Er zijn van die weken dat ik vergeet foto’s te nemen of blessings te counten op de moment zelve. Nu ik erop terugkijk, springt dit er bovenuit:
- Een avondje afsluiten met in de gauwte gebakken kokoskoekjes, gesmolten chocolade met melk en amaretto (hoewel ‘t met Bailey’s lekkerder is maar die ‘s op).
- Taart bakken voor het bezoek van Afrodite. Taart! En Afrodite nog eens zien, ze straalde geluk uit, zoals ze daar hardop zat te dromen over het huis dat zij en Car gaan bouwen.
- Mijn buffetkastje verhuizen naar een andere muur en plots véél meer ruimte hebben rond de eettafel. Hell, ik zou zelfs nog een extra stuk tafel kunnen bijzetten nu!
- Mijn appartementje op een tweetal uurtjes opruimen en een beetje poetsen.
- Het zonnetje dat scheen. Een eerst ontspannend, op de terugweg eerder inspannend fietstochtje naar My Hometown, en de zwaan en de bootjes op de Vaart…
- Kaatje, de hond. Ik ben nog steeds tot over mijn oren verliefd op dat beest. Ook al kan ze haar blaas niet bedwingen en gaan de sluizen open zodra ze mij ziet. (Tante bevestigde: ze doet dat maar af en toe of bij bepaalde mensen. Bij mij doet ze dat dus elke keer. Geen idee of dat positief is.)
- Een onverwachte tête à tête met het lief in een gezellige bar niet ver van huis. (Dat Zeus daar ook de snob hing uit te hangen met zijn tablet, negeerde ik expres.) Ik had al stoofvlees met frietjes gekregen in het Ouderlijk Huis, hij was later thuisgekomen van zijn examen en at nu een wrap, met bier van de week en voor mij een sangria.
