opbergdozen met winterspullen en in een andere hoek onze valiezenverzameling.
Naast mijn ladekastje staan ook nog twee stoelen (nodig voor als er meer dan vier mensen op bezoek komen, wat ongeveer drie keer per jaar gebeurt) met daarop mijn spiegel (ophangen is er namelijk nog niet van gekomen en eigenlijk wil ik een grotere spiegel, zo-eentje die op de vloer kan staan).

Mijn doel: In een ideale wereld zouden de opbergdozen verdwijnen en de valiezen bij in de kast passen, en de stoelen enkel verschijnen vanuit het niets wanneer we ze nodig hebben, zodat er plek is om een grote spiegel te zetten of te hangen.
Ja, in een ideale wereld…

Om te beginnen legde ik al mijn kleren (per seizoen) per soort op mijn bed: jurkjes bij jurkjes, vestjes bij vestjes, shirtjes bij shirtjes, enzovoorts. Ik pakte kledingstuk per kledingstuk op en probeerde te bedenken hoe ik me voelde bij dat stuk: maakte het me blij als ik het droeg? Voelde het comfortabel? Voelde ik me er mooi in? Was het nog netjes (niet afgedragen of versleten)? Bij één nee gooide ik het aan de kant. Eerst was er nog een twijfel-stapel, maar eens ik de smaak te pakken had, vlogen de kleren alle kanten op.
Het ging zelfs zo vlot, dat ik ook mijn sjakossencollectie onder handen nam en enkel die stuks overhield die ik vaak gebruikte.

De kleerkast

Zo zag mijn kleerkast eruit na de KonMari-opruiming:

2015-04-06 15.49.11

  • in het linkerdeel op kapstokken vestjes, blouses en kleedjes (en een paar zeldzame rokjes)
  • in de bloemetjesdoos de sportkleding die momenteel in gebruik is (sportbeha, T-shirt, broek, trui) zodat ik daar meteen bij kan
  • daaronder mijn ondraagbare collectie pumps
  • daaronder de zomerjassen die ik minder vaak draag
  • helemaal onderaan de lompe valies die we enkel gebruiken voor langere reizen, gevuld met winterjassen
  • rechts onze twee trolley’s: de rode van mij, de blauwe van hem, gevuld met toiletzakken en andere spullen die we enkel op vakantie gebruiken
  • mijn verzameling maandverband – iets met grote hoeveelheden kopen als ze met 25% of 33% korting worden aangeboden
  • mijn sjakossencollectie waarvan één stuk er zelfs niet opstaat omdat die in gebruik was. VIJF. STUKS. Ik had er ooit tientallen…
  • onze trekkersrugzak
  • rechts onderaan plek om het winterdonsdeken op te bergen

2015-04-06 11.32.30

Toegegeven: ik heb een beetje valsgespeeld.

Uiteindelijk heb ik niet zo heel veel weggegooid: ongeveer dertig stuks, plus al mijn enkelsokjes (wat een hele collectie was). In totaal werden er acht dozen met kleding aan het goede doel meegegeven – dat net die week langskwam, zei ik al timing perfect? – waarvan er vijf al gevuld werden bij de vorige kleerkastwissels (toen het lief en ik allebei komaf maakten met onze te grote kleding).
Toegegeven: ik heb dus nog steeds veel te veel kleren, vooral vestjes en overgooiers. Maar die zijn stuk voor stuk nog degelijk en vind ik leuk om te dragen, dus ipv ze weg te gooien omdat het er te veel zouden zijn, zal ik ze afdragen.

Ge moet niet weggooien om weg te gooien hé.

  • Ik heb twee opbergdozen op de kast staan waar al mijn te kleine kleren in zitten. Ik hoop namelijk terug een maatje af te vallen en op mijn ideale gewicht van vorige zomer terecht te komen, maar dan moet ik wel dringend stoppen met paaseitjes (vr)eten. Ik heb het één keer gekund, dus een tweede keer zou niet al te moeilijk moeten zijn.
    Maar bon, da’s een ander verhaal. Op deze manier word ik alleszins niet continu geconfronteerd met kledingstukken in mijn kast waarvan ik weet: “Die kan ik niet aantrekken want ik ben te dik” wat al genoeg is om me in een vreetbui te storten.

Vicieuze cirkel, iemand?

  • Nog twee opbergdozen op de kast bevatten mijn winterkleding. Ondanks wat Marie Kondo beweert, vind ik het makkelijker die (warmere) kleding gescheiden te houden van mijn lente/zomeroutfits, om zo een beter overzicht te creëren in de kast en alleen dat te zien wat ik kan aantrekken.
  • Een vijfde opbergdoos bevat kledij die hersteld moet worden: een paar rokjes, een kleedje, een wintertrui. Ik ben geen handige Henriëtta als het op naald-en-draad aankomt, dus die doos staat daar al een hele tijd. Lalala.

De ladekast

2015-04-04 16.01.21

De lades met sjaaltjes, truitjes en shirtjes.

2015-04-04 16.02.00

De lades met hoodies, pyjama’s, sportbroeken en wandelkousen.

Ik moet zeggen: hoe hard u mij ook uitlacht, die opvouwmethode van ons Marie, die werkt geweldig goed. Ik zie voor het eerst al mijn kousen! Ik kan een T-shirt nemen zonder dat de rest van de stapel instort! Mijn sjaaltjes nemen de helft van de plaats in die ze daarvoor innamen!
Op die manier heb ik al mijn kleren, maar echt allemaal, behalve degene op hangers (vestjes, kleedjes en bloesjes) bij in mijn ladekast gekregen, waar voordien enkel kousen, ondergoed, lakens en juwelen in pasten.

Een mirakel.

Het verdict

Volgens deze site is het optimale aantal kledingstukken voor de winter en voor de zomer 33 elk (excl ondergoed, kousen, riemen, sjaaltjes, juweeltjes, handtassen e.d. maar inclusief schoenen en panty’s en pyjama’s). Drieëndertig! Alleen al met mijn schoenencollectie zit ik vér over dat aantal. Beats me hoe je met één sportshirt en één pyjama zou toekomen – of gooi je alle 33 items samen in de was en loop je terwijl alles droogt naakt rond?
Met ingehouden adem heb ik mijn kledingstukken geteld. Ongeveer, uit mijn hoofd, want een deel zit natuurlijk in de was. En de twee dozen ‘te klein’ heb ik evenmin meegeteld. *trish*

SCHOENEN: 38 paar

2015-04-29 20.18.47

Toen ik er pas achter kwam dat ik levenslang veroordeeld werd tot het dragen van steunzolen, heb ik mijn gigantische schoenenverzameling, toen toch wel een paar of eh zeventig, gehalveerd. Met véél pijn in het hart.
De schoenen die ik nu overheb, kan ik dragen mét steunzool, of (in het geval van de pumps) zijn véél te mooi om weg te gooien. En ik word happy van naar die kleurrijke verzameling pumps te gluren dus het mag van ons Marie.

Vroeger was mijn schoenkast dubbel zo groot.

Vroeger was mijn schoenkast dubbel zo groot. Dit kastje gebruikte ik vroeger voor mijn servies, dat toen twee keer zo klein was als nu. Tja.

  • laarzen: 3 – zwarte, rode en bruine
  • pumps: 13 – waarvan 11 paar niet mogelijk om te dragen zonder steunzolen m.a.w. zonder helse pijnen, maar ik krijg het niet over mijn hart om deze paren weg te gooien – beige, vanalleskleurig, zwarte, oranje, groene, camel (die ik zelfs nog nooit gedragen heb), gele, rode (die ik stiekem bewaar voor mijn trouwdag), rode met sleehak, donkergroene, aubergine, rode voor steunzolen, wit-met-beige voor steunzolen.
  • pantoffels: 2 – Birkies voor de zomer, fluffy ones voor de winter
  • enkellaarsjes: 8 – bruine met lage hak, bruine met gigantisch hoge hak, bruine zonder hak, beige met hak, rode met hak, knalrode met hak, zwarte zonder hak, fluffy Flair boots
  • sneakers: 8 – witte (x2), roze, zwarte, grijze en blauwe All Stars, zwarte Roxy’s, bruine van een onbestemd merk.
  • sportschoenen: 4 – gewone, loopschoenen, bergschoenen (x2 want mijn oude gebruik ik voor sneeuwwandelingen), wandelschoenen
2015-04-04 16.01.43

De lade met sokken, bh’s, ondergoed (waarvan een groot deel in de was zat, vandaar de open ruimte), onderbloesjes en panty’s.

ALL-SEASON: totaal 71

Er zijn dingen die wel elk seizoen van pas komen:

  • vestjes: 7
  • kleedjes: 6
  • shirtjes: 7
  • truitjes: 10
  • broeken: 3 inclusief 2 jeans
  • hemden/bloesjes: 7
  • lange sportbroeken: 4 (incl 1 jeans)
  • sportshirtjes: 14
  • hoodies: 7
  • fleecetrui: 2
  • pyjama’s: 2
  • regenjas: 2

ZOMER: totaal 36

  • shirtjes zonder mouwen: 7
  • T-shirt: 1
  • broeken: 2
  • vestjes: 3
  • truitjes: 2
  • rokjes: 2
  • kleedjes: 5
  • shorts (sporten): 4
  • jassen: 7 (een lange rode, een witte, twee zwarte, een grijze, een felblauwe, een sportieve rode, een sportieve kakigroene)
  • pyjama’s: 3

WINTER: totaal 27 stuks

  • rolkraagtruitjes: 2
  • warme trui: 1
  • vestjes: 3
  • shirtjes/bloesjes: 6
  • rokjes: 3
  • nette broeken: 4
  • broeken: 2
  • jassen: 6 (lange grijze, lange blauwe met dons, lange beige, zwarte mantel, skijas, gele jas)

In totaal 172 stuks in mijn kleer- en schoenenkast. 

De bedoeling is om te blijven stoppen met shoppen – we zijn goed bezig! – zodat het te veel aan kleren zich op den duur vanzelf oplost door versleten of beu gezien. We zijn nu drie weken na de kleerkastopruim en het vouwsysteem van Marie werkt nog altijd geweldig goed.

Ik heb nog nooit zo’n overzicht gehad in mijn kleerkast.

Mijn sportshirtjes.

En u? Vouwt u uw sokken al in plaats van ze op te rollen? Hoe overzichtelijk is uw T-shirtenstapel? Kortom: hoe ziet uw kleerkast eruit?
(inclusief foto aub)

Leukedingenlijstje mei

Maandelijks blik ik even vooruit, naar de leuke dingen die me te wachten staan. Naar een idee van Titatastisch. De vorige lijstjes kan je hier vinden.

Mei is de maand waarin het lief, net zoals vorig jaar, moet studeren. Dat is niet altijd even leuk maar het betekent wel dat ik veel me-time zal hebben, jippie!

  • Mei is de maand van de feest- en vrije dagen: vier, zomaar eventjes! Dat is al leuk op zich :-)
  • Ik hoop erin te slagen om ons kot helemaal opgeruimd te krijgen. Minimalisme ftw, en je kan mijn vorderingen volgen onder de tag ‘opruimproject’.
  • Ons vrouwendagje, met mama, Tante en Zus, brengt ons dit jaar naar Breda. Mocht u nog tips hebben, dan zijn die méér dan welkom.
  • Het is lang geleden maar ik ga nog eens op café met Minerva. Cocktails, een goeie babbel, meer moet dat niet zijn.
  • Een half dagje Antwerpen met de schoonmoeder om Vakantie op ‘t Zuid te bezoeken. ’s Avonds gaan we iets eten in Leuven, zodat het lief ook meekan. (Want hij moet toch eten hé.)
  • Een avondje weg met de ladies, het zal tegen die tijd zes weken geleden (sinds de trouw van Athena) zijn dat ik hen nog zag.
  • Het dansoptreden van mijn Zus. Dat is niet per se leuk: een hele namiddag in een zaal zitten kijken naar kinderen die ab-so-luut niet kunnen dansen, met af en toe een leuk moment als er een groep volwassenen opkomt (waaronder dus mijn zus).
  • Na de Ijsheiligen vliegen al mijn groentjes en bloemetjes buiten, naar hun definitieve standplaats op het balkon. Het is dat ik geen plaats heb, anders zou ik een moestuinwarming geven.
  • Mei is familiemaand: met moederdag, de verjaardag van mijn grootvader en die van mijn Tante staan er normaal drie bijeenkomsten op de planning.

En u? Welke leuke dingen staan er in uw agenda?

Leesplan mei 2015

Ik heb mij in april een beetje geforceerd met lezen – daarover leest u alles binnenkort – waarop een leesdip volgde, waar ik nog langzaam uit aan het opklimmen ben en daarom wil ik mezelf in mei niet verder onder druk zetten. Bovendien bleven er nogal wat boeken over van het leesplan van april die bovendien, de HORROR, overtijd gingen in de bib. Ben ik niet trots op, maar aangezien ik al halverwege mijn leesdoelstelling van het jaar zit, is er absoluut no stress.

Voor het plan van mei maakte ik, op één bibliotheekboek na, een rondje in mijn toreadkast.

2015-04-29 18.09.19

  • Ik vermoed dat Tuinfeest ook niet in mei zal worden uitgelezen. Ik ga hierin als eerste beginnen, en de andere vier ertussen moeten lezen, om me er doorheen te kunnen worstelen. Vermoed ik. Donkerbruin en al.
  • Over Het Rosie project heb ik al zoveel gehoord en gelezen dat mijn nieuwsgierigheid mij ertoe aanzette om het te kopen en nu als tussendoortje en luchtigere lectuur te gebruiken in mei.
  • Ring kreeg ik van een vriendin die het haalde uit een boekencontainer in Antwerpen. De gelijknamige horrorfilm uit 2000 werd erop gebaseerd, dus ik verwacht mij aan bange nachten en niet meer alleen durven buitenkomen.
  • Het beleg van Lissabon zal na Stad der blinden mijn tweede boek van Saramago zijn. Benieuwd of het zijn plekje tussen de Blufboeken waard is. Ik heb trouwens geen flauw idee waar het over gaat.
  • American Psycho kent iedereen wel van naam. De film heb ik nog niet gezien. Geweld en gruwel, dat kan niet slecht zijn denk ik zo.

Dus voilà. We houden het rustig komende maand op leesvlak.

En u? Wat leest u nu?

De beelden van week 17

Onder de magnoliaboom. #lentehappy #opdefietsHet is, nu ja was, volop lente, heerlijk fietsweer, magnoliaweer, blauwe lucht.
17028259529_69f7d22742_oYessss, eindelijk werd onze vakantie geboekt! Ik heb dan toch weer voor een bergvakantie gekozen, want ja. Eeuwige liefde. Daarom. Dus: tien dagen Italië!
Lekkere lunchdate gehad.Woensdag staakten de treinen en mocht het lief op het bankkantoor in Leuven werken, zodat we ‘s middags samen konden gaan lunchen. Ik wilde al langer het vlees bij Bistro Tribunal eens uitproberen, en het lief is een vleesliefhebber dus dat kwam geweldig goed uit. Je mag je stuk vlees kiezen uit de koeltoog van de chefkok, die je met plezier uitleg verschaft bij de verschillende soorten vlees – vlees dat vers bij Beenhouwerij Rondou worden gehaald. De frietjes kunnen beter, en verder krijg je er superlekkere sausjes bij – de béarnaise! goddelijk! – en sla-met-dressing.
Het kostte moeite om daarna weer aan het werk te gaan, dat kan ik wel zeggen :)
@kwirstje heeft zichzelf weer overtroffen. #gezondtienuurtje met koriander, limoensap, ui, peer en granaatappel.Op het werk is het erg druk, omdat we starten met een nieuw boekhoudprogramma en de volledige boekhouding vanaf 1 januari dit jaar moet worden overgedragen naar het nieuwe programma, met andere woorden ik mag alle aankoop- en verkoopfacturen opnieuw ingeven enzovoorts. Hersendood werk, hoewel, alle cijfertjes moeten natuurlijk kloppen en aan het einde van de dag dansen ze voor m’n ogen. Gezonde tienuurtjes van een collega vormen dan een welkome pauze: dit is granaatappel met peer, rode uit en koriander. Yummerdeyum!
Nu is het weekend echt begonnen. #ginfriday #bleudargentHet lief vertrok vrijdagochtend – vroeg! – naar Valencia op ‘mannenweekend’, dus ik had de vrijdagavond voor mij alleen. Met gin. En Maltesers. Onder mijn dekentje. Lekker rustig. Alleen gaan slapen was véél minder leuk…
Eentje voor de collectie. #bruggenliefde #maastricht #latergramGelukkig kon ik de volgende dag zélf op weekend vertrekken, met de vrouwen van de mannen die op mannenweekend waren. Een vrouwenweekendje dus! Wij deden het niet zo exotisch en staken maar juist de grens over, naar Maastricht. We liepen toevallig de Bijenkorf binnen toen daar net een makeover gaande was en voor ik het wist had ik krullen in mijn haar, make-up op en stond ik in een rok-tot-op-de-grond op sleehakken van Michaël Kors op de foto. Was heel leuk om te doen en we kregen nog een goodiebag mee naar huis ook.
Van die krullen ben ik trouwens nog altijd niet goed… die zijn de hele dag blijven hangen. Wat een permanent, een (gewone) krultang en een hele bus haarlak of andere producten niet voor elkaar kregen, lukte dit ding op tien minuten. :aaaaah: Maar goed, hoewel ik al 15 jaar droom van krullen is het me iets te decadent, en het lief vindt me ‘naturel’ trouwens mooier. Ja, mannen.
We liepen rond, deden een terrasje tussen de regenbuien door, aten heel laat, en zondag na het uitcheken deden we nog van wellness in het hotel zodat we volledig ontspannen naar huis konden…