Het einde van het jaar nadert. Het verlof voor 2012 is opgesoupeerd of ingepland – let the countdown begin, nog minder dan twee weken tot de kerstvakantie, waartijdens ik anderhalve week verlof heb opgenomen, vooral om familiegewijze bijeenkomsten te kunnen bijwonen en in de eerste plaats omdat The Company collectief sluit.
Vanaf januari kunnen we beginnen met het inplannen van de 30 dagen die ons voor 2013 zijn gegund. (Of iets minder, want ik zal dit jaar 4 onbetaalde dagen moeten nemen om toe te komen, en dan gaat er volgend jaar ietsje af van het totaal, en The Company kennende gaan ze naar beneden afronden.) Ik ga het dit keer beter verdelen, want ik merk dat ik er meer voldoening uithaal als ik mijn verlof een tijdje op voorhand inplan (zodat ik kan uitkijken naar en aftellen tot de vrije tijd) én als ik meer aaneensluitende dagen neem in plaats van snipperdagen.
Het volgende staat alvast op de planning:
- Vrijaf met mijn verjaardag, die op een woensdag valt dus da’s een mooie opdeling van de werkweek.
- Vrijaf met zijn verjaardag, maar die valt op een zondag dus waarschijnlijk nemen we de maandag daarop erbij.
- Weekendje weg in april voor onze 5 jaar samen, hoelang en waarheen weten we nog niet, thuisblijven is geen optie want dan heb ik de neiging om te beginnen kuisen als ik me verveel.
- 5 opeenvolgende dagen voor het nemen van praktijklessen autorijden. De druk is groot en het lief eist dat ik volgend jaar mijn rijbewijs ook haal of er alleszins de nodige moeite voor doe. Dit zou optimaal in de lente vallen, dus misschien combineer ik het met de paasvakantie en ons weekendje weg.
- Sowieso ongeveer 5 dagen voor de kerstvakantie aangezien The Company tussen Kerst en Nieuw sluit.
- En dan graag minstens 2 weken aaneensluitend zomerverlof, dit eind augustus – begin september of eind juni – begin juli.
Dat laatste zorgt al een paar maanden voor stress, sinds de deBomma aankondigde dat ze voor hun vijftigste huwelijksverjaardag op vakantie willen met ons. “Dat is toch leuk, met uw kinderen op vakantie kunnen gaan!” Ik heb haar aanbod zo vriendelijk mogelijk proberen af te slaan, maar hoe je het ook draait of keert, het was natuurlijk compleet fout van mij om niet mee te willen.
Ze heeft zo’n speciaal toontje dat één en al verwijt uitstraalt en de tegenstander overlaadt met schuldgevoelens; ik noem het het haar Dramatoontje. “Het is toch gratis!” Of het nu gratis is of niet, een hele week met deBomma in een appartement zitten ergens in het ambetant hete zuiden, da’s geen vakantie waarvoor ik een stuk van mijn zuurverdiende verlof wil opofferen. Het lief snapt mij een beetje beter nu hij eveneens een werkmens is en onze hoeveelheid verlof zo beperkt is. We willen die dagen dan ook optimaal besteden zodat de batterijtjes effectief zijn opgeladen.
Gelukkig lieten ze even later die familie vakantieplannen varen en gingen ze voor een jubileumdiner, wat ons meteen meer vrijheid geeft.
Mommie vindt dat wij in 2013 niet op vakantie mogen gaan, omdat we van plan zijn een huisje te kopen. Ik vind niet dat je daarom moet stoppen met leven en ik ben nu eenmaal gewend om minstens twee keer per jaar op vakantie te gaan, dat is een gewoonte die ik niet wil opgeven, stel je voor: een zomer zonder reis!
Helaas denkt het lief er net zo over als zij, hij is nogal op zijn centjes gaan letten – om het woord ‘gierig’ niet te laten vallen – en wat als we een week voor de afreis ineens ons droomhuis vinden? Ik houd mijn been stijf: dan sparen we maar wat langer, maar ik ga op reis! Waar dient dat vakantiegeld anders voor? Als we toch een huisje zouden vinden, kunnen we onze reis nog altijd annuleren, dan moeten we gewoon op flexibele annulatievoorwaarden letten bij het boeken.
Ons eerste vakantieplan was een rondreis met de trein door Europa. Maar om in één stuk door één land te reizen heb je algauw een hele dag nodig – je raakt niet overal van de ene grens naar de andere op twee uur zoals bij ons, immers – en zoveel uren op een trein zitten, spreekt me niet meteen aan. Met de auto vind ik een te groot risico, aangezien het lief dan nog maar een half jaar zijn rijbewijs zal hebben en ik in het buitenland dan niet zal mogen rijden (aangenomen dat ik mijn lessen tegen dan heb afgerond).
Hoogtepunt van de reis moet een paar dagen Zwitserland worden, in de Jungfrauregio, mijn thuis.
Heeft er iemand ervaring met (trein)rondreizen door Europa? Tips welkom.
Een andere optie is een paar citytrips verspreid over het jaar: Lissabon, Kraków, Londen, Parijs, maar daar hangt een groter kostenplaatje aan vast. Parijs zouden we alvast kunnen opnemen in de treinrondreis, en Londen zou ik graag doen voor ons 5-jarig jubileum in april. (Nóg liever zou ik dan naar onze roots terugkeren in het Zwitserse Zinal, waar het vijf jaar eerder allemaal begon tussen ons, maar een skivakantie is veels te duur en slaan we dit jaar over, tot grote spijt van Teamo.) Daarenboven wil ik liever één grote vakantie, want ik merk dat ik daaruit veel meer voldoening en ontspanning haal.
