Zodus tijdens de laatste hittegolf van het gezegende maar intussen voorbije jaar 2012 trokken wij voor een weekendje naar het schone Antwerpen, dat ook wel inclusief bijbehorend plat accent “‘t Stàd” wordt genoemd door de locals. Het lief was net klaar met zijn Allerlaatste Examen en ik trakteerde hem, mogelijk gemaakt door een Flairbon, op twee overnachtingen in het zakenhotel Radisson Blu op het Astridplein, recht tegenover het stationsgebouw waarop onze room-with-a-view uitgaf.
De eerste uren brachten we smeltend in de brandende zon op een terrasje door op het met studenten drukbevolkte pleintje de Ossenmarkt met vrienden van het lief, omdat hij het definitieve afsluiten van zijn studententijd wilde vieren. (Op de één of andere manier was hij er zeker van dat hij geslaagd was. Ik, de Eeuwige Pessimist, wachtte liever af tot zijn punten gepubliceerd werden. Achteraf gezien had hij natuurlijk gelijk.)
Met als gevolg dat het lief flink aangeschoten was toen ik besloot om nog gauw over de Meir te schieten en dat hij in de schoenwinkel die we bezochten zowaar geïnteresseerd was. In schoenen. Het lief. Na die ene zaak besloot ik dat het maar best was dat we asap terugkeerden naar het hotel voor een opfrisbeurt, en dan maar hopen dat hij tegen het avondmaal wat ontnuchterd was!
Eten deden we bij een tip van Alice, Monkey King, een klein maar echt Chinees restuarantje in niet meteen een toeristische buurt: we moesten er het Sint-Jansplein voor over waar tot ‘s avonds laat de bankjes drukbezet waren met hele families en echt alle nationaliteiten – het kan aan mij liggen maar in mijn eentje zou ik mij daar na zonsondergang niet durven wagen. We namen eerst miniloempia’s omdat we daar allebei verzot op zijn, en daarna koos het lief voor ribbekes met frietjes – ja daarvoor ga je dan naar een Aziatisch restaurant hé – en ik nam één of andere groenteschotel met rijst en het smaakte… Heerlijk!
Het ontbijt de volgende ochtend in het hotel sloeg een beetje tegen. Ja het was erg uitgebreid en met veel keuze, maar uiteindelijk kostte het ons € 12 per persoon met de Flairbon en dat was het niet waard want zoveel eet niemand als ontbijt. (Bovendien werd ons bij het uitchecken het volledige bedrag van € 22 per persoon aangerekend met de commentaar dat we het ontbijt bij de reservatie hadden moeten aanvragen. Ik heb daarover achteraf een klachtmailtje gestuurd en de manager beloofde me dat het verschil zou worden teruggestort, wat effectief snel in orde werd gebracht, dus over de service en ons verder luxueus verblijf hadden we niet meer te klagen.)
Ik had het stadsplan van Antwerpen in een aantal stukken ingedeeld zodat we niet van hot naar her zouden moeten rennen en zo konden we op één dag tijd alles op ons gemak bekijken: de mooie gebouwen op de Meir, de gezellige markt op het Theaterplein, de kleine Kruidtuin, en de teleurstelling van Gelato Factory, veruit de beste crèmerie van Antwerpen, die op dat uur van de dag nog was gesloten.
Op naar Linkeroever, naar de plaats van ons eerste afspraakje, meer dan vier jaar eerder. De hitte joeg ons algauw weer de voetgangerstunnel in, naar het centrum van de stad waar we lunchten bij Pitten & Bonen (waar ze toch zo’n heerlijke broodjes en sappen hebben, hoewel niet allemaal even prijs-kwaliteit uitgebalanceerd) en langs de winkeltjes slenterden – langs; het bleef bij etalages kijken, tot bij Philip’s Biscuits (een superleuk koekjeswinkeltje waar we ook nog wat kochten) en ‘t Stad Leest (een aangename boekenwinkel die ik bij het passeren altijd moet binnenstappen, ook al heb ik er nog nooit iets gekocht).
Langs de kaaien naar het splinternieuwe MAS ofte Museum aan de Stroom. We bezochten niet het museum zelf, maar je kan ook gratis het dak bezoeken, van waar je een prachtig 360° uitzicht hebt over de ganse stad. Het ligt niet ver van de hoerenbuurt, waar we een glimp van opvingen maar waar we verder uit de buurt gebleven zijn; een attractie die ik niet per se hoef te zien.
Uitblazen deden we op het terras van de Chocoladebar… waar we “toevallig” passeerden. Bij de uitgebreide menukaart van De Vagant (niet ver van ‘t Stad Leest) bleven we ook even stilstaan; voor mij een meloenjenevertje en het lief ging voor een speciaalbier. Ons avondeten namen we in ons favoriete Italiaanse restaurantje, La Fontanella in de buurt van het station en dus ook van ons hotel.
De volgende ochtend deden we het rustig aan met een bezoekje aan de wellness van het hotel, ook inbegrepen in de Flairbon: zwembad, sauna, jacuzzi, het was Genieten met een grote G! Zo konden we volledig relaxed op huis aan…
We hebben heel wat plekjes bezocht die ik nog niet eerder had gezien. Het was de moeite!
Antwerpen in ‘t lang, een uitgebreid fotoverslag, vind je hier terug.
