Dus ik heb me nog eens laten vangen door de verleidelijke prijs van een ’100 Days Card’ – € 6,90 per film, da’s toch niks? Ja, als je erin slaagt om alle 10 beurten binnen de 3 maanden op te krijgen. Wat mij op de één of andere manier nooit lukt.
Maar dit terzijde.
Maar dit terzijde.
We hadden voor de vertoning van 16u45 gekozen, dan kon ik meteen na het werk doorrijden. Speciaal daarvoor, én om de grenzen van de regels van de dresscode af te tasten, trok ik mijn rode Converse aan, en ook omdat ik nog steeds geen hakken aandurf, en last but not least die pasten zo schoon bij mijn zwarte linnen broek en mijn rode bloesje! (It’s all in the details.)
Op het programma stond Bridesmaids. Er speelde geen overbekende acteur of actrice in mee, maar ik spotte wel meteen ‘Molly’ uit Mike & Molly – VT4 is net deze week gestopt met de uitzending ervan, shame! - die in deze film aanstootgevend dik en een beetje gek was, en Matt ‘Little Britain’ Lucas als kamergenoot van het hoofdpersonage.
Het was geen afgezaagd verhaaltje, er zat heerlijke humor verscholen in onverwachte hoekjes en na de ik-probeer-de-aandacht-van-de-agent-te-trekken-scène kwam ik amper bij van het lachen. (Over de scène in de trouwjurkenwinkel zwijg ik. Ik wil u uw eetlust en uw goesting om deze film te gaan kijken niet ontnemen.)
‘t Was geen alledaagse komedie en niet de liefde en de romantiek staan centraal, maar wel de vriendschap.
‘t Was geen alledaagse komedie en niet de liefde en de romantiek staan centraal, maar wel de vriendschap.
Daarna gingen Zus en ik een hapje eten in het centrum. Zonder mannen erbij kunnen we heerlijk roddelen. Over de mannen, dat spreekt. Vooral over háár man, en hun pas ontluikte seksleven. Laat ons zeggen dat het ook hier moeilijk was om mijn lachen in te houden en om te zorgen dat de mensen om ons heen niet doorhadden waarover ons gesprek ging.
Eenmaal weer buiten na een eenvoudige pasta en pizza werden we door muziek naar de Grote Markt gelokt waar een klein coverbandje lekkere rockmuziek bracht. En zie mensen, dat is dus waarom ik zo graag vlak bij een stad woon: er is altijd wel iets te beleven.
Geluk zit in de kleine dingen.
