Tagarchief: Iuno
Het afscheid
15 maart was mijn laatste werkdag in het Braggelhotel. (Eén tip: gaat u daar alstublieft nooit op logement. En moest u er per accident toch verzeilen, stel u voor dat u vanuit Antwerpen op weg bent naar Oostende en door een gigantische sneeuwstorm verdwaalt u zodanig dat u zowaar blij bent het uithangbord van dit [...]
De laatste loodjes
Nog vier dagen te gaan tot mijn laatste werkdag. En wat ik vreesde, is gebeurd: ik heb spijt van mijn beslissing om ontslag te nemen. Ik ga mijn lieve collegaatjes missen – moederlijke Iuno, kleine Mini, schattige Choco, vrolijke Lila! – maar zeker ook het werk zelf, reservaties maken, offertes-opties-groepen opmaken en opvolgen, en de [...]
De moed
De moed zit er niet meer in. Integendeel, de moed is er helemaal uit, is ver te zoeken. Tenzij de moed der wanhoop. Ik zit nog in de ontkenningsfase, eigenlijk. Na de vergadering van vorige week, die feitelijk nog meeviel aangezien we allemaal een uur van gesnauwde onredelijkheden verwachtten na de anderhalf uur durende bolwassing [...]
Fast forward, please?
Bang ben ik. En doodmoe van de voorbije korte nacht. Zoals de gedachten rondspookten in mijn hoofd en pas zwegen toen ik mezelf dierf verliezen in De vrouw die met vuur speelde, godzijdank voor boeken op deze planeet. Er zijn van die momenten dat je wou dat je de tijd kon verderdraaien… Het begon met [...]
Beveiligd: Op het werk…
Er is geen samenvatting omdat dit bericht is beveiligd.
Exit Trotster
“Heb je het slechte nieuws al gehoord?” vroeg Iuno toen ze me om 15u kwam aflossen. Nee, ik was twee dagen vrij geweest en van niks meer op de hoogte, tenzij via wat krabbeltjes in de agenda over geblokkeerde kamers, een vergadering en de sauna die gepoetst moest worden. “Trotster is ontslagen. Ze is weg.” [...]
Ik ben de baas!
Vijf voor drie, ik heb net de shiftoverdracht van Prada gekregen, die haar spullen pakt en vertrekt. Iuno, die aan de telefoon hangt, geeft me het Vlaanderen Vakantieland boek dat ik naar Zeus moet brengen, maar op de moment rinkelt de andere telefoon die ik wel moet opnemen en terwijl ik aan de lijn hang, [...]
Schrikbewind
1. schrikbewind; schrik-be-wind; het -woord; schrikbewinden: streng, zich door geweld handhavend landsbestuur. 2. schrikbewind; terreur, terrorisme, wrede schrikaanjaging. (Gevonden op http://www.encyclo.nl) Onze Stagiaire, die hier intussen toch al anderhalve maand vertoeft, zou intussen toch al moeten doorhebben hoe ‘t er in ‘t Hotel aan toe gaat. Vroeg zij vanmorgen: “Hebben jullie hier iets van beloningssysteem?” [...]
Nieuwjaarsreceptie
In ‘t Hotel zijn ze altijd wat later met alles – zo krijgen we onze eindejaarspremie pas met Pasen. De nieuwjaarsreceptie was gisteren ‘al’, in een Spaans thema. Uw eigenste LJ moest werken en kon alles dus veilig van op een afstandje aanschouwen, want zo’n mensensamenkomsten zijn niet direct aan mij besteed, zeker als ik [...]
Over affaires op het werk en de resterende collega’s
Bloem heeft dus echt ontslag genomen, en vertrekt na volgende week. De wisselende uren en het weekendwerk vallen niet meer te combineren met haar privéleven… Hartje, mijn andere pupil, werd enkele weken geleden ontslagen en stond meteen op straat dankzij haar interimcontract. “Te brutaal” – ze had in het openbaar met Zeus staan ruziemaken, tsja… [...]
‘t Leven volgens u