Heb de afgelopen vakantie een aantal dingen bijgeleerd.
- Met vijf mannen op één klein appartementje logeren was een cultuurshock. Mannen zijn vuilakken, en ook het lief
vergatlapte alle huishoudelijke regeltjes aan z’n laars. Vooral de lege bierflesjes plantten zich razendsnel voort. En o wonder, ik heb gewoon gedaan alsof ik het niet zag, allemaal. Was het grootste deel van de tijd toch op mijn eigen kamer of buiten! - Skivakanties zijn chill. Ook als je niet skiet. Voor mij was het een perfecte combinatie tussen asociaal en sociaal doen; ik had die ‘eenzame’ voormiddagen nodig om de rest van de dag me ‘normaal’ onder mensen te kunnen begeven.
- Ik lust Jägermeister. Doopte mezelf ‘Die Jägermeisterin’ bij het pimpen van een simpel kommetje plattekaas met een scheut van het pittige kruidendrankje. En dronk er iets te veel van tijdens een après-ski, al geloofde niemand dat het ‘zoveel’ (elf) shotjes waren.
- Op 1800m hoogte blijft er van mijn miserabele conditie niets over. Door het dorpje lopen was een inspanning, met sneeuwraketten 100 hoogtemeters overbruggen deed vlekken voor mijn ogen dansen door ademnood.
- Ik wil weer meer gaan wandelen, ook door bovenstaande vaststelling. Ik ben gewoon vadsig en lui aan het worden, tijd om daar iets aan te veranderen!
- Ik miste mijn eigen keuken met verse groentjes. Het menu bestond een ganse week voornamelijk uit sla, frieten, hamburgers, croques en pizza’s. En Princekoeken als ontbijt.
- Avoriazanen zijn ontzettend onbeleefd. Ze razen met hun paardenkoetsen door het autoloze dorp alsof er geen voetgangers op de weg lopen, ze blaffen je af als je een stoel durft te verschuiven, ze zijn zelfs zo lui dat ze hun terras van de ene op de andere dag verkleinen en geen eten serveren op het verafst gelegen maar chillste stuk, ze weigeren een bestelling op te nemen of de rekening te presenteren tenzij je het drie keer met nadruk hebt gevraagd… en een glimlach, die je in de toerismesector zou moeten opplakken, kan er nooit af!
Als je je job niet graag doet, ga dan elders werken!!
- Avoriazanen hebben ook een vreemde definitie van “ecologisch“: autovrij als het dorp was, raasden er toch stinkende rupsbandvoertuigen door de straten om afval en leveringen te verzorgen en ‘s nachts graafmachines om sneeuw aan te voeren zodat de paardensleeën konden blijven sleeën door de straten. Supergoed voor de omgeving, durf ik wedden.
- Mensen snappen niet wat je op een sneeuwvakantie doet als je niet gaat skiën, en willen ook niet geloven dat het voor mij een heerlijke vakantie was. Maar ik kan u vertellen dat de dagen voor mij even snel voorbijvlogen en dat ik mij geen moment hebt verveeld (behalve de laatste dag). Bovendien was het veruit de goedkoopste vakantie die ik al heb gedaan in mijn ‘volwassen’ leven. En het lief was enorm gelukkig dat hij elke dag urenlang kon gaan skiën. Win-winsituatie peoples!
- Ik word te oud voor nachtbusreizen. Mijn knieën doen na een uur al pijn van het zitten, ik word om het half uur wakker van een slechte slaaphouding, om nog maar te zwijgen van de verlichte autostrades eenmaal uit Frankrijk en de koude, o de koude! Uitgerust ben ik dus totaal niet.
- Mijn verslaving voor HIMYM is helemaal heropgeleefd. Ben opnieuw begonnen met seizoen 1 en zit nu al ver in seizoen 2.
Barney is awesome!
- Collega’s zijn ook maar mensen. Groepjes werden vanzelf gevormd, we hadden onze roomies goed gekozen. Dus met degenen met wie ik voordien al niet goed kon opschieten, werd er ook nu niet veel contact gemaakt. Kanmenietschelen, eigenlijk. Je trekt op met wie je wil, bij wie je je het beste voelt, juist? Everybody happy.
- De bergen in Frankrijk voelen anders aan dan die in Zwitserland. Waar ik twee jaar geleden nog gewoon huppelig blij werd van te kijken naar de mij omringende bergen in het Zwitserse Zinal, raakten de besneeuwde toppen in Frankrijk mij totaal niet. Ben ik bergenimmuun geworden?!
De plannen voor de zomer zijn nog niet rond. Er is nog zoveel dat ik wil zien en doen, dat ik maar geen keuze kan maken!
