Gelezen in januari 2016

DSC_0028

Vorig jaar las ik in januari 7 boeken, enthousiast als ik was om de leeslat nog hoger te leggen dan het jaar voordien. Dit jaar wil ik me, zoals gezegd, focussen op (ook) andere dingen en mezelf vooral geen druk opleggen. Lezen blijft mijn favorietste hobby en ik voel me toch een heel klein beetje schuldig dat ik ze deze maand zo verwaarloosd heb. Want…

Ik las slechts 2 boeken.

Twee! Jawel! Eén ervan begon ik dan nog in de kerstvakantie en las ik dus al voor de helft in 2015. Aiai. Het waren wél twee steengoeie boeken, ieder op hun manier. De volledige verslagjes kan je, zoals altijd, op mijn leesblog terugvinden.

  • 1q84 deel een – Haruki Murakami
    Eigenlijk kan ik geen onbevooroordeelde review schrijven over een boek van deze god man. Alles wat ik al las van hem, vind ik even geweldig. Toegegeven, meestal is het concept zo’n beetje hetzelfde, waardoor dit boek (het eerste deel van een trilogie) er bovenuit springt want het is helemaal anders. Het is een spannend avontuur van twee jonge mensen (die elkaar in dit boek nog niet ontmoeten maar ik hoop in het volgende boek!) die op zoek gaan naar de gruwelijke gebeurtenissen en het mysterie achter een sekte die kinderen mishandelt. Ik wil keidringend het tweede boek lezen maar omdat ik geen bibabonnement heb op het moment en deel twee nergens los kan vinden zit ik nu een beetje op mijn honger. Paniek! Drama! Om maar te zeggen dat ik het een enorm goed begin van de reeks vond en dat het smaakt naar meer.
  • De donkere kamer van Damocles – Willem Frederik Hermans
    Het is een blufboek dus ik zette me schrap voor zwaar te kauwen materie, maar dat is niet wat dit boek is. Het is een heel vreemd verhaal – over een onbeduidende man in bezet Nederland tijdens WOII die voor een verzetsman opdrachten uitvoert (zoals mensen vermoorden en kinderen ontvoeren), en toevallig lijkt die mysterieuze man als twee druppels water op hem, wat hem na de oorlog in een zeer lastig parket brengt als blijkt dat iedereen denkt dat hij een zware collaborateur was ipv een nationale held. Het kan verkeerd lopen. Ik vatte pas laat sympathie op voor het hoofdpersonage, dat begint als een weinig opvallende, middelmatige man, maar uitgroeit tot een complex personage dat zichzelf wil verbeteren en een doel wil hebben in het leven, een passie, en die uiteindelijk vindt en helaas ook weer kwijtraakt. Een intrigerend boek.

Up next…

Komende maand staan er een paar boeken op het programma in functie van de IMDB top 250 want ik ben zo iemand die éérst het boek wil lezen, en dan pas de film zien, en laat er nu net een paar films tussen zitten die werden gebaseerd op een boek. Eén daarvan is A clockwork orange, daar ben ik al in begonnen, en man man man, dat belooft!

En u? Wat is uw favoriet boek waarop een film werd gebaseerd?