Blessings week 44

De coolste beddenlakens die ik ooit heb gehad (op het stripverhaal met de krokodil na).

Mijn bezigheden maandag-huisvrouwendag. I could get used to this, maar niet élke dag.

Dinsdag weegmoment: toch weer 300g eraf, dat brengt het totaal op -3,7 kg.

Een paar uurtjes naar ‘t stad en achteraf mezelf getrakteerd op een warme chocomelk vooraleer ik weer op huis aanging.

Mijn nageltjes flink verwend met maskertjes (die het lief spottend ‘vingercondooms’ noemt).

Gaan wandelen in mijn geliefde Hageland.

Gaan eten met mijn familie in een Portugees restaurantje, en daarna een paar uur op café gehangen om OHL te zien winnen en tussen tientallen andere studenten gepropt Halloween te vieren tot het te veel werd; ik word te oud voor die dingen.

Lezen op de trein richting Antwerpen, in een boek dat me vanaf de eerste zin in z’n greep hield. Zo’n mooie woorden…

Eenmaal in Antwerpen ging het lief langs een carnavalswinkel om een vampierencape en sprong ik de I Am binnen, wat ze in Leuven niet hebben dus het was het omwegje waard.

Dinner date met de Ladies in een spookachtig verlicht Mechelen. Het eten zelf sloeg tegen; dan is ‘onze’ Brasserie 500 goedkoper én lekkerder.

Als dégustiefje een warme chocomelk of speciale koffie in een supergezellig barretje aan de Vismarkt. Hier kom ik zeker nog terug naartoe.

De afsluiter van onze herfstvakantie was het wilddiner bij mijn ouders. Mijn grootmoeder was zó weg van de moelleux die het lief had gemaakt, dat ze prompt voorstelde om dit te serveren als dessert bij het kerstmenu. Het kerstmenu, dat jarenlang ongewijzigd bleef. Wat een eer om oma’s chocomousse te mogen vervangen!

Familieweekendje in Dardennen

Twee jaar geleden vond de eerste editie van het familieweekend plaats in de Duitse wijnstreek Moesel. Samengesteld door Deddie het wandelbrein en Mommie het organisatietalent, met als genodigden Zus, het lief, ik, Tante en haar hond. Het had net voor het eerst gevroren zodat de wijnranken hun mooie herfstkleuren reeds kwijt waren, maar verder was het toen prachtig weer met blauwe lucht en warm genoeg om in short rond te huppelen.

Het leek het begin van een nieuwe traditie, maar een half jaar later stierf onverwachts Tantes hond Fiene waardoor we besloten voor het jaar 2011 af te wachten. Intussen heeft Tante een nieuwe hond, de ongelooflijk lieve Kaatje, en zo werden de plannen voor de tweede editie van het familieweekend een feit. Deddie koos dit keer voor een dichter bij huis bestemming namelijk de dorpjes langs de oevers van de een overvolle, kronkelige Semois, niet ver van de Franse grens.

Middenin mijn geliefde Ardennen dus.

Vrijdag in de vroege avond vertrokken we met twee volgeladen auto’s naar het zuiden, waar we een uur of twee later na een voorspoedige reis arriveerden in een gat dat Alle heette, vlak bij het iets bekendere Vresse sur Semois. Ons huisje was een oude ‘villa’, opgeknapt en Ikeagewijs heringericht maar niet luxueus of zo, prima geschikt voor het anderhalve gezin dat wij met z’n zessen vormden.

De belangrijkste activiteiten dit weekend

• Wandelen. Dat was trouwens niet evident want het jachtseizoen is volop bezig. Dankzij een jachtkaartje konden we de jachtzones vermijden maar het was jammer dat we daardoor bijvoorbeeld niet het beroemde ‘Graf van de Reus’ konden zien, wat toch een mooie jeugdherinnering is voor mij.
  Vrijdagavond maakten we een klein verkenningstochtje naar het dorp, waar we in een plaatselijk populair café iets gingen drinken.
  Zaterdag een wandelingetje van amper vijf kilometer waar we bijna vier uur over deden, via de GR die op sommige plaatsen moeilijk begaanbaar of gewoonweg onzichtbaar was, met veel hindernissen van omgewaaide bomen.

Wandeling van Alle via Frahan naar Rochehaut. 7,64km.

Zondag deden we het dubbele van die afstand op ongeveer drie uur, via een mooie rondwandeling door de bossen en langs de Semois met als vertrek- en eindpunt Membre sur Semois.

Rondwandeling vanuit Membre-sur-Semois. 8,31km.

• Eten. Ieder ‘huishouden’ had een meeneemlijst gekregen maar niet iedereen had zich daaraan gehouden met als gevolg dat er veel overschot was en we ons zowat misselijk hebben gegeten.
  Vrijdagavond pensen met warme appelmoes en zure kriekjes.
  Zaterdagochtend pistolets, onderweg in Rochehaut een kom veel te zoete ajuinsoep, ’s middags brood en warme appeltaart met chocomelk, ’s avonds uitgebreid aperitieven en daarna spaghetti à volonté.
  
  Zondagochtend koos ik resoluut voor havermout en ’s middags stopten we ons vol met croque monsieurs.
• Tussendoor me voor de kachel genesteld met mijn haakwerk, de afwas gedaan, Triominos gespeeld.

En geslapen (duh) en boos geweest op het lief die in de Chimay vloog en hoewel hij niet meer kon fluisteren bleef volhouden dat hij niet zat was. Right.

Volgend jaar editie drie?

Blessings week 40

Dinsdag wekelijks weegmoment: -600g wat het totaal na 9 weken op -2,9kg brengt. Kleine euforie, want het gaat weer de goede kant op. Jammer genoeg heb ik voor -3kg geen beloning voorzien, ideetjes altijd welkom.

’s Avonds samen met Sigyn en Loki gaan eten bij Dio in zijn nieuwe studio, naar waar hij net was verhuisd want hij had nog maar twee werkdagen achter de rug. Ook voor hem is er nu een nieuw hoofdstuk begonnen, gelukkig nog altijd in Leuven want er zijn zo al genoeg onzekerheden in het leven. Op het menu: zijn intussen vermaarde kip Chouffe met pasta. We legden ineens ook datums vast voor de volgende twee bijeenkomsten.

Woensdag dankzij de nationale staking van de NMBS een dagje van op De Heuvel kunnen werken, waar ik gelukkig niet alleen zat. Het deprimeert me nu wel om daar te zitten, wetende dat elke keer de laatste kan zijn want eind deze maand moet alles fysiek verhuisd zijn naar The Company. Als tussendoortje een heerlijk sappige appel, zelfgepikt afgelopen zondag uit de boomgaard.

Donderdag op de trein afgesproken met Athena, die soms mijn trein neemt, als ze in Leuven moet zijn na haar werk. Gezellig bijgebabbeld en ik heb haar uitgenodigd om bij ons te komen eten als ze een maand zonder keuken zitten door werken in hun huis. Dat lijkt me maar normaal, je vriendin uit de nood helpen, toch?

Mijn kleine wekelijkse zonde…

Het lief zou donderdagavond laat thuis zijn door een deadline en aangezien ik niet hoefde te wachten met eten, kon ik na het werk snel eten en dan, in plaats van me depri in de zetel te laten zakken omdat ik alleen thuis was – die zelfmeelijwekkende fase ben ik intussen gepasseerd – erin te vliegen. De Grote Kleerkastseizoenswissel! Alle zomerkleren opgeborgen in dozen en alle winterkleren uitgestald. Het resultaat was bedroevend: voor de winter heb ik maar een paar bloesjes die goed zijn om op het werk te dragen. Hoog tijd om te gaan shoppen… Op schoenenvlak viel het mee: ik heb veel minder winter- dan zomerschoenen en buiten zwarte of grijze laarzen heb ik niets nodig.

Vrijdag een dagje verlof genomen, min of meer verplicht want anders moest ik mee naar één of ander personeelsevent van The Company in Brussel in de namiddag, maar omdat we om 16u zouden vertrekken richting Dardennen kon ik dus niet anders. Van de nood een deugd gemaakt en met Zus gaan shoppen, met deze nieuwe outfit als resultaat.

Om 16u vertrokken we naar het zuiden, de taalgrens over voor een familieweekendje. Hieronder de hoogtepunten verzameld, een verslagje volgt later.

 

Verjaardagsfeestje 2

Concept: hapjesavond wegens driedubbel feest (verjaardag, samenwonen, afstuderen van het lief)
Locatie: my place
Genodigden: Klein, Kleiner, Vriend, Maa, de Bomma, den Bompa (ofte De Schoonfamilie), mijn ouders en Zus

Menu

• Toastjes met paté en confituur, met kruidenkaas en een radijsje, met krabsla.
• Stukjes meloen met parmaham op een stokje.
• Doritos met een zelfgemaakt kotskleurig guacamole-dipsausje.
• Kerstomaatjes en mozzarellabolletjes besprenkeld met olijfolie op een stokje.
• Rauwe groentjes (wortel, bloemkool, radijs) met een gezond dipsausje van Griekse yoghurt, mayonaise, look, peterselie, munt en basilicum.
• Kruimeldeeg met zalm, geitenkaas en munt uit de oven, een hapje dat zijn doel nooit mist.
• Pizza die we door Klein en Kleiner lieten beleggen wat voor hen ongetwijfeld het hoogtepunt van de avond was, of neen, dat was spelletjes spelen op de computer van Vriend.
• Als dessert de overschot van Verjaardagsfeestje 1.

De verjaardagsbuit

• Een pot van Le Creuset waar ik al negen maanden op zat te wachten want Maa en ik kochten hem samen rond de kerstperiode, toen het korting was bij Van Gastel.
• Een envelopje van de Bomma.
• Een Standaard Boekhandel-bon van Vriend.

De samenwoonbuit

• Een ballon met ‘Congratz’ erop.
• Een pakketje uit Think Chocolate met (duh) chocolade, en kruiden voor thee.
• Een restaurantbon voor restaurants waar ik er geen enkele van ken dus ik moet dringend mijn Leuvense kennis uitbreiden.
• Een bloemstuk van de Bomma met roosjes en hortensia’s.
• Een kaars in een glazen pot.

Het lief kreeg geld en zes flessen wijn voor zijn afstuderen plus nog wat drank van mijn ouders. De voorraadkast zit weer vol en nu kan hij misschien eindelijk eens gaan shoppen, want zijn jeansbroeken zijn letterlijk tot op de draad versleten met gaten of scheuren op plaatsen waar ge niet wilt dat ze zitten.

Ook veel kaartjes van ’t jaar. Ik wil dat terug invoeren, kaartjes: voor verjaardagen, dank u, beterschap, Kerst, Nieuwjaar, zomaar. U doet toch mee?!

Verjaardagsfeestje 1

Gelegenheid: dubbel feest voor verjaardag Deddie (5 augustus) & mij (18 september)
Locatie: het Ouderlijk Huis in My Hometown
Genodigden: de voltallige familie, bestaande uit 12 personen inclusief aanhangsel het lief.

Menu, ofte het resultaat van anderhalve dag in de keuken staan

• Plattekaastaart met aardbei, gebaseerd op een recept van De Bomma. Het lief zweert bij de versie van De Bomma, maar die vind ik te flauw smaken. Iets met idealiseren van herinneringen, zeker?
• Frangipanetaart, met dank aan Miss Carrie voor het recept. Maar wat een knoeiboel, met het watersuikermengsel dat te lopend uitkwam, met de taart niet genoeg doorbakken, met de taart daarna een beetje te doorbakken, met het flesje amandelessence dat uit mijn vingers schoot… Ik heb het bakken duidelijk nog niet helemaal onder de knie.
• Appeltaart, met dank aan Celine voor het recept. Supermakkelijk om te maken en overheerlijk, ze oogstte het meeste lof van al mijn baksels.
• Brownies, naar mijn eigen recept. Chocolade, do I need to say more? Hoewel ietsje te lang in de oven was hij nog steeds om duimen en vingers bij af te likken. Ook perfect geschikt als ontbijt, tussen haakjes.
• Kokoscakejes met frambozen, waarvan ik het recept uit een kinderbakboek van Tante haalde en waarvoor ik Oma’s muffinvorm gebruikte.
• Oma’s gateau, die ik mee hielp maken.

Buit

• Een plastic-rubber-mouche-achtig ding om comfortabeler op je knieën te kunnen zitten. In de tuin, op het werk, overal en voor alles bruikbaar, volgens de handleiding. Gaat van pas komen.
• Krokusbloembollen, die ik dringend moet planten. (Als tuinierster met nog veel groen achter m’n oren snap ik niet goed waarom je nu al bloembollen moet planten die pas in februari moeten uitkomen…)
• Een kortingsbon voor ICI Paris XL, u weet wel zo’n winkel waar de verkoopsters meteen op je afgezwermd komen en waar ik dus geen voet binnenzet tenzij het echt moet. En ik had toevallig echt parfum nodig. ‘Nodig’, jaja.
• De obligate envelopjes. Altijd welkom. Ik kocht met een deel ervan en de kortingsbon van hierboven een parfum: Acqua di Gioia. Jammer dat het zo overbekend is want ik kom niet graag mijn geur bij iemand anders tegen. De Bomma en Mommie waren meteen enthousiast en wilden het ook kopen. Geweldig toch.
• Reinigingslotion en douchegel met een heerlijke geur, vergezeld van een WE-bon en een mininagelvijltje met nepdiamantjes. How girly can it get.
• Een Promod-bon. Al die kledingbons, en ik mag ze pas over -6kg gebruiken!
• Een sanseveria. Veruit mijn favorietste cadeau. Inclusief rode strik. Rechtstreeks afkomstig van de sanseveria’s die al zolang ik me kan herinneren Oma’s vensterbank opvrolijken. Big, big love.
• Een muffinvorm. Nooit meer ingezakte muffins. Geen excuus meer om NIET te bakken. Behalve dat dieet dan.
• Een fles limoncello van de Makro, only the best, van (hoe-kan-het-anders) Tante.

De avond was zo’n succes dat ik vrees dat ik vanaf nu voor elke verjaardag taarten mag gaan bakken. Ach ja, we zouden volgend jaar toch niet op vakantie gaan, dan weet ik ineens waarvoor ik mijn verlof kan gebruiken.