Leukedingenlijstje september

Maandelijks blik ik even vooruit, naar de leuke dingen die me te wachten staan. Naar een idee van Titatastisch. De vorige lijstjes kan je hier vinden.

September is mijn favoriete maand van het jaar, niet in het minst omdat ik dan verjaar, maar ook omdat de warme zomer erop zit en mijn favorietste seizoen voor de deur staat…

  • Het lief kreeg tickets vast voor de match België – Bosnië-Herzegovina in het Boudewijnstadion. En ik mag mee! Mijn eerste voetbalmatch van de Duivels; als ik me niet vergis staat dat ergens op een life list. (Soms zet ik daar dingen op waarvan ik me maanden later al afvraag: where was my mind. Maar kijk, ‘t komt er toch nog van.)
  • Mijn verjaardag. De negenentwintigste al. Mijn laatste levensjaar als twintiger. Voelt onecht aan; de laatste acht jaar zijn zo snel voorbij gevlogen… De dag zelf verwacht ik van het lief dat hij me entertaint; ik ben benieuwd waar hij mee gaat afkomen.
  • Verjaardagsfeestje voor mijn familie. Cadeautjes. Taart. Lalalalala.
  • Onze zomervakantie! Eindelijk; het heeft veel te lang geduurd dit jaar – al zijn we in juni natuurlijk al op pre-zomervakantie geweest naar Normandië, maar heel juli & augustus gaan werken dat doe ik eigenlijk toch niet zo graag. Dus: Italië, heel hard uitkijken naar.
  • Afspraak bij de diëtiste. Ik hoop mijn volgende doel tegen dan bereikt te hebben, maar laat ons niet op de zaken vooruitlopen.
  • Komen eten – birthday edition, al gaan we dat misschien uitstellen tot na de nieuwe keuken, als we een afwasmachine hebben en ik helemaal wild kan gaan in de keuken.
  • Verder ga ik mijn best doen op mijn agenda zo leeg mogelijk te houden maar drie afspraken per week te maken in plaats van vier (of dikwijls vijf).

En u? Welke leuke dingen staan er in uw agenda?

De beelden van week 35

Het was niet zo’n fijne week; véél te druk, in de eerste plaats op het werk maar ook privé.
Hoogtepunt van de werkweek was het ziekenhuisbezoekje aan baby Maximiliaan en mama Afrodite. Ik twijfel er niet aan dat dit ons vriendengroepje compleet gaat veranderen, maar voorlopig is hij gewoon een wolk van een baby en gunnen we het gezinnetje natuurlijk alle privacy en tijd die ze nodig hebben om te wennen aan de nieuwe situatie.

Dat kon niet misgaan. #latergram #oprestaurant #uiteten

Dinsdagavond gingen we eten met een Social Deal bij Meat City samen met Loki en Sigyn. De slechte commentaren en de agressieve reacties van de manager daarop deden me mijn hart vasthouden, maar het viel wel mee. We kregen voor 10 euro een biefstuk met frieten en saus naar keuze. De steak was iets te lang gebakken maar de béarnaise was perfect. Jammer dat de desserts niet huisgemaakt zijn, maar zo uit de diepvries of een pakje komen; de moelleux was de naam niet waard want niet eens fatsoenlijk opgewarmd… Zonde van de calorieën.

Dat ik hier nog nooit geweest was zonder bergschoenen, en mét mojito zeg. #mollekesfest #dorpsfeest #bovenopdenberg #fridaynight

Vrijdagavond na veel vijven en zessen – eerst gingen er vrienden mee en toen niet meer, blabla – met ons tweetjes naar een dorpsevent geweest, mojito in het zonnetje in onze ‘achtertuin’, dat was genieten. Efkes ontspannen na de lange werkweek.

Ochtendspits in de Colruyt. We leren het ook nooit. #druk

Zaterdag was een vreselijk hectische dag. Ten eerste maakten we de fout om tegen 9:00 naar de Colruyt te gaan – zoals 50% van de Groot-Leuvense bevolking. Anderhalf uur kwijt. Daarna rushen om een tweede cake te bakken (nummer één had ik vrijdagavond nog gebakken). Uiteindelijk vertrokken we drie kwartier te laat.

In de categorie coole trappen: het nieuwe huis van de schoonvader.

Naar een stadje ergens in een uithoek van de provincie Antwerpen, 75 minuten rijden over secundaire baantjes. Het lief was al grumpy van vroeg te moeten opstaan en achter een Audi aan te hobbelen tegen vijftig in een zone zeventig maakte zijn humeur er niet beter op :-)
Zijn schoonvader en stiefmoeder hebben er een gigantisch en oud huis gekocht, met de bedoeling er op termijn een B&B van te maken. Er is nog véél renovatiewerk aan maar het is een prachtig huis met veel potentieel en ik wens ze van harte toe dat ze hun droom kunnen verwezenlijken. Jammer dat iedereen in hun omgeving, de schoonoma en het lief in de eerste plaats, er erg sceptisch tegenover staan, maar ik vind het schoon dat ze hun dromen durven najagen!

#summernights #familytime

Na een paar terrasjes op de grote markt van het stadje, was het tijd om naar His Hometown te tuffen, nog eens 45 minuten in de auto, dit keer gelukkig wél over de autostrade. Eerst langs schoonoma, dan naar Maa en Vriend thuis voor het driedubbele verjaardagsfeestje voor mij, Klein (die al 15 wordt en eigenlijk helemaal niet meer ‘klein’ is) en deBomma. Ik kreeg twaalf flesjes Rivella, een boekenbon en twee envelopjes. Ge moet niet vragen welk cadeau ik het leukste vond :)
Ondanks dat het snel afkoelde en donker werd – die lange zomeravonden zijn weer voorbij – konden we toch tot na het dessert (mijn twee zelfgebakken cakes!) buiten blijven zitten.

Ik zou die boom laten omhakken. #theeyeofsauron #alwayswatching #iseefaces

Zondag eerst naar Leuven-station gegaan om op de tweedehandsfietsenmarkt een fiets te kopen voor het lief. Daarna fietsten we naar My Hometown. First stop: mijn tante, hond Kaatje en mijn butternutpompoenen waarmee het triestig is gesteld. Tweede stop: mijn grootouders, waar we een bord verse tomatensoep mét balletjes voorgeschoteld kregen. Intussen waren mijn ouders thuis van hun zondagse wieltoeristtochtje dus derde stop: het Ouderlijk Huis waar het lief een koude Duvel geserveerd kreeg en ik in de bijbel (de nieuwe Ikea-catalogus) kon bladeren.

De rest van onze zondag ging op aan stofzuigen, opruimen, de was, koken, lezen en bloggen.

[indenhof] Het einde in zicht

Sinds de zomer van 2013 heb ik mijn eigen balkontuintje, dat intussen is uitgebreid met een vierkante moestuinbak. Elk jaar probeer ik nieuwe groentjes uit, maar mijn favorieten van het moment zijn kerstomaatjes, courgettes, komkommer, worteltjes, radijsjes en pijpajuin.

Het einde van de zomer en dus van het moestuinseizoen nadert met natte euhm rasse schreden. Mijn volgende update zal waarschijnlijk ook de wrapup zijn… Wat is het snel voorbij gegaan!

De kerstomaten blijven hardnekkig groen – niet moeilijk met al die regen. Wel ongelooflijk hoe de plant zoveel aftakkingen heeft gevormd dat het meer tomaat lijkt te gaan worden dan plant. Jammer dat er nu niet veel meer terecht gaat komen van nieuwe tomaatjes; de zomer was te kort.

2015-08-23 13.39.55

Nog een zielige opflakkering van een bonenplant, met zowaar drie gigabonen als gevolg.

2015-08-23 13.34.16

Vrolijke bloemetjes, het enige wat nog een beetje leuk is aan de verder nogal kale en nutteloze vierkante bak. Wortels? Die lijken niet meer te groeien. Echt rampzalig!

2015-08-23 13.34.34

Ik snoeide de peperplantjes en nadien begonnen de vele pepers die eraan hangen, eindelijk rood te worden! Het lief gaat nogal pikant kunnen eten.

2015-08-23 13.34.48

De zelfgezaaide plantjes doen het iets minder goed, met kleinere pepertjes, maar die heb ik nu ook gesnoeid zodat alle energie naar de vruchten kan gaan.

2015-08-23 13.36.30

De twee aubergineplantjes zijn mini-aubergines, en ik vind ze er al groot genoeg uitzien om te oogsten, maar ze zijn keihard… Nog even wachten?

2015-08-23 13.36.50

Met de courgettes is het wel gedaan, geloof ik. De ene plant doet niets meer, de rechtse produceert enkel vrouwtjesbloemen.

2015-08-23 13.37.01

Een blik op het hele tuintje.

2015-08-23 13.41.41

U voelt de teleurstelling wel in dit postje, geloof ik. Ik heb belachelijk veel energie in mijn plantjes gestopt, en er belachelijk weinig voor teruggekregen tot nu toe. Veel pech gehad dit jaar, en er weinig geniet van gehad in ruil. Als ik dan zie hoe het groeit en bloeit bij anderen, dan moet ik besluiten dat ik toch geen groene vingers heb, en dat ik het volgend jaar beter aan die anderen kan overlaten!

Iemand bloempotten nodig?

 

 

 

De 29e birthday wishlist

Weet u dat ik voor de titel van dit postje weer even moest gaan rekenen: “We zijn 2015, ik ben geboren in 1986, 2015 min 1986 is… vijftien plus veertOH MY GOD IK BEN AL 29!!!!” 

Nu ja, bijna. In september verjaar ik dus. Er zijn nog zoveel dingen die ik voor mijn dertigste wil doen (de vorderingen kan je hier volgen); het leven vliegt voorbij. Maar daar wou ik het niet over hebben.
Ik verjaar graag, want verjaren dat is ieder jaar opnieuw bedenken “ik heb het geluk te mogen leven en vieren!” én natuurlijk… cadeautjes krijgen.

Meestal begin ik een maand, zoniet twee maanden op voorhand na te denken over wat ik allemaal op mijn lijstje kan zetten. Het makkelijkste zijn bons, voor iedereen, maar sommige mensen (zoals mijn tante) willen graag wat meer uitdaging in het kopen en kiezen van een cadeau dus ook daar heb ik mijn hersens keihard voor gebroken en tadaa… Hierzo mijn bescheiden lijstje!

  • beschermhoes voor mijn Kindle (want ik heb constant schrik dat ik dat ding ga laten vallen)Screen Shot 2015-08-28 at 14.23.56
  • bon Waterstones (want ik ben zot van de Waterstones)
  • bon Standaard Boekhandel of andere Nederlandstalige boekenwinkel met een vestiging in Leuven zoals Barboek of Boekarest (want ik ben niet van plan om te stoppen met boeken kopen)
  • bon Hünkemoller (want mijn lingerie valt bijna uit elkaar van ouderdom)
  • bon Ici Paris (want mijn winterparfum is op)
  • bon Promod of WE (want ooit zal ik wel een kledingstuk nodig hebben en toen ik nog wel eens ging shoppen, vond ik hier meestal wel mijn gading)
  • of een envelopje (voor de mensen die zonder inspiratie zitten)
  • een boekensteun – online vond ik kweetni-hoeveel leuke, maar deze slaat toch wel alles en past gewoon he-le-maal bij mij, het prijskaartje is jammer genoeg niet zo plezant, ik bedoel, daar koopt ge zeker twee boeken mee!Screen Shot 2015-08-28 at 14.28.59
  • Happy Socks, natuurlijk, want ik wil dringend mijn sokkenschuif opvrolijken! In de eerste plaats de classic regenboogsokken, maar een ander patroontje mag ook wel eens.Screen Shot 2015-08-28 at 14.31.49

En ú? Wat wil ú graag voor uw verjaardag?

 

Trainingsweekend in de Ardennen

Met het wandelen ging het de laatste minder goed; de fut was eruit, het enthousiasme ver te zoeken. Nooit zou ik nog het niveau halen van onze Zwitserlandvakantie vorig jaar, toen ik zowat de berg op en weer af huppelde. Nu vrees ik voor mijn knieën, sleur ik 7 kg meer mee en is mijn conditie om mee te lachen.

Op zoek naar een nieuwe uitdaging boekte ik in een soort laatste wanhoopspoging een weekendje weg via booking.com (omdat je daar meestal kort op voorhand kan annuleren zonder kosten, en dat is wel nodig met het onvoorspelbare weer in België), het was eender waarheen als het maar in het heuveldeel van ons land was, niet te ver rijden zodat we op een deftig we-kunnen-nog-in-het-restaurant-eten-uur zouden aankomen en onze zondagmiddag nog thuis zouden kunnen genieten van onze rust.

Room with a view.

Room with a view.

Het doel: zeker 30 km wandelen.

Een trainingsweekend, en tegelijk tijd voor ons tweetjes en hopelijk lekker eten. We kwamen aan rond 19:30 in Wellin, op 120 km van Leuven, en konden na het inchecken in een ruime, iets te duur betaalde maar nette kamer, aan tafel schuiven voor een pizza met vier kazen voor vier kazen met pizza.

De volgende ochtend om 8:00 op, ontbijten en dan wachten aan het Office du Tourisme om een wandelkaart te kopen. Ik droeg mijn jurkje en hakken, je zag de bediende denken “ha, die gaan niet ver geraken”.
Een half uur later was ik echter fully dressed: wandelshort, wandelkousen, bergbottinnen, rugzak omgegord (want ook dat was deel van de training: zoveel mogelijk meesleuren wat we in Italië ook gaan meesleuren op onze dagtochten, ja ik overdrijf maar het loont wel!), haar helemaal uit de weg, zonnecrème en insectenspray op alle blote stukjes huid, kaart in de hand, ik stond net niet te springen van enthousiasme.

Onze eerste wandeling was 11,5 km door de vallei rond Wellin, een vrij vlakke wandeling naar Ardennen-normen dus het ging vlot en was ideaal als opwarming. In het gehuchtje Froidlieu was het rommelmarkt en ze verkochten er Minions-koffietassen, helaas hadden we maar drie euro cash mee en daarmee kwamen we niet toe, dus dan maar verder gewandeld!

Lunchen deden we opnieuw in het restaurant bij het hotel, hoewel er niet echt gezonde gerechten op de kaart stonden en zelfs bij slaatjes roomsaus werd geserveerd, en ik ben doorgaans geen moeilijke klant maar toen heb ik toch heel lief gevraagd of de roomsaus eruit gelaten kon worden.

Gelukkig volgt er na een klim meestal een beloning. 😰 #afzien #onderweg #hiking #Ardennen

In de namiddag zouden we een toer van 15 km doen, die er 18 bleek te zijn. Mijn maag speelde na een half uur op en bleef gedurende de bijna vier uur van de wandeling samenkrimpen, waardoor veel van mijn energie naar het onderdrukken van de pijn ging. Het was een zware wandeling, met veel klimmen (in totaal 470 hoogtemeters overbrugd, wat veel is als je hier in het Hageland maar de helft gewoon bent, maar nog altijd niet zoveel als we in Italië gaan doen, waar het meestal minstens het dubbele zal zijn) dus ik had al mijn uithoudingsvermogen nodig om het tot het einde vol te houden.

Afzien!

We braken onze records vandaag. #hiking #training #afzien #Ardennen

In totaal deden we vandaag dus 29 km, een gezamenlijk record – misschien dat ik als tiener tijdens de trektochten met mijn vader in de Ardennen of GH Luxemburg wel eens zoveel deed op een dag, met een zware rugzak dan nog, maar toen was ik bijna vijftien jaar jonger en sterker – dat we ‘s avonds vierden met een lekker driegangendiner.

2015-08-22 19.44.27

Ik koos voor de dieetversie, voor zover dat mogelijk was op de kaart: als voorgerecht één kaaskroket in plaats van drie, als hoofdgerecht ravioli in een voorgerechtportie die al meer dan groot genoeg was. Enkel het dessert kon ik niet laten, dat had ik wel verdiend: dame blanche, mmmmm.

Zondag waren we na een nacht van meer dan negen uur alweer vroeg op. Ik had nog één wandeling gepland, maar koos voor een kortere route omdat we gisteren al veel meer gedaan hadden dan gepland. Het werd 9 km opnieuw in de heuvels rond de Lesse, met een paar pittige hellingetjes erin zodat we nog een laatste maal de beenspieren konden trainen! Het naaldwoud waar we doorheen wandelden was gewoonweg prachtig… Ik genoot van elke stap.

Rust. Stilte. Klimmen. Bossen. Zweten. #nofilter #Ardennen #countyourblessings #happyplace #hiking #dennenwoud

En zo eindigden we op 39 km. 

Dit weekend heeft me ervan overtuigd dat het toch nog niet helemaal scheef zit met mijn conditie en mijn spieren; de rugzak op mijn rug is niet langer een last maar een gewoonte; ik voelde me helemaal in mijn nopjes, I am ready