Blessings week 44

De coolste beddenlakens die ik ooit heb gehad (op het stripverhaal met de krokodil na).

Mijn bezigheden maandag-huisvrouwendag. I could get used to this, maar niet élke dag.

Dinsdag weegmoment: toch weer 300g eraf, dat brengt het totaal op -3,7 kg.

Een paar uurtjes naar ‘t stad en achteraf mezelf getrakteerd op een warme chocomelk vooraleer ik weer op huis aanging.

Mijn nageltjes flink verwend met maskertjes (die het lief spottend ‘vingercondooms’ noemt).

Gaan wandelen in mijn geliefde Hageland.

Gaan eten met mijn familie in een Portugees restaurantje, en daarna een paar uur op café gehangen om OHL te zien winnen en tussen tientallen andere studenten gepropt Halloween te vieren tot het te veel werd; ik word te oud voor die dingen.

Lezen op de trein richting Antwerpen, in een boek dat me vanaf de eerste zin in z’n greep hield. Zo’n mooie woorden…

Eenmaal in Antwerpen ging het lief langs een carnavalswinkel om een vampierencape en sprong ik de I Am binnen, wat ze in Leuven niet hebben dus het was het omwegje waard.

Dinner date met de Ladies in een spookachtig verlicht Mechelen. Het eten zelf sloeg tegen; dan is ‘onze’ Brasserie 500 goedkoper én lekkerder.

Als dégustiefje een warme chocomelk of speciale koffie in een supergezellig barretje aan de Vismarkt. Hier kom ik zeker nog terug naartoe.

De afsluiter van onze herfstvakantie was het wilddiner bij mijn ouders. Mijn grootmoeder was zó weg van de moelleux die het lief had gemaakt, dat ze prompt voorstelde om dit te serveren als dessert bij het kerstmenu. Het kerstmenu, dat jarenlang ongewijzigd bleef. Wat een eer om oma’s chocomousse te mogen vervangen!

CYB week 22

Posted on zaterdag 9 juni 12 by LJ

Maandag een pyjamadagje. Ook ‘in de tuin’ gewerkt, om toch maar iets nuttigs gedaan te hebben.

Lunch met aardbeitjes, plattekaas en bloemsuiker. Ook al zijn aardbeien nog steeds duur in de winkel. Ooit, ooit!, heb ik een moestuintje vol aardbeiplantjes.

Het eerste groen dat woensdag al kwam piepen in ons tuintje, twee dagen na het zaaien.

Wie zoekt, die vindt

Op donderdag uit eten met de Ladies, maar zonder Afrodite, zodat we uitgebreid het vrijgezellenfeest konden bespreken. We weten nog niet goed wat doen en waar te beginnen, maar we hebben wel al een aantal ideeën verzameld. We hebben nog net iets minder dan vier maanden om alles geregeld te krijgen. Als afsluiter dronken we hier een lekker vers munttheetje.

Het lief had een vers slaatje klaargemaakt dat ik vrijdagmiddag kon opeten. Heerlijk, lief!! (Hint, hint.)

Zaterdag een dagje van vooral onderweg zijn. Eerst even door ‘t stad gepasseerd, waar de werken aan ‘t Foch flink opschieten. En ondanks de negatieve commentaren in de pers, vind ik het er toch veel mooier uitzien dan vroeger.

Ik kocht een nieuwe voorraad katoen, zodat ik op de trein kon haken.

Ons reisdoel was een dorp in de polders, voor het lenteritueel van Klein en Kleiner onder begeleiding van een druïde. We dronken er een glaasje cava in de zon – de enige drie uren die we zijn buiten geweest om te genieten van ‘t mooie weer trouwens…

…alvorens Maa, Vriend, het lief en ik door de schone Vlaamsche polders wegreden…

…naar Damme…

…om daar…

…iets te gaan eten.

Daarna werden we terug naar Leuven vervoerd. In totaal zijn we bijna vijf uur onderweg geweest, en we hebben niet eens de zee gezien!

Zondag door de regen naar de markt – ondanks de regen in #blotebenen – voor boodschappen en bloemetjes want die verleiding kan ik zelden weerstaan. Ook ons kruidentuintje werd aangevuld. De strijk werd weggewerkt en een grote pot spaghettisaus klaargemaakt voor morgen.

Laat die állerlaatste week op De Heuvel maar komen…

Ladies meeting, editie Mexicaans

Posted on zondag 22 april 12 by LJ

Het begint stilletjesaan een gewoonte te worden om met de Ladies zo één keer om de vijf à zes weken iets te gaan eten. De ene keer in Mechelen, de andere keer in Leuven. Het zijn meteen ook de enige momenten dat ik hen terugzie, tenzij per uitzondering, dus er valt altijd heel wat bij te praten.

Ik zat met Artemis afgescheiden van de andere meiden door het lief en Orion die tegenover elkaar zaten te l*llen over politiek en de Tweede Wereldoorlog. Die twee hebben elkaar duidelijk gevonden op het vlak van interesses.

Onthouden voor volgende keer: de mannen op de hoek van de tafel positioneren!

Het was dankzij een Flairbon waarmee het lief en ik eerder hadden kennisgemaakt met het beste Tex-Mex restaurant van onze stad (en omgeving) dat mijn keuze voor onze bijeenkomst hierop viel.
We kregen een tafel achterin, heel gezellig, en de bediening ging ook vlot – eenmaal we hadden besteld (drie kwartier na binnenkomst pas omdat er altijd wel iemand te laat komt) hadden we niet veel later onze platos, buritos, fajitas en whatever ze daar nog zo serveren voor onze neus staan.

Het eten is daar goed mensen, als ge eens niet weet wat klaarmaken, spoor naar Leuven, wandel langs de idyllische Dijleterrassen en placeer u in het kleurrijke interieur voor een smakelijke maaltijd.

Hou ook nog een gaatje voor het dessert, waar we nu jammergenoeg niet toe kwamen.

We zouden daarna nog iets gaan drinken, de anderen wilden ons oude stamcafé van weleer opzoeken ondanks mijn waarschuwingen over idealiseren van het verleden enzovoorts, het dateert immers vanuit de tijd dat wij nog maar net alchohol leerden kennen dat wij daarheen gingen voor cocktails en Brusselse wafels met slagroom.

Ik bestelde mij een cosmopolitan die enkel de kleur overeenkomstig had met het Sex and the City drankje en waar niet al te veel alcohol inzat. One meende dat er met een mojito niet veel mis kon gaan maar heeft zijn mening na bestuderen van de glasinhoud al moeten herzien. Het lief twijfelde niet en ging resoluut voor een Long Island Ice Tea, het strafste wat ze in huis hebben maar waar eigenlijk vooral cola in zit.