[50books] Welk boek wil je aanraden?

Via Voetje kwam ik bij Petepel’s #50books vragen terecht, hét stokje voor de boekenwormen onder ons!

11. Welk boek las je onlangs en wil je aan iedereen aanraden?

Ik ben moeten gaan terugkijken naar mijn Goodreads-lijst want met mijn geheugen, vergelijk het met een gatenkaas, moet ik soms al diep nadenken vooraleer ik me kan herinneren wat ik nu ook alweer aan het lezen ben. Enfin, dit terzijde: ik heb dit jaar nog niet veel noemenswaardigs gelezen. Ik heb nog maar één “vijf sterren” uitgedeeld en dat was aan Extremely loud and incredibly close. Een pareltje.

U moet dit lezen omdat:

• Het hoofdpersonage Oskar onder uw vel kruipt en daar dagen, weken, wat zeg ik maanden later blijft zitten.
• De schrijfstijl aangepast is aan het hoofdpersonage: zijnde de gedachtekronkels van een negenjarige, hoogbegaafde jongen die worstelt met de dood van zijn vader en op een zoektocht naar een slot allerlei mensen met allerlei verhalen tegenkomt.
• De liefde zo schoon is, meneer. Enerzijds de liefde tussen Oskar en zijn moeder, die zich duidelijk manisfisteert wanneer blijkt dat zij hem in zijn zoektocht de hele tijd vóór is geweest. Anderzijds tussen Oskars grootmoeder en grootvader, die elkaar na jaren van scheiding teruggevonden hebben.
• De grootvader zo’n intrigerend mens is. De schrijfstijl van zijn brieven is zo eenvoudig, zo eerlijk, ge kunt er niet omheen en het raakte me. Mensen komen zoveel miserie tegen in het leven.
• Het niet al te dik is én de pagina’s hier en daar ook gevuld worden met foto’s.
• Het simpelweg prachtig is.

De volledige ‘boekbeschrijving’ vindt u op mijn leesblog.

En u? Wat zijn uw “vijfsterren” voor 2013? Waarmee wilt u mijn “to read” lijst aangevuld zien?

[50books] Hoe kom jij aan je boeken?

Via Voetje kwam ik bij Petepel’s #50books vragen terecht, hét stokje voor de boekenwormen onder ons!

9. Hoe kom jij aan je boeken?

Vroeger, als onbemiddeld kind, was ik wekelijkse klant bij de plaatselijke bibliotheek. Tijdens vakanties durfde ik er ook meerdere keren per week binnenspringen. Ja, ik was zo’n kind dat alle bibliothecari/essen bij naam kennen, ook tien jaar na de feiten nog. Zo’n kind dat liever heelder dagen lag te lezen, lekker asociaal, dan gezelschapsspelletjes met Zus te moeten spelen en als ik dan al eens gedwongen werd om te bewegen, dan maakte ik het liefst van al de wijk onveilig en crosste ik op mijn stalen roze ros door de straten.

Good times.

Tijdens het schooljaar was er ook één keer in de twee weken het bezoek aan de schoolbibliotheek, een verplicht uitstapje waar mijn klasgenoten zuchtend onder gebukt gingen. Eén van mijn onderwijzers in de lagere school had zijn eigen klasbibliotheek, een nóg grotere luxe, en daar is trouwens mijn leeshonger ontstaan.

Overal waar ik boeken tegenkwam, schreef ik interessante titels op die ik later in de bibliotheek opzocht. Zo ook op de Antwerpse Boekenbeurs, die ik één keer heb bezocht en daarna nooit weer, wat een hel.

De bibliotheek bleef mijn beste vriend; het was pas een aantal jaar later dat ik effectief boeken begon te kopen en dan liefst tweedehands, gezien mijn beperkt budget. Op uitverkopen van de bibliotheek en in de Slegte (die toen een pak goedkoper was dan nu, of verbeeld ik me dat en is het enkel de indexering geweest?) kon ik mijn hartje ophalen.

En toen ontstond het Boekenfestijn.

Het concept: goedkope boeken op goedkope locaties. Is gelijk aan vlak bij huis. Is gelijk aan uw LJ spurtte erheen en kwam weer terug, afgeladen met boeken die ik meesleepte in aftandse winkeltassen, gigantische rugzakken of in de koffer van de auto van diegene die ik had kunnen overtuigen om met me mee te gaan. Honderden euro’s heb ik intussen al uitgegeven daar – al mindert het bedrag jaarlijks en kwam ik de laatste keer niet eens aan vijftig euro.

In het buitenland koop ik ook graag boeken. In grote steden vind je vaak ketens als Waterstones of The American Book Center waarvan het maar goed is dat er zich geen filiaal om mijn hoek bevindt.

Tot slot is er het internet: bij Amazon heb ik intussen een ik-moet-nog-véél-verjaardagen-overleven-voor-die-leeg-is ‘wish list’ aangelegd en mijn Nederlandstalige boeken bestel ik het liefst bij de Standaard Boekhandel.

En u? Waar haalt u uw leesvoer?

[Gelezen] April 2013 | Give-away

Vijf weken, acht boeken: dat zijn de cijfers van de voorbije maand. Na het leesdipje in maart is boekenwurm LJ helemaal terug!
De volledige boekverslagjes kan u zoals steeds op mijn boekenblogje terugvinden.

Een kinderboek

De GVR van Roald Dahl, over een reus en een klein meisje die het opnemen tegen een aantal slechte, mensenetende reuzen. Verteld zoals alleen Roald Dahl dat kan vertellen.

Het boeiendste

Portret in sepia kon maar moeilijk opzij gelegd worden. Isabel Allende blijft mijn favorietste schrijfster en ik ben blij dat ik nog niet alles van haar heb gelezen.

Het confronterendste

De witte tijger is het verhaal van een arme jongen in India die zich weet op te werken naar de klasse van de rijken. Het tekende een beeld van India met veel kritiek maar tegelijk ook humor.

Het beklijvendste

The rules of attraction van Bret Easton Ellis: seks, drugs en rock’n'roll. Zeer zeker een aanrader.

Het gruwelijkste

Jo Nesbo op zijn best in de thriller Het pantserhart. Een licht verteerbaar tussendoortje ondanks z’n dikke omvang.

Het saaiste

Twijfel tussen The Elephant keeper  (waarvan het eerste deel de magische band tussen een staljongen en een olifant prachtig beschreef, maar daarna ging het serieus bergaf) en Grip (dat vorig jaar nog de prijs van de Lezersjury won bij de Gouden Boekenuil, maar ik denk dat ik iets gemist heb want ik vond het vooral langdradig en saai).

Het irritantste

De voor mij onbegrijpelijke liefde in Het ongrijpbare meisje van een man die alles laat vallen voor een vrouw die keer op keer zijn hart breekt, tot aan haar laatste zucht. Ik vond de man zo meelijwekkend zielig dat ik in het boek wou stappen om hem eens flink door elkaar te schudden, maar helaas gaat dat niet. Irritant.

Give-away

De witte tijger is de give-away van april. Ik heb ‘m dubbel doordat Tamarah van http://www.marahschrijft.nl op een keer een prachtige boekenkastopruimactie hield waarbij je je voorkeur voor een bepaald soort boek mocht opgeven en dan zou zij eentje kiezen uit haar verzameling en aan jou bezorgen. Ze bleek er boenk  op te zitten met haar keuze voor mij maar helaas lag dit exemplaar al op mij te wachten in de kast. Vandaar: he is yours if you want!

And the winner is…

De onschuldige hand kon maar kiezen tussen twee deelnemers en de winnaar van Karin Slaughters Triptiek werd Nina. U mag uw prijs komen afhalen – met andere woorden stuur me even een mailtje en dan kijken we hoe ik hem bij jou krijg!

Totaal

In totaal las ik in april 8 boeken, wat de Goodreads teller op [24/52] ofte 46% brengt.

Awesome, you’re 7 books (12%) ahead of schedule!

 

[50books] Hoeveel tijd lees je gemiddeld per week?

Via Voetje kwam ik bij Petepel’s #50books vragen terecht, hét stokje voor de boekenwormen onder ons!

8. Hoeveel tijd lees je gemiddeld per week?

Eens even nadenken.

Dagelijks 1 uurtje op de trein naar en van het werk, dat maakt vijf uur.
(Hoewel, op weg naar huis kom ik tegenwoordig vaak een ex-collega van het Braggelhotel tegen, die ik indertijd De Stagiaire noemde omdat zij toen stage bij ons deed, en raak ik zo een half uur leestijd per dag kwijt.)

Vaak blijft het bij die vijf uur, maar meestal lukt het wel om een boek uit te lezen met een gemiddelde snelheid tussen vijftig en zeventig pagina’s per uur. Bij chicklits en detectives durft het sneller te gaan; kortom het hangt ervan af hoe moeilijk het boek geschreven is en hoe aandachtig ik zelf lees.

In de vrije tijd schiet lezen er al eens bij in, behalve wanneer er kan uitgeslapen worden. Ik ben een ochtendmens dus zelfs als er geen wekker staat word ik meestal nog een uur eerder wakker dan het lief, en dat uurtje nestel ik me in de kussens en lees ik wat.
Ik probeer de laatste tijd mijn tv-tijd in te korten naar één programma kijken per avond, en de overige tijd te besteden aan opruimen of andere leuke taakjes, en een half uur voor het slapengaan al in bed te kruipen met een boek. Maar lezen voor het slapengaan zorgt ervoor dat ik woeliger droom, heb ik al gemerkt.

Ik zou dus gerust méér kunnen lezen maar ik ben al tevreden met één boek per week om aan mijn challenge van 52 boeken in 2013 te komen

En u? Hoeveel tijd besteedt u aan lezen?

[50books] Lees je alleen in het Nederlands?

Via Voetje kwam ik bij Petepel’s #50books vragen terecht, hét stokje voor de boekenwormen onder ons!

7. Lees je alleen in het Nederlands?

Vroeger las ik alles in het Nederlands. Het is immers mijn moedertaal en in je moedertaal lees je het vlotst. Pardon: in mijn moedertaal kan ik het vlotst alles verslinden. Een tijdje terug heb ik mijn mening bijgesteld. Dit na een paar slechte vertalingen waar mijn haar door de Hollandse uitdrukkingen – de Vlaamse vertalers zijn overduidelijk en onterecht in de minderheid – of te letterlijke of overdreven vertalingen recht overeind ging staan. Bovendien is het bij sommige boeken gewoon leuker om in de oorspronkelijke taal te lezen doordat hier en daar ook met dialecten wordt gewerkt en om dat te vertalen maakt het allemaal fake. Mijn nieuwe voornemen is om alle Engelstalige boeken in hun oorspronkelijke taal te lezen, en al de rest in het Nederlands. Enorm bevorderlijk voor mijn Engels, dat wel!

En moest ik nu Italiaans en Spaans kunnen zou het helemaal mooi worden. Misschien wordt Frans wel de volgende stap!

En u? Wat is uw favoriete leestaal?